2012-02-12T13:37:07+01:00 text/html 2010-09-02T15:14:08+01:00 هومن آ http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/1427049/clubname/politic_in_iran <h1> <a href="http://ayandema.blogspot.com/2010/09/1.html">علی آقا و چهل دزد تهران (1)</a> </h1> <div> <span></span> <span> در <a href="http://ayandema.blogspot.com/2010/09/1.html" title="permanent link"><abbr title="2010-09-01T04:49:00-07:00">Wednesday, September 01, 2010</abbr></a> </span> | </div> <p><a href="http://lh5.ggpht.com/_XyawhcWA664/TH49uedFRAI/AAAAAAAACDk/1KULtd4nYvA/s1600-h/ali[3].jpg"><img style="border:0px none;float:none;margin-left:auto;margin-right:auto;" title="ali" alt="ali" src="http://lh6.ggpht.com/_XyawhcWA664/TH49vGcHz_I/AAAAAAAACDo/9C_LCvi4m_s/ali_thumb[1].jpg?imgmax=800" border="0" height="168" width="242" /></a> </p> <p>علی آقا چوپانی بود اهل حال. به این معنی که دوست داشت همه به او حال بدهند اما او جز به گوسفندان خود به کسی حال ندهد. هرازگاهی هم بوقت چرا طبع شعرش گل میکرد و برای گوسفندان غزلی می گفت و گوسفندان هم متقابلا هرگاه تشنه ساندیس می شدند غزلی برای ایشان می گفتند و صدا و سیمای ده هم این اجلاس ادبی هنری فوق العاده مهم را پخش می کرد. </p> <p>روزی روزگاری علی آقا گوسفندان را بسمت یکی از کوههای اطراف ده به چرا برد. خسته که شد به پاره سنگی تکیه داد و قلم و دفترش را از خرجین بیرون کشید تا آخرین تئوری های مربوط به التزام عملی گوسفندان را در توضیح المسائل خود یادداشت کند. همانطور که قلم را بر کاغذ می چرخواند ناگهان متوجه غاری در نزدیکی خود شد که تکه سنگی عظیم الجثه دهانه غار را بسته بود. علی آقا دفتر و قلم را دوباره در خرجین کرد و بسمت سنگ بزرگ رفت تا با ورد مخصوص خود آن سنگ را کنار بزند.</p> <p>علی آقا در حال خواندن ورد جادوئی: ساندیسی ماندیسی لات باتومی</p> <p>سنگ شروع به تکان خوردن کرد و کم کم دهانه غار باز شد. علی آقا همانطور که در ایام جوانی خود را برای خواندن نماز از قطار پرتاب کرده بود با حرکتی ژیمناستیکی خود را پشت پاره سنگی انداخت تا مورد شناسائی واقع نشود. دهانه غار که کاملا باز شد احمد خاتمی از درون آن بیرون آمد و گفت: زنها تکلیف دارند تا کشتی و شنای مردان را در تلویزیون تماشا نکنند. بعد هم برای آنکه نشان بدهد خیلی جدی است رو به دوربین کرد و قیافه خود را دو چندان وحشتناک کرد و فریاد زد: حرام است.</p> <p>علی آقا از غفلت مادام العمر احمد خاتمی استفاده کرده و خود را به درون غار انداخت. چند متر که جلو رفت با نور و زرق و برقی مواجه شد. ساندیس و باتومهای طلا بود که همینطور روی هم انباشته شده بود. کمی آنطرفتر یک موتور سیکلت طلا هم دیده می شد. سندنامه های زمین و وام موسسه بنیاد و بانکهای مختلف و رای های طانخورده هم تا چشم کار میکرد اینطرف و آنطرف پخش و پلا بود. از همه مهمتر یک شیشه نوشابه جادوئی بود که اگر با ورد "ددمنیشنانای" مالیده می شد احمد جنتی از آن بیرون می آمد و نتیجه انتخابات ریاست جمهوری را تا 50 سال آینده پیشگوئی میکرد. قالیچه کیهانی هم آنطرفتر بود که اگر خلبان آنرا که معروف به "حشین" بود را پیدا میکردی میتوانستی بر فراز تمامی مواضع دشمن پرواز کنی...</p> <p>علی آقا همانطور که از خوشحالی در پوست خود نمی گنجید دریافت که به مخزن چهل دزد تهران دست پیدا کرده است. همینطور برای خودش خوشحال بود که ناگهان صدای پای چهارصد نفر دزد را یکجا شنید و همانجا بود که با یک حرکت آکروباتیک مثل شهرام امیری لب تاپ بدست متواری شد و خود را پنهان کرد.</p> <p>همانطور که دزدها نزدیک می شدند علی آقا دریافت که دزدها چهارصد نفر نیستند و همان چهل نفر هستند بلکه صدای پای 360 نفر از دزدان تنها و تنها متعلق به فیروزآبادای بود. در میان دزدان یک دزد فسقلی بچشم میخورد که با اشتیاقی خاص مدام فریاد میزد "ممه طلائی من کجاست؟" و تا ممه ها را پیدا نکرد دست از اشتیاق و التهاب بر نداشت. علی آقا همانجا فهمید که او مموتی است. احمد وحیدی هم در ته صف دزدان هواری راه انداخته بود که این رئیس ما کجاست تا دستی بر این جت بمب افکن بدون سرنشین ما بکشد تا 6 ماه زودتر پرواز کند. با شنیدن کلمه پرواز حشین چرتش پاره شد و گفت: پرواز!؟ کجا میخوای بری؟ خودم می برمت. دو سطر کیهان مارو بخون با قدرتی بیشتر از 5 سیگار حشیش و 12 عدد قرص ایکس آنچنان پروازی بر مصاف دنیا میکنی که حتی زن و بچه خودت رو هم دشمن و مزدور میبینی...</p> <p>در این گیر و دار بود که علی آقا بیش از این تاب نیاورد و از مخفیگاه بیرون آمد. دستهایش را تایتانیک وار باز کرد و گفت: من اینجام دوستان...</p> <p>چهل دزد تهران همگی با هم: رئیس... هورااااا... خونی که در رگ ماست هدیه به علی آقای ماست..</p> <p>مصباح: شیطون غایم شده بودی ها.. نکنه بجای علی آقا میخواستی نقش علی بابا رو بازی کنی...</p> <p>و همگی بدون دلیل میزنند زیر خنده...</p> text/html 2010-03-20T16:21:35+01:00 هومن آ http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/1065286/clubname/politic_in_iran سال نو آمد و ما شادیم غافل از غمی که در دل مادران عزادار است<br />سبز بودنمان را با این دعا ثابت کنیم<br /><br />بیایئد سال نو را با دعا برای آزادی زندانیان سبزمان آغاز کنیم,و با خلوص نیت آرزو کنیم سال جدید سالی باشد برای آزادی ,برای کوتاه شدن دست ظالمانی که این آب و خاک را با جنگل اشتباه گرفته اند,سالی باشد که در آن هیچ مادری عزادار فرزندش نشود,هیچ دختری به خاطر فقر و تهیه دارو برای مادرش تن فروشی اجباری نکند....<br /><br /> خدایا مردم ایران را از ظلم و تهجر نجات بده<br /><br /> الهی آمین<br /><br /> والله خیر الماکرین text/html 2007-07-13T13:44:09+01:00 دختر آسمان http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/54729/clubname/politic_in_iran <P dir="rtl" align="right">نگاهی دوباره به پرونده كودتای نافرجام پایگاه هوایی شهید نوژه</P> <P dir="rtl">18 تیر 1386</P> <P dir="rtlstyle" align="right"><FONT color="#999999">چکیده:</FONT> پایگاه هوایی شهید نوژه در 50 كیلو‌متری شهر همدان قرار داشت و تیمسار محققی، تیمسار سعید مهدیون، سروان حمید نعمتی، سروان ایرج ایران نژاد و چند تن دیگر از سران كودتا در آنجا خدمت كرده بودند و اماكن و پرسنل پایگاه را می‌شناختند‌. برای تصرف پایگاه نوژه به عنوان كلید عملیات كودتا قرار بود 12 تیم مركب از یكصد تن از كلاه سبزهای تیپ نوهد ،300 تا 400 نفر از فریب خوردگان ایل بختیاری و 12 نفر راهنما از داخل پایگاه به فرماندهی سرگرد كوروش آذرتاش جهت تصرف پایگاه نوژه وارد عمل شوند‌. با رسیدن هواپیماها به تهران قرار بود بیت حضرت امام(ره)، فرودگاه مهرآباد، دفتر نخست وزیری، ستاد مركزی سپاه پاسداران، ستاد مركزی كمیته‌های انقلاب، پادگان ولی عصر(عج)، پادگان امام حسین(ع) و چند نقطه مهم دیگر بمباران شود‌. </P> <P dir="rtlstyle" align="center"><IMG src="http://www.irdc.ir/images/downbody.gif" border="0" /></P> <DIV style="FLOAT:left;MARGIN:10px10px10px5px"> <P dir="rtl"><IMG style="BORDER-LEFT-COLOR:#eeeeee;BORDER-BOTTOM-COLOR:#eeeeee;BORDER-TOP-COLOR:#eeeeee;BORDER-RIGHT-COLOR:#eeeeee" src="http://www.irdc.ir/images/article/article-big-070709122224-15.jpg" border="1" /></P></DIV> <P dir="rtlstyle" align="right">از اولین روزهای پیروزی انقلاب اسلامی ایران، آمریكا تلاش گسترده‌ای را برای به سازش كشاندن انقلاب یا سقوط آن آغاز كرد.آمریكا به دلیل اطلاعات و تحلیل‌های غلط تصور می‌كرد قادر است در اندك زمانی رویدادهای ایران را همچون دوران پهلوی در اختیار بگیرد؛ بنابراین به انواع حیله‌ها علیه جمهوری اسلامی متوسل شد كه یكی از این توطئه‌ها‌‌، كودتای پایگاه هوایی شهید نوژه بود‌. <BR /><BR />جمهوری اسلامی ایران در تاریخ پنجم فروردین سال 1358 با خروج از پیمان نظامی «سنتو» اعلام كرد كه دیگر حافظ منافع آمریكا در منطقه نیست. <BR />آمریكا، به دلیل اطلاعات و تحلیل‌های غلط تصور می‌كرد قادر است در اندك زمانی رویدادهای ایران را همچون دوران پهلوی در اختیار بگیرد؛ بنابراین به انواع حیله‌ها علیه جمهوری اسلامی متوسل شد كه یكی از این توطئه‌ها‌‌، كودتای پایگاه هوایی شهید نوژه بود‌. <BR /><BR /><B>*برنامه ریزی برای كودتا </B><BR />در دی 1358 یكی از هواداران شاپور بختیار، به نام مهندس قادسی‌، نمودار سازمانی را تهیه كرد و نام آن را نقاب گذاشت، نام نقاب جمع حروف اول «نجات قیام انقلاب بزرگ» بود و سازمان دارای شورایی شامل مسئول تهران، مسئول امور شهرستان‌ها‌، مسئول امور وزارتخانه‌ها، مسئول امور دانشگاه‌ها، انتشارات و تبلیغات‌، مسئول امور ایلات و مسئول امور چریكی بود‌. <BR />از نظر مسئولان نقاب، فتح تهران مساوی با پیروزی در سراسر كشور بود و با تصوری كه از كودتای 28 مرداد 1332 داشتند فكر می‌كردند با سقوط تهران همه كشور تسلیم آنها می‌شوند. <BR /><BR /><B>*علل انتخاب پایگاه نوژه </B><BR />سران كودتا برای شروع كار در صدد به اختیار گرفتن یك پایگاه نظامی بر آمدند كه دارای هواپیما، به تهران نزدیك، در خارج از شهر، عناصر آن قابل جذب و رهبران عملیات هوایی، با پرسنل و اماكن آن آشنایی داشته باشند. <BR />به این ترتیب پایگاه هوایی شهید نوژه برای شروع كودتا انتخاب شد. <BR />پایگاه هوایی شهید نوژه در 50 كیلو‌متری شهر همدان و در كنار شهر كبودرآهنگ، دور دسترس مردم قرار داشت و تیمسار محققی، تیمسار سعید مهدیون، سروان حمید نعمتی، سروان ایرج ایران نژاد و چند تن دیگر از سران كودتا در آنجا خدمت كرده بودند و اماكن و پرسنل پایگاه را می‌شناختند‌. <BR />این پایگاه قبل از انقلاب به نام «پایگاه شاهرخی» خوانده می‌شد و بعد از انقلاب مدت كوتاهی به «پایگاه حر» نام گرفت، به دنبال شهادت سرهنگ دوم خلبان محمد نوژه از خلبانان فداكار این پایگاه، كه در پاسخگویی به فرمان حضرت امام خمینی (ره) برای كمك رسانی به شهید چمران و جلوگیری از سقوط پاوه در تاریخ 25/5/58 به شهادت رسید نام این پایگاه به پایگاه هوایی شهید نوژه تغییر كرد. <BR /><BR /><B>*تركیب كودتا‌گران </B><BR />برای تصرف پایگاه نوژه به عنوان كلید عملیات كودتا قرار بود 12 تیم مركب از یكصد تن از كلاه سبزهای تیپ نوهد ،300 تا 400 نفر از فریب خوردگان ایل بختیاری و 12 نفر راهنما از داخل پایگاه به فرماندهی سرگرد كوروش آذرتاش (فرمانده تیپ 23 نوهد پیش از انقلاب) جهت تصرف پایگاه نوژه وارد عمل شوند‌. <BR />طبق نقشه پس از تصرف پایگاه تیمسار محققی برای رهبری عملیات هوایی در اتاق فرماندهی مستقر می‌شد و همزمان سروان حمید نعمتی، سروان محمد ملك، سروان كیومرث آبتین و سروان فرخزاد جهانگیری كه هر كدام فرمانده یك تیم بودند اولین اسكادران هوایی را به پرواز در می‌آوردند. <BR />این اسكاداران شامل 16 هواپیما از 53 فروند هواپیمای مجهز به سلاح سنگین بود كه برای عملیات در نظر گرفته شده بود‌. <BR />در طرح كودتا، عملیات هوایی نقش محوری داشت بنابراین هواپیما‌ها باید مسلح به سلاح سنگین و آماده پرواز می شدند. <BR /><BR /><B>*چگونگی شروع كودتا </B><BR />سران كودتا با ارتش بعثی عراق هماهنگ كردند ـ آن زمان جنگ تحمیلی هنوز آغاز نشده بود اما بین ایران و عراق خصومت وجود داشت ـ كه در روز 19 تیر 1359 و در ساعت مقرر وارد حریم هوایی منطقه شوند و در پی عملیات هوایی عراق، آژیر قرمز پایگاه كه رمز شروع كودتا بود به صدا درآید و پرسنل هواپیماها را مسلح و آماده پرواز كنند، به طور همزمان خلبانان وابسته به كودتا در ظاهر برای حركت به سمت مرزها و پاسخ به ارتش عراق و در واقع برای حركت به سوی تهران و بمباران اهداف از پیش تعیین شده پرواز كنند. <BR /><BR /><B>*اهداف بمباران </B><BR />با رسیدن هواپیماها به تهران قرار بود بیت حضرت امام(ره)، فرودگاه مهرآباد، دفتر نخست وزیری، ستاد مركزی سپاه پاسداران، ستاد مركزی كمیته‌های انقلاب، پادگان ولی عصر(عج)، پادگان امام حسین(ع) و چند نقطه مهم دیگر بمباران شود‌. <BR />پس از بمباران‌های هوایی، هواپیماها باشكستن دیوار صوتی به نیروی زمینی علامت می‌دادند كه مرحله دوم كودتا را آغاز كند‌. <BR />در این مرحله باید صدا وسیما، فرودگاه مهرآباد، ستاد ارتش جمهوری اسلامی، پادگان حر، پادگان قصر و پادگان جمشیدیه تسخیر شود و در سطح شهر تهران با اعمال خشونت و ارعاب حالت نظامی ایجاد شود، طبق برنامه اگر نیروی زمینی موفق نمی‌شد صدا و سیما را تسخیر كند، هواپیماها آنجا را بمباران می‌كردند‌. <BR /><BR /><B>*افشای كودتا </B><BR />3 روز مانده به موعد كودتا یكی از خلبانان كه برای همكاری انتخاب شده بود، در تهران با سروان حمید نعمتی ملاقات می‌كند، حمید نعمتی به او می‌گوید مأموریت تو بمباران بیت امام (ره) است و ما می‌توانیم تا 5 میلیون نفر را بكشیم . <BR />گویا شگردحمید نعمتی این بود كه در نخستین دیدار توجیهی كودتا به خلبانان عضوگیری شده چنین جمله‌ای را می گفت تا از میزان آمادگی آنها برای شركت در كودتا و كشتار میلیونی مردم اطلاع یابد. <BR />خلبان یاد شده در مقابل نوع مأموریت و وسعت كشتار مردم غافلگیر و مردد شد، اما به دلیل ترس از سران كودتا نمی‌دانست چه باید كند. <BR />وی پس از خروج از خانه حمید نعمتی، تشویش و نگرانی بر او مسلط شده و می‌خواست موضوع را با كسی در میان بگذارد. <BR />آن شب در خانه موضوع كودتا را به برادر و مادرش در میان می‌گذارد و مادر كه به شدت ناراحت شده بود پاسخ داد: تو نه تنها نباید این كار را بكنی، بلكه باید به انقلابیون خبر دهی و جلوی این كار را بگیری كه اگر غیر از این باشد شیرم حلالت نیست. <BR />این سخن مادر موجب شد در نخستین دقایق بامداد چهارشنبه خلبان یاد شده تصمیم خود را بگیرد و با پذیرش احتمال كشته شدن توسط سران كودتا، ماجرای كودتا را افشا كند‌. <BR />او از خانه خارج می‌شود و پس از پرس و جوها و دوندگی‌های مختلف، حدود اذان صبح منزل حضرت آیت‌الله خامنه‌ای را یافته و خود را به آنجا می‌رساند‌. <BR />مقام معظم رهبری این واقعه را چنین تعریف می‌كنند: شبی حدود اذان صبح دیدم كه در منزل ما را به شدت می‌زنند، من رفتم دیدم می‌گویند یك ارتشی آمده و با شما كار واجب دارد، دیدم یك نفر تكیه داده به دیوار، با حال كسل و آشفته و خسته سرش را فرو برده، گفتم شما با من كار دارید، بلند شد و گفت: بله گفتم: چكار دارید، گفت: كار واجبی دارم و فقط به خودتان می گویم... من به حرفش حساس شدم ... احتمال این بود كه سوءنیتی داشته باشد اما دیدم نمی‌شود به حرفش گوش نداد ... یك جایی گوشه حیاط نشستیم ... آثار بیخوابی و خیابانگردی و خستگی و هیجان در او پیدا بود. خلاصه آنچه گفت این بود كه در پایگاه همدان اجتماعی تشكیل شده و تصمیمی بر كودتایی گرفته و پولهایی به افراد زیادی داده‌اند، به خود من هم پول داده‌اند ... قرار است جماران و چند جای دیگر را بمباران كنیم پرسیدم: كی قرار است این كودتا انجام شود، گفت: امشب. <BR />من دیدم مسئله خیلی جدی است و باید آن را پیگیری كنم، در این بین این احتمال را می‌دادم كه یك سیاست باشد و بخواهند ما را سرگرم كنند، اما در عین حال اصل قضیه آنقدر مهم بود كه با وجود این احتمالات، لازم بود آن را پیگیری كنیم. <BR /><BR /><B>*افشاگری دومین نفر </B><BR />چند ساعت پس از افشای كودتا به وسیله خلبان یاد شده، یكی از درجه داران تیپ 23 نوهد نیز به كمیته مستقر در اداره دوم ستاد مشترك مراجعه می‌كند و پس از افشای كودتا و اعتراف به ابنكه قرار است به همراه عده‌ای دیگر در براندازی جمهوری اسلامی شركت كند، یك پاكت حاوی بخشی از طرح عملیات كودتا را در اختیار كمیته فوق قرار می‌دهد، به این ترتیب به فاصله چند ساعت از سوی 2 عنصر جذب شده به كودتا، اقدام به ضد كودتا تبدیل می‌شود و انقلاب در برابر خطری كه در چند قدمی‌اش كمین كرده بود آگاه می‌‌شود. <BR />این ضد كودتا، گرچه به وسیله 2 فرد كه از اقدام یكدیگر بی اطلاع بودند صورت گرفت اما عمل این 2 نفر در واقع ترجمان اراده یك ملت انقلابی برای دفاع از انقلابشان بود. <BR /><BR /><B>*آغاز عملیات خنثی سازی </B><BR />از همان زمان كه احتمال وقوع كودتا احساس شده بود، ستادی مركب از واحدهای اطلاعات سپاه همدان، گروه مهندسی سپاه همدان، انجمن اسلامی نیروی هوایی، تعدادی از پرسنل مؤمن نیروی زمینی و تیپ نوهد به نام «ستاد خنثی سازی كودتا »تشكیل شد، اما این ستاد اطلاعات مؤثر و دقیقی از كودتا در اختیار نداشت، ولی اطلاعات با افشای كودتا توسط خلبان یاد شده و تا حدود كمتری توسط درجه دار تیپ 23 نوهد، در اختیار ستاد خنثی سازی كودتا قرار گرفت و عملاً از عملیات كودتا، توسط این 2 نفر آگاه شدند. <BR />با جمع بندی اطلاعات و تكمیل آن و با اطلاعاتی كه از قبل جمع آوری شده بود عملیات مقابله با كودتای قریب الوقوع، به سرعت در دو محور پارك لاله و پایگاه شهید نوژه طرح ریزی شد. <BR />پارك لاله محل تجمع 40 تن از خلبانانی بود كه قرار بود با اتوبوس به پایگاه هوایی نوژه می‌رفتند و به دیگر خلبانان كودتا می‌پیوستند. <BR />عمده نیروهای به كار گرفته شده برای خنثی سازی كودتا، در پایگاه شهید نوژه متمركز شد و عملیات مربوط به پایگاه نوژه در 2 قسمت داخل و خارج پایگاه به اجرا گذاشته شد. <BR />به این ترتیب همزمان با شروع كودتا، نیروهای انقلاب متشكل از برادران سپاهی و پرسنل متعهد و فداكار نیروی هوایی، وارد عمل شدند و آنچنان درسی به خائنان و اربابان مستكبرشان دادند كه برای همیشه در تاریخ انقلاب خواهد درخشید. <BR /><BR />خبرگزاری فارس برگرفته از اسناد تاریخ شفاهی انقلاب، بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس استان همدان كتاب كودتای نوژه نوشته محمدی ری شهری، موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی. <BR /></P> text/html 2007-07-08T09:22:07+01:00 امیرمسعود موستوفی الممالک بختیاری http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/54292/clubname/politic_in_iran <p>در نظام بین الملل کنونی، منافع ملی کشورها، در دستیابی به جایگاه های مطلوب منطقه ای و جهانی برای اثرگذاری در تصمیم گیری های سیاسی و اقتصادی تعریف می گردد. همچنین با افزایش وزن و اعتبار حقوق بشر و دموکراسی در گفتمان بین الملل، تمام کشورهایی که به دنبال کسب مشروعیت در صحنه بین المللی هستند باید از رضایت و حمایت شهروندان برخوردار باشند. به طوریکه در اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی نیز اشاره شده است حق حکومت باید توسط شهروندان به دولت ها تفویض شده باشد.</p> <p> در چنین جهانی است که دموکراسی بر مبنای اندیشه های لیبرالی به عنوان نظام سیاسی بدون رقیب در حال گسترش در سراسر جهان می باشد. امروز شاهدیم درحالیکه برطبق آمار خانه آزادی در سال 1974، از 150 کشور تنها 41 کشور دارای رژیم دموکراتیک بودند برطبق همین آمار در سال 2004 از 193 کشور 121 کشور دارای نظام دموکراسی انتخابی شده بودند. تحت تاثیر چنین موج خیزنده دموکراسی و گستردگی تجارت آزاد جهانی کشورها مناسبات خود را با دیگر کشورهای جهان در سه درجه همزیستی، همکاری و همگرایی تعریف نموده اند و در رقابت و تلاشند تا به واسطه قرار گیری در سازمان های منطقه ای و جهانی و با بالاتر بردن سطح همکاری با دیگر کشورها از موقعیت های بیشتر اقتصادی و اثرگذاری سیاسی بهره مند شوند و به سوی پیشرفت، صلح و امنیت پایدار گام بردارند. </p> <p><br />اما در کشور ما بویژه با روی كار آمدن دولت نهم، نه تنها در داخل کشور با خواست همه گیر جامعه جهانی یعنی دموکراتیزاسیون مقابله می شود، بلکه در دیپلماسی جهانی نیز رویه ای را پیش گرفته می شود که منجر به انزوای بیش از پیش کشور می گردد. بر این اساس منافع ملی در منافع نظام مستقر و پی گیری شعارهای پوپولیستی و در جستجوی کشورهای مخالف با حرکت هماهنگ جهانی پی جسته می شود. درحالیکه نمونه های روشن و تجربه های موفقیت آمیز در همکاری های منطقه ای و همگرایی های بین المللی در جهان بویژه در آسیا بسیارند از جمله سازمان جنوب شرق آسیا و یا حتی امارات متحده عربی و با وجود امکانات بالقوه ای که ایران بواسطه موقعیت ژئوپولتیک خود دارا است، این کشور می تواند همکاری های موفقی را با کشورهای آسیای میانه و یا حوزه تمدنی ایرانی شامل افغانستان و تاجیکستان را ترتیب دهد، دولت احمدی نژاد با چشم پوشیدن از این واقعیت ها، به دنبال همکاری و یا اعمال نفوذ در کشورهایی هست که نه تنها عموما هیچ امکان عمل مشترک سیاسی و اقتصادی را محقق نمی نمایند بلکه سیاست این کشورها و یا گروه ها نیز در تقابل با معیارهای پذیرفته شده جامعه بین الملل قراردارنند. </p> <p>از نمونه اینگونه سیاست گذاری می توان به منطقه آمریکای لاتین و آمریكای جنوبی که هزاران کیلومتر از کشور در قاره ای دیگر قرار دارد و هیچ پیشینه مشترک فرهنگی و تجربه رابطه اقتصادی مشخصی با ایران ندارد، یاد کرد. ونزوئلا و رئیس جمهور آن هوگوچاوز سرآمد این کشورها در رابطه با جمهوری اسلامی و رئیس جمهور ایران در این روزها قرار دارد. به بهانه ورود هوگو چاوز برای چندمین بار در دو سال اخیر نگاهی كوتاه به شرایط كنونی آن كشور و سیاست های دولت می اندازیم، شاید پاسخی برای دلایل این نزدیكی ها و روابط گسترده بیابیم: <br /><br />چاوز در سال 1998 با شعارهای تند و پوپولیستی در انتخابات شرکت کرد و با 56 درصد آرا به ریاست جمهوری رسید. او با هدف فقرزدایی و برنامه تقسیم درآمدهای نفتی بین مردم و شعارهای ضد آمریکایی موفق به کسب حمایت توده های مردم بویژه طبقه فقیر ونزوئلا گردید. او با این پشتوانه توده ای یک همه پرسی را پیشنهاد کرد که قانون اساسی ونزوئلا را تغییر می داد، قدرت پارلمان و دستگاه قضایی را سلب می کرد، و قدرت حاکم را تحت کنترل یک «مجلس موسسان» که حق تغییر قانون اساسی را دارد قرار می داد. </p> <p>سه ماه بعد حزب او 92 درصد کرسی های مجلس موسسان را بدست آورد و در ادامه موفق شد با مصوبه های این مجلس حاکمیت خود را تقویت بخشد. چاوز توانست براساس قانون اساسی جدید دوران ریاست جمهوری را یک دوره افزایش دهد، و این امکان فراهم شود که مجددا برای سومین دور در سال 2006 با 63 درصد آرا رئیس جمهور شود، بر اساس سیاست های درپیش گرفته او یکی از دو مجلس حذف شد، قدرت غیرنظامیان در کنترل ارتش کاهش یافت و نقش دولت در اقتصاد افزوده گردید. </p> <p><br />پی گیری این سیاست ها از سوی چاوز نه تنها عملا فقر را در کشوری که یكی از بزرگترین ذخایر نفت خارج از خاور میانه را دارا می باشد کاهش نداد بلکه بسیاری از آمار و ارقام اقتصادی در این کشور سیر نزولی را طی نمود. برخلاف شعارهای داده شد پس از 8 سال حکومت چاوز، عملا بهبود عمده ای در رفاه عمومی دیده نمی شود و منابع به سوی فقرا سرازیر نشده است. ونزوئلا که بیست سال پیش یکی از بالاترین سطوح زندگی در آمریکای لاتین را داشته است، اکنون هشتاد درصد مردمش زیر خط فقر زندگی می کنند. با وجود 5 برابر شدن بهای نفت در بازارهای جهانی ونزوئلا در سال 2006 با کسری بودجه 3/2 درصدی روبرو شد. رشد GDP (درآمد سرانه ملی) ونزوئلا از سال 1980 تا 2000 با کاهش 18% مواجه بوده است که رتبه 94 رشد درآمد سرانه ملی را در جهان دارا شده است. <br />اما اگر آمارهای اجتماعی و اقتصادی دولت که غیر قابل اطمینان هستند در مورد بهداشت و آموزش و حتی میزان فقر با وجود تناقضات بسیار ، پاسخی به منتقدان باشد در مورد آزادی های سیاسی و اقتصادی به وضوح با فاجعه روبرو هستیم كه دولت نیز به انكار آن نمی پردازد. </p> <p><br />چاوز که فیدل کاسترو، صدام حسین، معمر قذافی و محمود احمدی نژاد را می ستاید در تمام این سالها (1998 تا 2006) ماشین سیاسی نیرومندی را ساخته است که نه فقط هوادارانش را به نان و نوا می رساند که مخالفانش را با جلوگیری از استخدام و قطع خدمات عمومی مجازات می کند. از سازمان جمع آوری مالیات تا سیستم قضایی همه در خدمت این هدف است که چاوز مطمئن شود رقبا به خاطر عقاید سیاسی بیشترین هزینه را می پردازند. شاهکار این سیستم پایگاه داده هاییست که نوع وفاداری سیاسی4/12 میلیون نفر رای دهنده ونزوئلایی را با تمام مشخصات ثبت کرده است و دولت از این فهرست به هنگام استخدام مردم و اعطای کمک های اجتماعی استفاده می نماید. در قرن اخیر ویژگی كشورهای آمریكای لاتین و جنوبی، جامعه مدنی ساختارمند و نیرومند مشتمل بر سندیكا های كارگری توانا و احزاب منتقد متشكل می باشد اما چاوز همه توان خود را در تضعیف این ساختار به خدمت گرفته است.</p> <p> در سال های اخیر سركوب رسانه های غیرهوادار دولت روندی رو به رشد داشته است. چاوز به تازگی فعالیت موثرترین شبكه تلویزیونی منتقد دولت را متوقف كرد و مهر پایانی بر ابزار مخالفت سیاسی با دارا بودن شبكه تلویزیونی زد. آمارهای بین المللی نیز وضعیت تاسف بار آزادی های سیاسی و مدنی را در این کشور تایید می نماید. ونزوئلا در رده بندی آزادی مطبوعات در سال 2006 که از سوی گزارشگران بدون مرز اعلام شده است رتبه 115 را در میان کشورهای جهان کسب کرده است (ایران در رتبه 162 قرار دارد). در جدول حقوق سیاسی و آزادی های مدنی که خانه آزادی در سال گذشته گردآورده است ونزوئلا با امتیاز 6، رتبه 81 را بدست آورده است (ایران با امتیاز 7 (که به محدودترین کشورها تعلق می گیرد) در رتبه 118 قرار دارد). اما آثار سیاست های اقتصادی به بهترین شکل در رتبه آزادی اقتصادی این کشور که در جدول بنیاد هریتج ارائه شده است نمایان است. </p> درحالیکه تجارت آزاد و لیبراسیون اقتصادی می تواند شرایط عینی را برای یک تحول گسترده سیاسی فراهم آورد ونزوئلا بین 157 کشور جهان 144مین کشور در رتبه بندی آزادی اقتصادی قرار دارد که تنها چند گام با کشور دوست خود یعنی ایران با رتبه 150 فاصله دارد. مطابق آخرین رده بندی Doing Business كه توسط بانك جهانی ارائه شده است ونزوئلا در رتبه 164 بین 176 كشور بررسی شده قرار دارد كه دشوارترین شرایط را برای اقدام به سرمایه گذاری، تجارت و دادوستد را نشان می دهد. می توان این کشور را در زمره غیرآزادترین کشورها از لحاظ اقتصادی دانست که بخش خصوصی تحت فشار تمامیت خواهی اقتصادی دولت قرار دارد که این در تقابل با معیارهای پذیرفته شده جهانی است و امکان توسعه سیاسی و اقتصادی را به کمترین میزان احتمال می رساند. text/html 2007-07-01T09:14:27+01:00 امیرمسعود موستوفی الممالک بختیاری http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/53054/clubname/politic_in_iran <h3 style="text-align:right;direction:rtl;unicode-bidi:embed;" dir="rtl"><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">دیکتاتور و بچه دیکتاتور، ف. م. سخن</span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr"></span></h3> <p style="text-align:right;direction:rtl;unicode-bidi:embed;" dir="rtl"><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">در حکومت‌های دیکتاتوری، عقل کل معمولا یک نفر است: او به تنهایی</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">می‌اندیشد، به تنهایی نتیجه می‌گیرد، به تنهایی فرمان می‌دهد. اراده،</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">اراده‌ی "او"ست و باید اجرا شود. مخالف او، "دشمن" و "اقدام‌کننده علیه</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">امنیت ملی"ست و باید سرکوب شود. این رسم دیکتاتوری‌ست. فرق نمی‌کند که</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">دیکتاتورْ خواهان پیش‌رفت و تجدد است یا پس‌رفت و ارتجاع. دیکتاتور،</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">دیکتاتور است. رضاشاه، آتاتورک، هیتلر، استالین، محمدرضاشاه، و دیگرانی که</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">در همین صد سال اخیر شاهد ظهور و سقوط‌شان بوده‌ایم همه از یک جنس‌اند</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr"><span dir="ltr"></span>. </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">گیرم اولی دانشگاه می‌سازد و زنان را به عرصه‌ی فعالیت‌های اجتماعی</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">می‌کشاند، دومی با سنت‌های دیرپا در می‌افتد و خط رسمی کشورش را تغییر</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">می‌دهد، سومی دست به جهان‌گشایی می‌زند، چهارمی با داس و چکش مخالفین را</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">درو و سرکوب می‌کند، و آخری می‌خواهد کشوری عقب‌مانده را با پول</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">بادآورده‌ی نفت "مدرن" کند. همه‌ی این‌ها خواست و اراده‌ی "یک" نفر است که</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">به اسم خواست و اراده‌ی مردم، به مردم تحمیل می‌شود</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr"><span dir="ltr"></span>. </span></p> <p style="text-align:right;direction:rtl;unicode-bidi:embed;" dir="rtl"><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">اما در ایران امروز، مردم در سر پنجه‌ی یک دیکتاتور بزرگ و یک دیکتاتور</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">کوچک گرفتار آمده‌اند و این پدیده‌ای‌ست که از زمان پیروزی انقلاب تا سال</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">گذشته سابقه نداشته است</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr"><span dir="ltr"></span>. </span></p> <p style="text-align:right;direction:rtl;unicode-bidi:embed;" dir="rtl"><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">تا پیش از آقای احمدی‌نژاد، فرمان‌ها و تحمیل اراده‌ها، همه در سطح</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">کلان بود: کشتار مخالفان سیاسی و عقیدتی در زندان؛ پایان دادن به جنگ هشت</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">ساله؛ عدم برقراری رابطه با آمریکا؛ تعطیل کردن مطبوعات؛ سرکوب دانشجویان</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">معترض؛ بالا و پایین کردن درجه‌ی اختناق سیاسی و اجتماعی؛ حمایت و</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">پشتیبانی از ستیزه‌جویان ِ فلسطینی. دو اهرم اِعمال این فرمان‌ها -یعنی</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">قوه‌ی قضائیه و نیروهای مسلح- نیز در دست یک نفر بود</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr"><span dir="ltr"></span>. </span></p> <p style="text-align:right;direction:rtl;unicode-bidi:embed;" dir="rtl"><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">اما از زمان انتخاب آقای احمدی‌نژاد، بچه دیکتاتور هم در محدوده‌ی</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">مجازش به صدور فرمان و تحمیل اراده‌ی شخصی مشغول است: مدرسه‌ها "باید</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr"><span dir="ltr"></span>" </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">ساعت </span><span style="font-size:14pt;" lang="FA">۷</span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA"> کار خود را آغاز کنند؛ بانک‌ها "باید" ساعت </span><span style="font-size:14pt;" lang="FA">۹</span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA"> درهاشان را باز کنند؛</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">ساعت‌ها "باید" در تمام ایام سال ثابت بمانند؛ ارائه‌دهندگان خدمات</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">اینترنتی "باید" سایت‌های سیاسی را فیلتر کنند؛ فروشگاه‌های لباس زنانه</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr"><span dir="ltr"></span> "</span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">باید" لباس‌های مجاز عرضه کنند؛ راننده‌ها "باید" از اول خرداد با کارت،</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">بنزین بگیرند؛ سرمایه‌گذاران "باید" به جای </span><span style="font-size:14pt;" lang="FA">۱۷</span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA"> درصد </span><span style="font-size:14pt;" lang="FA">۱۲</span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA"> درصد بهره دریافت</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">نمایند</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr"><span dir="ltr"></span>... </span></p> <p style="text-align:right;direction:rtl;unicode-bidi:embed;" dir="rtl"><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">اگر در گذشته، نظر مخالفان به گوش گرفته نمی‌شد، امروز برای نظر</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">کارشناسان حکومتی نیز پشیزی ارزش قائل نیستند. اگر آیت‌الله خمینی برای</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">کارهای مهم مملکتی، ابتدا سخن متخصصان را گوش می‌داد، بعد تصمیم می‌گرفت،</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">امروز دیکتاتور بزرگ و بچه دیکتاتور، به مرحله‌ای از خدایگانی رسیده‌اند</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">که حتی حاضر نیستند نظر اطرافیان‌شان را بشنوند؛ مهم نیست که کارشناسان</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">وزارت نیرو از اتلاف میلیاردها تومان به خاطر عدم تغییر ساعت خبر می‌دهند؛</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">مهم نیست که کارشناسان بانک مرکزی از ورشکستگی بانک‌ها خبر می‌دهند؛ مهم</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">نیست که کارشناسان آموزش و پرورش از زیان‌های تغییر ساعت کار مدارس خبر</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">می‌دهند؛ مهم چیزی‌ست که جوجه دیکتاتور ِ تازه به قدرت رسیده می‌خواهد</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr"><span dir="ltr"></span>. </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">اگر هم فشار واقعیت او را مجبور به لغو تصمیم قبلی کند، اشکالی در کار</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">نمی‌بیند. می‌توان از جیب ملت، پول برق تلف شده را داد؛ می‌توان از جیب</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">ملت، ضرر و زیان بانک ها را داد. مهم این‌ها نیست؛ مهم حرف اوست که به</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr" lang="AR-SA"><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:14pt;" lang="AR-SA">کرسی بنشیند</span><span dir="ltr"></span><span style="font-size:14pt;" dir="ltr"><span dir="ltr"></span>. </span></p> <p style="text-align:right;direction:rtl;unicode-bidi:embed;" dir="rtl"><span style="font-size:14pt;" dir="ltr"> </span></p> text/html 2007-06-30T18:04:20+01:00 دختر آسمان http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/53024/clubname/politic_in_iran <P dir="rtl" align="right">عملیات خودزنی منافقین</P> <P dir="rtl">30 خرداد 1386</P> <P dir="rtlstyle" align="right"><FONT color="#999999">پژوهشگر:</FONT> علی كردی </P> <P dir="rtlstyle" align="right"><FONT color="#999999">چکیده:</FONT> رجوی و مجاهدین ماجراجو، در تب كسب قدرت سیاسی سر از پا نمی شناختند. آنها با تكیه بر سراب هواداران فراوان خویش كه در مقایسه با سایر گروهها ضد انقلاب از تعداد بیشتری برخوردار بود، وارد فاز نظامی شدند. با صدور اولین اطلاعیه سیاسی – نظامی و اعلامیه برگزاری تظاهرات 30 خرداد، دستور اكید صادر شد كه همگی با سلاح سرد و گرم مانند تیغ موكت بری، چاقو، قمه، كاتر گوشت و پیچ گوشتی و غیره حضور یابند. مسعود رجوی با محاسباتی كه از درون نظام جمهوری اسلامی ایران كرده بود تصور می كرد با قیام مسلحانه 30 خرداد، تكلیف نظام هم یك سره خواهد شد، اما به محض روبرو شدن با مقاومت مردم، علت اصلی تظاهرات خونین 30 خرداد را واكنشی در قبال پایان آزادیها و ورود به مرحله دیكتاتوری و اختناق معرفی كرد. او وانمود كرد كه قصد او فقط یك اعتراض ساده بوده است. </P> <P dir="rtlstyle" align="center"><IMG src="http://www.irdc.org/images/downbody.gif" border="0" /></P> <P dir="rtlstyle" align="right">مسعود رجوی با محاسباتی كه از درون نظام جمهوری اسلامی ایران كرده بود ، تصور می كرد با قیام مسلحانه 30 خرداد ، تكلیف نظام هم یك سره خواهد شد . اما به محض روبرو شدن با مقاومت مردم و توهم سقوط نظام ، علت اصلی تظاهرات خونین 30 خرداد را واكنشی در قبال پایان آزادیها و ورود به مرحله دیكتاتوری و اختناق معرفی كرد . او وانمود كرد كه قصد او فقط یك اعتراض ساده بوده است .<BR />همه كسانی كه ادبیات آن روزهای منافقین را پیگیری می كردند ، دقیقا می دانند كه رجوی و باند تبهكارش در سازمان چند چهره مجاهدین خلق از چندین ماه قبل برای جمهوری اسلامی ایران شاخه و شانه مسلحانه می كشید .<BR />رجوی در سخنان سال 59 خویش در ورزشگاه شهید شیرودی (امجدیه) كه تحت عنوان " چه باید كرد " ؟ ایراد كرد ، در شیفتگی تمام جوانان و نوجوانان هیجان زده فریاد زد و گفت :<BR />" وای بر آن روزی كه مشت را با مشت و گلوله را با گلوله پاسخ دهیم " . و در همان جا گفت كه ایران شبیه لبنان است یعنی آمادگی جنگ داخلی را دارد . رجوی و مجاهدین ماجراجو ، در تب كسب قدرت سیاسی سر از پا نمی شناختند .<BR />آنها با تكیه بر سراب هواداران فراوان خویش كه در مقایسه با سایر گروهها ضد انقلاب از تعداد بیشتری برخوردار بود ، وارد فاز نظامی شدند .<BR />با صدور اولین اطلاعیه سیاسی – نظامی و اعلامیه برگزاری تظاهرات 30 خرداد ، دستور اكید صادر شد كه همگی با سلاح سرد و گرم حضور یابند. تیغ موكت بری ، چاقو ، قمه ، كاتر گوشت و پیچ گوشتی و ...<BR />سلاحهایی بودند كه قصد داشتند به قول خودشان حال حزب اللهی ها را حسابی جا بیاورند . ساعت 4 بعد از ظهر منافقین با سلاح سرد و گرم به جان مردم افتادند . خیابانهای طالقانی ، ولیعصر ، انقلاب ، سهروردی ، میدان فردوسی در حالی شاهد وحشی گری مجاهدین دروغین بود كه مجاهدین راستین اسلام در بازی دراز ، دارخوین ، سوسنگرد و آبادان حماسه می آفریدند . منافقین فكر كردند شهر خالی از سنگربان است و قبل از سقوط بنی صدر ، شهر را به سقوط خواهند كشید و مانع سقوط بنی صدر خواهند شد . شهر را در آتش و دود سیاه كردند و 14 مرد و 2 زن را شهید كردند و صدها نفر را مجروح ، تا ثابت كنند كه آمده اند ، بمانند و مخالفان را برانند.<BR />هر چند كه نمادی از دین و دینداری داشت مورد حمله منافقین قرار گرفت حتی چهره های معصوم دختران محجبه از خشم ماركسیست های دهه 50 و التقاطیون اسلام نمای امروز در امان نماند و پذیرای اسیدهای سوزنده آنان شد .<BR />بر خلاف تصور منافقین ، شهر از رزمنده خالی نبود ، حزب اللهی ها آمدند تا جمهوری اسلامی بماند . امام چندین بار به منافقین گوشزد كرده بود كه این مردم را از دست ندهید . امام با همین مردمش ماند . اما منافقین نصیحت پذیر نبودند . هواداران فریب خورده در دام خوش باوری و ذهنیت گرایی مسعود افتادند . مسعود به آنها گفته بود كه ظرف چند ساعت تمامی كمیته ها را تسخیر خواهد كرد.<BR />اما بعد مشخص شد كه مسعود رجوی در محاسباتش دچار اشتباه شده است . همه مانور مسلحانه از ساعت 4 بعد از ظهر شروع شد و اوایل شب شكست خورد .<BR />جمهوری اسلامی كه تا آن زمان متحمل تلفات فراوانی به لحاظ انسانی ، سیاسی ، فرهنگی و اقتصادی شده بود ، فرصت را مغتنم شمرد و همان گونه كه منافقین <BR />می خواستند ، تظاهرات مسلحانه آنها و كشتار مردم بی گناه را پاسخ داد . این روند به سمتی رفت كه 30 خرداد برای منافقین به یك فاجعه و یك شكست تبدیل شد . خروج رجوی از ایران به فاصله كمتر از یك ماه و به دنبال آن خروج تشكیلات از ایران بزرگترین شكست برای سازمانی بود كه مدعی بود نزدیك به 40% ارتش و50 % مردم پشتیبان او هستند .<BR />موج عظیمی از بازگشت و انابه هواداران به راه افتاد و كاملا هواداران را نسبت به ادامه سرنوشت بعدی منافقین بی توجه كرد . رهبری سازمان مجاهدین در داشتن پایگاه اجتماعی و قدرت سازماندهی مردمی خود را با امام برابر می دانست ، اما پس از 30 خرداد گرایش به رویكرد مكانیسم های قیم مآبانه آنها با مردم به شدت افول كرد . آنها درك كردند كه نوع رهبری امام با آنچه كه مسعود رجوی دنبال آن است از زمین تا آسمان تفاوت دارد . از فردای 30 خرداد عده زیادی مسئله دار شدند و با سازمان قطع رابطه كردند . اگر رجوی قدری صداقت داشت به جای آن كه در مصاحبه با نشریه ایرانشهر وانمود كند كه عملیات 30 خرداد در مناسب ترین زمان انجام گرفته ، باید اظهار می داشت كه در 30 خرداد ما " خودزنی " كردیم . اما بسیار روشن است كه در جریان نفاق قرار نیست چیزی به نام صداقت وجود داشته باشد حتی به مقدار بسیار كم.<BR /><BR /></P> text/html 2007-06-30T18:00:37+01:00 دختر آسمان http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/53023/clubname/politic_in_iran <P dir="rtl" align="right">سرزمین‌های عربی ، دولت‌های انگلیسی و دست‌های آمریكایی</P> <P dir="rtl">31 خرداد 1386</P> <P dir="rtlstyle" align="right"><FONT color="#999999">پژوهشگر:</FONT> سید محمد مهدی غمامی </P> <P dir="rtlstyle" align="right"><FONT color="#999999">چکیده:</FONT> واشنگتن پست در مورد سید حسن نصرالله و 30 ژولای چنین می‌نویسد: «سید حسن نصرالله فرماندهد 46 ساله چریك‌های لبنانی است كه سنگر امن خود را با عزم پولادین یك ژنرال تركیب می‌كند تا قواعد اختلاف سرزمین عرب ـ اسراییل را بازنویسی كند. او قدرتمندترین مرد خاورمیانه است. او تنها مرد جهان عرب است كه واقعا به آنچه می‌گوید عمل می‌كند». </P> <P dir="rtlstyle" align="center"><IMG src="http://www.irdc.org/images/downbody.gif" border="0" /></P> <DIV style="FLOAT:left;MARGIN:10px10px10px5px"> <P dir="rtl"><IMG style="BORDER-LEFT-COLOR:#eeeeee;BORDER-BOTTOM-COLOR:#eeeeee;BORDER-TOP-COLOR:#eeeeee;BORDER-RIGHT-COLOR:#eeeeee" src="http://www.irdc.org/images/article/article-big-070621124421-middle_east98.jpg" border="1" /></P></DIV> <P dir="rtlstyle" align="right">تعامل‌ها و تقابل‌ها در 33 روز جنگ <BR /><BR />قبل از جنگ، دولت‌های انگلیسی و دست‌های آمریكایی<BR /><BR />تا قبل از صبح چهارشنبه 12 ژولای 2006، اتفاقاتی رخ داد كه به وضوح خبر از پیامدی بزرگ برای یك گروه ضد استعماری در منطقه می‌داد. مقاومت آمریكایی و دولت‌های عربی از جمله صمر، اردن و عربستان سعودی از تشكیل محور «حماس ‌ـ حزب الله ـ سوریه ـ ایران» نگران بودند و ولت بوش بعد از « طرح خاورمیانه بزرگ» در صدد ایجاد یك خاورمیانه جدیدی بود. دولت‌های عربی منطهق هم كه همگی به نوعی دچار استبداد سیاسی بودند از قدرت‌گیری جنبش‌های آزادی بخش و قاومت به شدت در هراس بودند در نتیجه همگی صحبت از خطر آفرینی هلال شیعی می‌كردند. سید حسن نصرالله در مورد نگرانی این دولت‌ها یعرب از پدیده هلال شیعی كه ساخته و پرداخته ملك عبدالله ثانی پادشاه اردن است، در مصاحبه با روزنامه السفیر می‌گوید: «باید بگوییم خطری بزرگ وجوددارد. آن زمانی كه به جنبش‌های سالامی گفته شودك ه خطر از ناحیه اتحاد جماهیر شوروی است نه اسراییل بدین سبب این جنبش‌ها حتی یك گلوله هم به سوی اسراییل شلیك نكردند اما فعالانه در جنگ با شوروی شركت جستند، زیرا برای آنه خطر كمونیسم و الحاد به تصویر كشیده شده بود، امروز برخی از خطر «فارسی و طرح صفوی» سخن می‌گویند؟ این طرح كجاست؟ خطر فارسی، طرح صفوی و هلال شیعی ایجاد شده تا از دایره فارس و ایران خارج و به شیعیان عراق و لبنان، كویت، عربستان و بحرین امتداد یابد؟ چرا ایران به عنوان كشوری دارای آرزوهای فارسی و عجمی به تصویر كشیده شده و در اخلاصش نسبت به امت اسلامی شك و تردید ایجاد می‌شود؟<BR />مهمترین كتب اهل سنت پس از قرآن كریم صحاح سته است و مهمترین صحاح ، صحیح بخاری است كه از سرزمین فارس است. از چهار كتاب معروف شسیعه هم سه كتاب از آن علمای فارس، آن وقت چطور به اهل سنت گفته می شود دشمنان شیعه است نه اسراییل؟! «اگر این امر رواج یابد كه شیعیان فكر كند دشمنشان اهل سنت است و نه اسراییل؛ و اهل سنت هم فكر كننددشمنشان شیعیان هستند یك تراژدی و فاجعه بزرگ رخ خواهد داد». در واقع ملك عبدالله ثانی اولین بار بود كه در مصاحبه با روزنامه الرای چاپ عمان می‌گوید: «به هر حال ما نگرانیم، یك ستاره دنباله‌دار از كشورهایی كه منطقه را ناامن خواهند كرد و به منافع ملی و عربی صدمه خواهند رساند. این یك هلال شیعی است كه حول رویاهای عجمی شكل گرفته است».<BR />این تفكر زمانی چنین نمایان گشت كه سه كشور عربستان، اردن و مصر با محوریت امیر عبدالله پادشاه سعودی ، طرحی را تهیه كرده بودند تا انتهای جولای به دبیركل سازمان ملل بدهند. روزنامه عكاظ در این مورد می‌نویسد: «این طرح قرار بود اگر اسراییل تا مرزهای 1967 عقب نشینی كند ، كشورهای عربی اقدامات مناسب را در جهت بهبود روابط خود با اسراییل انجام دهند». مخصوصا اینكه الریاض در اواسط ماه جولای پرده از قرارداد محرمانه‌ای برداشت كه مبتنی بر قرارداد نظامی 9/2 میلیارد دلاری پنتاگون با دولت سعودی بود. طبق آن، تحویل 58 دستگاه تانك «ابرامبز» و 315 دستگاه تانك قدیمی به تجهیزات جدید بر عهده شركت‌های جنرال داینامكس و استرلینگ‌هایتس آمریكا قرار گرفت. همچنین دولت بریتانیا هم طبق قرارداد 20 میلیارد دلاری، قرار شده تا 72 فروند هواپیمای جنگنده «تایفون» به عربستان تحویل دهد . بی بی سی این قرارداد را پاداشت دولت ولز برای تسریع روند صلح در خاورمیانه اعلام كرد.<BR />طرح امیر عبدالله قرار بود تا بعد از روی كار آمدن دولت جدید فلسطین و به رسمیت شناختن اسراییل توسط او عملی شود ولی به یكباره دولتی ضد صهیونیستی روی كار آمد كه به هیچ وجه حاضر نشد تا آن رژیم اشغالگر را به رسمیت بشناسد. مقاومت حماس، طرح‌های مثلث صلح (عرسبتان ، مصر و اردن) را به هم ریخت و دلگیری آنها را از حماس موجب شد. به این دلیل نسبت به حمله اسراییل به غزه كاملا بی‌تفاوت شدند تا با تكیه بر قدرت ارتش صهیونیستی و بازداشت كردن تمامی اعضای دولت، هنیه «نخست وزیر» مجبور به كناره‌گیری شود. در همین راستا« حسنی مبارك» و «ملك عبدالله» با كندولیزارایس ملاقات داشتند، ایمن الظواهری ـ مرد شماره 2 القاعده ـ در همین رابطه اعلام كرد: «آمریكا قبل از حمله اسراییل به نوار غزه در مذاكراتی سری با مبارك و عبدالله، اقدام تل آویو برای نابود كردن «حماس» و به دنبال آن حمله به «حزب الله» را به اطلاع آن دو رسانده است». وی همچنین در مورد سایر موضوعات این جلسات به «طرح خاورمیانه جدید آمریكا» ، «دموكراتیزه كردن خاورمیانه» و «اصلاحات ساختاری دركلیه كشورهای خاورمیانه» اشاره كرد. همچنین مقامات جنبش خودگردان هم با یك فاصله زمانی كوتاه از اجمال این برنامه‌ها مطلع شدند. پروژه نابودسازی حماس و سپس حزب‌الله، سه روز قبل از تجاوز اسراییل به غزه ، به اطلاع ابومازن رسدیه بود. روزنامه الخیمه از دیدار سری رییس سازمان امنیت مصر و سفیر اردن در فلسطین و دفتر ابومازن در رام الله ، در 24 می خبر می‌دهد، و اخبار تكیملی كه از دفتر از مازن درز كرده بود بیان می‌كند كه مصر و اردن با تحریك عباس، به وی قول دادند تا تمام سعی خود را در جهت تقلیل ارتباط حماس و حزب آلله با ایران انجام بدهند.<BR />در جریان حمله به غزه و سپس حزب الله تل آویو از ریاض خواسته بود تا حداكثر دو هفته صبر كند و به اصطلاح فارسی «شتر دیدی ندیدی » درمیان اعراب هم نسبت به مسئله فلسطین ضرب‌المثلی است كه بسیار شایع می‌باشد: «لا الجملی و لا ناقتی» یعنی این مسئله مربوط به من نیست، نای قدس می‌نویسد: «قارر بود تا دو هفته عربستان دندان روی جگر بگذارد تا اسراییل دعوا را به نفع او هم تمام كند». سود سعودی‌ها هم حذف حماس و حزب‌الله بود ، همان طرح خاورمیانه جدید البته این چننی رفتارهایی از عربستان، آنقدرها بعید نبود مخصوصا زمانی كه 40 نفر از حجاج بیت‌الحرام كه برای اعلام برائت از زورگویان و شیطان‌های منطقه‌ای و جهانی فراید « مرگ بر اسراییل و مرگ بر آمریكا» سر می‌دادند بوسیله قبیله سعود كشته شدند، امام خمینی (ره) در وصف خوی آن رژیم می‌فرمایند: «اگر می‌خواستم به دنیا ثابت كنم كه حكومت آل سعود، این وهابی‌های پست از خدا بی‌خبر، ‌بسان خنجرند كه از پشت در قلب مسلمانان فرو رفته‌اند. به این اندازه كه این كارگزاران ناشی و بی‌اراده حاكمیت سعودی به این قساوت و بی‌رحیمی عمل كرده‌اند نمی‌شد».<BR />سید حسن نصرالله هم در رابطه با این موضع كشورهای عربی بیان می‌كند: «متأسفم یك سری از كشورهای عربی، با سیاست‌های آمریكا در منطقه هماهنگ هستند اینها هم با حماس و دولت هنیه موضع منفی داشتند و هم با حزب‌الله ، سیاست امریكا، سیاست دفاع از حماس نبود، انها نیز همین خط را دنبال می‌كنند».<BR /><BR />دوست‌های آمریكایی، همشهری نمی‌شناسند.<BR />آمریكا بعد از آنكه طرح خاورمیانه بزرگش در عراق شكست خود، طرح دیگری را باید اجرا می‌كرد كه البته این بار با كمك كشورهای عربی اجرا می‌شد. این طرح، « طرح خاورمیانه جدید» بود كه می‌بایست با حضور فعالانه مصر، عربستان و اردن صورت می‌گرفت و رایس هم قول داده بود از این طرح، مصر و عربستان مستثنی خواهند بود و حتی منافع آنها هم تأمین خواهد شد. پس باید از روز 12 ژولای، كشورهای عربی و اتحادیه عرب چشم‌ها را می‌بستند و حتی كمك‌های پنهانی خود را در جهت این طرح مشترك به كار ببندند.<BR />جنگ صبح چهارشنبه شروع شد ولی تا شب هیچ خبری از واكنش مقامات عربی نرسید، فردا هم مثل دیروز، پس فردا همین طور و ... چنین پروسه‌ای همگان را به تعجب وا داشت، دولت‌های عربی هیچ واكنشی نشان نمی‌دهند؟!<BR />این رفتار شگفتی‌ساز دولت‌ها برای نشریات و مجلات صهیونیستی همچون تایم، نیوزویك ، لكس پرس، فیگارو و ... كاملا قابل توجیه بود: «جنگ تقصیر حزب‌الله بود» ، « حزب‌الله یك گروه تروریستی در منطقه است» ، «حزب الله منطقه را ناامن كرده است» ، «حزب الله محل استقرار موشك‌های ایران است» ، « حزب الله نزدیك‌ترین نطقه بحران هلال شیعی به غرب است» .و ... ولی آنه كه كمی وجدان داشتند و از شعارهای عربی هم مطلع بودند شوكه شده بودند، برای مثال سردبیر هفته‌نامه لویوان در 27 ژوئیه در سر مقاله خود می‌نویسد: «.. لبنان سرزمین دوستی ادیان و زیبایی‌ها، سوییس كوچولوی ارعاب قربانی تنفر و نژادپرستی دینی قرار گرفته است و شگفتا چار پرنس‌های عرب به دفاع از آن برنمی‌خیزند، البته آنها پرنس‌های شب و پول هستند... » شاید لوپوان از پشت صحنه خبر ندارد و شاید هم نمی‌×واهد این فراموشی را سازمان یافته بداند. ولی جواب را سید حسن قبل از جنگ در كنفرانس «فرهنگ مقاومت، چالش‌های واقعی و افق‌های آینده »می‌دهد: « وقتی می‌خواهیم استراتژی دفاعی را وضع كنیم باید نظر بگیریم كه لبنان تنها است. البته در جهان عربی اسلامی هستند كه لبنان را دوست داشته و می‌خواهند همه در آن نماز بگذارند اما وقتی پای رویارویی و درگیری می‌رسد باید لبنان را تنها حساب كنیم». و هم در جریان جنگ خطاب به همان سه كشور عربی اعلام می‌كند: «از كشورهای عربی كمك نمی‌خواهیم، كارشكنی نكنند» آری لبنان می‌بایست تنها می‌ماند ولی بهانه اعراب چه بود/ چرا باید حزب‌الله لبنان را تنها می‌گذاشتند؟ چرا حزب‌الله هم باید از گروه‌‌ آمریكایی 14 مارس دشمنی می‌دید و هم كینه دولت‌های عربی را به دوش می‌كشید؟ اصلا چرا باید به حزب‌الله حمله می‌شد؟<BR />در 12 ژوئیه 2006 حزب‌الله برای آزادی اسرای لبنانی و اسرای عرب ( صرف نظر از بی‌لیاقتی دولت‌هایشان) در عملیاتی چریكی به پشت خطوط آبی سازمان ملل متحد رفتند و بعد از یك درگیری چند دقیقه‌ای دو سرباز آن رژیم را اسیر كرده و داخل لبنان آوردند. این عملیات برای مبادله اسرایی بود كه اسرائیل به هیچ وجه حاضر به برگرداندن آنها نمی‌شد و البته از نظر حقوق بین‌الملل چون دولت صهیونیستی همچنان مزارع شبعا را در اشغال داشت، بواسطه دفاع مشروعف دلیلی بر محكومیت حقوقی عملیات حزب الله وجود نداشت.<BR />در واكنش به عملیات حزب‌الله آمریكا، دولت ایهود اولمرت را مأمور اجرای طرح خاورمیانه جدید كرد تا وی به جای آنكه در مسیر مبادله اسرا وارد شود، عاجلا به حزب‌الله حمله كند و بهانه «خلع سلاح لبنان را عملی سازد» البته شابات شاوید یك یا زمشاوران ارشد موساد بیان می‌كند: «ما كاری را انجام می‌دهیم كه بهترین كار برای ما باشد. حزب‌الله تا دندان مسلح است و با پیشرفته‌ترین فناوری‌های نبرد چریكی آموزش دیده است. دیر یا زود باید به این مسئله رسیدگی می‌كردیم» پس حزب‌الله برای اسراییل دیر یا زود مسئله‌ای بود كه باید حل می‌شد و تنها باید یك بهانه پیدا می‌كردند و البته آمریكا هم می‌بایست طرح خودش را اجرا می‌كرد. او هم یك بهانه می‌خواست «بهانه جور شده بود» اگر چه دلیل سال‌های قبل حاصل بود.<BR />ولی بهانه اعراب چه بود؟ اولین اعلام بهانه، توسط مقامات عربستانی بود. جمال خاشقجی ، مستشار سفیر عربسان سعودی در آمریكا در مصاحبه با الخیمه می‌گوید: «حزب‌الله طرف غیر مسئول است و صحبت با وی امكان ندارد. دولت لبنان اشتباه كرده است كه به وی اجازه فعالیت و دارا شدن نقش برجسته داده است... در هر صورت این جنگ ما با اسراییل نیست. حزب‌الله خود مقصر است». به فاصله یك روز دوباره یك مقام دیگر سعودی، علت جنگ را «مغایرت غیر محسوبه» حزب الهل اعلام می‌كند، یعنی ماجراجویی‌های حساب نشده. روزنامه الرای هم با تیتر اول صحبت‌های ملك عبدالله ثانی را منتشر می‌كند كه «لایخدم القضایا العربیه» ، یعن یدر یك كلام كار حزب‌الله به ما ربطی ندراد، همچنین وی اامه می‌دهد« »انی عناصر خودسر باید مسئولیت رفتارهای غیر مسئولانه خود را بر عهده بگیرند همان طور كه دولت عربستان هم بر این مهم تأكید دارد». هم چننی حسنی مبارك در مصاحبه خبری‌اش ، در هواپیمایی كه از عربستان به مصر باز می‌گشت بیان می‌كند: «كسانی از مصر می‌خواهند برای دفاع از لبنان یا حزب الله با اسراییل وادر جنگ شود، متوجه نیستند كه فصل این ماجراجوی‌ها به سر آمده است. كسانی كه اكنون خواهان ورود مصر به جنگ هستند باعث می‌شوند ما در یك چشم به هم زدن بسیاری از آنچه را كه داشتیم از دست بدهیم و من حاضر نیستم بودجه مردم را برای جنگی كه به ما مربوط نیست از دست بدهم».<BR />سعود فیصل‌ ـ وزیر خارجه عربستان ـ هم كه وارد ماجرا م‌شود، بیان می‌كند: « این اوضاع تمام نطقه را به چندین سال قبل باز خواهند گرداند. این اظهارات (منظور واكنش‌های مقامات مصری، اردنی و سعودی در مورد ماجراجویانه خطا كردند عملیات حزب‌الله) به معنی همدردی با اسراییل نیست بلكه به این معنی است كه كشورهای اصلی منطقه نگران افزایش نفوذ ایران در منطقه هستند». آنچه سعود فیصل از نفوذ ایران در منطقه می‌گوید در واقع نفوذ مقاومت و روحیه جهاد و ظلم‌ستیزی است كه در منطقه و حتی كشورهای عربی در حال رشد و به ثمر رسیدن است، و گرنه هیچ دلیلی وجود ندارد كه دشمنان اصلی جهان اسلام و دنیای عرب از طرف آمریكا، انگلیس و اسراییل به سمت ایران شیفت داده شود. پس نگرانی از چیز دیگری است، مشروعیتی كه هیچ یك از سه كشور عربی از آن برخوردار نیستند و مردمی كه بیدار شده‌اند از همین رو، مقامات سعودی مشروعیت را از حزب‌الله می‌گیرند و در هفته اول جنگ بیان می‌كنند: «باید بین مقامات مشروع و ماجراجویی‌های محاسبه نشده، آن هم بدون مشورت و هماهنگی با كشورهای عربی تمایز قائل شد». همچننی این نكته آخر برای سعودی‌ها بسیار مهم شده بود: «دیگر با آنها مشورت نمی‌شد». سعود فیصل در همین رابطه اظهار می‌دارد: «ریاض تنها خواهان هماهنگی میان گوره‌های ماقومت و دولت‌هاست ... مواضع ریاض ثابت است و بر لزوم بازگشت فوری به میز مذاكره، بر اساس توافق‌نامه عربی صلح ارائه شده از سوی ملك عبدالله در نشست سران اتحادیه عرب در بیروت تأكید دارد». البته سه كشور عربی برای دور نگه داشتن افكار عمومی عرب از علت عدم یاری رسانده به حزب‌الله از ترفند دینی استفاده كردند و مسئله را در قالب شیعه و سنی قرار دادند. در واقع مسئله شیعه و سنی هم مطرح نبود چون آنها از حماس هم دفاع نكردند ولی آنچه فعلا و ظاهرا جوابگو بود همین راهكار بود.<BR />عبدالله جبرین، مفتی سعودی با اعلام اینكه حزب‌الله رافضی است و یاری دادن آنها و حتی دعا كردن برای پیروزی آنها جایز نیست، بیان كرد: «نصیحت ما به اهل سنت این است كه از آنان بیزاری بجویند، كسانی را كه به این حزب‌ می‌پیوندند رها كنند . رافضیان همواره دشمن درجه یك اهل سنت بوده‌اند....» ناصر العمر هم كه یك عالم وهابی محسوب می‌شود حزب‌الله را ابزار دست سپاه پاسداران دانسته و می‌گوید «حزب‌الله به نام مسلمانان اهل سنت در فلسطین یا اماكن دیگر نمی‌جنگد، سودای جهان گشایی دارد. » شیخ صفرالحوالی هم حزب‌الله را حزب الشیطان معرفی می‌كند و دعا برای آن را باطل و حرام اعلام می‌كند، وی همچنین در یك مغالطه بزرگ بیان می‌دارد «حزب خدا هیچ خونی را نمی‌ریزد و تنها حزب‌الشیطان است كه افراشتن پرچمش را به خون مسلمانان ترجیح می‌دهد!» چننی تبلیغات مذهبی در جریان جنگ آن هم به فاصله یك ماه از كنفرانس تقریب مذاهب اسلامی در تهران و تأكید تمامی علمای اسلامی بر دوری جستن از اختلافات مخرب و زیانبار، تنها یك قصد را دنبال می‌كرد. <BR /><BR />نیمه دوم جنگ ، دولت‌های انگلیسی و سرزمین‌های عربی<BR />جهان اسلام ، علی‌الخصوص ساكنان مناطق عربی حداقل بعد از حمله آمریكا به عراق، كاملا با طر‌ح‌های شیطانی آمریكا كه قرار بود در منطقه تحقق یابد، آشنا شده بودند ولی این بار آنها هم در كشاكش رفتارهای دول عربی مسحور ماندند.<BR />ولی به یكباره شعله خشمگین بیداری اسلامی افروخته شد و فریاد «حزب‌الله هم الغالبون» از همه سرزمین‌های عربی، گوش سرسپردگان شیفته قدرت را كر كرد. حمایت‌ها از مستبدترین كشور عربی، كشور وهابی‌های سعودی، آغاز شد.تظاهرات چند هزار نفری در شهرهای القطیف و الصفره كه مناطق استراتژیك نفتی محسوب می‌شوند شروع شد. رییس سابق دانشگاه الازهر مصر و عضو مجلس شورای مصر، احمد عمر هاشم، با حضور در دانشگاه الازهر ، اعلام كرد كه «حق ندارید در مورد كسی كه «لااله الا الله،‌ محمد رسول‌الله» می‌گوید، صفت رافضی بیاوریم. مخصوصا اگر او جهاد كند و با دشمن صهیونیستی بجنگد، اگر هم نمی‌توانیم كاری بكنیم، دفاع لفظی حداقل كاری است كه می‌شود انجام داد».<BR />شیخ صمد بن جاسم بن جبران ثانی ـ امیر قطر‌ ـ نیز با آنكه از متحدان اصلی آمریكا و دوستان رژیم صهونیستی محسوب می‌شد اظهار داشت: «من تعجب می‌كنم كه برخی كشورهای عربی، از هدف اسراییل در پایان دادن به حضورحبب‌الله ، در منطقه حمایت می‌كنند. البته این بدان معنا نیست كه ما بر آن چه از سوی حزب‌الله و حماس صورت می‌گیرد موافقیم، اما بسیاری عجیب است كه اجازه دهیم اسراییل این هدف خود را تكمیل كند.»<BR />حمایت‌های مردمی و بعضا مقامات سیاسی عربی آنقدر بالا گرفت كه موج علمای اهل سنت را هم در همراهی خود به یقین رساند در نتیجه علمای آزادی اندیش اهل سنت به حمایت از مقاومت لبنان و حتی رفتارهایی كه مغامره غیر محسوبه نامیده می‌شد پرداختند. عائض‌القرنی از علمای اهل تسنن عربستان با بیان اینكه جهاد علیه طاغوت یهود وظیفه همه مسلمانان است بیان نمود: <BR />«شرم‌آور است كه كوشش حزب‌الله برای آزاد كردن 10 هزار اسیریك ماجراجویی حساب شده ارزیابی شود» سلمان العوده كه از شیوخ مشهور سنی است ضمن حمایت از عملیات لبنان، بهش دت از مواضع دولت سعودی انتقاد كرد و بیان نمود كه «در بحران موجود باید اختلاف‌های داخلی خود را مؤخر به زمان دیگری بكنیم و گرنه ماهم در جنایت صهیونیست‌ها دخیل خواهیم بود».<BR />مقاومت حزب‌الله دیگر ستودنی شده بود و نه تنها دل‌های مردم است امت اسلامی را به افتخار و غرور قدرت ایمان و جهد زینت داده بود بلكه روزنامه‌ها و مجلات خارجی هم با تمام موضع‌گیری‌های منفی به ستایش از حزب‌الله فرا خواند و میلیون‌ها انسان آزاده و مستضعف را به هیبت مبارزه با ظلم و بی‌عدالتی مظمئن ساخت و به خیابان‌ها كشاند.<BR />واشنگتن پست در مورد سید حسن نصرالله و 30 ژولای چنین می‌نویسد: «سید حسن نصرالله فرماندهد 46 ساله چریك‌های لبنانی است كه سنگر امن خود را با عزم پولادین یك ژنرال تركیب می‌كند تا قواعد اختلاف سرزمین عرب ـ اسراییل را بازنویسی كند. او قدرتمندترین مرد خاورمیانه است. او تنها مرد جهان عرب است كه واقعا به آنچه می‌گوید عمل می‌كند». نیویورك تایمز هم می‌نویسد «مقاومت حزب‌الله لبنان به رهبری سید حسن نصرالله شاید برای دنیای عرب، خاطره جمال عبدالناصر را زنده كند ولی ناصر هیچ گاه حیفا و شمال اسراییل را ناامن نكرده بود، یك میلیون و پانصد آوره صهیونیست بر روی دست اسراییل نگذاشته بود و استخوان‌های اسكنان تل‌آویو را از ترس موشك‌هایش نتركانده بود ومهم‌تر اینكه یك اجماع جهانی برای خودش دست و پا نكرده بود... فعلا كه حزب‌الله پیروز شده است و تمامی دولت‌های عربی در حاشیه او، می‌توانند او را تمجید كنند و نه كار دیگر» نیمه دوم جنگ دو هفته‌ای بود كه عربستان دندان روی جگر گذاشته بود و البته هر روز كه می‌گذشت ، یك روز بر آن افزوده می‌شد ولی هیچ خبری از نابودی حزب‌الله و منافع وعده داده شده نبود و هر چه كه می‌گفتند تحقییر و تقبیح مواضع دولت سعودی بود. در نتیجه فعلا سیاست هم رنگ جماعت شدن تنها راه حل به نظر می‌رسید.<BR />روزنامه الاخبار در اول آگوست می‌نویسد.« در مصر و عربستان سعی كرده‌اند با شخصیت‌های نزدیك با حزب‌الله تمس بگیرند و حمایت خود را از آنها اعلام دارند» سعود فیصل در همان هفته بیان می‌كند: «ماجراجویانه بودن اقدامات حزب‌الله نظر شخصی برخی از سیاستمداران ریاض است وگرنه دولت عربستان خود را درگیر مسائلی از این دست نمی‌كند». وی همچنین به واشنگتن سفر می‌كند تا به مقامات آمریكایی برای ایجاد آتش‌بس صحبت كند ملك عبدالله صانی هم بنا بر خبر الرأی با جورج بوش تماس می‌گیرد و از وی می‌خواهد تا به جنگ پایان بدهد. وی همچنین چندین اكیپ بیمارسان صحرایی و بسته‌های دارویی را به لبنان ارسال می‌كند.البته وی باز هم نگرانی خود را از مسئله‌ای دیگر ابراز می‌دارد، ملك عبدالله نگران شده بود كه طرح حذف حزب‌الله به قهرمان شدن آن حزب‌ انجامیده است. <BR />در این میان قاهره تنها به بیان اینكه باید دو طرف اسراییلی و لبنانی را از هم جدا كرد و سازمان ملل باید فورا دخالت كند پرداخت و بر موضع خود همچنان پافشاری كرد. ابوالغیظ وزیر خارجه مصر در دوم آگوست در دیدار با مقامات لبنانی از آنها خواست تا كنترل مرزهای خود را به گروه‌های تندرو واگذار نكنند.<BR /><BR />با این دولت‌ها، زا هم تراژدی‌ها تكرار می‌شوند <BR /><BR />جنایات قانا، در جریان جنگ تجاوزكارانه اسراییل فصط در روز شمار سال 2006 نوشته نخواهد شد بلكه 10 سال پیش، یعنی 1996 باز هم نوشته بودند. كه ده‌ها كودك كشته شدند، ده‌ها نفر دیگر معلول شدند، صدها خانواده داغ‌دار شدند و هزاران انسان آواره گشتند. شاید آنها كه نگران خون مردم لبنان هستند، از خود درباره نگرانیشان درباره زندانیان لبنانی دربند رژیم صهیونیستی نپرسیده‌اند؟! و شاید هم در مورد مسئولیتشان در قبال اسرای خودشان سوال نكرده‌اند؟! شاید سؤال نمی‌‌كنند چگونه دولتی اصلا در جنگ وارد نمی‌شود و حفاظت از سرزمینی به گروهی می‌سپارد؟‍‌! شاید به اندیشه‌شان خطور نكرده است كه اگر از عدم مشروعیت وجودی خود و عذاب هستند چرا مشروعیت دیگران را باید زیر سئوال برد؟ و اگر یكی پادشاه مادم‌العمر است و دیگری رییس جمهور مادام‌العمر ، چرا هزینه‌اش را باید كسی كه نه امیر است، نه ملك است و نه رییس جمهور باید بپردازد؟ و به راستی چه كسی به دنیایی كه اعراب برای خود ساخته‌اند وفادارتر است؟ و به راستی چه كسی به شعار بیگانه ستیزی خودش عمل می‌كند، و اخلاص چه كسی در رابطه با امت اسلامی صدیق‌تر است؟<BR />با این همه سوال و دغدغه باز هم ده سال كمتر یا بیشتر، ذات وابستگی و ماهیت زورگویی شیاطین عالم تراژدی یك لبنان دیگر را رقم خواهد زد. ولی به لطف بیداری اسلامی این باز هزینه این فجایع برای شیاطین بیشتر خواهد بود. یعنی همان چیزی كه شیمون پرز ابراز كرد: «اگر فقط این جنگ به شكست غ رور ما می‌انجامید دردناك بود ولی دردناكتر شد وقتی پیروزی دشمن ما به قهرمان‌سازی همراه گشت». و البته باید گفت دردناك بدن آن هنگامی دو چندنا می‌شد كه قهرمان در كنار شما باشد، از جنبش شما باشد و شما بخواهید وی را الگو قرار دهید، الگوی جهاد، ایمان وعمل. <BR /></P> text/html 2007-06-30T10:11:11+01:00 دختر آسمان http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/52986/clubname/politic_in_iran <P dir="rtl" align="right">زیر بنای فکری قانون اساسی</P> <P dir="rtl">5 تیر 1386</P> <P dir="rtlstyle" align="right"><FONT color="#999999">پژوهشگر:</FONT> گفتاری از شهید دکتر بهشتی </P> <P dir="rtlstyle" align="right"><FONT color="#999999">چکیده:</FONT> موضوع بحث روشن كردن زیربنای فكری قانون اساسی و آینده انقلاب اسلامی ملت ایران است. قانون اساسی در حقیقت باید بیانیه اصل بندی شده و تنظیم شده انقلاب اسلامی شما مردم عزیز باشد. بنابراین قانون اساسی آینده ما، قبل از هر چیز، باید زیربنای فكریش مشخص شود. اجمالاً همه می دانیم كه زیربنای فكری نظام اجتماعی آینده، اسلامی است انقلاب آفرین و حركت آفرین، اسلام توحید، اسلام قسط و عدل اجتماعی، اسلام انسان متعالی و اسلام انسان رهانیده شده از نیهیلیسم </P> <P dir="rtlstyle" align="center"><IMG src="http://www.irdc.org/images/downbody.gif" border="0" /></P> <P dir="rtlstyle" align="right">مقدمه: شهید دکتر محمد حسین بهشتی در سخنرانی خود در تابستان سال 58 با عنوان پیرامون قانون اساسی به تشریح زیربنای فکری تدوین قانون اساسی پرداختند که سبت 12 آذرماه سالروز رسمیت یافتن قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، بخشهایی از متن این گفتار را منتشر می کند.<BR /><BR /><B>موضوع بحث روشن كردن زیربنای فكری قانون اساسی و آینده انقلاب اسلامی ملت ایران است. قانون اساسی در حقیقت باید بیانیه اصل بندی شده و تنظیم شده انقلاب اسلامی شما مردم عزیز باشد. بنابراین قانون اساسی آینده ما، قبل از هر چیز، باید زیربنای فكریش مشخص شود. اجمالاً همه می دانیم كه زیربنای فكری نظام اجتماعی آینده، اسلامی است انقلاب آفرین و حركت آفرین، اسلام توحید، اسلام قسط و عدل اجتماعی، اسلام انسان متعالی و اسلام انسان رهانیده شده از نیهیلیسم.</B> <BR />ولی جا دارد در بحث ها روی این بخش بیشتر تكیه شود، و ذهن مردم ما درباره زیربنای فكری این نظام روشن تر شود.<BR />اکنون با خواندن قسمتی از اصول متن پیشنهادی قانون اساسی در زمینه این زیربناها، بحثی را برای برادران و خواهران دنبال خواهم كرد. زیربنای فكری قانون اساسی جدید ایران عبارت است از:<BR /><BR />زیربنای اول <BR />نظام جدید اجتماعی ایران نظامی است اسلامی، ولی نظامی است كه مردم با انتخاب و اختیار و گزینش خودشان آن را انتخاب كردند، نظامی است در راه خدمت به مردم؛ یا به تعبیر دیگر نظامی است مردمی بر پایه اسلام. بنابراین نظام اجتماعی آینده ما نظامی است ایدئولوژیك، نه نظامی فاقد ایدئولوژی؛ متعهد در برابر اسلام؛ و نظامی است مردمی و اومانیستی نه ملّی و ناسیونالیست، آن هم <B>اومانیسم اسلامی كه انسان دوست است نه انسان پرست.</B> و همه این مفاهیم در نامی كه برای این نظام انتخاب شد نهفته است. چه نامی انتخاب شد؟: جمهوری اسلامی.<BR />شما مردم انقلابی در راهپیمایی هایتان فریاد برآوردید كه «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی». این فریاد شما ملت بود. و این نظام پاسخ به این فریاد است. در این نامِ جمهوری اسلامی همه این مفاهیمی كه عرض شد نهفته است. جمهوری است، یعنی خلقی است، یعنی توده ای است، یعنی نامی است، مردمی است؛ و اسلامی است، یعنی دارای ایدئولوژی است و در برابر یك ایدئولوژیِ انتخاب شده، نه تحمیل شده، متعهد است. مردم دوست است و از مردم و نیروی مردم مایه و قدرت می گیرد و این قدرت در جهت خدمت به مردم، به همه مردم نه به یك فرد و نه به یك گروه نه به یك قشر و نه به یك طبقه، استفاده می شود. این یكی از زیربناهای فكری قانون اساسی جدید ایران است. اصولی از پیش نویس قانون اساسی معین كردم و در رابطه با این بخش بعداً می خوانم و توضیح می دهم.<BR /><BR />زیربنای دوم<BR /><B>نظام جدید سیاسی و اقتصادی و فرهنگی ایران، نظامی باید باشد كه محیط اجتماعی آینده را برای تكامل انسان و رشد انسانی او و حركتش را الی الله آماده سازد، آن هم با تدبیر و همت و تلاش خود این انسان.</B> از ویژگیهای این محیط:<BR />1- توجه خاص نظام حاكم بر این محیط است به كرامت انسان و روح الهی او، و جلوگیری از سقوط انسان در نیهیلیسم و پوچ انگاری و درون پوكی، و ماتریالیسم و ماده گرایی و ماده پرستی و دنیا پرستی.<BR />2-اهتمام این نظام است به استقلال و آزادیهای فردی و اجتماعی انسان تا آخرین سرحدّ ممكن، و جلوگیری از اسارت انسان در چنگال استبداد داخلی و فردی و گروهی و طبقه ای یا استعمار خارجی.<BR />3-اهتمام این نظام است به آزادی و استقلال انسان و جلوگیری از استثمار انسان به دست سرمایه داری داخلی یا خارجی و كاپیتالیسم فردی، طبقه ای، یادولتی و مبارزه با هر گونه تبعیض طبقاتی و گروهی و ناسیونالیستی.<BR /><BR />زیربنای سوم<BR />اعتراف به این مطلب كه شرط عملی به وجود آمدن چنین محیط اجتماعی این است:<BR />1-دخالت مردم در تعیین سرنوشت و اداره امورشان تا آخرین حد ممكن باید گسترش پیدا كند. یعنی نظام باید تا آنجا كه می شود به دست خود مردم اداره بشود.<BR />2-در جامعه باید مدیریتی به وجود بیاید كه، در عین نظام داشتن، همبستگی داشتن، سلسله مراتب داشتن، انضباط داشتن، در آن سانترالیسم و مركزیت به حداقل برسد.<BR />3-اداره امور باید در دست مدیریتی قرار بگیرد كه انقلاب اسلامی این ملت را خوب درك كرده باشد، مورد پذیرش و اعتماد مردم باشد،<BR /><B>در برنامه ریزی و اجرای برنامه ها به شرایط زمان آگاه باشد و در مسائل اجرایی توانایی و قاطعیت انقلابی داشته باشد. این آگاهیها و این تواناییها و این مورد اعتماد مردم بودنها باید با بینش اسلامی و اجتماعی پویا همراه باشد و مدیریت اجتماعی ما را مصون نگه دارد. اینها زیربنای قانون اساسی آینده ماست. </B><BR /><BR />منبع : کتاب مبانی نظری قانون اساسی- اثر شهید بهشتی<BR /><BR />به نقل از سایت : <A href="http://www.tarigh.ir/">طریق جاوید</A><BR /></P> text/html 2007-06-24T07:10:55+01:00 دختر آسمان http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/52116/clubname/politic_in_iran <DIV> <H3>روش و سیاست در فلسفه اسلامی</H3><BR /> <H4>خلاصه</H4> <P>: مقاله حاضر به بررسی شیوه مطالعات سیاسی از منظر فلسفه اسلامی معاصر می­پردازد. چندی پیش روش تفکر سیاسی فیلسوفان کلاسیک مشائی مورد بررسی این قلم قرار گرفته بود ( پزشکی، 1382) و اینک در ادامه همان مقال در این جا سعی در معرفی شیوه تفکر فلسفی معاصر فارغ از نگرش­های کلامی و فقهی می­باشد. تفکر فلسفی دوره معاصر دارای این ویژگی اساسی در مقایسه با فلسفه کلاسیک است که با توجه به تحولات فلسفی معاصر غرب مطرح شده است بدیهی است که آثار فلسفی از این دست محدود بوده و بیشتر نوشتجات کنونی دیدگاهی ترکیبی را ( کلامی- فلسفی یا فلسفی – فقهی) در پیش می­گیرند. اما دو شاخص نگرش فلسفی­تر در حال حاضر، دیدگاه­های علامه محمد حسین طباطبائی و دکتر مهدی حائری هستند. بدیهی است که مساعی آیه الله مرتضی مطهری و آیه الله عبدالله جوادی آملی برای بسط و توسعه مکتب علامه طباطبائی در این زمینه بسیار اساسی است. در این مقال به بررسی تفسیر سرشت معرفت سیاسی، سازوکار پیدایش و گسترش گزاره­های معرفتی این شاخه فلسفی، و ویژگی­های روش شناختی آن­، بر اساس آموزه­های دکتر حائری، علامه طباطبائی، وشهید مطهری می پردازیم. </P> <P><B>واژگان کلیدی</B>: مفاهیم حقیقی، مفاهیم انتزاعی، مفاهیم اعتباری، مونیسم روش شناختی، دوگانگی روش شناختی، معرفت شناسی، معرفت سیاسی، جزم گرایی، شکاکیت، عقل گرایی، حس گرایی، پدیدارشناسی، ذات شناسی </P> <P></P> <H4>مفدمه</H4> <P></P> <P>یک نظریه عمومی در باب معرفت دست کم می­باید به سه پرسش اصلی در این باب پاسخ دهد: نخست آن که آیا اساسا برای آدمی امکان شناخت وجود دارد؟ یا نه، پرسش دوم آن که در صورت پاسخ مثبت به پرسش پیشین راه کسب معرفت چیست؟ این پرسش از سویی از سرچشمه و مبدا اولی دانش بشری جست و جو می­کند و از سوی دیگر از سازو کار تکثیر آن؛ و در یک نظریه عمومی از امکان شناحت حقیقت و ذات جهان سخن می­گوید. از این رو پیش از آغاز سخن در باب روش­های مطالعه سیاست در فلسفه اسلامی می­باید پاسخ این مکتب فلسفی به پرسش­های معرفت شناختی را بدانیم. </P> <P>به لحاظ تاریخی در مورد پرسش نخست می­توان به سه رهیافت اشاره کرد. در حدود قرن پنجم پیش از میلاد سوفستائیان یونانی تمام ادارکات و عقاید بشری حتی بدیهیات اولیه را خیال محض دانستند و هیچ ارزشی برای هیچ نوع فکری نپذیرفتند. آن­ها معتقد بودند که واقعیتی خارج از ظرف ذهن انسان وجود ندارد. در برابر مکتب سوفیسم (sophism )، فیلسوفانی مانند سقراط، افلاطون، و ارسطو استدلال می­کردند که انسان توانائی شناخت اشیا را آن گونه که در واقع هستند، دارد. از نظر این فیلسوفان در صورتی که تفکر به شکل درست هدایت شود آدمی به ادراک واقعیت نایل می­گردد. هواداران این نظریه به جزمیان یا یفینیان ( dogmatists ) مشهور شدند. لیکن از زمان ارسطو به بعد گروه دیگری از فیلسوفان پیدا شدند که معتقد بودند که ادراکات بشر درباره امور جهان بستگی کامل به وضعیت ویژه ذهن او دارد. این گروه که شکاکان ( scepticists ) نامیده شدند حتی به مفاهیم و مسائل ریاضی و هندسی را غیر قطعی تلقی کردند ( کاپلستون، 1368، 99- 104 و 474 – 482). مکتب شکاکیت تا چند سده بعد از میلاد مسیح تداوم یافت. در سده­های اخیر سه مکتب بالا به دو مکتب جزمی و شکاکیت تقلیل یافت. فلسفه اسلامی در برابر مساله حاضر از مکتب امکان شناخت جهان به وسیله عقل بشر حمایت می­کند. </P> <P>گفت وگوی میان فیلسوفان در مساله کسب معرفت، از جهتی در نفسیر چیستی ادراکات ذهنی و چگونگی بدست آمدن آن­ها؛ و از سوی دیگر در سازوکار انباشته شدن آن­ها در ذهن است. به لحاظ تاریخی گفته می­شود که سوفسطائیان معتقد بودند که خاستگاه تمام تصورات و ادراکات بشری حواس ظاهری آدمی است؛ از این رو سوفسطائیان را پیروان اصالت حس ( ) می­نامند. در برابر این گروه از فیلسوفان، افرادی مانند افلاطون و ارسطو قرار می­گرفتند که عقلیون ( ) مشهور شده­اند. هر چند که میان این دو فیلسوف در تفسیر پیدایش دانش­های اولیه اختلاف وجود دارد. افلاطون در این مساله معتقد بود که امور محسوس مورد معرفت بشر قرار نمی­گیرند، بلکه معرفت حقیقی همانا درک مثال­ها است. مثال­ها از نظر افلاطون واقعیت­های کلی، دائمی، و ثابتی هستند که از جنس معقولات می­باشند. افلاطون معتقد است که این معرفت عقلی برای روح پیش از ورود به دنیای حاضر بدست می­آید. روح به مثابه موجود مجرد در جهان پیش از این دنیا مثال­ها را مشاهده کرده اما به در جهان مادی به دلیل مجاورت با بدن و امور مادی، از یاد برده است. اما از آن جا که دنیای کنونی پرتویی از حقایق جهان مجرد پیشین است، روح بشر با احساس دنیا به مثابه نمونه دنیای مجرد، مثال­های فراموش شده را به خاطر می­آورد. در برابر تفسیر افلاطونی بالا، ارسطو معتقد است که روح بشر در آغاز در حد استعداد محض است و بالفعل هیچ دانشی ندارد. از نظر او تمامی معقولات و معلومات بشری به تدریج در همیت جهان به دست می­آید. از نظر او ادراک امور جزئی پیش از ادراک کلیات صورت می­پذیرد. عقل بشر پس از درک امور جزئی از طریق سازوکار تجرید و تعمیم امور کلی را انتزاع می­کند. </P> <P>در تاریخ فلسفه، از سده شانزده به بعد این مساله به شکل و با کیفیت دیگری مطرح شد. نتیجه این گفت وگو به صورت هواداران اصالت عقل و طرفداران ااصالت حس در آمد. عقل­گرایان معتقد شدند که معرفت­های بشری دو گونه هستند: گونه نخست معارفی هستند که به صورت مستقیم به وسیله حواس پنج گانه وارد ذهن آدمی می­شوند. اما در برابر این دسته از دانش­ها، دانش­های دیگری وجود دارند که عقل بشر از پیش خود ساخته است. این نوع از دانش­ها فطری بوده و هیچ منشائی جز عقل بشر ندارند. دکارت را می­توان از جمله عقل گرایان دانست. اما در برابر عقل گرایان، گروه دیگری قرار دارندکه معرفت­های فطری را بی معنا می­دانند و معتقدند که ذهن مانند صفحه بدون نقشی است که به تدریج از حواس ظاهری متاثر شده و سپی عقل از طریق تجرید و تعمیم دانش­های کلی را می­سازد. جان لاک در زمره این دسته قرار می­گیرد ( کاپلستون، 1362، 125 – 135). اما فلسفه اسلامی درباره مساله معرفت­های نخستین بشری بیشتر نظریه ارسطو را پذیرفته و به تکمیل و تنقیح آن پرداختند. </P> <P>مجادله سوم در معرفت شناسی مربوط به توان ذهن بشر برای شناخت حقایق اشیا است. در این گفت وگو می­توان معرفت شناسان را به دو دسته عمومی ذات گرایان و پدیدار گرایان تقسیم کرد. پدیدارگرایان (phenomenalists ) معتقد هستند که توان فکری بشر تنها در حدود پدیده­ها و ظواهر جهان طبیعت بوده و از این رو از عقل بشری به جز تعیین و تبیین روابط و مناسبات میان ظواهر طبیعی نمی­توان انتظاری داشت. اما تحقیق درباره کنه امور و ذات ظواهر طبیعی خارج از دسترس ذهن بشر است. از این رو پدیدارگرایان دانش­های تجربی را دانش­های حقیقی و معتبر می­دانند. نکته قابل توجه این جا آن است که هواداران پدیدارگرا در میان هر دو دسته هواداران اصالت حس مانند اگوست کنت و هواداران اصالت عقل مانند کانت دیده می­شوند. اما در برابر پدیدارگرایان، دسته دیگری از معرفت شناسان قرار دارند که معتقد هستند که عقل بشری توان شناخت ذات اشیا را دارد. از نظر این گروه که ذات گرایان ( essentialists ) نامیده می­شوند، ممکن بودن شناخت ذات اشیا یا به دلیل پذیرش نظریه عقل فطری ( مانند دکارت و پیروان او ) یا به دلیل پذیرش نوعی شهود ( مانند هانری برگسون ) است. فلسفه اسلامی در زمینه مشاجره اخیر از عقیده ذات گرایان هواداری می­کند. </P> <P>خلاصه آن که فلسفه اسلامی در مساله شناخت اولا معتقد به وجود جهان خارج از ذهن و توانائی ذهن بشری برای شناخت آن است. ثانیا معرفت بشری را برحاسته از حواس ظاهری می­داند. در این فلسفه، مفاهیم کلی و نظریات از طریق سازو کار تعمیم و تجرید ساخته و پرداخته می­شوند. ثالثا علاوه بر ظواهر امور طبیعی، آدمی توان شناخت کنه هستی را دارد. </P> <P></P> <H4>مساله مونیسم و دوآلیسم روشی در فلسفه نظری و فلسفه عملی</H4> <P></P> <P>گفته شد که فیلسوفان مسلمان اغلب نظریه معرفت شناسی ارسطو را پذیرفتند. ارسطو بر خلاف افلاطون میان فلسفه نظری و فلسفه عملی تفاوت گذاشت. فلسفه عملی به عقیده ارسطو محصول فرونسیس ( phronesis ) است. کارکرد فرونسیس از نظر او پیدایش معرفت معطوف به عملpraxis) ) می­باشد. پراکسیس در معرفت شناسی ارسطویی عمل درونی است که هدف آن خودش به شمار می­آید. در حالی که فلسفه نظری ( sophia ) نتیجه جمع عقل شهودی و شناخت علمی می­باشد و عالی­ترین نوع معرفت به شمار می­آید. در حالی که افلاطون میان فرونسیس و سوفیا تفاوتی نمی­گذاشت و این دو را به یک معنی می­پنداشت. اما در معرفت شناسی ارسطویی متعلق فلسفه عملی امور تغییر پذیری است که نمی­شود آن­ها را به وسیله مثال­های ثابت فهم کرد. مثال­ها به عقیده ارسطو برای شناخت امور ثابتی هستند که متعلق فلسفه نظری به شمار می­آیند ( ارسطو، 1378، 13 و 216 ). به این ترتیب فلسفه عملی تنها به کلیات نمی­پردازد بلکه باید جزئیات را نیز درک کند و از این رو موضوع آن ادراک حسی خواهد بود ( همان، 225 ). او سپس فلسفه عملی را به سه دسته اخلاق، تدبیر منزل، و سیاست مدن تقسیم می­کرد. از این رو بنابه دستگاه معرفت شناختی فلسفه اسلامی به تبع معرفت شناسی ارسطویی نوع رابطه میان فلسفه نظری و فلسفه عملی مطرح می­شود. این که آیا این دو گونه از معرفت کاملا از یکدیگر متمایز هستند و هیچ گونه ارتباط معرفت شناختی با یک دیگر ندارند؟ یا این که میان این دو نوع از فلسفه ارتباط شناخت شناسانه وجود دارد؟ ابن مساله به دنبال خود این پرسش را به دنبال دارد که آیا عقل سازنده دانش­های نظری با عقل ایجاد کننده دانش­های عملی نیز تفاوت می­کند یا این که در آدمی بیش از یک نوع عقل وجود ندارد؟ این مساله را در مقال حاضرتحت عنوان تک انگاری ( monotheism ) و دوگانه انگاری ( dualism ) شناختی بررسی می­کنیم. از نقطه نظر مقاله حاضر نکته اصلی وحدت روش شناسی فلسفه نظری و فلسفه عملی به صورت عمومی، و وحدت فلسفه نظری با مطالعات سیاسی است.</P> <P>ارسطو حکمت عملی را راه و وسیله دستیابی به زندگی نیک و همره با نیک بختی معرفی می­کند؛ از این رو کسی را دارای حکمت عملی می­داند که استعداد تفکر درست را داراست. ارسطو می­گوید هیچ کس درباره امری تغییر ناپذیر یا امری که تحقق بخشی به آن برای او ممکن نیست نمی­اندیشد. به عقیده ارسطو اموری که مبادیشان تغییر پذیر هستند و در حوزه حکمت عملی قرار می­گیرند، برهان جاری نمی­شود بلکه برهان درباره شناخت علمی معنا می­یابد که داوری درباره موضوعات کلی و ضروری است. این حوزه همان قلمروی حکمت نظری است( ارسطو، 1378، 215). به نظر ارسطو اقامه برهان و هر گونه شناخت علمی، به نوبه خود مبتنی بر مبادی نخستین است. او از این سخن خود نتیجه می­گیرد که نخستین مبادی اشیا موضوع حکمت نظری قرار می­گیرند و نه موضوع حکمت عملی( ارسطو، 1378،218). هریک از دو نوع حکمت عملی و نظری خود دستاورد دو نوع عقل است: عقل عملی و عقل نظری. در جهان اسلام، ابن سینا نیز به پذیرش طبقه بندی ارسطویی معرفت، تمام تفکرات بشری را به دو بخش حکمت نظری و حکمت عملی تقسیم می­کند. او درتوضیح حکمت نظری بیان می­کند که این نوع از دانش، پژوهشگر را به کامل کردن توان اندیشه­اش که در نفس نهفته است برمی­انگیزد ابن سینا رسیدن به این هدف را از رهگذر دست یابی به علوم تصوری و تصذیقی به اشیا و اموری که در رده اعمال و احوال اختیاری انسان نیستند، ممکن می­داند( ابن سینا، 1404، 4و5 ) اما حکمت عملی به عقیده ابن سینا در نخستین مرحله سیر خود مانند حکمت نظری پژوهشگر خود را به سوی کمال یابی توان نظری رهمنون می­گردد- از طریق دانش­های تصوری و تصدیقی نسبت به اموری که در قلمروی اختیار آدمی هستند- اما هدف دیگر حکمت عملی دست یابی به فضایل عملی است.( ابن سینا، همان ). تفاوت دو نوع معرفت در شناخت شناسی اسلامی- ارسطویی به نوبه خود پرسش از تفاوت میان دو نوع عقل نظری و عملی را مطرح می­نماید. این که آیا آدمی دارای دو نوع عقل است یا این که یک نوع نیروی شناسنده بیشتر در آدمی وجود ندارد؟ به نظر می­رسد بر خلاف وجود دو نوع معرفت نظری و عملی در آدمی، او دارای یک نیروی اندیشنده بیش نیست. بهترین دلیل این مدعا آن است که پسوند عملی در برابر نظری که به عقل نسبت داده می­شود، تنها به گروه بندی معقولات و تنوع آن­ها دلالت می­کند و نه به دوگانگی معنی و واقعیت عقل بشر( حائری، 1995، 32). صرف نظر از یکانگی یا دوگانگی واقعیت نیروی تعقل در بشر، پرسش مهم روش شناسی وجود وحدت یا تمایز روشی دو نوع معرفت نظری وعملی- پس از اذعان به تفاوت این دو نوع معرفت- می­باشد. به نظر می­رسد نگرش غالب فیلسوفان اسلامی وحدت روش شناختی این دو حوزه معرفتی باشد – چنانچه که مطهری نیز بدان اذعان دارد- اما علامه طباطبائی با ارایه نظریه اعتباریات عملی خود حکم به تمایز روش شناختی معرفت بشری از معرفت سیاسی می­دهد. در ادامه مقال نگرش دکتر مهدی حائری را به عنوان نماینده نظریه وحدت روشی، و نظریه علامه محمد حسین طباطبائی را به عنوان نماینده نظریه تفاوت روش شناختی معرفت سیاسی از دیگر معرفت­های بشری بیان می­کنیم. </P> <P></P> <H4>مونیسم روش شناختی در قلمروی معرفت بشری</H4> <P></P> <P>فلسفه اسلامی دو گونه از معرفت را شناسایی می­کند: معرفت حضوری و معرفت اکتسابی. در این فلسفه هر معرفت بشری - در این جا معرفت سیاسی- مسبوق به معرفت حضوری شهودی است، خواه آن دانش شهودی حضوری به وسیله یکی از حواس ظاهره یا باطنه معمولی که همه آن­ها را می­شناسند، حاصل شود و یا به وسیله دیگر. از این رو القائاتی که به اولیاء می­شود و یا مکاشفات والهامات، نیزاز یک نوع دانش شهودی سرچشمه می­گیرند، یعنی حسی ماوراء حواس معمولی.(طباطبائی و مطهری، 1375، ص 264). اما معرفت اکتسابی که به آن معرفت حصولی هم گفته می­شود به دو قسمت صوری و مادی تقسیم می­گردد. نکته مورد توجه در این مقاله در این جا آن است که از نظر هواداران وحدت روش شناختی هر گونه استدلال عقلی اعم از استدلال معرفت سیاسی و معرفت­های دیگر بشری را به یکسان می­توان به دو قسمت گفته شده تقسیم کرد. به این ترتیب قسمت نخست هر استدلال از جمله استدلال سیاسی بخش صورت آن است؛ این بخش به همراه بخش ماده استدلال روی هم بنیان استدلال را فراهم می­کنند. در تمثیلی می­توان استدلال را به بنایی مانند کرد که صورت استدلال نقشه ساختمان، و ماده استدلال مواد سازنده آن را تشکیل می­دهد. </P> <P>هواداران وحدت روش شناختی ماده، نخستین سنگ بنای هر نوع استدلال عقلی اعم از استدلال نظری و استدلال عملی را وابسته به گزاره­های اولیه و یقینی می­دانند. از نظر بیشتر هواداران این نگرش، گزاره­های اساسی و اولیه سازنده هر استدلال عقلی عبارتنداز: اولیات، مشاهدات، وجدانیات، مجربات، حدسیات، و متواترات فطری. این گزاره­های اساسی سازنده گزاره­های استدلالی دیگری خواهند بود که آن­ها نیز به نوبه خود گزاره­های استدلالی دیگری را بنا خواهند کرد و به این ترتیب ساختمان معرفت نظری و عملی بشر بالا خواهد رفت. تنها تفاوت موجود میان معرفت نظری و عملی از نظر هواداران وحدت روشی این است که اولیات معرفت عملی که سنگ بنای اولیه معرفت سیاسی خواهد بود، گزاره­هایی است که متکلمان از آن­ها به عنوان مستقلات عقلیه نام می­برند( حائری، 1361، 107). به نظر وحدت گرایان مستقلات عقلیه در معرفت­های عملی مانند اولیات در معرفت­های نظری، گزاره­های خود کفایی هستند که با تصور موضوع آن­ها، محمول و نسبت میان موضوع و محمول، حکم به درستی یا نادرستی آن­ها به دست می­آید. به این ترتیب گزاره­های نخستین سازنده معرفت نظری و معرفت سیاسی ساخته می­شود. به عقیده وحدت گرایان دیگر گزاره­های استنتاجی و استلزامی معرفت سیاسی و دیگر معرفت­های بشری، باید به گونه­ای بدست آیند که در نهایت به این گزاره­های اساسی اولیه منتهی شوند تا درست و معقول باشند. از نظر وحدت گرایان گزاره­های بنیادین سازنده معرفت سیاسی عبارت است از دو گزاره " عدل نیکوست" و " ظلم نارواست". در نظر وحدت گرایان روشی، فرایند به دست آمدن گزاره­های استلزامی و استنتاجی در معرفت سیاسی و دیگر معرفت­های بشری یکسان است. نتیجه این کنش عقلانی عبارت است از پیدایش مفاهیم حقیقی و مفاهیم انتزاعی ( که به آن اعتباری نفس الامری هم گفته می­شود) در حالی که سرشت مفاهیم به کار رفته در معرفت سیاسی اعتباری است. به این ترتیب مفاهیم معرفت سیاسی نیز به رغم این که هیچ یک از دو نوع بالا نیستند اما در روش مطالعه، آن­ها نیز در حکم مفاهیم حقیقی فرض می­شوند و درست به این نکته است که مونیسم روش شناسی شکل می­گیرد( پزشکی، 1383 ،23- 33).</P> <P>دومین بخش استدلال عقلی، قسمت صورت معرفت بشری و معرفت سیاسی است. در این قسمت از شیوه استدلال به اصطلاح سازی و قیاس پردازی اهتمام می­شود. به عقیده هواداران وحدت روش شناختی، این بخش از استدلال سیاسی و دیگر معرفت­های بشری نیز تابع قواعد یکسانی است. در این جا انتظار می­رود که برای شناسایی مفردات و تعاریف معرفت سیاسی و دیگر معرفت­های بشری، از شیوه تقسیم، تحلیل، و ترکیب استفاده شود. تقسیم، سازوکاری است که برای بدست آوردن ذاتی و عرضی مفردات موضوعات سیاسی و غیر سیاسی به کار می­رود؛ در حالی که تحلیل، سازو کار فراهم آوردن عناصر ذاتی سیاست و غیر سیاست؛ و ترکیب، سازوکار به هم بستن عناصر به دست آمده از دو سازوکار پیشین است( طباطبائی، 1362). به این ترتیب امکان ساختن تعریف­های سیاسی وغیر سیاسی فراهم می­آید به گونه­ای که با تالیف عناصر ذاتی یا یک عنصر عرضی با یکی از عناصر عرضی دیگر، تعریفی بدست می­آید که رسم نامیده می­شود؛ در حالی که با گردهم آوردن عناصر ذاتی حقایق سیاسی، تعریف حدی آن حقایق به دست می­آید( فارابی، 1405، 87). </P> <P>راه شناسایی حکم در صورت استدلال به یکی از دو شکل قیاس است: بر اساس یک شکل از قیاس که اهمیت بیشتری دارد از علت سیاسی به معلول آن پی می­بریم که به آن قیاس لمی گفته می­شود؛ و در شکل دیگر قیاس از معلول سیاسی به وجود علت آن آگاهی می­یابیم که به آن قیاس انی گفته می­شود. معرفت به دست آمده از شیوه نخست بسیط تر و کامل­تر از معرفت کسب شده به شیوه دوم است چرا که وجود شخصی معلول سیاسی دنباله وجود علت سیاسی آن است در حالی که شناخت وجود معلول شخصی سیاسی ما را به وجود علت سیاسی آن راهنمایی نمی­کند( پزشکی، پیشین،125). </P> <P></P> <H4>دوآلیسم روش شناختی میان فلسفه سیاسی و فلسفه نظری </H4> <P></P> <P>بررسی سرشت معرفت­های اعتباری و از جمله معرفت سیاسی و تفاوت­های آن با معرفت­های حقیقی بحث جدیدی در معرفت شناسی اسلامی است، به طوری که شهید مطهری حتی ادعا می­کند که برای اولین بار به وسیله علامه طباطبائی نه تنها در تاریخ فلسفه اسلامی، بلکه در تاریخ فلسفه غرب مطرح شده است( مطهری، 1378، 232 و طباطبائی و مطهری، 1375، 37). این نظریه ابتدا در رساله اعتباریات به سال 1318 شمسی بیان شد( طباطبائی، 1362). علامه طباطبائی برای بار دوم این نظریه را در کتاب انسان در دنیا هنگام اقامت در موطن خود بیان می­کند( طباطبائی، 1369، 41- 49)؛ و درنهایت در سال­های دهه 1330 شمسی در حوزه علمیه قم آن را مطرح کردند( طباطبائی و مطهری، 1375). نظریه اعتباریات عملی علامه یک بار دیگر به وسیله آیه الله جوادی آملی توضیح و تشریح گشت(جوادی آملی، 1377، 383- 405). اینک به بررسی روش شناسی بر اساس نظریه اعتباریات عملی می­پردازیم. </P> <P>معتقدان به دوآلیسم روش شناختی نیز مانند وحدت گرایان، هر معرفت بشری اکتسابی را - در این جا معرفت سیاسی- مسبوق به معرفت حضوری شهودی می­دانند. از آن جا که هر معرفت متشکل از یک سری تصورات و مفردات، یک سری گزاره­ها و احکام و یک سری قیاسات است، می­توان معرفت سیاسی را دو قسمت مورد بررسی قرار داد:</P> <P><B>اول: مفاهیم و تصورات معرفت سیاسی</B></P> <P>مفاهیم معرفت سیاسی هر چند مفاهیمی فرضی و قراردادی هستند و همتایی خارج ازذهن ندارند– مفاهیم اعتباری- و ذهن آن­ها را از پیش خود خلق و و ضع می­کند، اما قدرت مدرکه انسان چنین قدرتی را ندارد که ازپیش خود تصویری بسازد، چه آن تصویر خارجی مصداق خارج از ذهن داشته باشد و چه نداشته باشد. به این ترتیب تا زمانی که قوه مدرکه آدمی با یک واقعیت، اتصال وجودی پیدا نکند نمی­تواند تصویری از آن بسازد و فعالیتی که ذهن از خود نشان می­دهد عبارت ازانواع تصرفاتی است که در آن تصویرات می­کند.(طباطبائی و مطهری. همان، 394) پس از این جهت تفاوتی میان مفاهیم حقیقی و فلسفی نیست زیرا هیچ یک از ادراکات اعتباری عناصر جدید و مفهومات تازه­ای در برابر ادراکات حقیقی نیستند که بر ذهن عارض شده باشند و ما ناچار باشیم راه ورود به آن­ها را به ذهن توجیه کنیم، بلکه هر یک از این مفاهیم را که در نظر بگیریم خواهیم دید که بر حقیقتی استوار است و یک مصداق واقعی و نفس الامری دارد که نسبت به آن مصداق، حقیقت است و عروض آن مفهوم برای ذهن از راه همان مصداق واقعی است، تنها تفاوتی که درباره مفاهیم معرفت سیاسی نسبت به مفاهیم حقیقی هست این است که انسان برای رسیدن به منظور و مقصود عملی خود در ظرف توهم خویش چیز دیگری را مصداق آن مفهوم فرض می­کند. به این ترتیب آن مصداق جز در ظرف توهم همان فرد مصداق آن مفهوم نیست و در حقیقت این عمل خاص ذهنی که نام آن اعتباراست ونوعی بسط و گسترشی است که ذهن بر اساس عوامل احساسی و انگیزه­های حیاتی در مفاهیم حقیقی انجام می­دهد. تا به این جا استدلال وحدت گرایان روش شناختی با دوآلیسم­های روشی یکسان است. اما در ادامه ماجرا، دوآلیسم­های روش شناس معتقد هستند که این تصرف و فعالیت همانند فعالیتی است که ذهن در روند تفکردرباره مفاهیم حقیقی انجام می­دهد با این تفاوت که تصرفات معرفت سیاسی تحت تاثیر تمایلات درونی و احتیاجات زندگانی – به صورت اردای یا غیر ارادی- واقع می­شود و با تغییر آن­ها تغییر می­کند در حالی که تصرفات ذهن در مفاهیم حقیقی از نفوذ این عوامل آزاد است. به این بیان آشکار است که مفاهیم معرفت سیاسی از مفاهیم حقیقی اخذ و اقتباس شده است.(طباطبائی و مطهری. همان، 395) </P> <P><B>دوم: حکم یا گزاره­های معرفت سیاسی</B></P> <P>پیدایش تصدیقات وگزاره­ها و قیاسات معرفت سیاسی، موخر بر تصدیقات غیر تجربی است؛ تصدیقاتی که به منزله بدیهیات اولیه تصدیقیه درفلسفه نظری است همان­ها که مهدی حایری آن­ها را مستقلات عقلیه ­نامید. پیدایش اصول و مبادی عقلی در معرفت سیاسی و اعتباریات عملی دیگر، معلول عوامل حیاتی یا اجتماعی است. ویژگی­های این اصول عبارتند از: </P> <P>- این اصول بدیهی عقلانی مولود تجربه نیستند( همان گونه که نظریه منطق تعقلی نیز این را می­پذیرد)</P> <P>- پیدایش اصول بدیهی اولیه عقلانی درمعرفت سیاسی همواره متناسب و مرتبط با محیط طبیعی و اجتماعی انسان است و با تغییراین دو محیط قهرا تغییر و تبدیل پیدا می­کند( همان طور که نظریه منطق تجربی معتقد است) . بنا بر عقیده دوآلیسم­های روشی، دو اصل بالا اولا در نزد همه مردمان یکسان نیستند و ثانیا وضع ثابت و یکنواختی ندارند بلکه با احتیاجات و مقتضیات زندگی آنان مرتبط هستند. </P> <P>- اصول و مبادی عقلی معرفت سیاسی، احکامی وضعی( اصول موضوعه) هستند که ذهن به منظور سازگار ساختن انسان با محیط زندگانی­اش آن­ها را وضع می­کند و با تغییر محیط زندگانی و پیدایش نیازهای جدید، ذهن ناچاراین اصول را ترک کرده و اصول دیگری را که متناسب با آن نیازها باشد وضع خواهد کرد. به این ترتیب ، عقل و ادراکات عقلانی با احتیاجات زندگانی و عوامل حیاتی یا اجتماعی که تولید کننده آن نیازها است رابطه تابعیت و متبوعیت دارد.( طباطبائی و مطهری. همان، 373). با این بیان آشکار می­گرددکه دو اصل کوشش برای حیات و انطباق با محیط یا احتیاجات ، عوامل ایجاد کننده ادراکات توسعه سیاسی هستند.( طباطبائی و مطهری. همان ،374و 375) </P> <P></P> <H4>روش سیر وسلوک فکری درمعرفت سیاسی</H4> <P></P> <P>تفاوت­های برگفته میان معرفت سیاسی و دیگر معارف ، از نظر هواداران دوآلیسم روشی تفاوت استدلال و استنتاج معرفت سیاسی است. یکی از مهمترین قوانین تفکر آن است که مفاهیم و ادراکات اعتباری نمی­توانند با ادراکات حقیقی ارتباط منطقی پیدا کنند. فکر فعالیتی است که بر اساس آن ذهن برای آن که مطلبی راکه برای او مجهول است برای خود معلوم کند معلومات و اطلاعات پیشین خود را وسیله می­سازد و آن­ها را به گونه­ای مخصوص تجزیه و تالیف و تحلیل و ترکیب می­کند تا بالاخره مجهول را به معلوم تبدیل کند.( طباطبائی و مطهری، همان، 396) ذهن به وسیله فعالیت فکری پیشروی می­کند و مجهولی را تبدیل به معلومی می­کند و ازا ین راه بر معلومات خود می­افزاید و ممکن است که این پیشروی ادامه یابد اما پیشروی ذهن به خودی خود و ابداعی محض نیست بلکه در نتیجه تصرف و استفاده از معلومات پیشین ذهن است. درحقیقت همان اطلاعات و ادراکات پیشین است که موجب این پیشروی می­گردد و ادراکات جدید را به وجود می­آورد واز این جهت افکار و ادراکات جدیدی که به وسیله عمل تفکر برای ذهن بدست می­آید همواره از نوع همان معلومات پیشین است و میان آنها سنخیت وجود دارد . این رابطه و بستگی اطلاعات و معلومات قبلی با نتیجه جدیدی که به وسیله تفکر بر اصول و قوانین منطق به دست می­آید به رابطه تولیدی معروف است.( طباطبائی و مطهری، همان ، 397) براین اساس درآشکار می­شود که در معرفت سیاسی نمی­توان در اصطلاح مرتضی مطهری، روابط تولیدی ایجاد کرد. درمطالعات سیاسی، همواره روابط موضوعات و محمولات، قراردادی و فرضی هستند و هیچ مفهوم قراردادی با یک مفهوم حقیقی و یا یک مفهوم قراردادی دیگر رابطه واقعی و نفس الامری ندارد از این رو زمینه تکاپو و جنبش عقلانی ذهن در مورد معرفت سیاسی ات فراهم نیست و ازاین رو دراین مطالعات نمی­توان به معنی دقیق فلسفی " برهان " تشکیل داد. چرا که رابطه میان دو طرف گزاره­های معرفت سیاسی همواره قراردادی است و نظریه پردازان سیاسی، این قراردادها را برای رسیدن به هدف خاصی منظور می­دارند و هر گونه که آن­ها رابه تغییراتی در وضع موجود جوامع خود برساند ، نظریه سازی می­کنند. به این ترتیب هیچ یک از قواعد فلسفه و منطق در نظریه پردازی معرفت سیاسی به کار برده نمی­شود و تنها قاعده منطقی معتبر در نظریه پردازی این حوزه معرفتی معیار لغویت یا عدم لغویت نظریات سیاسی است. البته باید توجه داشت که از آن جا که نظریات سیاسی ، به لحاظ ماهیت معرفت شناختی جزو اعتباریات خیالی و و همی – به معنی فلسفی – هستند باید مصالح و منافع این قوای انسانی را در نظر گرفت. در نهایت باید به این نکته نیز توجه کرد که فلسفه اسلامی به دلیل پذیرش اعتبار ادراکات وحیانی و معارف حاصل از آن، همچنین باید میان نظریات سیاسی که محصول نظریه پردازی انسانی است و نظریات سیاسی ماخوذ از دین که بوسیله وحی الهی تعیین شده است فرق گذاشت.</P> <P></P> <H4>خلاصه و نتیجه­گیری</H4> <P></P> <P>دستگاه فلسفه اسلامی، از در زمره مکاتب فلسفی جزمی نسبت به وجود جهان خارج از دهن است. این دستگاه فلسفی معتقد به امکان شناخت جهان واقعی است.، این امر به وسیله نیروی عقل بشر امکان پذیر است. عقل آدمی نه تنها جهان واقعیت را می­تواند بشناسد بلکه توان نیل به دات و کنه آن را نیز دارد از این رو این فلسفه متعلق به گروه مکاتب فلسفی ذات گرا می­باشد. اما سخن مقال حاضر این است که در این دستگاه فلسفی، معرفت سیاسی را چگونه می­توان شناخت. با توجه به آن چه که بیان شد آشکار گشت که سرشت معرفت سیاسی در فلسفه اسلامی گونه خاصی است که به آن مفاهیم اعتباری گفته می­شود. مفاهیم اعتباری هر چند سرشتی متفاوت از مفاهیم حقیقی و مفاهیم انتزاعی دارند که در معرفت­های تجربی و فلسفی به کار می­روند اما از نظر روش مطالعه، به دو صورت با آن­ها برخورد می­شود. هواداران مونیسم روش شناختی معتقدند که مفاهیم اعتباری به کار رفته در معرفت­های سیاسی را می­توان به روش مفاهیم حقیقی و انتزاعی معرفت­های تجربی و فلسفی مطالعه کرد؛ برای این منظور کافی است که ذهن مفاهیم اعتباری را به مفاهیم حقیقی تشبیه کند یا این که با استفاده از سازو کار استعاره برخی از ویژگی­های مفاهیم حقیقی را عاریه گرفته و به مفاهیم اعتباری سیاسی بدهد و در ظرف ذهنی با تشبه هویت سیاسی به هویت تجربی یا فلسفی از روش­های این دانش­ها برای مطالعه سیاست استفاده کند. در صورتی که هواداران دوآلیسم روش شناختی معتقد هستند که همان گونه که سرشت مفاهیم اعتباری سیاسی با سرشت مفاهیم حقیقی و فلسفی متفاوت است، روش مطالعه این مفاهیم نیز با روش مطالعه مفاهیم حقیقی و فلسفی تفاوت می­کند. به نظر این گروه از معرفت شناسان مسلمان، تنها معیار عقلانی برای مطالعه مفاهیم اعتباری بیهوده نبودن تاسیس این گونه مفاهیم است. </P> <P></P> <H4>کتاب شناسی</H4> <P></P> <P>ابن سینا حسین(1404)، کتاب شفا: الهیات، قم، کتابخانه حضرت آیه الله العظمی مرعشی نجفی.</P> <P>ارسطو (1378)، اخلاق نیکوماخوس (ترجمه محمد حسن لطفی)، تهران، طرح نو.</P> <P>پزشکی محمد(1382)،" روش تفکر سیاسی براساس آموزه­های فیلسوفان مشاء"، فصلنامه علوم سیاسی،</P> <P>ش 22. </P> <P>پزشکی محمد(1383)، چیستی فلسفه سیاسی در حوزه تمدن اسلامی، قم، بوستان کتاب. </P> <P>جوادی آملی عبدالله(1377)، تبیین توحش طبیعی و تمدن نظری، شریعت در آینه معرفت، قم، اسراء.</P> <P>حائری مهدی( 1995)، حکمت و حکومت، لندن، شادی. </P> <P>حائری مهدی (1361)، کاوشهای عقل عملی، تهران، موسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی.</P> <P>کاپلستون فردریک( 1362)، فیلسوفان انگلیسی از هابز تا هیوم( ترجمه امیر جلال الدین اعلم)، تهران، سروش. </P> <P>کاپلستون فردریک( 1368)، تاریخ فلسفه ( ترجمه سید جلال الدین مجتبوی)، تهران، سروش، چ 2. </P> <P>طباطبائی محمد حسین(1362)، رسائل سبعه، قم، بنیاد علمی استاد علامه سید محمد حسین طباطبائی. </P> <P>طباطبائی محمد حسین( 1369 ). انسان از آغاز تا انجام(ترجمه صادق لاریجانی)، تهران، الزهراء.</P> <P>طباطبائی محمد حسین و مرتضی مطهری (1375) مجموعه آثار، ج6، تهران، صدرا، چ4.</P> <P>فارابی ابونصر( 1405)، الجمع بین رایی الحکیمین، تهران، مکتبه الزهراء، ط2. </P> <P>مطهری مرتضی (1378) مجموعه آثار، ج7، تهران، صدرا، چ 5.</P> <P> </P><BR /> دکتر محمد پزشکی - استاد دانشگاه باقرالعلوم (ع) <BR /><A dir="ltrhref">http://pezeshki.blogfa.com</A><BR /></DIV> text/html 2007-06-23T06:38:25+01:00 دختر آسمان http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/52059/clubname/politic_in_iran <DIV align="center"><STRONG><SPAN lang="FAstyle">1-    </SPAN><SPAN dir="ltr"></SPAN><U><SPAN dir="ltrstyle"><SPAN dir="ltr"></SPAN>(Apartheide)</SPAN><SPAN lang="FAstyle">آپارتاید</SPAN></U><SPAN dir="ltr"></SPAN><U><SPAN lang="FAdir"><SPAN dir="ltr"></SPAN> </SPAN></U><SPAN lang="FAstyle"></SPAN></STRONG></DIV> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle"></SPAN> </P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle">         این واژه انگلیسی یکی از اشکال وحشیانه تبعیض نژادی را بیان می کند و در اصل عبارتست از سیاست تبعیض که نژادپرستان کشور جمهوری آفریقای جنوبی علیه اکثریت سیاهپوست بومی و هندیان آن کشور اعمال می</SPAN><SPAN dir="ltr"></SPAN><SPAN lang="FAdir"><SPAN dir="ltr"></SPAN> </SPAN><SPAN dir="rtl"></SPAN><SPAN lang="FAstyle"><SPAN dir="rtl"></SPAN>کنند.</SPAN></P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle">         از نظر لغوی به معنای مجزا و جدا نگهداشتن است. آپارتاید یعنی جدا نگه داشتن افراد متعلق به نژادهای غیرسفید، مجبور کردن آن ها به اقامت در محلات و استان های خاص، محروم کردن آن ها از کلیه حقوق سیاسی وامکان تحصیل و پیشرفت. در مناطقی که سیاهپوستان مجبور به اقامت در آن می شوند و حق خروج از آن را ندارند حداقل امکانات زندگی نیز موجود نیست. بر اثر مبارزه مردم و همچنین اقدامات دول سوسیالیستی و دول کشورهای آسیایی و آفریقایی، رسماً آپارتاید غیر قانونی شناخته شده و سازمان ملل متحد قطعنامه های چندی علیه آن تصویب کرده و آپارتاید را نقض صریح و خشن حقوق بشر دانسته است ولی بر اثر سیاست دول امپریالیستی که خود ریشه و سرچشمه نژادپرستی و استثمار و نو استثمار هستند همچنان این شیوه ضد انسانی و خشن تبعیض نژادی حکمفرماست.</SPAN></P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle"></SPAN> </P> <P align="center"><B><SPAN lang="FAstyle">2-    آپولیتیسم (</SPAN></B><B><SPAN lang="DEdir">Apolitisme</SPAN></B><SPAN dir="rtl"></SPAN><B><SPAN lang="DEstyle"><SPAN dir="rtl"></SPAN> </SPAN></B><SPAN dir="ltr"></SPAN><B><SPAN dir="ltrstyle"><SPAN dir="ltr"></SPAN> </SPAN></B><SPAN dir="rtl"></SPAN><B><SPAN lang="FAstyle"><SPAN dir="rtl"></SPAN>)</SPAN></B><SPAN lang="FAstyle"></SPAN></P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle"></SPAN> </P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle">         یعنی روش لاقیدانه نسبت به سیاست و خودداری از شرکت در جریان سیاسی، از داشتن مشی صریح سیاسی. این واژه از ریشه پولیتیک به معنای سیاست و پیشوند «آ» با مفهوم نفی ترکیب شده است. لاقیدی و بی اعتنایی نسبت به حیات سیاسی و احتزار از آن عمداً در رژیم های سرمایه داری بین توده های مردم رواج داده می شود. عدم شرکت در امور سیاسی و عدم توجه به حیات اجتماعی و سیاسی ناشی از آنست که زمامداران کشورهای سرمایه داری سعی می کنند با همه وسائل توده ها را از عقب ماندگی ایدئولوژیک نگاهدارند و توجه آن ها را از مسائل میهن و اجتماع خود به مطالب به کلی فرعی و زندگی روزمره و مسائل شخصی منحرف سازند. یک علت دیگر آپولیتیسم یعنی روش لاقیدانه نسبت به سیاست همچنین سرخوردگی برخی اقشار از سیاست دول و احزاب و وعده های توخالی آن ها و سپس عمل نکردن آن هاست. این روش همچنین از طریق اعمال فشار به شکل ممنوع کردن شرکت در سیاست برای اقشار خاص اجتماعی به زور اجرا می شود. لاقیدی نسبت به سیاست و مسائل میهنی و طبقاتی و اجتماعی کاملا به سود محافل زمامدار مرتجع ضد خلقی است. زیرا زحمتکشان را از نبرد به خاطر خواست های خود، از مبارزه طبقاتی از شرکت در تعیین سرنوشت خود دور می کند. در حقیقت نمی توان در جامعه زندگی کرد و در سیاست مداخله نداشت. عدم توجه به امور سیاسی خود کمک به سیاست محافل حاکمه ضد خلقی است و عملاً به یک سیاست مضر، به یک سیاست بد، به یک سیاست ارتجاعی مبدل می شود.</SPAN></P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle"></SPAN> </P> <P align="center"><B><SPAN lang="FAstyle">3-    اتحاد مقدس (</SPAN></B><B><SPAN lang="DEdir">Sainte</SPAN></B><SPAN dir="rtl"></SPAN><B><SPAN lang="DEstyle"><SPAN dir="rtl"></SPAN> </SPAN></B><B><SPAN lang="DEdir">alliance</SPAN></B><SPAN dir="rtl"></SPAN><B><SPAN lang="FAstyle"><SPAN dir="rtl"></SPAN>)</SPAN></B><SPAN lang="FAstyle"></SPAN></P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle"></SPAN> </P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle">         این یک اصطلاح رایج در مباحث اجتماعی و سیاسی است و مقصود آن دسته بندی و ساخت و پاخت گروهی برای اجرای سیاست در جهت خلاف مصالح ملی و ترقی خواهانه است . مثلا می گوییم امپریالیست های آمریکایی و انگلیسی و جانبداران آن ها در این ناحیه می خواهند اتحاد مقدس درخلیج فارس علیه نهضت های آزادیبخش ملی خاورمیانه و نزدیک ایجاد کنند یا می گوییم کودتای 28 مرداد را اتحاد مقدس ارتجاع داخلی کشور ما و امپریالیست های آمریکایی و انگلیسی و سازمان های جاسوسی آن ها براه انداخت. از این مثال ها معلوم می شود که در اینجا کلمه «مقدس» دارای آن مفهوم مقدس و پاک نیست بلکه بر عکس ناپاکی زد و بند و ارتجاعی بودن دسته بندی را می رساند. علت رواج این اصطلاح را در تاریخ اوایل قرن گذشته باید جستجو کرد. در حقیقت عبارت «اتحاد مقدس» نام سازمانی بود که پس از سقوط ناپلئون توسط امپراطوران و سلاطین آن وقت اروپا ایجاد شد وهدفش سرکوب نهضت های انقلابی و آزادی در اروپا بود. سازمان موسوم به «اتحاد مقدس» ماه سپتامبر سال 1815 در پاریس رسماً تشکیل شد و در آن تزار روسیه امپراطور اتریش و پادشاه پروس شرکت جستند. سپس تقریباً کلیه سلاطین و تاجداران اروپا که حافظ نظام اشرافی و مخالف هر گونه تحول دموکراتیک واستقلال طلبانه بودند به این اتحاد مقدس پیوستند. حتی انگلستان هم اگر چه رسماً به این سازمان نپیوست ولی اصول آن را تایید می کرد و علناً از سیاست آن طرفداری می کرد. مبتکر و رهبر عملی این سازمان ارتجاعی و به هم پیوسته سیاه ترین نیروی های مجرد زمان تاریخ صدر اعظم اتریش و الکساندر اول تزار روسیه بودند. اتحاد مقدس هر چند سالی یک بار کنگره تشکیل می داد وتدابیر لازم برای سرکوب خلق ها و نهضت های انقلابی اتخاذ می کرد. هزاران تن اسپانیایی، ایتالیایی، یونانی و غیر یونانی قربانی روش های خونین وارتجاعی اتحاد مقدس شدند. سرکوب نهضت های انقلابی را همواره با عبارت جلوگیری از اشاعه ائتلاف توجیه می کردند که بالاخره در نتیجه تضادهای داخلی بین سلاطین و امپراطوران عضو سازمان و بین منابع طبقات حاکمه آن ها از قدرت اتحاد مقدس کاسته شد. انقلاب سال 1830 در فرانسه و سپس موج انقلابات عظیم و پی در پی سال های 1846- 1848 در اغلب کشورهای اروپایی برای همیشه دیوارهای اتحاد مقدس را از هم گسیخت و آن را نابود کرد.</SPAN></P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle"></SPAN> </P> <P align="center"><B><SPAN lang="FAstyle">4-    ارتجاع (</SPAN></B><B><SPAN lang="DEdir">Reaction</SPAN></B><SPAN dir="rtl"></SPAN><B><SPAN lang="FAstyle"><SPAN dir="rtl"></SPAN> )</SPAN></B><SPAN lang="FAstyle"></SPAN></P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle"></SPAN> </P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle">         در مفهوم سیاسی این واژه به معنای مخالفت با پیشرفت اجتماعی به معنای مبارزه طبقات و اقشار در حال نابودی و زوال علیه جامعه است.</SPAN></P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle">         سیر جبری تاریخ و مبارزه توده ها جوامع بشری را به سوی رشد و ترقی می برد و اقشار و طبقاتی را که صاحب امتیازات مربوطه هستند و با سیر آنی جامعه مخالفند ومایلند وضع موجود را حفظ کنند به نابودی حتمی محکوم می کند. چنین است نابودی برده داران و سپس فئودال ها و سپس سرمایه داران هر یک در دوران تاریخی معین خود مطابق با سطح رشد نیروهای تولیدی. اما این طبقات برای حفظ منافع استثمار گرانه خود، برای حفظ امتیازات و موجودیت خود، با ترقی جامعه در تضاد واقع می شوند و با پیشرفت اجتماعی مخالفت می ورزند. مظهر آن مناسبات تولیدی فرسوده ای می شوند که به سدی در راه تکامل جامعه بدل شده است. بنابر این ارتجاع یعنی دفاع از نظام فرسوده و محکوم به نابودی، یعنی مخالفت با ترقی و پیشرفت. </SPAN></P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle">         ارتجاع گاه به شکل جبر و اختناق خونین و ترور جمعی توده مردم جلوه گرمی شود. گاه در سیمای افکار و عقاید پوسیده و کهنه با تکیه بر عادات و عقب ماندگی های فرهنگی علیه اندیشه های ترقی خواهانه مبارزه می کند. ارتجاع به شکل تشدید ستم بر توده های زحمتکش از نظر اقتصادی و سیاسی و بر ملت هایی که از حقوق خود محروم شده اند و یا به شکل سرکوب نهضت انقلابی که جامعه را به جلومی راند تظاهر می کند. در عصر امپریالیسم در کشورهای جلو افتاده از نظر صنعتی، فاشیسم و میلیتاریسم جلوه های ارتجاع هستند. مرتجع به کسی می گویند که روش خصمانه ای با هر چه مترقی، نو، بالنده و پیشرو است داشته باشد و برای حفظ یا احیاء مجدد نظام فرسوده و پوسیده یا افکار کهنه و عقب مانده کوشش نماید.</SPAN></P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle"></SPAN> </P> <P align="center"><B><SPAN lang="FAstyle">5-    آریستوکراسی (</SPAN></B><B><SPAN lang="DEdir">Aristocratie</SPAN></B><SPAN dir="rtl"></SPAN><B><SPAN lang="FAstyle"><SPAN dir="rtl"></SPAN>)</SPAN></B><SPAN lang="FAstyle"></SPAN></P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle"></SPAN> </P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle">         این واژه به معنای اشرافیت است و معمولا آن قشر و دسته ای را نشان می دهد که دارای امتیازات فراوان هستند. از ثروت و نفوذ برخوردارند، صاحب مقامات عالیه هستند و چه بسا که به اصل و نسب خود نیز برای حفظ این امتیازات می بالند. در اصل واژه آریستوکراسی، آن قشر بالایی در پایان جامعه کمون اولیه را معین می کرد که صاحب درآمد و ثروت شده یا از اعقاب سران قبیله و فرماندهان و سایر صاحبان نفوذ بودند. لذا آریستوکراسی یا اشرافیت در دوران جوامع دودمانی ـ پدر شاهی پدید می شود. در جامعه برده داری واژه آریستوکراسی مخصوص ثروتمندترین خانواده های برده دار و صاحب اراضی وسیع بود. در جامعه فئودالی آریستوکرات به اشراف صاحب زمین های فراوان  و درباریان متنفذ، اعیان و صاحبان مقامات عالی در دستگاه دولتی می گفتند که همه این امتیازات نیز ارثی بود. نخستین انقلابات بورژوازی منجمله علیه آریستوکراسی متوجه بود که در بعضی کشورها دست آن ها را از قدرت سیاسی کوتاه کرده و در بسیاری دیگر و طبقه استثمارگر بورژوازی و فئودال های آریستوکرات به توافق و تفاهم رسیدند و در حکومت شریک شدند. در جریان تکامل جامعه سرمایه داری بسیاری از آریستوکرات ها خود را با شرایط جدید تطبیق داده و همه به سرمایه داران بزرگ مبدل شدند. </SPAN></P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle">         اینک در مباحث اجتماعی لفظ آریستوکرات به معنای عام قشر فوقانی صاحب امتیاز و دارای نفوذ از یک طبقه یا گروه های اجتماعی که از حقوق و امکانات ویژه برخورداند به کار میرود.عبارت «آریستوکراسی کارگری» اصطلاحاً درباره آن قشری از کارگران در کشورهای سرمایه داری به کار می رود که از سودهای بسیار کلان انحصاری سهمی می برند و از  توده کارگران جدا هستند و محصول نفوذ ایدئولوژیک و سیاسی سرمایه داری در بین پرولتاریا می باشند.</SPAN></P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle"></SPAN> </P> <P align="center"><B><SPAN lang="FAstyle">6-    استثمار (</SPAN></B><B><SPAN lang="DEdir">Exploitation</SPAN></B><SPAN dir="rtl"></SPAN><B><SPAN lang="FAstyle"><SPAN dir="rtl"></SPAN>)</SPAN></B><SPAN lang="FAstyle"></SPAN></P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle"></SPAN> </P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle">         واژه استثمار از ریشه «ثمر» و معادل فارسی آن «بهره کشی» است و در مباحث اقتصادی و اجتماعی به معنای استفاده و بهره بردن از کار کسی دیگر است . معنای علمی استثمار چنین است: به دست آوردن مجانی محصول کار یک فرد از جانب فردی که صاحب خصوصی وسائل تولید است. در اصطلاح اقتصادی یعنی  گرفتن محصول کار اضافی و بعضی اوقات حتی قسمتی از کار لازم. معمولا به هنگام به کار بردن ا ین اصطلاح می گویند استثمار فرد از فرد. استثمار ویژه همه جوامعی است که در آن طبقات متخاصم وجود دارد. افراد یک طبقه، طبقه حاکم که صاحب وسائل تولید هستند افراد طبقات دیگر را مورد بهره کشی قرار داده و از ثمره رنج آن ها گنج بر می دارند. پس علت استثمار عبارتست از مالکیت خصوصی بر وسائل تولید ولی اشکال استثمار وابسته است به خصلت آن مناسبات تولیدی که در جامعه حاکم است. </SPAN></P> <P align="center"><SPAN dir="ltr"></SPAN><SPAN dir="ltrstyle"><SPAN dir="ltr"></SPAN>         </SPAN><SPAN lang="FAstyle">بهره کشی از فرد دیگر ملازم با وجود بشر نیست و از آغاز پیدایش جامعه بشری موجود نبوده وجاودانی نیز نخواهد بود. استثمار در نخستین دوران صورت بندی اجتماعی ـ اقتصادی (یعنی کمون اولیه) وجود نداشت  و تنها در مرحله تلاش این دوران پدید گشت. پیدایش استثمار معلول عوامل زیر بود:</SPAN></P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle">         تکامل نیروهای تولیدی که منجر به تقسیم اجتماعی کار و پیدایش اضافه محصول و به دنبال آن ها مالکیت خصوصی و تفاوت درآمدها شد. بر این شالوده تجزیه جامعه به طبقات متناقض پدید گشت وبه جای جامعه بی طبقه اولیه طبقات اجتماعی بهره کشان وبهره دهان پدید آمدند. نخستین دورانی در جامعه بشری که بر شالوده استثمار استوار بود جامعه برداری است که پایه آن را مالکیت کامل برده دار بر وسائل تولید و برخود تولید کننده یعنی برده تشکیل می داد. </SPAN></P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle">         در دوران فئودالیسم پایه استثمار عبارت بود از مالکیت خصوصی ارباب بر زمین و مالکیت نیمه تمام بر مصرف یا رعیت که البته این امر به نسبت کم یا بیش با خصوصیات بسیار متفاوت در کشورهای مختلف ظهور کرد و طیف بسیار متنوعی از انواع بهره کشی فئودالی را در ممالک گوناگون با ویژگی های خاص به وجود آورد.</SPAN></P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle">         آخرین دوران متکی به استثمار فرد از فرد دوران سرمایه داریست که در آن مالکیت خصوصی سرمایه داران وسیله بهره کشی از کارگران و زحمتکشانی است که خود به اصطلاح آزادند و تحت مالکیتی نیستند ولی نیروی کارشان وسیله استثمار صاحبان سرمایه است. این ها کارخانه ها، کارگاه ها، معادن و زمین ها و وسائل تولید کشاورزی و بانک ها و وسائل توزیع و وسائل حمل و نقل و غیره و غیره را در مالکیت خود دارند و از ثمره کار کارگران و سایر زحمتکشان یدی و فکری که فاقد وسیله تولیدند برخوردار می شوند.</SPAN></P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle">استثمار موجب می شود که به قیمت فقر وبدبختی توده ای کثیر که کار می کنند و تولید می کنند مشتی افراد صاحب وسائل تولید، ثروت اندوزند. استثمار مغایر با آزادی و شخصیت بشری است. استثمار مغایر با عدالت اجتماعی است. استثمار منافی با دموکراسی و با حقوق بشری است. تمام این مفاهیم در جوامعی که استثمار حاکم است نمی تواند کمترین معنایی داشته باشد. تمام هیاهوی ایدئولوگ های سرمایه داری و مبلغین رژیم های عوام فریب در این موارد به کلی پوچ ومیان تهی است زیرا شالوده ظلم اجتماعی وحق کشی، نابرابری و ستمگری، استثمار است و استثمار خود همزاد جدایی ناپذیر سرمایه داری، سودکلانی که سرمایه دار در نتیجه کار کارگر به دست می آورد، بهره مالکانه یا اجازه زمین که مالک و زمیندار از دهقان زحمتکش می گیرد استثمار است و برای الغای آن باید همه وسائل تولیدی از مالکیت خصوصی خارج شود تا نتیجه کار و زحمت  زحمتکشان به جیب کسی دیگر نرود. این امریست که در دوران سوسیالیسم صورت می پذیرد و در جریان ساختمان آن همه طبقات استثمار گر و بهره کشی فرد از فرد از میان می رود.</SPAN></P> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="center"> <HR color="#ffffff" SIZE="1" /> </DIV><A name="1"></A> <DIV dir="rtl" align="center"><A href="http://khodamoradi.blogfa.com/post-1.aspx"></A></DIV> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle"></SPAN> </P> <P align="center"><SPAN lang="FAstyle"></SPAN> </P><SPAN lang="FAstyle"> <DIV align="center">اقتصادسیاسیPolitical Economy</DIV> <DIV align="center">اقتصاد سیاسی شاخه ای است از علوم اجتماعی که قوانین مربوط به تولید و توزیع درآمد و ثروت و اثرات آنرا در مراحل مختلف رشد و توسعه جامعه ی بشری مورد بررسی قرار میدهد. اغلب مباحثی که امروزه در علم اقتصاد مورد بررسی قرار می گیرد،در گذشته در قلمرو اقتصاد سیاسی بطور پراکنده مطرح میشده است.نخستین بار،اصطلاح اقتصادسیاسی توسط پیروان مکتب مرکانتیلیسم(سوداگری)عنوان گردیدوسپس مورد بحث علمای کلاسیک اقتصاد نظیر پتی petty و کنه Quesnay آدام اسمیت Adam Smith دیوید ریکاردوDavid Ricardo و سیSay قرار گرفت<BR /></DIV> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="center"><BR /></DIV> <DIV align="center">تانسیون Tensio</DIV> <DIV align="center">از واژه لاتینی Tensio و از فعل Tendere به معنای گستردن می آید . تانسیون به معنای سیاسی عبارت از پیدایش وضعی است در مناسباتدو کشور یا دو گروه یا افراد که امکان دارد آن وضع منجر به قطع روابط میان آنها گردد . تانسیون به مفهوم خصومت نهایی یا ضدیت پنهانی میان ملتها ، نژادها و گروهها نیز آمده است .<BR />اصطلاح تانسیون در رشته های گوناگون علوم نیز بکار می رود .</DIV> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="center"><BR /></DIV> <DIV align="center">پلاتفرم platform</DIV> <DIV align="center">این اصطلاح از لحاظ سیاسی به معنی اندیشه یا مجموع اندیشه هایی است که به منزله ی پایه و اساس یک برنامه سیاسی ( مشی سیاسی ) تلقی میشود.پلاتفرم از نظر تئوری و تجربه ، راهنمای احزاب سیاسی ، جوامع ، گروهها یا سازمانها قرار می گیرد.</DIV> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="center"><BR /></DIV> <DIV align="center">اوانتورAventure</DIV> <DIV align="center">اوانتور از واژه لاتینیAdventure پدید آمده است و منظور از آن حادثه ای است که ممکن است روی بدهد. <BR />اوانتور عملی است حساب نشده کخ در آن احتمال خطر و ضرر وجود دارد ، بعلاوه جوانب واقعی کار مورد محاسبه واقع نمی شود و در بیشتر موارد ناموفق و محکوم به شکست است .<BR />این اصطلاح در مورد اعمال غیر شرافتمندانه و غیر اخلاقی که متکی بر تصادف باشد نیز بکار می رود .</DIV> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="center"><BR /></DIV> <DIV align="center">زیربنای اقتصادی Infrastucture</DIV> <DIV align="center">زیر بنای اقتصادی به مجموعه راهها ، راه آهنها ، كانالها ، سدها ، شبكه ی مخابرات (پست ، تلفن و تلگراف) ، برق و نظایرآن اطلاق میگردد. زیربنای اقتصادی به معنای وسیع و گسترده ی آن حتی شامل افراد تحصیل كرده ، تكنیسین ها ، كارگران فنی ، پرستارها ، نیروهای پیرا پزشكی از قبیل بهورز ، بهیار و غیره میگردد.<BR />سرمایه گذاری در زیربنای اقتصادی ، اولین شرط توسعه و رشد اقتصادی است و امكانات سرمایه گذاری های بعدی بخش خصوصی را فراهم می كند.<BR /><BR /></DIV> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="center"><BR /></DIV> <DIV align="center">تكنوكراسیTechnocracy</DIV> <DIV align="center">تكنوكراسی از واژه یونانی Tekhne به مفهوم فن و شیوه و Kratos به معنی حكومت ، قدرت و فرمانروایی تركیب یافته است.تكنوكراسی در اصطلاح به حكومت تكنیك اطلاق شده است كه در آن نظام سیاسی ، اقتصادی و اجتماعی باید بوسیله ی صاحبان فن اداره شود . به دیگر سخن تكنو كراسی به مفهوم هواداری از رهبری ارباب فن است كه بر ماشینیسم و دانش فنی و مهارتهای تكنولوژیك تكیه دارد و همانها یعنی مهندسان ، دانشمندان ، و تكنوكرات ها باید فعالیتهای اقتصادی و سیاسی را رهبری كنند.<BR />نهضتی بنام تكنوكراسی در سال 1932 در آمریكا بوجود آمد كه مركز آن دانشگاه كلمبیا بود . در بحبوحه ی بحران بزرگ اقتصادی آمریكا كه اقتصاددانان و سیاستمداران از غلبه ی بر آن عاجز بودند گمان می رفت كه شاید مهندسان و تكنو كرات ها قادر به مهار آن باشند .در واقع این نهضت واكنش بحران 1933-1929 بود.<BR />از آن پس حكومت ارباب فن هوادار جندانی نیافت و این عقیده رایج شد كه مغزها و دست های تكنوكراتها هر اندازه كه خوب چرخ های تكنولوژی جدید را بچرخاند د لیل آن نیست كه بتواند چرخ های حكومت را هم به خوبی به گردش در آورند. بویژیه كه در عصر ما تكنولوژی خود به سبب داشتن عارضه های منفی مورد انتقاد و نكوهش برخی از متفكران اجتماعی قرار گرفته است .</DIV> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="center"><BR /></DIV> <DIV align="center">دکترینDoctrine</DIV> <DIV align="center">از واژه ی لاتینی Doctrina پدید آمدخ است.دكترین نظریه و تعالیم علمی ، فلسفی ، سیلسی ، مذهبی و مجموعه ای از سیستم های فكری است كه بر پایه ی اصول معینی مبتنی باشد . دكترین ، نوعی از جهان بینی است كه برنامه های سیاسی بر اساس آن پایه و بنیاد گرفته باشد . دكترین عبارت از تنظیم اصولی است كه بر طبق آن دولت ها مشی خود را ، بویژه در روابط بین المللی ، تعیین می كنند .<BR />دكترینر Doctorinaire شخصی است كه از دكترین معینی حمایت و پشتیبانی می كند .</DIV> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="center"><BR /></DIV> <DIV align="center">اکسترمم Exterme-Extreme</DIV> <DIV align="center">اکسترمم از واژه ی لاتینی Extermus یعنی بیرونی ترین پدید آمده است. اکسترمم از لحاظ لغوی به معنای چیزی است که کاملا" در انتها واقع شده یا به آخرین حد خود رسیده باشد. همچنین به معنای گذر از سرحد معمولی و متعارف نیز می آید.مثلا" می گویند : افکار افراطی.<BR />اکسترمم ممکن است افراطی راست یا افراطی چپ باشد.</DIV> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="center"><BR /></DIV> <DIV align="center">کودتا Coup</DIV> <DIV align="center">Coup از واژه لاتینی Colaphus و واژه یونانی Colophos به معنای ضربه و واژه ی Etat به معنی دولت آمده است .<BR />کودتا عبارت از تغییر ناگهانی حکومت و یا برانداختن آن با نیروی قهریه است.<BR />فرق کودتا با انقلاب در این است که هدف انقلاب دگرگونی های اقتصادی و اجتماعی است، در حالیکه هدف بلافاصله ی کودتا گرفتن قدرت حاکمیت است. فرق دیگر انقلاب با کودتا این است که در انقلاب ، توده های مردم شرکت دارند در حالیکه در کودتا چنین نیست.</DIV> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="center"><BR /></DIV> <DIV align="center">اكسپانسیونیسم (توسعه طلبی)</DIV> <DIV align="center">اكسپانسیونیسم از واژه ی لاتینی Expansio و از مصدر Expandere به معنای به كار بردن و گسترش یافتن مشتق شده است .<BR />مفهوم لغوی اكسپانسیون ، انبساط و اتساع یك جسم از لحاظ سطح و حجم است .<BR />مفهوم مجازی آن عبارت از تلاشی است كه مردم یك سرزمین به منظور گسترش سرزمین خود در بیرون از مرزهای خویش بكار می برند . مثلا" اكسپانسیون استعماری ، به معنی تمایل به گسترش مستملكات از راه دست یافتن به مستعمرات جدید است .<BR />اصطلاح اكسپانسیون ، در مورد بسط و گسترش افكار ، عقاید و احساسات نیز به كار می رود .<BR />اكسپانسیونیسم ، به سیستم سیاسی اطلاق می شود كه پیروان آن مترصد وسعت دادن قلمرو فرمانروایی و اعمال حاكمیت بر سرزمین های دیگر هستند . طرفداران این عقیده ، می خواهند از راههای مختلف ، از جمله توسل به نیروی نظامی به این هدف مزبور دست یابند .<BR /></DIV> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="center"><BR /></DIV> <DIV align="center">بنیاد گرایی fundamentalism</DIV> <DIV align="center">اصطلاح بنیاد گرایی (fundamentalism) برگرفته از مجموعه ای از مقاله های نویسندگان پروتستان ، Fundamentals The ، منتشر در ایالات متحده امریکا در حدود 1910 است و نخستین بار در امریکا از این اصطلاح استفاده شد و سپس در دیگر کشورهای عمدتاً پروتستان برای اشاره به برخی گروههایی به کار رفت که از کلیساهای رسمی جدا شد ند و به انکار الهیات لیبرال و نقد کتاب مقدس برخاستند و بر الوهیت لفظی و خطاناپذ یری متن کتاب مقدس اصرار ورزید ند. بنابراین استفاده از این اصطلاح برای اشاره به جنبشهای اسلامی در بهترین حالت مقایسه‌ای غیردقیق است و می‌تواند بسیار گمراه ‌کننده باشد. علم کلام اصلاح‌طلب در گذشته بارها در میان مسلمانان محل مناقشه بوده است و چنین مسئله‌ای از دغدغه‌ های اولیه‌ی کسانی که بنیادگرایان مسلمان نامیده می‌شوند بسیار دور است.<BR /></DIV> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="center"><BR /></DIV> <DIV align="center">ابولی سیونیسم Abolitionisme</DIV> <DIV align="center">ابولی سیونیسم از واژه ی لاتینیAblitio پـدیـد آمده که به معنای نسـخ و الغا است.ابولی سیونیسم جنبش اجتماعی هواداران الغاء برخی از قوانین است.اصطلاح ابولی سیونیسم بیشتر مربوط به الغاء بردگی و لغو خرید و فروش برده بوده است. این جنبش نخست در فرانسه پدید شد و به منع خرید و فروش برده در مستعمرات این کشـور منجر گردید.ولی ناپلئون یکم به سـا ل 1802 خرید و فروش بردگان را دوباره در مستـعمـرات آزاد کرد. به سـا ل 1815 در کنگره ی وین خرید و فروش بردگان محکوم شد، حال آنکه در آن روزگار ، خرید و فروش برده در ایالات متحده امریکای شمالی همچنان ادامه داشت.به سـال 1848 جمهوری فرانسه برده داری را در مستعمرات خود رسما" لغو کرد. در پایان سـده ی هـجـدهم و اوایل سـده ی نوزدهـم ، در ایالات متحده آمریکا جنبش ضد برده داری بنیان گرفت.<BR />ابولی سیونیسم در تدارک فکری جنگهای داخلی آمریکا ، میان ایالات شمالی و جنوبی (1865 - 1861) نقش عمده ای ایفا کرد و سرانجام برده داری و خرید و فروش سیاهپـوسـتـان در آن کشـور ممـنـوع و ملـغی شـد.</DIV> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="center"><BR /></DIV> <DIV align="center">اپوزیسیون Opposition</DIV> <DIV align="center">اپوزِسیون از واژه لاژه ی لاتینی Oppositum به معنای مقابله پدید آمده است.موضع گیری در برابر نظرات و رفتار یکدیگر را اپوزیسیون نامند و همچنین ایجاد مانع در برابر انجام هر عملی را ، اپوزیسیون آن عمل خوانند.گاه ممکن است اصطلاح مزبور در مفهوم دشمنی و خصومت نیز بکار رود.در نظامهای پارلمانی به گروه نمایندگان مخالف دولت اپوزیسیون می گویند و این اصطلاح را بدون ذکر موصوف بکار می برند.به حزب یا احزاب اقلیت در مقابل اکثریت نیز اپوزیسیون گفته می شود.</DIV> <DIV align="center"><BR /></DIV> <DIV align="center">کمونیسمCommunisme-Communism</DIV> <DIV align="center">در فرضیه های کارل مارکس و فردریک انگلس ، کمونیسم جامع ای است به اصطلاح بی طبقه ولی توضیحات مارکس و انگلس درباره ی مشخصات جامعه کمونیستی دارای ابهام بسیار است.مارکس و انگلس هنگامی که از کمونیسم سخن گفته اند،جامعه ای را مورد نظر قرار داده اند که در آن بهره ی انسانها از نعم مادی بر مبنای نیاز آنان عنوان شده است، در حالیکه نیاز آدمی را نمی توان متوقف کرد. تاریخ اقتصادی جامعه بشری ضمن اینکه تاریخ پیشرفت تولید است ، تاریخ رشد و افزایش نیازهای روزافزون و همه جانبه انسانی نیز هست و نیازهای انسان تنها به نیازهای مادی محدود نمی شود. ولی علیرغم این واقعیت ، در جامعه کمونیستی مفروض مارکس ، نیازهای روزافزون و معنوی انسانها ملحوظ نشده است.</DIV> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="center"><BR /></DIV> <DIV align="center">تروریسم Terrorisme</DIV> <DIV align="center">تروریسم از واژه ی لاتینی Terror به معنای ترس و وحشت می آید.تروریسم به رفتار و اعمال فرد یا گروهی اطلاق می شود که از راه ایجاد ترس و وحشت و به کار بستن زور می خواهد به هدفهای سیاسی خود برسد.پیروان اینگونه رفتار و اعمال را تروریست می نامند.تروریست به فرد یا گروهی نیز گفته می شود که بمنظور متزلزل کردن و ترساندن مردم و دولت به قتل و کشتار و آدم ربایی و خرابکاری و ایجاد وحشت دست می زند.تروریستها ضمن اینکه غالبا" دستورالعمل و کمک های مالی و فکری خود را از بیگانگان دریافت می دارند،در میان مردم نیز پایگاهی ندارند.</DIV> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="center"><BR /></DIV> <DIV align="center">پان Pan</DIV> <DIV align="center">در یونان باستان ، پان، به خداوند چوپانان اطلاق می شده است. در زبان لاتینی چنانچه کلمه پان بصورت پیشوند واژه ای به کار رود معنای همه و عموم را می دهد.از اواخر قرن هجدهم به بعد ، هنگامی که جنبشهای ناسیونالیستی در اروپا و سایر قاره ها به وجود آمد بعضی از سیاستمداران پیشوند «پان» را به نام قوم ، نژاد و دین خود اضافه کردند ، از قبیل:<BR />پان اسلاویسم(به مفهوم هوادار وحدت اسلاوها) ، پان ژرمنیسم(هوادار وحدت ژرمنها) ، پان عربیسم(هوادار وحدت ملتهای عرب).</DIV> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="center"><BR /></DIV> <DIV align="center">ابوریژن Aborigene</DIV> <DIV align="center">ابوریژن Aborigene از واژه لاتینی Origo(اصل و نسب) پدید آمده است.ابوریژن به مردم بومی کشورها و نواحی مختلفی اطلاق می شود که پیش از ورود مهاجمان و کوچ نشینان مهاجر ، در سرزمین اصلی و زاد و بومی خویش می زیستند.</DIV> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="center"><BR /></DIV> <DIV align="center">حکومت Government - Gouvernment</DIV> <DIV align="center">از واژه لاتینی Gubernare (هدایت کردن) مشتق شده است.حکومت در لغت به معنای هدایت رفتار فرد، آمده است.حکومت با اعمال مداوم قدرت ، وظیفه اداره ی کشور را بر عهده دارد و غالبا" اصول تفکیک قوا در آن رعایت می شود.مجموعه بنیاد های سیاسی ، قوانین و آداب و رسومی را نیز که حاکمیت از طریق آنها اعمال می گردد ، حکومت می نامند.<BR />همچنین حکومت به مجموع ارگانهایی اطلاق می گردد که جهت کلی سیاست کشور را تعیین می کنند.</DIV> <DIV align="center"> </DIV><A></A> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="center"><BR /></DIV> <DIV align="center">ابستانسیونیسم</DIV> <DIV align="center">ابستانسیونیسم از واژه لاتینی Abstentio (عمل مانع شدن و منع کردن) پدید آمده است.ابستانسیونیسم عدول فرد از اجرای وظایف تبعی، از جمله امتناع از انجام وظایف انتخاباتی و وظایف مربوط به سازمانهای مختلف دولتی و امتناع از رأی دادن است.</DIV> <DIV align="center"> </DIV><A></A> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="center"><BR /></DIV> <DIV align="center">ابسو لوتیسم</DIV> <DIV align="center">ابسو لوتیسم[ قائم به ذات و نامحدود] ازواژه لاتینی absolutism به معنای به پایان رسیده و کامل آمده است.<BR />ابسولوتیسم به معنای مطلق گرایی است.ابسولوتیسم دکترین سیاسی اعمال نامحدود قدرت است.(اصطلاح دکترین بعدا شرح می شود)<BR />ابسولوتیسم فلسفه مطلق گرایی در مسائل ماوراءالطبیعه نیز هست.<BR />ابسولوتیسم در قلمرو اداره ی امور کشور به حاکمیت خود کامانه ی نامحدود گویند.این شیوه حکومت طی سده های هفدهم و هجدهم میلادی در برخی از کشورهای اروپای باختری رائج بوده است.در دوران معینی از تاریخ ،ابسولوتیسم در ایجاد مرکزیت و وحدت سرزمین های یک مملکت در برابر تجزیه طلبی و جدا سری فئودالها نقشی مثبت ایجاد کرده است.</DIV> <DIV align="center"> </DIV> <DIV align="right">منبع:</DIV> <DIV align="right"> </DIV> <DIV align="right"><A href="http://khodamoradi.blogfa.com/">http://khodamoradi.blogfa.com/</A></DIV></SPAN>