مقالات کلوب سیوند و پاسارگاد

مقالات کلوب سیوند و پاسارگاد 2012-02-12T20:16:18+01:00 text/html 2008-09-03T16:17:41+01:00 علیرضا زارعپور در قرن بیست و یکم از داریوش عقب تر هستیم http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/87974/clubname/sinavd_pasargad امروز پسری دیدم افغانی .10-11 ساله که شنیدنش مرا به فکر فرو برد .روح الله را زمانی دیدم که مشغول کاری سنگین در ساختمان بود برای پدرش کار میکرد . از میان کارگران فراوانی که سر کشیشان میکنم نا خداگاه توجهم را به خود جلب کرد از نگهبان ساختمان درباره او پرسیدم ، گفت پسر بسیار با هوشی است کافی است کسی یک بار کاری را انجام دهد تا او یاد بگیرد.صدایش زدم . کلاس چندی روح الله ؟ مدرسه نمیروم ؟ سوختم . چرا ؟ فرمانداری به من نامه نمیدهد تا در مدرسه ثبت نام کنم . چرا چون تابعیت ایرانی نداریم .شرم بر من و شرم بر ایرانی . پسری که از پدری افغانی و مادری ایرانی متولد شده حق تحصیل در ایران را ندارد مگر انکه تابعیت ایرانی داشته باشد . به فکر فرو رفتم .دولت ایران چرا قانون اساسی خود و منشو.ر حقوق بشر را زیر پا میگذارد ؟ درست است که افاغنه در زمان جنگ داخلی به ایران هجوم اوردند و بسیاری از فرصتهای شغلی ما را ربودند از خزانه ما بهره جستند و ... اما ایا ما با انها رفتار درستی داشتیم ؟ چرا کمترین حقوق را به انها پرداخت کردیم ؟ پولهای سرشاری که کمیته پناهندگان سازمان ملل برای انها به ایران میداد کجا خرج شد ؟ ایا با انها رفتاری انسانی داشتیم ؟ اگر عده محدودی از افاغنه در ایران متجاوز به ناموس ایرانی شدند میتوان این نفرت از انها را به جامعه ی افغانی ساکن در ایران تعمیم داد ؟ اگر انها برای ایران زیان داشتند و ما برای انها سود اور بودیم دلیل میشود رفتاری غیر انسانی با انها داشته باشیم ؟ به یاد وصیت نامه داریوش افتادم که به فرزندش گفت : امر آموزش را كه من شروع كردم ادامه بده و بگذار اتباع تو بتوانند بخوانند و بنویسند تا این كه فهم و عقل آنها بیشتر شود و هر چه فهم و عقل آنها بیشتر شود تو با اطمینان بیشتری حكومت خواهی كرد . برای اولین بار در طول زندگیم در مقابل پسر بچه ای 10-11 ساله از ایرانی بودن  خود شرمسار گشتم و سرم را پایین انداختم تا با نگاه معصومش ازارم ندهد . text/html 2008-09-02T18:03:21+01:00 آکام حبیبی «پرشیا »، روح باستانی ایران http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/87729/clubname/sinavd_pasargad <div style="font-weight:bold;font-family:verdana;font-size:11px;color:rgb(213,0,0);padding-bottom:5px;"> <img src="http://www.ashena.com/tpllib/img.php?im=cat_135/1671.jpg&amp;w=300&amp;h=153" height="153" hspace="0" vspace="0" width="300" alt="1671.jpg&amp;w=300&amp;h=153" /></div> <div><div style="text-align:right;">  برگردان از مجله «ناشنال جئوگرافیک» چاپ  ماه اگست ۲۰۰۸ میلادی که خلاصه ای از آن بنظر خوانندگان ارجمند میرسد. بررسی جدیدی از تخت جمشید ،پایتخت باستانی امپراتوری «پرشیا» توسط خانم «مارگاریت دل گیودیس»  که در سالهای اخیر دوبار برای این منظور به ایران سفر کرده است. روی جلد مجله، سیمای زیبای کورش کبیر که از سنگ تراشی های تخت جمشید کپی شده مزین میباشد. داخل مجله تعدادی عکسهای بزرگ ورنگی از تخت جمشید که توسط نیوشا توکلیان تهیه شده به چاپ رسیده است و سر مقاله با عنوان«گذشته با شکوه و الهام بخش یک ملت با خصوصیات متفاوت»شروع می شود. خانم «مارگاریت»تهیه کننده این مقاله مینویسد: در این ویرانه های تخت جمشید که در جنوب ایران قرار دارد و پایتخت امپراتوری «پرشیا»بوده، بسیار شگفت آورو ناراحت کننده است که اسکندر مقدونی آثار باستانی ۲۵۰۰ ساله ایران را پس از پیروزی به آتش کشیده است. این خانم توضیح داده که شناخت ایرانیان را اگر در سطح کلی بررسی کنیم، بخشی اسلامی و بخش دیگربکشورهای غربی شباهت دارد. از طرف دیگر خانم «مارگاریت » اظهار میداردکه ایران یک هویت دیگری هم دارد که هیچ ارتباطی با اسلام ندارد و در عین حال با فرهنگ اسلامی در آمیخته است و طبیعت ایرانی نشانی از علاقه به شراب، عشق، شعر و آواز است و در بافت طبیعت ایرانی با توجه به دین اسلام پرهیز از منکرات هم مشاهده میشود. در ادامه <img title="" alt="" src="http://www.ashena.com/data/images/news/categories/Images/agust2008/bastan2.jpg" align="right" border="0" height="176" width="237" />حیات در فرم واستیل ایران، خانم «مارگاریت » میگوید: تهران، پایتخت ایران در دامنه کوههای البرز قراردارد و تهران فعلی دارای هوائی آلوده و خفه کننده است . او در مورد پارکهای عمومی و باغهای زیبای شخصی و درختان میوه تعریف و تمجید کرده است و از مذاکره و مصاحبه با افراد دانشگاهی و تحصیل کرده های آمریکا صحبت کرده و توضیحاتی در مورد بعضی مسائل سیاسی داده است. او همچنین از  تعارف و برخورد خوب ایرانیان نکات مثبتی اظهار داشته است. سپس خانم «مارگاریت » در مورد جنگ ایران و عراق و شهادت کودکان و آویزان کردن کلید پلاستیکی بگردن آنها و رفتن به بهشت توضیحاتی داده است. خانم «مارگاریت » در مورد ایران قدیم و امپراطوری و روی کار آمدن سلسله هخامنشی و پارتیان و ساسانیان  مطالبی اظهار داشته و از اشغال ایران بوسیله دشمنانی مانند ترکها، چنگیزخان و مهمتر از همه حمله قبایل عرب در قرن هفتم میلادی یاد کرده است و از قول مهندس یوسف مجیدزاده مینویسد که متجاوزین به سرزمین ایران نه  تنها نمیتوانستند ایرانیان را تغییر دهند، بلکه خودشان هم ایرانی میشدند. خانم «مارگاریت » از استقرار آرین ها در دو هزارسال قبل و کوچ آنها به سرزمین ایران اشاره کرده و ادامه میدهد که حدود ۱۵۰۰ سال قبل از میلاد، لایه هائی در حفاری دهها هزار محل باستانی ایران پیدا شده و هنوز هم این حفاری ها ادامه دارد. ایشان توضیح میدهدکه در سال ۲۰۰۰ میلادی، نزدیک شهر جیرفت، بعد از یک سیل دررودخانه «هلیل رود» هزاران قبر قدیمی پیدا شده و اشیا ئی برنزی شامل سر یک بزبرنجی پیدا شده که گفته میشود ممکن است مربوط به ۵۰۰۰ سال قبل باشد و از طرفی اعتقاد متخصصین بر این استوار است که جیرفت احتمالا مرکز تمدن در ادامه بین النهرین میباشد. سپس خانم «مارگاریت » به تعریف عظمت بوجود آمدن سلسله هخامنشی پرداخته و ادامه داده است که کورش، بزرگ هخامنشی اولین امپراتوری «پرشیا» را بوجود آوردو بزرگترین و پر قدرت ترین پادشاه روی زمین شد و علاوه بر اینها، او مرد بسیار شجاع و فروتنی بود و پیروان مذ<img title="" alt="" src="http://www.ashena.com/data/images/news/categories/Images/agust2008/bastan3.jpg" align="left" border="0" height="283" width="360" />هب حضرت موسی را که در سال ۵۳۹ قبل از میلاد اسیر شده بودند آزاد کرد و به بیت المقدس(اورشلیم) اعزام داشت و بآنها پول داد که در آنجا عبادتگاههای خود را باز سازی کنند. او ادامه میدهد که کورش پادشاهی بود که تمام مذاهب در زمان او آزادی بیا ن داشتند و آنها در ۲۳ سرزمین متفاوت مقیم بودند و با آزادی کامل در امپراطوری عظیم کورش زندگی میکردند و این سرزمین از دریای مدیترانه تا رودخانه«ایندوز»در مرز هندوستان ادامه داشته است سپس خانم «مارگاریت » در مورد حقوق بشر کورش که روی استوانه گلی نقش بسته و در موزه لندن در انگلستان نگهداری میشود و کپی آن در سر درب سازمان ملل متحد در نیویورک قرار دارد یاد آور میشود و مینویسد که این نوشته های کورش بزرگ حکایت از آزادی مذاهب آزادی قومی ونژادی و ممنوعیت بردگی و ظلم و تعدی نسبت به تمام اقوام بشر داردو گرفتن هر نوع دارائی بازوروبدون پرداخت غرامت را ممنوع کرده و از طرفی به تمام افراد کشورهای تابعه حق داده است که تابع شاهنشاهی کورش باشند یا نباشند و کورش کبیر دراین اعلامیه میگوید که من هیچوقت حکومت خود را با جنگ تحمیل نکرده ام. در اینجا خانم «مارگاریت » از قول خانم شیرین عبادی، برنده جایزه نوبل سال ۲۰۰۳ میلادی میگوید که برای شناخت ایران وآنچه در ایران است فقط کافی است این بیانات کورش کبیر را روی استوانه حقوق بشر او مطالعه نمائید. او باز هم از قول خانم عبادی میگوید که در هنگام مسافرت خانم عبادی به خارج از ایران، بآنها گفته است که در ایران امروز ۶۵ در صد دانشجویان دانشگاههای کشور را دختران تشکیل میدهندو یا وقتی خارجیان مطلع میشدند که در ایران هنرمندان برجسته و مهندسان و معماران درجه اول وجود دارد متعجب میشده اند.<img title="" alt="" src="http://www.ashena.com/data/images/news/categories/Images/agust2008/bastan4.jpg" align="right" border="0" height="330" width="246" /> در مورد فردوسی، خانم «مارگاریت » یاد آور میشود که ایرانیان فارسی صحبت میکنند و حروف زبان آنها عربی است که بفارسی تبدیل و تکمیل شده، ولی اضافه کرده که زبان فارسی قدیم ریشه فارسی دارد و اعتبار زبان فارسی که این زبان را حفظ کرده است به سده دهم میلادی بر میگردد که فردوسی آنرا با خلق شاهنامه حفظ کرده است. در اینجا خانم «مارگاریت » یاد آور شده که دنیا، فردوسی را «هومر» ایران نامیده است و این ادامه میدهد که ایرانیان شعرای خود از جمله مولانا جلاالدین رومی،حکیم عمر خیام، حافظ(که مردم ایران برای انجام کارهای خود از کتاب او فال میگیرند) بسیار دوست دارند. «مارگاریت » اضافه میکند که مردم ایران، وقتی کشورشان مورد تجاوز قرار میگرفت و نمیتوانستند نظرات خود را آزادانه ابراز دارند،با زبان شعر آنهارا بیان میداشتند و اکنون هم همانگونه ابراز عقیده میکنند. سپس خانم «مارگاریت »ادامه میدهد که فردوسی با صرف سی سال از زندگی خود، شاهنامه را خلق کرد و حد اکثر سعی خود را به عمل آورد که از لغات فارسی استفاده کند و اندک لغات عربی بکار برده است. ایشان در مسافرت خود به ایران، به کاخ گلستان رفته و خانم مهناز تهرانی متصدی کتابخانه، شاهنامه بسیار زیبائی را به او عرضه داشته است و برای دیدن این شاهنامه که بسیار ارزشمند وقدیمی است میگوید مجبور بوده است که یک دهان بند یا ماسک به صورت خود ببند د تا اینکه ترشحات آب دهان او روی اوراق شاهنامه نریزد و صفحات کتاب را آلوده نکند. در اینجا «مارگاریت»اضافه میکند که هر ایرانی حتی کم سواد تعدادی از اشعار فردوسی را از حفظ میداند و همین فردوسی وکتاب او باعث شده که ایرانیان همیشه با هم متحد باشندو این کتاب ایرانی ها را از ملل دیگر متمایز میکند. او سپس در مورد نوروز و رسوم  سخن گفته و در مورد مذاهب زرتشتی ـ یهودی و عیسوی یاد آوری نموده ودر مورد زرتشتیان ایران عکس بزرگی از معبد آنها  راچاپ کرده و ادامه داده است که جمعیت فعلی آنها بعد از فتوحات اعراب در ۱۴۰۰ میلادی در داخل ایران کم شده و هم اکنون حدود سی هزار نفر است.</div></div> text/html 2008-08-30T16:48:50+01:00 آکام حبیبی روح باستانی ایران : شکوهی که الهام بخش ملت مدرن است " http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/87004/clubname/sinavd_pasargad   روح باستانی ایران : شکوهی که الهام بخش ملت مدرن است &quot;     به آرتا خوش آمدید!   دلتنگی برای ابرقدرت بودن   &quot;ما عرب نیستیم&quot;   مکتب فردوسی   &quot;آنها نمی توانند ما را از درون کنترل کنند&quot;           مارگریت گودیس در تخت جمشید، پایتخت باستانی امپراطوری پارس كه توسط اسكندر كبیر به آتش كشیده شد، هیچ گونه كنده كاری كه سربازانی را نشان دهد، مشاهده نمی كنید. هیچ گونه نیزه یا سپر یا نبرد را مشاهده نمی كنید. تنها نشانه هایی كه وجود دارد حاكی از آن است كه در اینجا ،در جنوب ایران ،امری انسانی در جریان بوده است – مردم ملیت های مختلف در صلح در كنار هم جمع شده، هدایایی را حمل می كنندو دست های خود را با محبت روی شانه های یكدیگر قرار داده اند. به نظر می رسد در دورانی كه وحشی گری و بی رحمی متداول بوده، تخت جمشید یك جایگاه بین المللی – یك سازمان ملل اولیه – بوده است و برای بسیاری از ایرانیان امروز، ویرانه های آن یادآور با شكوهی است از این كه پیشینیان پارسی آنها كه بودند و چه می كردند. تاریخ ایران حدود 2600 سال قدمت دارد كه نیمه اول آن تاریخ پارسی و نیمه دوم آن اسلامی است كه امروز به جمهوری اسلامی ایران منتهی گردیده است . جمهوری اسلامی اولین دین سالاری منطبق بر قانون اساسی در جهان است و تجربه ای كلان: آیا یك كشور می تواند به طور مؤثر توسط روحانیونی اداره شود كه قانون مجازات خداوند را برای مردمی اعمال می كنند كه در چنین گذشه ی پارسی غنی ای جذب شده اند؟ با وجود آن كه پارس یك امپراطوری سلحشور بوده، ولی در عین حال به عنوان یكی از تمدن های با شكوه تر و خیر اندیش تر باستانی شناخته شده و من در شگفتم كه مردم هنوز تا این اندازه زیاد با نیمه ی پارسی تاریخ خود ،كه در آن كتیبه های بر جای مانده به نمایش در آمده است، احساس نزدیكی می كنند. شاید كه هویت پارسی چیزی نباشد كه بتوانید آن را به عنوان یك چیز از چیز دیگر جدا كنید؛ بخشی از هویت ایران ، پارسی، بخشی اسلامی، و بخشی غربی است و تناقض ها دركنار یكدیگر وجود دارند، همان گونه كه صدای اذان از بلندگوها در تخت جمشید به گوش می رسد و برای بازدیدكنندگان اشاره بر آن دارد كه آنها در یك قلمرو اسلامی و نه ایرانی هستند. ولی شاید برخی از چیزهایی كه وارد این هزاره شده است از ساختار چیزی عبور می كند كه اكنون یكی از نقاط بحرانی مشخص جهان است. آیا بقایای طبیعت پارسی كه عشق به زندگی (شراب، عشق، شعر، آواز) دارد، به طور عجیبی در ساختار پرهیزكاری، عبادت، و تسلیم در برابر رنج های دنیوی مرتبط با اسلام – مانند یك برنامه رایانه ای سری كه بدون سر و صدا در متن اجرا می شود - بافته شده است؟ بنابراین عازم می شوم تا ببینم كلمه &quot;پارسی&quot; برای مردم ایران چه معنایی دارد، مردمی كه در زمان دو دیدار من از ایران در سال گذشته مورد تحریم جامعه بین الملل قرار داشتند، فرهنگ باستانی آنها در سینمای غرب ، هیولایی و شیطانی نشان داده شد، و رهبران آنها در جنگ لفظی فزاینده با واشنگتن، به عنوان تروریست های احتمالی و ارعاب گر كه می خواهند بمب بسازند، مطرح شدند. تهران، پایتخت ایران كه به سبك پارسی به حیات خود ادامه می دهد، كلان شهری در دامنه كوه های قهوه ای رنگ رشته كوه البرز است. بسیاری از ساختمان ها از آجرهای كوچك و قهوه ای روشن ساخته شده و با تیرآهن محكم شده اند و این احساس به وجود می آید كه مجتمع های كوچك در كنار هم قرار گرفته و در فواصل آنها پروژه های ساختمانی نیمه تمام و پارك هایی وجود دارند. تهران كه زمانی به داشتن باغ های دیدنی در دامنه كوه شهرت داشت، اكنون بیشتر این باغ ها به خاطر جنگ و یا غفلت از بین رفته اند. اما باغ های خصوصی زیبا با درخت های میوه و فواره ها، حوض های ماهی و جای نگهداری ماكیان هنوز در میان دیوارهای آجری در حال نشو و نما هستند. زمانی كه من اینجا بودم، چهار اندیشمند آمریكایی ایرانی تبار كه برای دیدار به وطنشان آمده بودند در بند به سر می بردند و به شعله ور ساختن یك انقلاب مخملی علیه رژیم اسلامی متهم بودند. در نهایت، آنها آزاد شدند. ولی در آمریكا مردم می پرسند كه آیا از بودن در ایران نمی ترسیدم؟ تصور بر این است كه من خود در معرض خطر زندانی شدن قرار داشتم. ولی من در ایران میهمان بودم، و میهمان در ایران از والاترین مقام برخوردار است، با بهترین میوه ها پذیرایی می شود و راحت ترین مكان برای نشستن در اختیار او قرار می گیرد. در اینجا نظام پیچیده ای از ادب تشریفاتی – تعارف – بر متن زندگی حكمفرما است. مهمان نوازی، خواستگاری، امور خانواده، مذاكرات سیاسی ، این ها همه قوانین نانوشته ای هستند كه مردم باید مطابق با آنها با یكدیگر رفتار كنند. ریشة كلمه &quot;تعارف&quot;، عرفه به معنای شناخت یا كسب اطلاع می باشد. ولی ویلیام بیمن، ایرانشناس دانشگاه مینه سوتا می گوید اندیشه تعارف ، یعنی كم ارزش كردن خود و ارزش قائل شدن برای شخص مقابل ، در اصل كلمه ای فارسی است. او این كلمه را این طور توصیف كرد: &quot;تلاش برای داشتن دست پایین&quot; ولی به طرزی بسیار دلپذیر و زیبا، كه بدین ترتیب در جامعه ای مانند ایران كه دارای سلسله مراتب است، &quot; سر و كار داشتن با یكدیگر را به طور برابر به طور شگفت آوری برای مردم امكان پذیر می سازد.&quot; هر جا كه می روی، مردم وسواس به خرج می دهند تا مطمئن شوند كه همة نیازهای تو برآورده شده است. از سوی دیگر، امكان دارد به قدری سعی كنند كه شما را خوشحال كنند، یا به نظر می رسد كه چنین می كنند، و هر گونه پیشنهادی را رد می كنند و یا به نظر می رسد كه رد می كنند، كه نیات واقعی آنها پوشیده می ماند. وقتی دو نفر با هم حرف می زنند به قدری حرف های نشاط آور و بی معنی رد و بدل و تكرار می شود و استدعا صورت می گیرد و درخواست ها رد می شود تا این كه بالاخره حقیقت ، چهره خود را نشان می دهد. می توانم مراسم سالانه بازدیدكنندگان از تخت جمشید را در قرن ششم قبل از میلاد مسیح تصور كنم كه چگونه پارسی ها در جلو &quot;دروازه ملت ها&quot; صف می بستند و بر سر این كه چه كسی باید اول وارد شود با هم تعارف پایان ناپذیری داشتند. آرام بودن و صمیمی به نظر رسیدن، در حالی كه احساسات واقعی خود را پنهان كنید (وانمود كردن ماهرانه ) و تعارف را به اوج برسانید، یك سرمایه عظیم اجتماعی به حساب می آید. رضا دقتی، عكاس و زندانی سیاسی سابق ایران كه اكنون در فرانسه زندگی می كند و از عكاسان مجله نشنال جئوگرافیك به حساب می آید گفت &quot;این چیزی است كه تقیه خوانده می شود - هرگز نیت یا هوبت واقعی خود را نشان ندهید. اطمینان حاصل می كنید خود را در معرض خطر قرار نمی دهید زیرا در طول تاریخ مان خطرات زیادی وجود داشته است.&quot; در هر صورت، مس می كردند و با قدم زدن بر روی میدان های مین، آن مناطق را از مین پاك می كردند. دلیل زیربنایی برای همه ی این داستان ها، مكان است. اگر خطوطی را از مدیترانه به پكن یا از پكن به قاهره یا از پاریس به دهلی بكشید، همه ی این خطوط از ایران عبور می كنند، كه مكان تلاقی شرق با غرب را در بر می گیرد. در طول قریب به 26 قرن طولانی، آمیخته ای از دو نیمكره در اینجا در جریان بوده ، تجارت، تبادل فرهنگی، اصطكاك ، در حالی كه ایران در وسط آن قرار داشته است. در همین حال، به دلیل آن كه این كشور مورد حمله مهاجمانیر طولانی تاریخ ایران سرشار از جنگ ها، حملات، و شهیدان است، از جمله نوجوانانی كه در طول جنگ ایران و عراق در دهه 1980 كلیدهای پلاستیكی بهشت را با خود حمل مختلف قرار گرفته، امپراطوری پارس قبل از آن كه در نهایت سقوط كند، چندین بار – توسط هخامشیان، پارتی ها، و ساسانیان - تشكیل شده، از بین رفته، و بار دیگر به وجود آمده است. علاوه بر اسكندر، مهاجمان دیگری از جمله ترك ها، هلاكو نوه ی چنگیزخان و مغول ها و مهمتر از همه قبایل چادرنشین عرب به ایران هجوم آورده اند. آنها در سال 672 بعد از میلاد مسیح به آسانی امپراطوری پارس را شكست دادند، پایتخت آن را در تیسفون به زور گرفتند كه ویرانه های آن در عراق كنونی در جنوب بغداد قرار دارد. توسعه اعراب به عنوان یكی از چشمگیرترین حركت های یك مردم در طول تاریخ بشریت تلقی می شود. پارس در مسیر تسلیم ناپذیری خود قرار داشت و از آن موقع تا كنون، ایرانیان در یك تلاش حماسی برای حفظ هویت خود مجزا از سایر دنیای مسلمان و عرب اسیر شده اند. یوسف مجیدزاده، یك باستانشناس برجسته ایرانی گفت &quot;ایران كشوری بسیار بزرگ و بسیار باستانی است و به همین خاطر عوض كردن روحیه و هویت مردم كار ساده ای نیست.&quot; به عنوان مثال، آنها دوست دارند بگویند وقتی مهاجمان به ایران آمدند، ایرانیان مهاجم نشدند؛ مهاجمان، ایرانی شدند. گفته شده است كه فاتحان آنها &quot;پارسی شده اند&quot; ، مانند اسكندر كه پس از فتح و سپس نابود كردن پارس و پایتخت آن در تخت جمشید، رفتارهای فرهنگی و اداری آن را پذیرفت و همسر پارسی (رخساره) اختیار كرد و به هزار سرباز خود دستور داد در یك ازدواج دسته جمعی همین كار را بكنند. ایرانیان به ویژه افتخار می كنند كه ظرفیت تفاهم پیدا كردن با دیگران را از طریق جذب جنبه های سازگار از فرهنگ مهاجم در تمدن خود قبل از آن كه &quot;دیگران&quot; بتوانند آنها را در خود جذب كنند ، دارند .این یك انعطاف فرهنگی است كه در قلب هویت پارسی آنها وجود دارد.   به آرتا خوش آمدید! قدیمی ترین گزارش ها در باره زندگی بشری در ایران به حداقل ده هزار سال پیش باز می گردد، و اسم كشور از كلمه آریایی ها مشتق می شود. آریایی ها حدود 1500 سال قبل از میلاد مسیح به اینجا مهاجرت كردند. هنوز قشرهای زیادی از تمدن - ده ها هزار سال از اماكن باستانشناسی – باید مورد كاوش قرار گیرد. یكی از یافته های اخیر كه برخی را به هیجان آورده در جیرفت است كه در سال 2000 به هنگام بروز سیل در كناره رودخانه هلیل رود در صحرای جنوب شرقی، هزاران قبر باستانی از زیر خاك بیرون آمد. این كاوش تنها شش فصل پیش صورت گرفته و هنوز چیز زیادی برای دیدن وجود ندارد. ولی اشیاء مسحور كننده ای از زیر خاك بیرون آمده (از جمله سر مفرغی یك بز كه قدمت آن به 5000 سال پیش باز می گردد) و از جیرفت به عنوان رقیب احتمالی بین النهرین در كشور همسایه به عنوان زادگاه تمدن یاد می شود. یوسف باستانشناس و متخصص در آثار باستانی سه هزار سال قبل از میلاد مسیح، مدیریت این حفاری ها را به عهده دارد. وی رییس دانشكده باستانشناسی در دانشگاه تهران بود ولی بعد از انقلاب شغل خود را از دست داد و به فرانسه رفت. او گفت با گذشت سالها، &quot;همه چیز عوض شد.&quot; علاقه به تحقیقات باستانشناسی احیا گردید و بار دیگر دعوت شد كه مدیریت جیرفت را به عهده بگیرد. یوسف فكر می كند كه این آثار باستانی همان پادشاهی افسانه ای &quot;گمشده&quot; در عصر مفرغ در 3500 سال قبل از میلاد مسیح باشد كه صنایع آن به قدری شهرت داشت و باشكوه بود كه به بین النهرین صادر می شد. ولی تا كنون هیچ سندی برای آن وجود ندارد و دانشمندان دیگر در این مورد تردید دارند. وقتی از او پرسیدم كه چه چیزی را باید پیدا كند تا موضوع كاملا روشن شود، او مشتاقانه پوزخندی زد و گفت &quot;چیزی معادل یك كمان حكاكی شده كه بر روی آن نوشته شده باشد &quot;به آرتا خوش آمدید.&quot; چشم انداز برای حفاری های بیشتر در هزاران مكان حفاری نشده مأیوس كننده به نظر می رسد. در ایران گوشت گران است، مشاغل كافی وجود ندارد، دیوانسالاری به صورت عمیق، وسیع و ناكارآمد می باشد و فساد دولتی – آن گونه كه توسط سه فرد مختلف برای من توصیف شد – یك &quot;راز آشكار&quot; ، بدتر از همیشه و &quot;نهادینه شده&quot; است. یوسف گفت &quot;كشور به چیزهای زیادی نیاز دارد و قطعا باستانشناسی یكی از موضوعات اصلی نیست.&quot; ولی از زمان كشف آثار باستانی در جیرفت &quot;همه ی استانها علاقمند به حفاری هستند و هر شهر كوچكی می خواهد مانند جیرفت در جهان شهرت پیدا كند. آنها مغرور هستند و رقابت وجود دارد.&quot; یوسف با خوشحالی در مبل چرم مصنوعی دفتر ناشر خود آرمیده و به این فكر می كرد كه چرا ایرانیان این گونه هستند كه هستند. به نظر او یكی از علل آن وضعیت جغرافیایی بود زیرا وقتی ایرانیان پشت سر هم از سرزمین خود رانده می شدند، &quot;كجا می توانستند بروند، به صحرا؟ هیچ جایی وجود نداشت كه به آنجا فرار كنند و پنهان شوند.&quot; آنها ساكن می ماندند، روزگار را می گذراندند، به وانمود كردن می پرداختند و تعارف می كردند. به گفته یوسف &quot;این درخت در اینجا ریشه های بسیار عمیق دارد. شاخه های دیگر در اینجا و آنجا ریشه دواندند، ولی اگر آن شاخه ها را ببرید، ریشه در اینجا همین است.&quot;     دلتنگی برای ابرقدرت بودن میراثی كه پیوسته به نظر می رسد از روزگار باستان در روح ملی قد علم كرده، این است: مفهوم آزادی و حقوق بشر از غرب و یونانی های باستان ریشه نگرفته است. آن عقاید در ایران و از قرن ششم قبل از میلاد تحت فرمانروایی امپراطور هخامنشی، كورش كبیر، كه اولین امپراطوری پارسی را تشكیل داد، مشهود بوده است. این امپراطوری در زمان جانشین وی، داریوش، به بزرگترین و قوی ترین پادشاهی بر روی زمین تبدیل می شود. كورش كه به شجاعت و تواضع و نیكی شهرت دارد، ظاهرا با ایده آزاد كردن مردم (به ویژه یهودیان بابل، كه او در سال 538 قبل از میلاد آزاد كرد تا به اورشلیم باز گردند و با پولی كه به آنها داد معبدشان را بسازند) ، قلوب آنها را تسخیر كرد و حكومتی را بنا نهاد كه گمان می رود اولین امپراطوری دارای شكیبایی مذهبی و فرهنگی در جهان باشد. این امپراطوری در آخر متشكل از 28 ملیت مختلف بود كه به طور مسالمت آمیز تحت لوای یك حكومت مركزی زندگی می كردند كه در ابتدا در شهر پاسارگاد پایه ریزی شد و سپس به تخت جمشید منتقل گردید. شما در حكاكی های تخت جمشید، می توانید اعضای ملیت های مختلف را مشاهده كنید كه ملیت آنها با لباس های مختلف آنها مشخص شده، و دور هم جمع شده اند تا به عنوان یك ملت واحد جشن بگیرند. این پادشاهی در اوج قدرت خود از دریای مدیترانه تا رود ایندوس گسترش داشت و این اولین و آخرین بار در تاریخ بود كه تمامی حكومتهای جهان شناخته شده، تحت حكومت یك پادشاه در می آمدند. بنابراین شاید پارسی ها اولین ابر قدرت جهان بودند. سعید لیلاز، كارشناس سیاسی و اقتصادی مستقر در تهران گفت &quot;دل ما برای این كه دوباره یك ابرقدرت باشیم، تنگ شده است، و جاه طلبی های هسته ای كشور به طور مستقیم در ارتباط با این آرزو می باشد.&quot; عناوین خبرها برایمان آشنا هستند: ایران ظاهرا سرگرم غنی سازی اورانیوم است، و اصرار می ورزد كه تنها می خواهد سوخت برای نیروگاه های هسته ای تولید كند. ولی اورانیوم بسیار غنی شده نیز یك ماده اصلی برای یك بمب هسته ای می باشد. آمریكا و سازمان ملل به عنوان اقدامی بازدارنده، تحریم های اقتصادی فزاینده اعمال كرده اند، و در همین حال رییس جمهور ایران محمود احمدی نژاد یك تندرو محافظه كار برنامه های هسته ای را همچنان اعلام می كند و در عین حال اظهارات سرشار از تنفر و تهدید نسبت به اسراییل كه در نزدیكی آن قرار دارد، ایراد می كند و دائما هولوكاست را تكذیب می كند. لیلاز كه مردی لاغر و عینكی است و پیراهنی آهاردار و آستین بلند به تن دارد و آستین آن را تا آرنج بالا زدن و در حالی كه در آپارتمان شیك خود در كنار چراغ رومیزی شبیه به یك طوطی كاكل دار نشسته است، گفت &quot;در یك دوران، مساحت كشور سه برابر مساحت كنونی آن بوده و به مدت بیش از هزار سال یك ابرقدرت با ثبات بوده است. طی قرن ها، پیرامون این امپراطوری، كوچكتر شده ولی این دلتنگی برای ابرقدرت بودن كه با واقعیت بسیار در تضاد می باشد &quot;به خاطر تاریخ آن است.&quot; بار دیگر، كورش و به ویژه چیزی كه كتیبه كورش نامیده می شود – با شكوه ترین شیء باستانی ایران – اساس چنین دلتنگی می باشد. این قطعه از سال 1989 در موزه بریتانیا قرار دارد و نمونه ای مشابه آن در راهرو طبقه ی دوم مقر سازمان ملل در نیویورك وجود دارد. این كتیبه شبیه چوب ذرتی است كه از گل درست شده باشد؛ نوشته ی روی آن به خط میخی، منشوری است كه به عنوان اولین منشور حقوق بشر در تاریخ جهان توصیف شده است – كه تاریخ آن به بیش از هزار سال قبل از صدور &quot;منشور كبیر&quot; (مگنا كارتا) بر می گردد. این كتیبه خواستار آزادی مذهبی و نژادی شده است؛ برده داری و هر نوع سركوب و همچنین تصرف اموال به زور یا بدون پرداخت غرامت را منع می كند و این حق را به كشورهای عضو اعطا می كند كه تابع تاج كورش باشند یا نباشند. &quot;هر گز برای حكمرانی عزم بر جنگ ندارم.&quot; شیرین عبادی، وكیل ایرانی و برنده جایزه صلح نوبل در سال 2003 ، گفت :&quot; برای شناختن ایران و این كه ایران واقعا چیست، فقط آن نوشته كورش را بخوانید.&quot; ما به دفتر كار وی در طبقه زیرین آپارتمان او در شمال تهران و به اتاقی كه پوشیده از قفسه های كتاب چوبی و شیشه ای بود، رفتیم. در داخل یكی از این قفسه ها یك نمونه مشابه و كوچك طلایی از آن كتیبه وجود داشت كه در جعبه ای شیشه ای قرار داده شده بود و او آن را به طرف من دراز كرد به طوری كه گویی نوزاد تازه به دنیا آمده ای را به من نشان می دهد. او گفت &quot;چنین عظمتی همانند عظمت این كتیبه بارها در ایران به نمایش گذاشته شده&quot; ولی جهان در باره آن چیزی نمی داند. &quot;وقتی به خارج از كشور می روم، مردم از شنیدن این كه 65 درصد از دانشحویان در اینجا دختر هستند، تعجب می كنند. یا وقتی نقاشی ها و معماری ایران را می بینند، شگفت زده می شوند. قضاوت آنها در مورد یك تمدن، آن چیزی است كه طی 30 سال گذشته - از انقلاب اسلامی - شنیده اند&quot; ؛ عقب گرد در آزادی های شخصی به ویژه برای زنان؛ برنامه هسته ای و دشمنی با غرب. او گفت آنها در باره هزاران سال قبل از آن، در باره این كه ایرانیان برای این كه به طور مشخص هویت خود را حفظ كنند و توسط مهاجمان خود بلعیده نشوند، چه چیزهایی را پشت سر گذاشته اند و چگونه این كارها را كرده اند، چیزی نمی دانند.     &quot;ما عرب نیستیم&quot; اعراب آمدند و ایران به اسلام گروید و &quot;در نهایت شیعه شدیم كه از اعراب كه سنی هستند متفاوت است.&quot; آنها مسلمان بودند ولی عرب نبودند. &quot;ما ایرانی بودیم.&quot; در حقیقت اولین چیزی كه همه ی كسانی كه با آنها دیدار داشتم و وقتی از آنها پرسیدم كه چه چیزی را می خواهند جهان در باره آنها بداند، گفتند می خواهیم بدانند كه &quot;ما عرب نیستیم!&quot; بلافاصله نیز می گفتند &quot;ما تروریست نیستیم!&quot;...و نوعی نژاد پرستی پارسی وارد گفت و گو می شود. حتی با وجودی كه وضع اقتصادی آنها به خوبی برخی كشورهای عربی مانند دوبی و قطر نیست، با این همه احساس مستثنی بودن می كنند، كه این طرز فكر با تجلیلی كه شاه از تاریخ پارس به عمل آورد، تقویت یافت. اعرابی كه ایران را فتح كردند به طور معمول به عنوان كمی بیش از بادیه نشین هایی تلقی می شوند كه چادر نشین بودند و در برابر فرهنگی كه ایران به آنها داد، آنها خود هیچ گونه فرهنگی نداشتند. و با حرارتی كه هنوز آنها را مورد سرزنش قرار می دهند، فكر می كنی كه آن اتفاق همین هفته گذشته رخ داده است نه چهارده قرن پیش ! بانویی را در یك مراسم عروسی ملاقات كردم كه بی شباهت به یك ستاره قدیمی سینما نبود و همسر زنده دل و شیك پوش او كتی سفید بر تن داشت و مشغول كشیدن سیگار با چوب سیگار بود، و پنج دقیقه نگذشته بود كه این خانم، اعراب را به آتش كشاند. او در حالی كه دست های خود را به هم گره كرد بود به طوری كه گویی می خواهد گردن كسی را بشكند، گفت &quot;بعد از آمدن آنها همه چیز خراب شد و هرگز به حالت اول برنگشتیم!&quot; و شخصی به نام علی كه معلم زبان انگلیسی بود و با او دوست شدم، در این باره سخن گفت كه چگونه از دست دادن امپراطوری هنوز بر وجدان ملی سنگینی می كند. در حالی كه به طرف منزل او در حومه ی شیراز می رفتیم و موتورسیكلت ها و اتومبیل های دیگر را پشت سر می گذاشتیم، او به من گفت &quot;قبل از آمدن آنها، ما یك قدرت بزرگ و متمدن بودیم. آنها كتاب های ما را سوزاندند و به زنان ما تجاوز كردند، و به مدت 300 سال نمی توانستیم فارسی صحبت كنیم، یا در غیر این صورت زبان مان را ازحلقوم بیرون می كشیدند.&quot;     مکتب فردوسی ایرانیان در هر صورت به فارسی تكلم كردند. زبان ملی تا حدودی عربی شده ولی پارسی قدیم ریشه خود را حفظ كرده و ایران از جمله معدود كشورهای بزرگ در دنیای اسلام است كه عربی صحبت نمی كند. مردی كه به او امتیاز داده می شود كه به تنهایی زبان و تاریخ را از فراموشی نجات داده، شاعر قرن دهم به نام فردوسی است. فردوسی، هومر ایران است. ایرانیان شاعران خود را تا حد پرستش دوست دارند – كه از میان بسیاری از آنها می توان از رومی، سعدی، خیام و حافظ (كه گفته می شود آثار او، اگر نگوییم بیشتر از قرآن، كتاب مقدس اسلامی، می توان گفت به اندازه آن، برای هدایت در عشق و زندگی مورد تفآل قرار می گیرد) نام برد. وقتی مردم توسط آخرین مهاجم سركوب شدند و نمی توانستند به راحتی افكار خود را بیان كنند، شعرا این كار را برای آنها كردند و زیركانه آن افكار را در ابیات پنهان كردند. یوسف باستانشناس گفت &quot;گاهی اوقات آنها اعدام می شدند، ولی در هر صورت این كار را می كردند.&quot; بنابراین امروزه با وجودی كه ایران وطن طبقات فرهنگی و گویش های بسیار دیگری غیر از پارسی است – تركمن، عرب، آذری، بلوچ، كرد و غیره – &quot;همه می توانند فارسی صحبت كنند، زبانی كه قدیمی ترین زبان زنده در جهان است. هیچ كشور دیگری از چنین چیزی برخوردار نیست.&quot; فردوسی، شاعر قهرمان و یك مسلمان معتقد كه از نفوذ اعراب منزجر بود، سی سال را به نوشتن تاریخ حماسی ایران به نام شاهنامه گذراند و ابیاتی را با حداقل استفاده از كلمات عربی سرود. این صحنه های پشت سر هم، وقایع تاریخی نبردها و ماجراجویی های 50 سلسله _ رسیدن آنها به تاج و تخت، مرگ آنها، بركناری مكرر آنها و سرنگونی های اجباری – را به ترتیب تارخ شرح می دهد و با پیروزی اعراب به پایان می رسد و به عنوان یك فاجعه ترسیم شده است. شخصیتی كه بیش از همه در باره اش گفته شده رستم است كه یك شخصیت جوانمرد شجاع و دارای كمال است. دیك دیویس، دانشمند پارسی شناس در دانشگاه ایالتی اوهایو كه شاهنامه را به انگلیسی ترجمه كرده می گوید رستم یك ناجی ملی و یك &quot;قهرمان نیرنگ باز&quot; است. او گفت &quot;داستان های رستم، اسطوره های آنها است. ایرانیان این گونه خود را می بینند.&quot; افسانه های شاهنامه در باره پادشاهان جنگ طلب و پهلوانان قهرمان است كه در این افسانه ها این پهلوانان تقریبا همیشه از نظر اخلاقی برتر از شاهانی هستند كه برای آنها خدمت می كنند، یا با مشكلاتی درگیر می شوند كه مرد نیكی كه تحت حكومتی شریر یا نالایق زندگی می كند با آنها مواجه است. این اثر سرشار از این اندیشه است كه كسانی كه از نظر اخلاقی مناسب ترین افراد برای حكومت كردن هستند دقیقا كسانی هستند كه بیش از همه نسبت به حكومت رغبت ندارند و در عوض ترجیح می دهند زندگی خود را وقف نگرانی های اصلی بشریت كنند: طبیعت خرد، سرنوشت روح بشر، و غیر قابل درك بودن ذات و اهداف خداوند. نسخه اصلی شاهنامه خیلی پیش از میان رفته و تنها چیزی كه باقی مانده نسخه های رونویسی شده از آن است و از آن جمله نسخه ای است كه در كاخ گلستان در تهران وجود دارد. محافظ آن كه یك خانم جوان خوشرو به نام بهناز تبریزی است كه همه چیز را از روی میز بزرگی برداشت و آن را با پارچه ای سبز رنگ پوشاند. او جعبه سیاهی را از یك گاو صندوق در اتاق ضد گلوله مجاور و مجهز به زنگ خطر در برابر آتش سوزی و زلزله و دستگاه های كنترل آب و هوا بیرون آورد و پارچه مخملی قرمزی را بر روی پارچه سبز بهن كرد، زیرا ایرانیان دوست دارند در صورت امكان برای هر چیزی مراسمی به راه اندازند. من باید ماسكی را بر روی دهان می گذاشتم تا كتاب دست نوشته را در برابر پرتاب آب دهان و تنفس شدید محافظت كنم و بهناز دستكش های سفید به دست كرد. او به آرامی كتاب را كه قدمت آن به حدود 1430 سال پیش بر می گردد، از جعبه اش بیرون آورد و با احتیاط كامل صفحات آن را با نوك انگشتانش ورق زد در حالی كه من 22 تصویر آن را با یك ذره بین مورد بررسی قرار دادم. آن تصاویر صحنه هایی را از شاهنامه نمایش می دادند كه حافظه فرهنگی جمعی در آن غوطه ور است – كسی به درخت بسته شده و منتظر سرنوشت خویش است؛ رستم ناآگاهانه پسر خود سهراب را در یك نبرد می كشد؛ مردانی سوار بر اسب با نیزه با مهاجمانی سوار بر فیل می جنگند – همه ی این تصاویر با دقت ، نقاشی و با استفاده از جوهرهای درست شده از سنگ خرد شده و محلول به دست آمده از گلبرگ های گل، با طراوت رنگ شده اند. گفته می شود تقریبا هر كسی در خیابان صرف نظر از میزان تحصیلات او، می تواند ابیاتی از فردوسی را بخواند و به طور معمول در دانشگاه ها یا در منازل افراد، یا قهوه خانه های سنتی مانند قهوه خانه آذری در جنوب تهران، شاهنامه خوانده می شود. دیوار این قهوه خانه پوشیده از صحنه هایی از شاهنامه بود كه از آن جمله صحنه ی كشته شدن سهراب به دست رستم است. یك نقال، داستان هیجان انگیز تك نفره ای را حكایت كرد و پس از آن نوازندگان موسیقی سنتی نواختند و از شوق برای عشق به زن یا عشق به خدا خواندند. مردم در پشت میزهای بزرگ و یا نیمكت های پوشیده از قالیچه ایرانی با هم نشسته و سیگار می كشیدند و به همراه موسیقی دست می زدند، و در همین حال خدمتكاران خرما و شیرینی و چای در استكان های كوچك به همراه قاشق های كوچك و به دنبال آن كباب، دوغ، ترشی، و سالاد لبو آوردند. بچه ها با تشویق بزرگترهای خود روی میز می رقصیدند كه با تلفن همراه از آنها عكس می گرفتند.     &quot;آنها نمی توانند ما را از درون کنترل کنند&quot; به همت فردوسی، ایرانیان پیوسته زبان خود را داشته اند كه آنها را متحد سازد و از دنیای خارج متفاوت نگاه دارد – و آنها همچنین تلاش كرده اند تا از معیارهای فرهنگ باستانی خود مراقبت به عمل آورند. سال نو و نوروز را در نظر بگیرید. نوروز یك جشن 13 روزه است كه در طول آن همه جا تعطیل است و مردم می خورند، می رقصند، شعر می خوانند و در آخرین چهارشنبه سال، آتش درست می كنند و از روی آن می پرند. این جشن به نوعی شبیه جشن شكرگزاری است كه در روزهایی كه طول روز و شب برابر می شود جشن گرفته می شود تا شروع بهار را گرامی دارند .و این جشنی است كه از دین زرتشت، دین اصیل ایران، حفظ شده و در تخت جمشید مركزیت داشت. دین زرتشتی مقدم بر سه دین اصلی كنونی جهان – یهودیت، مسیحیت، و اسلام – بود و اساس آن بر سه اصل استوار است: 1-خیر و شر، اراده آزاد، داوری نهایی، 2-بهشت و جهنم، 3-یك خدای قادر مطلق و مهربان. زمانی كه اعراب به ایران آمدند و چیزی را برای آنها آوردند كه اندیشه انقلابی عبادت یك خدای واحد بود، پارسیان بیش از یك هزار سال بود كه خدای واحد را عبادت می كردند. حكومت از زمان انقلاب اسلامی در سال 1979 سعی كرده است اهمیت نوروز را كم كند یا آن را با یك سال جدید دیگر، مانند تولد امام علی، رهبر تاریخی شیعی جایگزین كند. دوستم علی گفت &quot;آنها نیرو می آوردند و مردم را بازداشت می كردند. ولی نمی توانستند از نوروز خلاص شوند زیرا 2500 سال است كه ما نوروز داریم! آنها واقعا ما را كنترل نمی كنند، زیرا نمی توانند چیزی را كه در درون ما است كنترل كنند.&quot; شبنم رضایی كه مجله اینترنتی &quot;پرشین میرور&quot; را برای ترویج هویت فرهنگی ایران به راه انداخته گفت &quot;فكر می كنم اگر به ما فرصت داده می شد تا یك دولت مردم سالاری داشته باشیم، می توانستیم به نیویورك خاورمیانه تبدیل شویم – نیویورك تمام آسیا – مركزی برای سرمایه گذاری، صنعت، تجارت، فرهنگ، و طرز فكری نوین، به جای چیزی كه در حال حاضر هستیم.&quot; شبنم گفت &quot;پارس، رستم، كورش كبیر و كتیبه حقوق بشر او – &quot;این چیزی است كه ما هستیم، این چیزی است كه ما مظهر آن هستیم. و این چیزی است كه ایرانیان دوست داشتند هدفشان باشد.&quot; ماهنامه آمریکایی &quot;نشنال جئوگرافیک&quot; شماره ی (آگوست 2008) به نقل از :ایران پرس نیوز   text/html 2006-08-10T04:00:00+01:00 نورا نیک سرشت نگاهی به تاریخچه ایران و ارزش مادی ومعنوی این تمدن http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/23881/clubname/sinavd_pasargad &nbsp;نگاهی به تاریخچه ایران و ارزش مادی ومعنوی این تمدن نگاهی به تاریخچه ایران و ارزش مادی ومعنوی این تمدن وهمچنین باری را که این تمدن کهن بردوش می کشد تا ایران امروز را به عظمت گذشته برساند را با نگاهی به مساله دیپلماسی درگیر ایران – مساله هسته ای – در سالروز آغاز جنگ هشت ساله ایران و جشن فراموش شده مهرگان تلفیق کنم . آری پیامی از سوی مام وطن می شنوم که با بر شمردن این همه سالروز و مساله سعی در گفتن آن دارم. در ضمن پاسخی دهم بر توهین روزنامه گاردین .واین بحث را به زبان طنز خواهم آورد چه می دانم هیچ زبانی به برندگی و صداقت طنز نیست . موضوعی که اینک می خواهم به آن بپردازم نیاز به پیشنیازی دارد که فهرست وار اول گفته می شود تا بعد بهتر بتوانیم نتیجه گیری کنیم . 1- آیا میدانید ایران چگونه بنا نهاده شد ؟ منظورم امپراطوری باشکوه و عظیم ایران که سر آغاز تمدن بزرگی بود ؟ مطمئنا هر ایرانی میداند که که کوروش کبیر نخستین شاه هخامنشی با اتحاد ماد و پارس براین امر همت گمارد و به دست این مرد خارق العاده وجانشین پر افتخار او داریوش اول , سراسر آسیا تسخیر شد و ایران به نخستین امپراطوری بزرگ جهان بدل گشت که 320 سال دوام یافت . از نیل تا جیحون و از دریای اژه تا رود کنگ عصر نوینی آغاز شده و ثبات بی سابقه ای ایجاد گردیده بود , حکومت مقتدر بر پا شد و شبکه ارتباطی کارآمدی تجارت را تشویق می کرد و ثروت هنگفتی پدید آورده بود .مجموعه کاخها و معابد پاسارگاد وسرامد معماری جهان کهن –تخت جمشید –که معرف سبک معماری هخامنشی است و منشاء قدرت دین و مذهب و هوش سر شار وهنر و ذوق ایرانی است.بالاخره آن وجود مقدس در نبردی با سکها در شمال ایران کشته شد کشته ای که هرگز از یاد نخواهد رفت. جسدش را برای دفن کردن به مزارش درپاسارگاد منتقل نمودند .مزارش دارای 6 پله است که رو به بالا از ارتفاعشان کاسته می شود . 2- ساخت تخت جمشید که یکی از برترین بناهای تاریخی جهان است. در حدود 2500 سال پیش به دستور داریوش بزرگ شروع شد و توسط جانشینان وی ادامه یافت و تغیراتی در ساختمان اولیه آن انجام شد. بر اساس خشت نبشته های پیدا شده در آنجا تمام کسانی که در تخت جمشید کار می کردند حقوق می گرفتند و در آن زمان قانون بیمه داشته اند. زنان نیز آنجا کار می کرده اند.تخریب آن را به اسکندر مقدونی نسبت می دهند. 3- ایران یک کشور باستانی و بسیار زیباست که از نظر جاذبه های طبیعی یکی از پنج کشور اول و از نظر آثار باستانی یکی از ده کشور اول کره زمین می باشد. دوره هخامنشیان بخش مهمی از تاریخ ایران است . 4- قرآن کریم در سوره کهف او را بنام ذوالقرنین معرفی نموده است – به تفسیر المیزان مراجعه فرمایید -ونیز بر اساس تورات ، کوروش بزرگ یک بار خانه قدس را که ویران شده بود بازسازی کرد.افلاطون درباره کورش می گوید : کوروش سرداری بزرگ و دوستی عالیقدر برای کشورش بود. 5- حقوقدانان جهان منشور کورش را به عنوان نخستین منشور جهانی حقوق بشر و کوروش بزرگ را پایه گذار حقوق بشر می دانند. 6- با آبگیری سد سیوند در پایان سال جاری كه عملیات احداث آن از سال 71 آغاز شد، تنگه بلاغی به طور كامل به زیر آب خواهد رفت. این سد در 100 كیلومتری شمال شیراز، 50 كیلومتری تخت&zwnj;&rlm; جمشید احداث شده است .آبگیری سد سیوند تا پایان سال جاری علاوه بر نابود كردن تاریخ دو هزار ساله ایران, حیثیت جهانی ایران را نیز در معرض خطر قرار می &rlm;دهد. پس از گذشت بیش از دو هزار سال هنوز سیستم&zwnj;&rlm;های اقتصادی و اجتماعی سنتی مانند گروه&zwnj;&rlm;های عشایر در این منطقه حضور دارند و به علت بكر بودن این تنگه و وجود شواهدی كه هنوز از گذشته&zwnj;&rlm;های دور باقی مانده، می &rlm;توان تاریخ را تجسم كرد. این تنگه اولین جایی است كه می&zwnj;&rlm;توان در مورد خصوصیات و نحوه زندگی مردم دوره هخامنشی اطلاعاتی به دست آورد كه در صورت توسعه كاووش&zwnj;&rlm;ها و مطالعات در این منطقه می&zwnj;&rlm;توان اطلاعات فراوانی در خصوص مردم هخامنشی كسب كرد. براساس نظر باستان&zwnj;&rlm;شناسان و گیاه&zwnj;&rlm;شناسان، به علت بكر بودن تنگ بلاغی, گیاهانی در این منطقه وجود دارد كه در صورت انجام مطالعات كامل بر روی آنها می&zwnj;&rlm;توان به نوع گل&zwnj;&rlm;ها, درختان و پوشش گیاهی كه در باغ&zwnj;&rlm;های پاسارگاد در زمان كوروش و داریوش وجود داشته، پی&zwnj; &rlm;برد. 7- مدیر بنیاد پژوهشی پارس پاسارگاد گفت تا قبل از این كه آبگیری سد سیوند آغاز شود ، كلیه تلاش مان را برای انجام كارهای باستان&zwnj;&rlm;شناسی و جمع&zwnj;&rlm;آوری اطلاعات از این منطقه انجام خواهیم داد و در صورتی كه نتوانیم تا قبل از شروع آبگیری اطلاعات كافی را جمع&zwnj;&rlm;آوری كنیم ، قطعاً به مراجع رسمی متذكر می&zwnj;&rlm;شویم و درخواست تعویق آبگیری سد را ارایه خواهیم كرد. وی، با اشاره به فصل دوم كاووش&zwnj;&rlm;های باستان&zwnj;&rlm;شناسی تنگ بلاغی تصریح&zwnj;&rlm; كرد: به محض این كه فصل دوم كاووش&zwnj;&rlm; ها به اتمام برسد ، رسماً گزارش مفصلی از اطلاعات مربوط به وضعیت تنگه و ارزش&zwnj;&rlm;های تاریخی و فرهنگی آن به دولت اعلام خواهیم كرد, تا آگاه شوند با آبگیری سد سیوند چه چیزی را از دست خواهند داد و چه چیزی را به دست خواهند آورد و آنگاه انتخاب را به عهده خود مردم ایران خواهیم گذاشت. وی در رابطه با اقدامات سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در خصوص جلوگیری از آبگیری و توقف عملیات اجرایی پروژه سد سیوند گفت جلوگیری از آبگیری سد از عهده سازمان میراث فرهنگی و گردشگری خارج است و این تصمیم باید توسط مقامات ارشد دولتی گرفته شود و ما تنها می&zwnj;&rlm;توانیم گزارشی از ارزش تاریخی - فرهنگی این منطقه را به دولت ارایه دهیم. همچنین, علیرضا قلی&zwnj;&rlm;نژاد, مدیركل پایگاه پژوهشی محور تاریخی - فرهنگی شیراز، در این خصوص می&zwnj;&rlm;گوید: مطالعات اخیر در منطقه تنگ بلاغی باب تازه&zwnj;&rlm;ای از تاریخ ایران را به روی باستان&zwnj;&rlm;شناسان باز كرده و امیدواریم با اعلام نتایج پژوهش&zwnj;&rlm;ها و با توجه به اهمیتی كه موضوع پیدا كرده, مسوولان ، آب&zwnj;&rlm;گیری سد سیوند را حداقل تا اتمام كامل مطالعات به تاخیر اندازند. 8- تخت جمشید سندی است که اثبات میکند ما ایرانیان در 2500 سال پیش از نظر علوم انسانی ، مهندسی و خداشناسی یکی از پیشرفته ترین کشورهای این سیاره خاکی بوده ایم. واولین ملت یکتا پرست دنیای کهن بوده ایم . 9- آب گیری سد با این استدلال که محموطه دریاچه احتمالی تا مقبره کورش 3 کیلومتر فاصله دارد و همچنین از لحاظ ارتفاع آب نیز سطح آن در نقطه ای زیر ارتفاع مقبره کورش واقع می شود را تو جیح میکنند نظر شما چیست ؟ 10- تنگه بلاغی قسمتی از مسیر اتصال پاسارگاد به استخر و پارسه بوده است . این قسمتی از راه شاهی است . 11- نمایشگاه ایران امپراطوری فراموش شده در موزه لندن برگزار شد وبا استقبال خوب جهانیان روبرو شد. 12- پس از برگذاری نمایشگاه امپراطوری گمشده در موزه لندن ، رئیس موزه بریتانیا اعلام کرد کتیبه منشور کورش که آنرا اولین قانون حقوق بشر ایران می نامند برای سه ماه به موزه ملی ایران امانت می دهند. 13- جاناتان جونز anathan Jones) گزارشگر روزنامه گاردین از برداشت خود از نمایشگاه آثار باستانی ایران «امپراطوری گمشده» كه در لندن برگزار شده است در تاریخ هشتم سپتامبر 2005 و در مقاله&zwnj;ای، تحت عنوان «امپراطوری شر» (The Evil Empire) امپراطوری ایران باستان را امپراطوری شر خوانده و ایرانیان باستان را نخستین تبهكاران تاریخ نامیده. در همان حال اسكندر مقدونی كه میلیون&zwnj;ها نفر را از «بوسفور و آسیای صغیر و فینیقیه و سوریه تا هند و سمرقند و آسیای میانه تا چین را از دم تیغ گذراند و تخت جمشید را به آتش كشید ، اسكندر كبیر و نجات&zwnj;دهنده دموكراسی خوانده است.وی در ادامه نوشته دموكراسی در كشاكش جنگ اسكندر علیه استبداد ایرانی زاده شد . واگر یونانیان پیروز نمی&zwnj;شدند استبداد و بربریت حاكم می&zwnj;شد و ایرانیان را با داروغه ناتینگهام و ژنرال كاستر مقایسه كرده است . 14- پروفسور آرتور اپام پوپ دانشمند ایرانشناس که جنازه اش بنا به وصیتش درساحل زاینده رود،در نزدیكی پل خواجو بخاك سپرده شده .اوکه ترویج و اعتلای ارزش و اعتبار هنر و فرهنگ كشور ایران رادر دل داشت. می گویند وی با مشاهده عبور ماشینها از روی پل خواجو درازکش بر زمین خوابید تا از تخریب این بنا جلوگیری کند . البته این کار او با خنده ومسخره نمودن ما ایرانیان پایان یافت.وی در چهارشنبه19 شهریورماه سال 1348 در شهر شیراز،در آستانة89 سالگی مرد.وی درباره ایران باستان می&zwnj;نویسد: از اینكه فلات ایران در آخرین مرحله عصر حجر، یعنی در حدود اواخر هزاره پنجم (ق.م) دارای یك تمدن بسیار پیشرفته بوده شكی نیست .و فنون كشاورزی، فلزكاری و علم نوشتن اعداد، نجوم و ریاضی و مبانی دینی و فلسفی از سرزمینی كه امروز ایران&zwnj; خوانده می&zwnj;شود آغاز شد و سرچشمه بسیاری از این امور در فلات فرهنگی ایران است . 15 - تنها قطب در آمد گردشگری آمریکا دره ای عمیق است که غروبها در پایین آن مه ایجاد می شود و ابر بالا می آید . این دره که گراند کانیون (Grand Canyon ) نام دارد سالیانه 3 برابر پول نفت ایران در آمد دارد . 16- دعای داریوش کبیر در تخت جمشید : "خداوندا این کشور را از دشمن ، از خشکسالی ، از دروغ محفوظ بدار ." text/html 2006-07-30T04:00:00+01:00 نورا نیک سرشت هنوز در پاسارگاد جای چرخ&zwnj;های ارابه شاهی دیدنی است. http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/22627/clubname/sinavd_pasargad &nbsp; آبهای خروشان سد سیوند ، تنگه بلاغی را می بلعد : &nbsp; هنوز در پاسارگاد جای چرخ&zwnj;های ارابه شاهی دیدنی است. تهران _ میراث خبر گروه استان&zwnj;ها، پروین صیدی: اگر گذرت به تنگه بلاغی در پاسارگاد افتاد، هنوز هم می&zwnj;توانی پس از گذشت 2500 سال جای چرخ&zwnj;های ارابه شاهی را كه بر دل این جاده به یادگار مانده، ببینی. جاده&zwnj;ای كه به فرمان داریوش بزرگ هخامنشی ساخت آن از سارد (پایتخت لیدی) آغاز شد و پس از اینكه پاسارگاد را به تخت جمشید متصل كرد به شوش پایتخت هخامنشیان كشده شد و از همان زمان به نام راه شاهی معروف شد. داریوش شاه بارها و بارها برای اداره امور كشوری و … برگزاری جشن&zwnj;های بهاره در تخت جمشید با ارابه مخصوص خود از این جاده گذر كرد. این جاده كه قرن&zwnj;هاست در زیر خروارها خاك مدفون شده به تازگی سر از غبار زمان برآورده كه با ما از رازها گوید. از خاطره&zwnj;ها، از پیروزی&zwnj;ها، از عبور پر از جلال و شكوه داریوش و خشایارشا و اردشیر و دیگر شاهان هخامنشی در طول 220 سال سلطنت، از جشن&zwnj;ها و … ناگهان از سایه وحشت&zwnj;انگیز جنگ، از تعقیب داریوش سوم به وسیله اسكندر مقدونی كه از همین راه داریوش می&zwnj;گریزد و پس از سه روز «بسوس» (قاتل داریوش) باز از همین راه سر داریوش سوم هخامنشی را می&zwnj;آورد و بر دامن اسكندر می&zwnj;افكند و پس از آن آتش و خون. آرامشی 250 سال بر این سرزمین حاكم بود دستخوش طوفان حوادث شده و همه چیز برباد می&zwnj;رود. مجموعه كاخ&zwnj;های ساخته شده بر روی صفه تخت جمشید بوسیله اسكندر به آتش كشیده می&zwnj;شود و اسكندر و سربازانش باز از همین راه به طرف شوش حركت كرده و آنجا را نیز ویران می&zwnj;كنند. این راه تمامی این رازها را در دل خود نگاه داشته كه اكنون همه را فاش كند اما هنوز سر از خاك برنیاورده، این بار ناچار است برای همیشه به زیر آب رفته و غرق شود، برای همیشه خاموش بماند...در دل سرد سد سیوند! كشف شواهد سفالگری از 7500 سال پیش _ یك محوطه باستانی 7000 ساله _ تدفین اموات مربوط به 6000 سال پیش _ آثاری از بقایای دوران ایلامی _ بقایای معماری یك روستای هخامنشی با دیوارهای دفاعی ولوله&zwnj;های سفالی دفع فاضلاب _ یك گورستان كلان سنگی ساسانی _ دو اسكلت دفن شده به همراه اشیاء در گور _ حوض ساخته شده از لاشه سنگ با اندود گچ _ كارگاه تولید شراب _ خمره ذخیره آذوقه (بزرگ&zwnj;ترین ظرف باستانی ایران با 120 كیلوگرم وزن) و … همه اینها پس از چندین قرن سكوت و خاموشی اراده كرده&zwnj;اند كه با ما سخن گویند و از فرهنگ و هنر و آداب و رسوم و اعتقادات خود كه به نوعی اجداد ما هستند، پرده بردارند اما محكومند به فنا، فنا در دل سد سیوند! این كشفیات تنها بخشی از آثار ارزشمندی است كه از دل منطقه بلاغی بیرون كشیده شده، شاید با بررسی&zwnj;های باستان&zwnj;شناسی بیشتر در این مكان هزاران اثر و شاهد زنده از دنیای گذشتگان و نیاكان ما سر از خاك برآورند و بخواهند مایه شگفتی و یا عبرت ما شوند! اما سد سیوند همه و همه را با بیرحمی به كام خود می&zwnj;كشد. به راستی این سد از كجا پیدا شده و از جان این محوطه كهن چه می خواهد؟ «جامعی»، مدیر پروژه احداث سد سیوند می&zwnj;گوید: «در سال 1371 هنگامی كه قصد داشتیم احداث سد را آغاز كنیم طی نامه&zwnj;ای، از سازمان میراث فرهنگی استان فارس استعلام كرده و خواستار بررسی منطقه از نظر فرهنگی شدیم اما از جانب سازمان میراث فرهنگی هیچ گونه اقدامی صورت نگرفت بنابراین ما كار احداث سد را آغاز كردیم.» اگر آن زمان سازمان میراث فرهنگی فارس از اهمیت منطقه مطلع بود و با ساختن سد در این ناحیه مخالفت می&zwnj;كرد، با توجه به اینكه در منطقه بلاغی یك یا دو محل دیگر نیز برای سدسازی مناسب شناخته شده، تغییر محل ساخت سد امكان&zwnj;پذیر بود و اكنون پیشینه و هویت ما به زیر آب نمی&zwnj;رفت. طی چند سال گذشته در كشورهای باستانی جهان برخی از سدها در كنار رودخانه&zwnj;ها و محوطه&zwnj;های باستانی به منظور توسعه اقتصادی و عمرانی و تامین آب ساخته شده&zwnj;اند. اما این سدها موجب به خطر افتادن بسیاری از محوطه&zwnj;های باستانی جهان شده است. كارشناسان جهان با توجه به اهمیت طرح&zwnj;های عمرانی و اقتصادی، نجات&zwnj;بخشی محوطه&zwnj;های تاریخی را آغاز كرده&zwnj;اند كه از آن جمله می&zwnj;توان به سد «اسوان» در مصر اشاره كرد. كشور مصر برای ادامه روند توسعه اقتصادی و عمرانی كشور خود، كمیته&zwnj;ای جهانی را به رهبری یونسكو تشكیل داد و طی چند سال عملیات گسترده معابد نوبی را از خطر غرق شدن نجات داد. به اعتقاد كار شناسان می توان چند اثر شاخص تنگه بلاغی را كه از غنای فرهنگی بیشتری برخوردارند ایزوله كرد. به این صورت كه با عایق بندی و ایزوگام این آثار، مانع غرق شدن آنها و یا ورود آب به محوطه ایزوله شده شد و این آثار برای مراجعان و علاقه&zwnj;مندان قابل بازدید نیز می&zwnj;باشد. گاهی اوقات حتی می&zwnj;توان بقایای یك معماری یا گور و یا یك سازه را با جابجایی، از خطر غرق شدن نجات داد. چنانكه در چین هنگام ساخت سد در محل «معبد وشو» این بنا را با دو بار جابجایی نجات دادند. «محمدحسن طالبیان»، مدیر پایگاه پژوهشی پارسه و پاسارگاد با اشاره به تلاش بی&zwnj;وقفه تیم&zwnj;های نجات می&zwnj;گوید: «عملیات نجات&zwnj;بخشی در این محوطه&zwnj;ها تا زمان دست یابی به اطلاعات كلی و نتایج مطلوب ادامه دارد. او امیدوار است تا قبل از آبگیری سد بتوانند تمامی 129 محوطه شناسایی شده در این منطقه را بررسی و نجات&zwnj;بخشی كنند.» كارشناسان زمان مورد نیاز برای نجات&zwnj;بخشی تمام محوطه&zwnj;ها را 4سال می&zwnj;دانند اما زمان تخصیص داده شده از طرف سازمان آب منطقه&zwnj;ای استان فارس (مجری ساخت سد سیوند) برای این كار تنها یك سال می&zwnj;باشد. این در حالیست كه تا آبگیری سد تنها 6 ماه زمان باقیست، اما آیا می&zwnj;توان تمامی این محوطه&zwnj;ها را در این فرصت اندك نجات داد یا اینكه باید همه را به سد سیوند سپرد؟ تیم&zwnj;های نجات&zwnj;بخشی با بررسی و مطالعات خود در این محوطه&zwnj;ها تنها قادرند برخی اطلاعات و آثار منقول را نجات دهند در حالیكه بقایای ارزشمند غیرمنقول این محوطه&zwnj;ها برای همیشه نابود می&zwnj;شود. ساخت سد سیوند از سال 71 روی رودخانه پلوار در منطقه بلاغی آغاز شد. تنگه 18 كیلومتری بلاغی در فاصله 4 كیلومتری از محوطه ثبت جهانی پاسارگاد قرار دارد این تنگه تا پایان دی ماه امسال آبگیری می&zwnj;شود و 129 محوطه مهم باستانی و تاریخی را با خود به زیر آب می&zwnj;برد. محوطه پاسارگاد در استان فارس پنجمین محوطه جهانی ایران است كه طی آخرین جلسه یونسكو در تیرماه سال 83 كه در چین برگزار شد به علت دارا بودن شاخص&zwnj;های فراوان در فهرست جهانی یونسكو ثبت شد. سازمان آب منطقه&zwnj;ای فارس بهمن ماه سال گذشته پس از اینكه باستان&zwnj;شناسان در تنگه بلاغی و در درون دریاچه سد سیوند 129 محوطه باستانی را شناسایی كردند، تمام پروژه&zwnj;های خود را به سازمان میراث فرهنگی برای بررسی ارایه داد. بررسی&zwnj;های اولیه را گروهی از كارشناسان بنیاد پژوهشی پارسه و پاسارگاد و كارشناسان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری آغاز كردند. پس از آن یك هیئت مشترك از ایران و ایتالیا با ادامه بررسی&zwnj;ها موفق به كشف یك روستای هخامنشی با بقایای معماری و دیوارهای دفاعی و لوله&zwnj;های سفالی مخصوص دفع فاضلاب شد. هم اكنون چهار تیم مشترك از فرانسه _ آلمان_ لهستان و ژاپن با همكاری ایران در این تنگه مشغول بررسی و نجات&zwnj;بخشی این محوطه&zwnj;ها هستند. گاهی اوقات در مسیر برخی پروژه&zwnj;های بزرگ از قبیل احداث بزرگراه&zwnj;ها _ لوله&zwnj;كشی&zwnj;های گاز و آب و یا ساخت سد به یك یا چند محوطه تاریخی برخورد می&zwnj;شود. در این&zwnj;گونه مواقع كه امكان تغییر مسیر بزرگراه یا لوله كشی میسر نیست برای جلوگیری از نابودی محوطه&zwnj;ها و آثار آن، تیم&zwnj;های نجات&zwnj;بخشی، از طرف سازمان میراث فرهنگی و گردشگری موظف به انجام بررسی&zwnj;های باستان&zwnj;شناسانه و اقدام به نجات آثار و اطلاعات این محوطه&zwnj;ها می&zwnj;شوند. معمولا این عملیات به سرعت و در حداقل زمان انجام می&zwnj;شود. باستان&zwnj;شناسان در طول مدت كاوش، تمام اشیا و آثار كشف شده در محوطه&zwnj;ها را به دقت كد&zwnj;گذاری كرده و در كارگاه سایت نگهداری می&zwnj;كنند تا پس از پایان كار نجات&zwnj;بخشی محوطه، مطالعات و بررسی&zwnj;های خود را روی تك&zwnj;تك این اشیا انجام دهند. تمامی این اشیا و آثار حتی تكه سفال&zwnj;های پراكنده در سطح محوطه، هر كدام معرف بخشی از فرهنگ، اقتصاد و آداب و رسوم گذشتگان ما هستند كه با بررسی و مطالعات دقیق روی آنها می&zwnj;توان به مجهولات بسیاری پاسخ گفت. بنابراین دقت در نگهداری و بررسی اشیا از اهمیت بسزایی برخوردار است. در برخی از كشورها برای نگهداری و حفظ این اشیا از عوامل تهدیدكننده اقدام به ساخت یك موزه در محوطه می&zwnj;كنند و اشیا كشف شده از آن منطقه را برای همیشه در آن منطقه نگهداری می&zwnj;كنند. <IMG id=IMG1 height=159 src="http://heritage.chn.ir/manage/photo/tange-bolaghi18.jpg" width=212 border=1> &nbsp; text/html 2006-07-30T04:00:00+01:00 نورا نیک سرشت پاسارگاد، سد سیوند http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/22611/clubname/sinavd_pasargad <IMG src="http://www.fotothing.com/photos/e3b/e3b501882b3fddce3cf7d7f992f21a6e.jpg" align=left><IMG src="http://www.fotothing.com/photos/e3b/e3b501882b3fddce3cf7d7f992f21a6e.jpg" align=left><IMG src="http://www.fotothing.com/photos/e3b/e3b501882b3fddce3cf7d7f992f21a6e.jpg" align=left>پاسارگاد، سد سیوند دستاوردها و کوتاهی&shy;ها <A href="http://www.ghiasabadi.com/" target=_blank>رضا مرادی غیاث&shy;آبادی </A>برخی را گمان بر این است که سابقه و دیرینگی زندگانی مردمانی در یک ناحیه یا کشوری خاص، تاریخ آن ملت را بر می&shy;سازد و هر اندازه که نمونه&shy;های فرادست آمده از شواهد زندگانی و بودوباش آن مردمان، دیرین&shy;تر و کهن&shy;تر باشد، پس تاریخ آن ملت نیز به همان اندازه کهنسال&shy;تر است. اما این دریافت درستی از تاریخ نیست. تاریخ، با پیشینه و سابقه زندگانیِ مردمانی در یک ناحیه یا کشور خاص ارتباطی ندارد، بلکه سرآغاز تاریخ یک ملت از هنگامی دانسته می&shy;شود که «هویت تاریخی/ هویت ملی» پدید آمده باشد. پاسداشت هویت تاریخی/ ملی برای ایرانیان همواره و در گذر سده&shy;ها و هزاره&shy;های پرآشوب، یک اصل نهادین و بنیادین بوده است و راز ماندگاری تاریخی «ایران» نیز ریشه در همین ویژگی غرورانگیز آنان دارد. ایرانیان همواره و همیشه نشان داده&shy;اند که هر آنگاه پدیده&shy;ای نوظهور آهنگ تصرف هویت ملی آنان را داشته باشد، با همبستگی فراگیر همگانی و با شگردهای فرهنگی شگفت و پیش&shy;بینی ناپذیری، در برابر آن می&shy;ایستند و هویت دیرباز خود را پاس می&shy;دارند. تخریب یا آسیب&shy;رسانی به آثار باستانی و یادمان&shy;های فرهنگی ایرانیان، پدیده&shy;ای کم&shy;شمار و معدود نبوده است. تعداد اثرهای باستانی که بر اثر اهمال اشخاص یا دستگاه&shy;های اجرایی، از روی بی&shy;توجهی و یا به ناچاری و برای انجام عملیات عمرانی، نابود شده، مفقود گردیده و یا آسیب دیده&shy;اند؛ بسیار بیشتر و گسترده&shy;تر از آن است که حتی بتوان فهرستی از آن به دست داد. بسیاری از چنین آسیب&shy;هایی، اعتراض گسترده و واکنش فراگیر همگانی را برانگیخته نکرد. چرا که افکار عمومی، ارتباط میان آن آثار و هویت ملی خود را درنیافت. انتشار اخبار مبتنی بر ساخت سد سیوند و احتمال آسیب&shy;رسانی به پاسارگاد -همانگونه که از آغاز انتشار آن انتظار می&shy;رفت- واکنشی بسیار گسترده و همگانی را در پی داشت و دلیل این برانگیختگی عمومی نیز آشکار بود. چرا که پاسارگاد یکی از بنیادی&shy;ترین شالوده&shy;های هویت ملی در ضمیر خودآگاهی تاریخی ایرانیان است. پیش از این نیز، چنین واکنش&shy;های گسترده&shy;ای را در زمینه دستکاری در نام خلیج فارس و نیز انتشار اخبار متناقض و اظهارنظرهای متفاوتی که به هنگام «گم&shy;شدن» لوح&shy;های زرین و سیمین داریوش بزرگ از درون موزه ایران باستان روی داد، دیده بودیم. واقعه پاسارگاد و سد سیوند بار دیگر نشان داد که شراره&shy;های پاسداری از هویت ملی در جان ایرانیان زنده است و در چنین هنگامه&shy;ای همه ایرانیان فارغ از همه اختلاف&shy;ها و تفاوت&shy;نظرهای متداول، در اصل بنیادین نگاهبانی از هویت ملی تردیدی به خود راه نمی&shy;دهند و دیگراندیشی&shy;های میان خود را به کناری باز می&shy;نهند. هر کس و هر گروهی کوشش کرد و می&shy;کند تا از هر راه و روش ممکن از چنین آسیبی جلوگیری کند. روش&shy;هایی که گاه از فرط نادرستی، انتقاد و اعتراض صاحب&shy;نظران و یا ناظران بی&shy;طرف را در پی داشت و حتی موجب کناره&shy;گیری برخی از آنان شد. هر چند که چنین سخنان نادرست و عجولانه&shy;ای نمی&shy;تواند از دستاوردهای درخشان واکنش به ساخت سد سیوند بکاهد.&nbsp; اعتراض&shy;ها، بیانیه&shy;ها، نامه&shy;های سرگشاده&shy; و دیگر فعالیت&shy;هایی که دوستداران پاسارگاد برای دستیابی به آرمان انسانی و فرهنگی خود صادر می&shy;کرده و انجام می&shy;داده&shy;اند، در برخی مواقع ناشیانه و نشان&shy;دهنده ناآگاهی یا کم&shy;اطلاعی آنان از صورت مسئله، آثار در معرض خطر و راه&shy;های برطرف ساختن تهدیدها بود. از جمله اینکه گاه چنان در باره سازندگان ساخت سد سخن می&shy;راندند که انگاری با دشمن ایران روبرویند. &nbsp;از سوی دیگر نیز دست&shy;اندکاران و کارفرمایان ساخت سد به خود اجازه می&shy;دادند که برخلاف مقررات و وظیفه خود، در زمینه بودن یا نبودن آثار باستانی در منطقه و نیز در باره زمان آبگیری سد، اظهارنظر نمایند. اظهارنظرهایی که همواره در تضاد و تناقض با یکدیگر بود و موجب شعله&shy;ور شدن بیشتر حساسیت&shy;ها می&shy;شد. قوانین و آیین&shy;نامه&shy;های موضوعه، اجازه هیچگونه تشخیص، استنباط، یا تصمیم&shy;گیری در زمینه آثار باستانی را به کارفرما یا پیمانکار عملیات عمرانی نمی&shy;دهد و تنها مرجع تشخیص و تصمیم&shy;گیری در این حوزه، منحصراً دستگاه باستان&shy;شناسی (اکنون سازمان میراث فرهنگی) است و کارفرما وظیفه دارد بنا به تشخیص باستان&shy;شناسان در هر مکان مورد نیاز و نیز در طول زمانی نامحدود دست از کار بکشد و حتی هزینه عملیات اضطراری و نجات&shy;بخشی باستان&shy;شناسان را از بودجه عملیات عمرانی تأمین کند. به دیگر سخن، کارفرما (در اینجا وزارت نیرو) به هیچ عنوان و در هیچ شرایطی حق اقدام یا حتی اظهارنظر برای پیگیری عملیات را ندارد و تنها می&shy;باید منتظر اعلام نظر دستگاه باستان&shy;شناسی (در هر زمان نامشخص) برای ادامه عملیات باقی بماند. کوتاهی دیگر برخی دوستداران پاسارگاد، آمیختن آن با مسائل سیاسی و فایده&shy;های حزبی و گروهی مترتب بر آن بود که خوشبختانه برخی از کوشندگان این آرمان و از جمله کمیته نجات آثار باستانی پاسارگاد با درک و اندریافتی صحیح و سنجیده، آرمان خود را فراتر از سیاست&shy;زدگی&shy;های روزمره و زودگذر دانستند. اما در این میان، دستگاه باستان&shy;شناسی نیز بنا به وظیفه خود و همچنین فشار افکار عمومی، با بسیج گروهی از متخصصان و یاری نهادهای بین&shy;المللی کوشش نسبتاً فراوانی در انجام حفاری&shy;های اضطراری و بررسی&shy;های باستان&shy;شناختی در منطقه انجام داد که دستاوردهای درخشانی به همراه داشت و هنوز هم می&shy;توان به نتایج آتی آن دل خوش داشت. اما با این حال، کوتاهی&shy;های دست&shy; اندرکاران باستان&shy;شناسی نیز کم نبوده است. هیچگاه فهرست و گزارشی جدی از آثار در معرض خطر، حداقل و حداکثر میزان و درصد آسیب&shy;رسانی به آثار باستانی منطقه، تهیه و منتشر نشد. هیچگاه توجهی جدی به آثار باستانی پایین&shy;دست سد (همچون تخت&shy;طاووس و استخر) که به هنگام طغیان&shy;های فصلی و سرریز شدن آب سد، لطمه&shy;های جبران ناپذیری خواهند دید، نشد. هیچگاه نقشه&shy;ای که نشان&shy; دهد در ازای هر واحد از ارتفاع آب دریاچه، مساحت و طول آن به چه میزان می&shy;رسد و کدامیک از آثار را غرق خواهد ساخت، تهیه و منتشر نشد. راه&shy;های علمی و عملی حفاظت از آثار با توجه به تجارب کشورهای دیگر (همچون چین، هند و مصر) به گونه&shy;ای گسترده و با فراخوان همگانی انجام نشد. تاکنون تصویرهای مستند اشیای مکشوفه و گزارش علمی کاوش&shy;های هیئت&shy;های گوناگون و دستاوردهای آنان (به ویژه سکونتگاه مردمی عصر هخامنشی که در سراسر ایران یگانه و منحصربفرد است و ده&shy;ها سال است پژوهشگران در جستجوی آنند)، و حتی گستره منطقه در دست بررسی، منتشر نشده است و هر آنچه گفته می&shy;شود و یا بدان استناد می&shy;گردد، اخبار ناقص و عجولانه خبرگزاری&shy;ها و مطبوعات است که می&shy;دانیم اخبار رسانه&shy;های خبری برای یک پژوهش علمی کمترین ارزشی ندارند و تنها می&shy;باید گزارش&shy;های شخص سرپرست هیئت حفاری بصورت کتاب و یا در نشریات علمی (دستکم به صورت یک گزارش مقدماتی) منتشر شود. بی&shy;ارزش بودن چنین اخباری در رسانه&shy;ها و مطبوعات ایران که معمولاً فاقد گزارشگران و خبرنگاران تخصصی هستند و نیز به خود اجازه می&shy;دهند به میل خود گفتارهای گوینده یا نوشتارهای نویسنده&shy;ای را تغییر دهند، بیشتر به دیده می&shy;آید. چنین دستکاری&shy;هایی در نوشته&shy;ها و مصاحبه&shy;های این نگارنده بارها و بارها روی داده است. جالب آنکه در برگ نخستین بیشتر نشریات ایران، مضمون این دو عبارت دیده می&shy;شود: « این نشریه در ویرایش و اصلاح و تلخیص و بازنویسی مقالات رسیده آزاد است» و «مسئولیت درستی یا نادرستی مقالات با نویسنده آن است» طنز روزگار را ببین! به هر حال چنین کوتاهی&shy;هایی، در رواج برخی اظهارنظرهای نادرستِ معترضان به ساخت سد، تأثیر فراوان داشته است. رفتار و گفتارهای مسئولان میراث فرهنگی در مجموع به گونه&shy;ای بوده است که دل&shy;نگرانان پاسارگاد، در آغاز واکنش&shy;های خود کمتر احساس کردند که آنان را در کنار خود دارند. و ای بسا این دوری نیز، محصول استفاده&shy;های سیاسی و حزبی از خطرهای پیش&shy;آمده برای پاسارگاد بوده باشد. در مجموع پدیده سد سیوند و اعتراض&shy;های مترتب بر آن، دستاوردهای درخشانی به همراه داشت که کمترین آن نجات احتمالی پاسارگاد و انجام کاوش&shy;های اضطراری با نتایج عالی در تنگه بولاغی است. نخست و مهم&shy;تر از همه اینکه بار دیگر شراره&shy;های پاسداشت هویت و غرور ملی در جان ایرانیان شعله&shy;ور شد. دوم اینکه، ایرانیان توانستند بار دیگر همبستگی همگانی برای دستیابی به یک آرمان واحد و فارغ از همه اختلاف&shy;ها را با یکدیگر تمرین کنند و ناظران این رویداد دریابند که ایرانیان علیرغم تفاوت&shy;ها و چنددستگی&shy;ها، یک جان یگانه&shy;اند در چند پیکر و سرافرازی میهن و هویت تاریخی برای همه آنان یک اصل نهادین و فراگیر است. سوم اینکه، این پدیده موجب شد تا بسیاری از جوانان در جستجوی شناخت بیشتر تمدن ایران&shy;زمین و اهمیت پاسارگاد و دیگر آثار هخامنشی باشند. چهارم اینکه، توجه به خطرات احتمالی ناشی از عملیات عمرانی و آثار در معرض خطر، بسیار بیشتر از گذشته در نظر مجریان آن خواهد بود و دستکم بخاطر جلوگیری از خسارت&shy;های وارده بر خود، موضوع را بیشتر و جدی&shy;تر با دستگاه&shy; باستان&shy;شناسی هماهنگ خواهند کرد.&nbsp; کوشش برای پاسداری از پاسارگاد به عنوان کوششی فراگیر برای نگاهبانی از هویت ملی و تاریخی ایرانیان -و نیز نام کوشندگان آن- همراه با نام کسانی که به هویت یک ملت بی&shy;توجهی (یا حتی بی&shy;تفاوتی) نشان دادند، برای همیشه در تاریخ میهن ثبت خواهد شد.