مقالات کلوب علوم باطنی

مقالات کلوب علوم باطنی 2012-02-12T18:31:18+01:00 text/html 2012-01-19T17:01:47+01:00 احمد ب راز شادی واقعی و پایدار http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/3619146/clubname/oloombateni با غم با کتاب با علم با با کار با بیکاری با فوتبال با سیاست با چپ با راست و ... هم هویت می شویم یعنی کسی بخواهد ما را توصیف کند با آنها ما را می شناساند اگر کسی آنرا بگیرد ناراحت می شویم و بدهد شاد می شویم،اصل انسانی ما کجا رفته همه انسانیم و نشان از آفریدگار و چون نشان از آفریدگار داریم اصولا باید تجلیات ذات اقدسش را داشته باشیم بیریا صادق عاشق شاد مثبت و... ترس و اندوه و غم و منفی ... جایی ندارد آیا فکر می کنید خدایی که شما را آفریده به حال خود واگذاشته ؟؟؟؟ به اصطلاح امروز هر لحظه Refresh می شویم  اگر آنرا دریابیم  و چیزی که در حال جریان دارد را در آسمانها جستجو نکنیم . با اصل زندگی در ارتباطیم و هر لحظه کاملیم اگر یک لحظه بتوانیم تنها نظاره گر باشیم از بیرون ببینیم .  اگر کامپیوتر ویروسی شده و سرعتش کم شده و روبه اضمحلال رفته دلیلی بر هم هویت شدگی آن با ویروس است نمی تواند آنرا دریابد اگر خود را به ویروس کش وصل کند که ویروس را به او بنمایاند دیگر خدعه ویروس خنثی شده هر فکری در سرمان است و وضعیت منفی ایجاد کرده ممکن است آلوده شده باشد تنها چیزی که لازم است آنرا بی پاسخ بگزارید و تنها نظاره گر باشید و ببیند چه حال مثبتی شما را فرا می گیرد افکاری که به شکل خوره به جان شما افتاده اند از این جنس هستند همچنین وقتی مسائلی شما را از جا میکند و در پی واکنش هستید ولی افکار سازنده در صورتی ظاهر می شوند که خود را جدا از مسائل بدانید و آنرا نظاره کنید و و آرامش خود را حفظ کنید راه حل درون مساله نهفته است چون می گزرد غمی نیست قبول کنید و نظاره کنید تناه در این آرامش است که می توانید راه حل پیدا کنید ماندن در وضعیت منفی راه حل سازنده ایجاد نمی کند ... وقتی وضعیت منفی رد شد تازه انسان متوجه می شود که لحظاتی را که می توانست با شادی بگزراند تلف کرده و بیخود به خود زجر داده text/html 2011-07-27T17:59:22+01:00 مریم وزیری تغییر و زندگی / مریم وزیری http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/2631366/clubname/oloombateni تحلیلی بر تغییر و اثر آن بر زندگی یکی از اصولی که میتواند باعث تغییر سرنوشت فرد یا حتی جامعه باشد, پذیرفتن این است که ما مجبوریم تن به تغییر دهیم. سکون را رها کنیم و خود را جاری سازیم.  اغلب از این فکر به وحشت می افتیم. زیرااحساس میکنیم ممکن است آرامشی را که در سکون و حالت فعلی خود داریم از دست بدهیم.  همیشه ترسمان بابت از دست دادن مواردی است که کسب نموده ایم. و اینکه ممکن است با تغییر, فقط داشته هامان از بین برود و به راحتی به امکانات جدید نرسیم. اما غافلیم از این که اصلتغییر به معنی از دست دادن نیست بلکه حتی میتوان گفت معنی تغییر میتواند به دست آوردن نیز باشد. اصولا تا چیزی را از دست ندهیم, دنیا عرضه ی تازه ای برایمان نخواهد داشت. شاید چون جایی برایش باقی نگذاشته ایم. از همان اول, راهی که برای جستجوی اهدافمان انتخاب میکنیم, متکی به تفکر و آموختن از تجارب گذشته است. اصولا به اطرافیان نگاه میکنیم. اگر تغییرشان به سوی موفقیت و پیشرفت بوده است, آن را به حساب شانس و تصادف گذاشته و اگر این تغییر به نظر ما به سوی پسرفت و نوعی عقب گرد باشد, خود را متقاعد میکنیم که باید برای پیشگیری از این اتفاق, مصر و محکم موقعیت فعلیمان را نگه داریم.  اما گاهی اوقات موفق میشویم و گاه گیج و درمانده, نمیدانیم با اتفاقات جدید و رخدادهای پیرامونمان باید چگونه کنار بیاییم. زمانی میرسد که حتی مبهوت تماشای رویدادهایی میشویم که هیچ گاه تصور نمیکردیم گریبانگیرمان شوند و حالا  کوچکترین آمادگی برای رویارویی با آنها نداریم. اینکه هر چه نیاز داریم همیشه در نزدیکیمان باشد, حس خوشبختی را در ما به وجود میاورد. اما باید توجه داشت ما فقط با غرایزمان زندگی نمی کنیم. نگاه حیوانی به زندگی داشتن است که انسان را از تلاش بیشتر و تفکر باز می دارد. و او را به گذران زندگی لحظه ای قانع میکند. ما باور نمیکنیم که زندگی مدام در حال تغییر کردن است. نمیخواهیم تغییر را بپذیریم. نمیخواهیم از دست دادن چیزی یا تمام شدن دورانی را بپذیریم. هرکدام از ما بنا به سلیقه ی خود نظر خاصی در مورد زندگی داریم. و همین تئوری ما برای زندگی ست که اعمال و رفتار ما را شکل میدهد: عده ای از ما خود را به دست جریانات میسپاریم و تسلیم میشویم. هر چه پیش آید, خوش آید. همین که کمترین و اولین نیازهامان برآورده شود و به قول معروف لقمه ی بخور و نمیری در بیاوریم برایمان کافی ست. مشکلات را تقصیر دیگران می اندازیم و خود را ناتوان می پنداریم. بنابراین، همه چیز را به فراموشی می سپاریم. زیرا مسئله ی پاک شده از مسئله ی بی جواب قابل هضم تر است. این رفتار قابل درک است. چرا که انسان ترسو یا کسی که به خود و تواناییهایش اعتماد ندارد, ناچار است هر چه قسمتش میشود را بپذیرد. پس جای اعتراض نیست. او به هر چه دارد قانع است و دشواری ها را تحمل میکند تا آرامش ظاهری ناشی از ثبات را همچنان حفظ نماید. چنین فردی معتقد است پیدا کردن محلی برای کسب لذت و آرامش کار آسانی نیست. در حقیقت، آرامش در دسترس به معنای رسیدن به خوشبختی و آسایش است.پس تلاش بیهوده چرا؟ اصلا از کجا معلوم که نتیجه این تلاش رسیدن به وضع بهتر باشد؟ برای بعضی ها، زندگی به معنای تملک مادیات است، زمانی میتوانی بگویی داری زندگی میکنی که در رفاه کامل باشی و هر چه اراده کنی از آن تو گردد. برای برخی لذت بردن از سلامت جسمانی. شادی, تفریح, سرگرمی, استفاده از امکانات و ابزاری که تو را زیبا, سلامت و قدرتمند گرداند. و برای عده ای به معنی رسیدن به معنویات. پیدا کردن جواب همان سوال معروف که از کجا آمده ام, آمدنم بهر چه بود؟ زندگی را جریان به هم پیوسته ای می دانند که موجب تعیین سرنوشت نهایی مخلوقات می گردد و انها را در مسیر کمال هدایت می کند.  برای یک دوست همیشه مضطرب, به معنای امنیت، داشتن یک خانواده ی مهربان و زندگی در کلبه ای دنج. او همیشه محتاط و نگران از دست دادن است. برای او هیچ چیز بیشتر از این ارزش ندارد که همه مطیع باشند و شرایط او را دچار نابسامانی نکنند. برای دوست جاه طلب، به معنا ی تبدیل شدن به آدم مهمی با چند تا زیر دست و مالک خانه ای بزرگ. که او تنها فرماندار باشد و هر چه امر کند اجرا گردد و همه چیز را به دست او بسپارند. همه ما به طور کلی به خاطر اهمیتی که خود آگاه یا نا خود آگاه به زندگی می دهیم, زمان زیادی را صرف تصمیم گیری برای آن میکنیم. گاهی تنها چیزی که به ذهنمان می رسد این است که در گذشته از دست رفته جستجو کنیم تا ببینیم آیا واقعا خوشی ناپدید شده یا نه. گاهی به توجیه پناه میبریم و تفسیر. و دنبال مقصر میگردیم که اساسا خودمان نیستیم. هرچه دغدغه مان برای ما مهم تر باشد, در حفظ آن بیشتر تلاش می کنیم.بنابراین رجوع به آن و مسایل مربوطه و همچین مباحثی در گذشته مان که می تواند به حفظ شرایط موجود کمک کند راه درستی به نظرمان می آید. اما اوضاع دور برمان در حال تغییر است شاید لازم است که ماهم تغییر کنیم و به گونه ای متفاوت عمل نماییم. شاید دغدغه مان را درست نشناخته ایم درست انتخاب نکرده ایم و درست حفظ نمی کنیم. شاید با تغییر به شناختی برسیم که برای ادامه زندگی به دنبال مسیر تازه ای باشیم و دغدغه تازه ای. گاهی خودمان را گول میزنیم: چرا تغییرکنیم؟ ما استثنایی هستیم. حوادث و جابه جایی ها نباید برای ما اتفاق بیفتد. یا اگر هم اتفاق می افتد، باید به نفع ما تمام شود. ما نسبت به زندگیمان حق داریم. اما این حق را از کجا آورده ایم؟ چه کسی گفته همیشه حق با ماست؟ چه کسی گفته تغییر و جابجایی حق ما را ضایع میکند؟ و چگونه به این نتیجه رسیده ایم که جابجایی باید و مجبور است به نفع ما باشد؟ اصلا نفع ما در چیست؟ منافعمان را چگونه مشخص می کنیم؟ چرا فکر نمی کنیم که اعمال خود ما و اساسا طبیعت بشری و بزرگتر از آن جریان زندگی و  ذات دنیا جابجایی را صورت می دهد؟ و حال که ما خود را از دنیا بیگانه و جدا می دانیم فکر می کنیم مشکل ما را کس دیگری به وجود آورده و خود او باید حل کند و این حق ماست. شاید بهتر باشد که دست از این همه تجزیه و تحلیل برداریم و برویم به دنبال ایجاد موقعیتی جدید. نشستن و حرف زدن یا فکر و خیال بی هوده و بدون پشتوانه منطقی داشتن, ما را فقط کسل تر می کند. به جای آن بهتر است به خود روحیه بدهیم و مدام تصورات موقعیتی را در ذهن بپرورانیم که آرزویش را داریم و خود را برای به دست آوردن لذات بیشتر آماده کنیم. این کار کمک میکند که راحت تر وضعیت فعلی را ترک گوییم. تا زمانی که احساس کنیم سهم ما همین است یا ما مالک این جایگاه هستیم و فکر کنیم به این جا علاقه داریم و نمیتوانیم علاقمندیهامان را وسعت بخشیم, و همین طور ترس از ورود به موقعیت هایی که برایمان نا آشناست, یک جای کارمان خواهد لنگید. ما قبلا بارها مجبور شدیم وضعیتمان را عوض کنیم تا موارد جدید را کسب و تجربه نماییم. اگر بیندیشیم که راه رفتن در بدو تولد برایمان چقدر دشوار بود, به ما کمک میکند که  بفهمیم کاری که حالا میخواهیم شروع کنیم آنقدر ها هم دشوار و خطرناک نیست. حتی کمی عقب تر برویم: بعضی ها معتقدند دشوارترین کار در این دنیا, &quot; به دنیا آمدن بوده است&quot;. پس واقعا هیج جایی برای بهانه گیری وجود نخواهد داشت. تصور کنید بعد از نه ماه قرار داشتن در محیطی تاریک, بی صدا, امن, باید از آن جایگاه دل کند. وگرنه نمی شود به دنیا آمد. و این خود تغییر و تمرین بزرگیست. آیا واقعا حاضر بودیم هرگز به دنیا نمی آمدیم؟ آیا نمی پوسیدیم؟ نمیگندیدیم؟ نمی مردیم؟ درست است که آنجا به مادر بسیار نزدیک بودیم. و حتی به گمان برخی دانشمندان عواطف و احساسات, حرفها و نوازشها و صدای قلب مادر را میشنیدیم و احساس می کردیم؛ درست است آب و غذا و امنیت داشتیم و آزاد بودیم بی هیچ مزاحمی. اما همه اینها نمی تواند به معنای اسیری باشد؟ نباید موقعیتمان تغییر می کرد و رو به بهبودی یا تجربه موقعیت جدید می رفت؟ خودمان را با این جملات واهی در غفلت قرار ندهیم: من برای تغییر خیلی پیر هستم و از این که کار احمقانه ای بکنم می ترسم، زیرا ممکن است فرصت جبران نداشته باشم یا اطرافیانم را برنجانم. با این حرف، وحشتمان از شکست خوردن برمیگردد و امیدمان محو میشود. به این ترتیب، هر روز همان کار قبلی را ادامه میدهیم در نتیجه نگران و مایوس سعی می کنیم این اتفاقات را انکار کنیم. اما، به هر حال مدتی که بگذرد در خواهیم یافت که هر روز و به تدریج زندگی برایمان دشوارتر می شود، انرژی مان کاهش می یابد، و رفته رفته عصبی تر می شویم. خانه هایمان دیگر جای پر برکت همیشگی نیست. به سختی به خواب می رویم و از وحشت این که آرامش پیدا نکنیم کابوس می بینیم اما هر روز همچنان به کارهای قبلی ادامه می دهیم. فکر میکنیم اگر در همین راه بیشتر تلاش کنیم می فهمیم که هیچ چیز تغییر نکرده و احتمالا همه نیازهایمان در همین نزدیکی هاست. شاید مقدر شده فقط این جا بنشینیم و ببینیم که چه پیش می آید. دلمان می خواهد این موضوع را باور کنیم. زیرا راحت ترین کار ممکن همین است. منتظر ماندن و قانع بودن. عادت کرده ایم همان کارهای همیشگی را انجام دهیم و تعجب می کنیم چرا وضعیت بهتر نمی شود. غافل از اینکه کار ثابت و همیشگی, نتیجه ثابت و همیشگی  میدهد. گاهی میترسیم در راه تلاشمان تنها بمانیم. آن وقت چگونه با مشکلات مقابله کنیم؟ چگونه بدون کوچکترین ناراحتی, موفق شویم؟ وقتی متوجه میشویم ترس بر ما غلبه کرده, بهترین کار این است که به حماقت خود بخندیم. دست به کار شدن بهترین راه چاره است.  از خود بپرسیم واقعا آنقدر ناتوانیم که به دیگران و حمایت مشروطشان نیازمند باشیم؟ سعی کنیم متوجه شویم که کسی هرگز قصد ندارد دارایی های گذشته مان را برگرداند و زندگیمان را به سامان قبل برساند. خودمان باید دست به کار شویم. وقت آن رسیده که زندگی جدید را پیدا کنیم. اما اگر بیرون از این جا اصلا خبری نباشد، چه؟ یا اگر باشد و آن را پیدا نکنیم چه خواهد شد؟ بارها این سوال را از خود پرسیده ایم، و دوباره همان وحشتی را حس میکنیم که ما را سرجای اول نگه داشته بود. مسلما یک جا نشستن کاری را پیش نمیبرد. بهتر نیست صحنه ای را در ذهنمان مجسم کنیم که در حال ماجراجویی هستیم؟ در همان حال که این تصور غیر منتظره را در سر داریم، هم متعجبیم و هم احساس خوبی به ما دست داده است. خودمان را میبینیم که گاهی سر در گم می شویم، اما مطمئن هستیم که سرانجام به چیزهای خوب دیگری که ناشی از جستجوها و جابه جایی هاست, دست خواهیم یافت.  بعضی اوقات اوضاع تغییر می کند. زندگی این است، زندگی حرکت می کند و ما هم باید حرکت کنیم. وگرنه جا می مانیم و از همه چیز عقب می افتیم. تصور کنید کسی را که در این وضعیت انفجار اطلاعات, بخواهد همانند گذشته هنوز از همه جا بی خبر باشد. یا به پافشاری اش بر عقاید کذشته و تصورات و تعصبات ادامه دهد. مثلا زمانی تلویزیون داشتن امر عادی نبود و تازه نهی می شد چرا که بی اخلاقی را منتشر می کرد. و به همین دلیل ما حالا هم نخواهیم تلویزیون داشته باشیم. بدون اینکه بررسی کنیم و بدون توجه به نیازهای این دوره و زمانه. به هر حال بعضی از مردم کم یا زیاد اینگونه اند. باید سعی کنیم همراهانمان را قانع کنیم. و آماده باشیم که حتی گاهی ترس شان به عصبانیت تبدیل شود. این را هم یادمان باشد بعضی ها اصلا نمی خواهند گوش کنند. بعضی ها واقعا نمیدانند که فراتر از خودشان و دایره محدود اطرافشان, دنیا وجود دارد و در جریان است. وسیع و سریع. همان طور که برای رفتن به سوی تغییر آماده می شویم, از درک این موضوع که بالاخره توانستیم رها شویم و حرکت کنیم، بیشتر احساس سرزندگی خواهیم کرد. زمان، زمان رفتن به هزارتوست. اگر تغییر نکنی، از بین می روی. اگر مصرانه باستی و با دنیا حرکت نکنی لاجرم عقب میمانی و از لذات دنیا محروم میشوی گرچه خودت نفهمی چرا که فهمت را پرورش نداده ای. و از حقت و نیازهای واقعیت بی اطلاعی. راستی هیچ فکر کرده اید چرا بعضی از ما نتوانستیم با جابه جایی زمانه، جابه جا شویم؟اگر نمی ترسیدیم، چه می کردیم؟ بعضی اوقات کمی ترس، می تواند خوب باشد. وقتی شما از بدتر شدن اوضاع وحشت دارید، اگر کاری نکنید ترس شما را وادار به انجام کاری می کند. اما، خوب نیست که ترس به حدی برسد که شما را از انجام کار باز دارد. در موضوعات روانشناختی مطرح است که واقعا استرس و نگرانی باید وجود داشته باشد. چرا که باعث حرکت میشود. عدم وجود ترس و دلهره انسان را باز می دارد و البته مبرهن است که اضطراب بیش از حد نیز انسان را افسرده و در نهایت از زندگی زده می کند. ممکن است این نگرانی به ما دست دهد که شاید بیش از حد در وضعیت قبلی منتظر مانده ایم. و چون برای مدتی طولانی تلاشی نکرده ایم, احساس ضعف میکنیم و عبور از این همه ماجرا طولانی تر و دردناکتر از حد معمول به نظر میرسد. باید تصمیم بگیریم که اگر دوباره با چنین وضعیتی رو به رو شویم، محل راحت قبلی خود را ترک کرده، زودتر تغییر کنیم. به این ترتیب، همه چیز آسان تر می شود. باور داشته باشیم به هر حال دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است. مسلما این به ما کمک خواهد کرد که هرگاه مایوس می شویم، به خود نهیب زنیم کاری که در حال انجامش هستیم، با تمام دشواری ها، از ماندن در وضعیت بلاتکلیفی خیلی بهتر است. ما حتما تجربیات بیشتری در مسیر کسب خواهیم نمود آستانه صبرمان بالاتر خواهد رفت. پخته تر و بزرگتر خواهیم شد و این برای درک بیشتر زندگی و استفاده بهتر از فرصت ها به دردمان خواهد خورد. و همین کافیست. بنابراین فقط به نتیجه تغییر نیندیشیم. در راه از مسیر لذت ببریم. اصلا از کجا معلوم تا نتیجه زنده باشیم؟ یا وقتی به نتیجه رسیدیم خود به خود تغییر نکرده باشد؟ اصلا ممکن است استفاده از راه کمک کند هدف و نتیجه را عوض کنیم. زیرا شناختمان بالا رفته و البته سلایقمان تغییر کرده است. به طور کلی بهتر است تصمیم بگیریم به جای این که اجازه دهیم شرایط بر ما چیره شود، خود بر شرایط چیره شویم. اگر دیگران می توانند به جستجوی خود برای یافتن بهترین ها ادامه دهند، ما هم می توانیم. بعدها وقتی به اتفاقات گذشته فکر کنیم، پی میبریم که برخلاف اعتقاد قبلیمان، زندگی گذشته مان شبانه ناپدید نشده بود، مقدار مهری که آن جا بود به تدریج کم تر می شده، و آن چه باقی مانده، کهنه و بی روح شده بود. هرچند که در آن موقع به این موضوع توجهی نداشتیم. در هر حال، تصدیق کنید که اگر می خواستیم، احتمالا می توانستیم آن چه را که در حال وقوع بود حس نکنیم، اما نخواسته بودیم.  اگر از آغاز به آنچه در حال وقوع بود توجه میکردیم، و تغییر را پیش بینی کرده بودیم، احتمالا غافلگیر نمی شدیم. شاید این همان کاری است که دیگران کرده بودند. تصمیم بگیریم که از آن به بعد گوش به زنگ باشیم، در انتظار تغییر باشیم و خود آن را پیش بینی کنیم. بهترین راه این است به طور مداوم زندگیتان را بررسی کنید. تا از زمان کهنه شدن آن آگاه شوید. ترس اوضاع را بدتر می کند. بنابراین کاری را انجام دهید که اگر نمی ترسیدید می کردید. یعنی حرکت در مسیری جدید. با اعتماد خود را رها کنید. اگر چه به درستی  ندانید که چه در پیش رو است. تعجب خواهید کرد چرا این قدر حالتان خوب است، حال که نه جایگاهی دارید و نه می دانید به کجا می روید؟ طولی نمیکشد که متوجه ماجرا میشوید: غلبه بر ترس، یعنی آزادی. پی ببریم که تا بحال اسیر ترسمان بوده ایم و حرکت کردن در مسیری جدید، سبب آزادیمان شده است. هرچه واضح تر خود را در حال لذت بردن از زندگی جدید تصور کنیم، موقعیت برایمان واقعی تر و قابل باورتر می شود. احساس می کنیم که سرانجام آن را پیدا خواهیم کرد. تصور کردن خودمان در حال لذت بردن از موقعیت جدید، حتی قبل از این که آن را پیدا کنیم، ما را به طرف آن هدایت می کند. هر چه سریع تر گذشته ها را رها کنیم، زودتر تازه ها را پیدا خواهیم کرد. بعضی ها با خود میگویند فکر نمی کنم از زندگی چیز جدیدی بخواهم. این آن چیزی نیست که من به آن عادت دارم. من تملکات خودم را می خواهم. من قصد ندارم با تغییر کردن، آن چه را که می خواهم به دست آورم.  غافل از اینکه جستجو کردن، ایمن تر از باقی ماندن در وضعیت بلاتکلیفی است آن چه انسان از آن می ترسد هرگز به آن بدی نیست که تصور می کند. نباید به تصوراتمان اجازه عرض اندام زیادی بدهیم. در واقع افسار خیال پردازی هامان را همیشه باید محکم بگیریم. وگرنه وارد تمام محدودیتها خواهد شد و ذهنمان را پر خواهد کرد. و این ها همه, تنها کاری که می کند روحمان را پر از انرژی منفی میکند نهایتا بر جسم اثر می گذارد و ما را مسخ شده از زندگی می اندازد. بر عکس اگر همه چیز مرتب و سر جای خودش استفاده شود, چه بسا همین تصورات به مثبت اندیشی و سرانجام پرورش ذهن کمک کنند.  ترسی که آدمی در سر می پروراند بسیار هولناک تر از چیزی است که در واقعیت اتفاق می افتد. ترس از نیافتن زندگی جدید آن چنان سبب وحشتمان میشود که حتی نمی خواهیم جستجو را آغاز کنیم.  اما زمانی که سفر خود را آغاز کردیم، آن قدر در مسیرمان عجایب وجود خواهد داشت که امکان ادامه ی مسیر را برایمان فراهم خواهد کرد. اکنون بی صبرانه در انتظار پیدا کردن بیشترین هستیم و امید به آینده کم کم برایمان هیجان انگیز می شود. افکار قدیمی مملو از نگرانی و وحشت بود. قبلا همیشه به نداشتن رفاه کافی فکر می کردیم و عادت داشتیم بیشتر به نکات منفی بیندیشیم. اما،  وقتی عادات قبلی را ترک کنیم افکارمان متحول میشود. این هم یکی دیگر از مزایای حرکت. در جا زدن و همیشه یک جور بودن ما را مرداب میکند. کم کم و ناخود اگاه کهنه و قدیمی میشویم. عصبی و غرغرو. زمانی معتقد بودیم که زندگی هرگز نباید جا به جا شود و تغییر درست نیست. اما اکنون پی میبریم که تغییرات به طور طبیعی رخ می دهند، خواه انتظار آن را داشته باشیم خواه نه. اگر انتظار تغییر را نداشته باشید و خود در پی آن برنیایید، تغییر می تواند شما را غافلگیر کند. آنوقت دستپاچه اید و امادگی پذیرایی ندارید. کاری نکنیم که همواره مجبور به دنباله روی باشیم. چرا همیشه دیگران آغاز کنند یا به وجود بیاورند یا کشف نمایند و عده ای تحلیل کنند, و ما فقط استفاده کننده ی صرف باشیم که به اجبار شرایط راضی به ایفای این نقش شده. بنابراین تجربه فهم و سواد هم ندارد. این را با خود تکرار کنید: افکار قدیمی, تجربه جدید به وجود نمی آورند. همین دلیل درجا زدن ماست. باید رفتار ما با زمانی که خلق و خوی قدیم را داشتیم تفاوت کند. که این کار با جابجایی و اعتماد به جاری شدن خود به خود انجام میشود. وقتی انسان عقاید خود را تغییر می دهد، اعمالش نیز دگرگون می شود. اما مورد دیگر این است که بسته به پذیرش و درک از زندگی, می توان باورهای متفاوت داشت و بر اساس همین باور, زندگی ها متفاوت است. مثلا کسانی باور دارند که تغییر, آسیب می رساند و در نتیجه در برابرش ایستادگی می کنند. اما سعی کنیم بپذیریم پیدا کردن عادات جدید سبب می شود تا این تغییر با رضایت پذیرفته شود.  وقتی می بینی می توانی چیزهای جدیدی پیدا کنی و از آن لذت ببری، مسیر خود را تغییر بده. انقدر متعصب و بسته نباش. زندگی و دنیا وسیع و گسترده است. خود را محدود نکن. انسان نامحدود و بزرگ است. تعجب خواهی کرد که بفهمی بعد ها چه عظمتی را محدود کرده بودی. توجه به موقع به تغییرات کوچک به تو کمک می کند که خود را برای تغییرات بزرگتری که در راه است آماده کنی. وحشت گذشته تنها به خاطر اعتقاد به چیزی بود که دیگر حقیقت نداشت. پس چه چیزی ما را وادار به تغییر کرد؟ آیا وحشت مرگ از مرداب شدن و گندیدن نبود؟ آن هم حتماً بی تأثیر نبوده است. کسانی که زندگی را ساده می گیرند و اوضاع و احوال را بیش از حد تجزیه و تحلیل نمی کنند. وقتی که موقعیت تغییر کرده و همه چیز جا به جا شده بود، آنها هم تغییر و حرکت کرده بودند. این بدان معنی نیست که ولنگار باشیم ما در این نوشتار از &quot;جاری شدن آگاهانه&quot; صحبت می کنیم. و روی صحبتمان بیشتر با &quot;در جا زننده های نا آگاه&quot; است. به خاطر بسپارید: نتیجه یادگرفتن چگونه برخورد کردن با تغییر، این است که می توان اوضاع را ساده تر بررسی کرد، انعطاف پذیر بود و فوراً حرکت کرد. گاهی پیچیدگی, طرح انواع سوال و دشوار دیدن موضوعات, فقط  ما را محافظه کار و محتاط می کند. در حالی که اغلب نیازی نیست آنقدر نگران باشیم. به اعتقاد معلم شهید, دکتر علی شریعتی,  برای دیدن برخی رنگ ها و فهمیدن بعضی حرف ها, از نگریستن و اندیشیدن کاری ساخته نیست. باید از آنجا که نشسته ایم برخیزیم و قرارگاهمان را در جهان عوض کنیم. (هبوط در کویر)  نیازی نیست که مسایل را بیش از حد پیچیده، یا خود را با فکرهای ترسناک گیچ کرد. می توان با توجه کردن به تغییرات کوچک، خود را به نحو بهتری برای تغییر بزرگی که در راه است آماده ساخت. باید خودمان را زودتر با تغییرات امور تطبیق بدهیم زیرا، اگر به موقع این کار را نکنیم ممکن است دیگر خیلی دیر شود.  باید بپذیریم بزرگترین عامل بازدارنده ی تغییر، در باطن خود ما قرار دارد و تا انسان تغییر نکند هیچ چیز بهتر نمی شود. شاید مهمترین نکته این است که همیشه اوضاع جدید در جای دیگری وجود دارد. چه شما به موقع آن را تشخیص بدهید چه ندهید.  باید راه را خودتان با غلبه بر ترس و گذشتن از آسایش پیدا کنید. هیچ کس دیگری نمی تواند این کار را برایتان انجام دهد یا شما را راضی کند. باید خود فایده ی تغییر کردن را بفهمید و تجربه کنید. دیدتان عوض خواهد شد. دریافتیم خواهی نخواهی تغییرات رخ می دهند. آنها دائماً اوضاع را جا به جا می کنند. پس بیایید انتظار تغییر را داشته باشیم. آماده ی جا به جا شدن باشیم. تغییر را کنترل کنیم. فقط کافی ست زندگی را حس کنیم، آن قدر که بفهمیم چه وقت دارد راکد می شود. خود را به زندگی بسپاریم. با تمام وجود زندگی کنیم اجازه دهیم از ذره ذره زیبایی ها لبریز شویم. خودمان را به سرعت با تغییر تطبیق دهیم. به خاطر داشته باشیم هرچه سریع تر کهنه ها را رها کنیم, زودتر می توانیم از تازه ها لذت ببریم. همیشه آماده ی تغییر سریع باشید. و هر بار از آن استقبال کنید و لذت ببرید.  روزگار دائماً اوضاع را عوض می کند. تصمیم بگیریم نگذاریم هیچ تغییر غیر منتظره ای غافلگیرمان کند. با این که هنوز ذخیره ی بزرگی از تازه ها داریم، دائماً فضاهای جدیدی را کشف کنیم تا بتوانیم با تغییرات جدید اطراف، در تماس باشیم. امنیت، آگاهی داشتن از محیط اطراف است، نه حبس کردن خود در شرایط راحت. بنابراین با تمام وجود حرکت کنید. فقط این دیگران نیستند که روزگارمان را تغییر میدهند. بلکه خود روزگار نیز دوره ای دارد، و سرانجام به پایان می رسد. شک کردن و تحلیل کردن ما را به اشتباهاتمان آگاه می کند و چقدر خنده دار است بدانیم گاهی کارهایی از ما سر می زند که بیشتر به شوخی نزدیک است و ما بیخود جدی گرفته بودیم. وقتی چیزی را بیش از حد جدی بگیریم, از پس تغییرش بر نمی آییم. اصلا به نظرمان نمیرسد نیاز به دگرگونی داشته باشد. بنابر این تصمیم بگیرید هر از گاهی به خودتان, زندگیتان, رفتارتان, افکارتان و عقایدتان بخندید. آنوقت مواردی که نیاز به تغییر دارند مشخص میشوند.  زندگی یک شوخی بزرگ است. خداوند یک طنز پرداز واقعی است. باید شاد بود و لذت برد. هشیاری اینگونه دست می دهد. و سپاسگذاری از خالق اینگونه محقق می گردد.  گاهی تصور میکنیم کارمان فقط حل و فصل مشکلات روزانه است، در حالی که آنچه باید انجام دهیم, آینده نگری و توجه به مسیر آینده است. اگر انسان بتواند به استقبال تغییر برود بهتر از آن است که منتظر شود تغییر رخ دهد و سپس خود را با آن منطبق کند. این را فراموش نکنیم گاهی باید به جای اداره همان شیوه های قدیم, به ترسیم مسیر جدید بیندیشیم. می توانیم از تغییر و موفقیت لذت ببریم، چه در کار و چه در زندگی. مثلا گاهی بعضی رابطه ها در همان شیوه های کهنه رایج و معمول گم و خراب شده. احتمالا فقط کافی است از یک رابطه بد، خود را رها کنیم. کسی مجبورمان نکرده همیشه به همه افراد و موضوعات گذشته بچسبیم و با خود همراهشان کنیم. اما به این موضوع از جنبه دیگر بیندیشید: شاید با کمی تغییر جزئی بشود همان رابطه را حفظ کرد و به نحو موثرتر ادامه داد. شاید آن چه ما واقعاً احتیاج داریم از آن رها شویم, همین رفتارهای ضعیف و قدیمی خودمان است که سبب رابطه ی بد ما می شود. وگرنه شروع هر رابطه ی جدید با افراد جدید نیز ممکن است به همان نتایج کسالت آور و بیهوده منتهی شود.پس بهتر است عاقلانه تر عمل کنیم. رفتار و شیوه جدید, یک رابطه ی جدید است با همان شخص. و همه این ها وقتی کار ساز است که خود بخواهیم. خواستن سرآغاز شدن هاست. چرا که اجبار فقط مقاومت بر می انگیزد. به امید آگاهی, فهم بیشتر, حرکت و تغییر. (الهام گرفته از کتاب: چه کسی پنیر مرا جابجا کرد؟/نوشته: اسپنسر جانسون/ ترجمه: شمسی بهبهانی/ نشر اختران) maryamevaziri.blogfa.com text/html 2009-11-09T18:41:30+01:00 رضا زندگی http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/651237/clubname/oloombateni زندگی در زندگی کردن است. زندگی یک شیئی نیست، یک روند است. بجز زیستن، راهی برای دستیابی به زندگی نیست: جریان داشتن و جاری شدن به همراه آن. اگر در یک  فلسفه، دریک عقیده ی جزمی و در الهیات به دنبال معنی زندگی میگردی، راهی مطمئن برای ازدست دادن زندگی و معنای آن یافته ای. زندگی چیزی نیست که به انتظارت نشسته باشد، در درونت اتفاق می افتد. زندگی چیزی نیست که همچون یک هدف در آینده باشد که به آن برسی، در همین لحظه و در اینک&zwnj;اینجاست در تنفس هایت، در گردش خونت و در تپش قلبت. هرآنچه که هستی زندگی تو است و اگر شروع کنی که معنی آن را درجایی دیگر بیابی، آن را از کف می دهی. text/html 2009-02-27T14:58:11+01:00 مهدی محمدی دهقانی ماهیت هستی (لطفا این نوشتار رو با دقت بخونید) http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/199859/clubname/oloombateni درود به دوستان عزیز امروز می خوام نتیجه سالها بررسی و شناختی رو که تا الان از هستی متوجه شدم بگم   آیا تا به حال چیزی درباره جادو یا طلسم شنیدید؟ آیا تا به حال حس کردید در کنار برخی از افراد هستید بطور ناخود آگاه نگرانی و استرس دارید اما در کنار برخی دیگه آرامشی بسیار لطیف و لذت بخش ! در این نوشتار با ماهیت انرژی ها و اثرشون بر روی وجود خودتون و نهایتا اینکه چرا ما چرا اومدیم و سرانجام کار چه خواهد شد آشنا خواهید شد. اما تنها نگرانیم اینه که نتونم با قدرت نوشتار و بسیار خلاصه چکیده سالها تجربه و تحقیق درباره ادیان، عرفانها و باورها رو بیان کنم و نمی دونم چقدر بتونم شما رو به اهمیت بنیادی حقیقت زندگی متوجه کنم ! پس تنها از آفریننده عزیز کمک می خوام تا بتونم این نوشتار رو با تمام وجود بنویسم از حقیقتهائی هست و متاسفانه ازش غافل هستیم. حقیقتهائی که در ذات هستی وجود دارند و عدم توجه به اونها می تونه بنیاد و ریشه انسان رو بخشکونه. پس از تک تک دوستان خواهش دارم این نوشتار رو با دقت بخونند، شاید پاسخ خیلی از سوالها، کلید خیلی از مشکلات زندگی ، عاطفی، اجتماعی و مالیشون در این نوشتار باشه. دوستان عزیزم، آیا تا به حال به ماهیت خودتون فکر کردید؟ آیا فکر کردید الان که زنده هستید یعنی چی؟ اینکه دیگران می میرند یعنی چه؟ و آیا اندیشه کردید که روزی شما هم مثل اونها خواهید شد؟ پس زندگی یعنی چه و موجود زنده یعنی چه؟ آیا می دونید این چیزیکه شما هستید در واقع برداشت مغز شماست نه حقیقت چیزی که هستید؟ این جسم شما یک انرژی بیشتر نیست . آیا شده تا به حال دقت کنید به خودتون وقتی با تمام وجود به کسی خشم می ورزید !؟ آیا دقت کردید که در موقع خشم، در درجه اول خودتون تا مرزنابودی و سکته پیش می رید؟ و بعد روی طرف مقابل ترس و ناراحتی ایجاد می کنید؟ اون تاثیر انرژی خشم روی ساختار وجودی انرژی شماست. درباره جادو چی؟ چیزی شنیدید؟ فک کنم اینکه دیگه بگیم جادو خرافات هست، یک پاسخ بی تکلفانه از سر فرافکنی و نتونستن هضم کردن و شاید ترس از حقیقت باعث این فرافکنی شه . به راستی جادو چیه و چه چیزی باعث تغییر سرنوشت یک انسان می شه ؟ خوبی یا بدی... واقعیت کدومه؟! خوبی و بدی چیه؟ بگذارید یک مثال بزنم در اینکه خوبی چیه و بدی چیه؟ شما در یک بیابان هستید و راه رو گم کرده اید با ده نفر دیگه که شش نفرشون پیر و سالخورده و در این بین 3 کودک وجود دارند و ذخیره آب شما رو به پایان و مسیر ناپیدا. شما در موقعیت انتخاب خوب و بد قرار می گیرید. اینکه پیر و سالخوردگان تشنه هستند و در لب مرگ. از طرف دیگه کودکانی بی گناه که طاقتشون کمتر هست با مرگ دست و پنجه نرم می کنند . آیا به راستی خوبی اینه که آب رو بطور مساوی تقسیم کرد ؟ اگه اینطور باشه که آب برای همه به زودی تموم می شه و همه خواهند مرد ! پس باید انتخاب کرد ! حالا کدوم یکی از این انتخابها درسته آیا باید به پیر مردها آب داد ، چون سنشون بیشتره و احترامشون واجب تر؟ یا کودکانی که بر خلاف پیرها طعم زندگی رو نچشیدند و نیاز به زندگی دارند و از طرف دیگه بر خلاف پیرها یک راه دراز برای زندگی وخدمت به رشد جامعه بشری در پیش دارند! پس خوب کدومه؟ خب در حالت عادی می بینیم که آب ندادن به پیرها یک گناه بزرگه، اما در اینجا درک این موضوع که بخاطر نجات جون کودکان که نه از زندگی لذتی بردند و بعد اینکه بر خلاف پیر مردها یک آینده روشن دارند، آب ندادن به پیر ها بزرگترین کار خوبه ! عزیزانم ساده می گم...  کارها، افکار و همه چیز انرژی هستند یا ایجاد انرژی می کنند و تنها استفاده شما از اونهاست که به اونها ماهیت درست یا غلط می ده ! در این هستی دو بعد کلی انرژی وجود داره هر دو بعد به انسان قدرت می دند، هر دو انرژی راه هستند. یکیش انرژی خوبی که خدا نیست، بلکه راهی هست به سوی خدا. دیگری انرژی منفی که در هستی وجود داره و از یه منبع بسیار هوشمند اداره می شه که در اسلام اون منبع هوشمند رو شیطان می نامند. تنها تفاوت این منبع هوشمند بسیار قدرتمند با خداوند در اینه که نهایت و سرانجام این انرژی و همراهان اون نابودی هست و خدا می مونه و ذات خداوندی و کسائی که به ذاتشون ( خدا) برگشتند. ذات آفرینش انسان از آرامشه و به این خاطره وقتی به کسی خشم می گیریم در ابتدا تمام وجود خودمون دچار بی نظمی و حتی مرگ (سکته) می شه و وقتی مهر می ورزیم تمام وجودمون سراسر آرامش ! اما خشم! دوستانم خشم در هر حالتی و به هر دلیلی باعث جذب انرژی منفی موجود در هوا می شه و در ذهنتون و در وجودتون ذخیره می شه. این انرژی ذخیره شده به شما در زندگی به شدت ضربه خواهد زد ! این انرژی که ما انرژی سیاه می نامیمش در وجود شما هوشمندانه میاد و مستقیم میره ذهن شما (مرکز فرماندهی بدن) رو در تسلط خودش می گیره و اینطور می شه که جانیان و آدم کشان بوجود میان ! ساده تر بگم... شک نکنید هیچ آدمی ذاتا آدم کش نیست مگر اینکه اون انرژی هوشمند بهش دستور می ده ! من پیشنهاد می کنم تنها و تنها اگه جادو رو خرافات می دونید برید پیش جادو گرا و شیطان پرستها تا ببینید موجودات منفی بسیار هوشمند این هستی رو ! موجوداتی با چهره های بسیار ترسناک یا شاید بسیار زیبا ! و فراموش نکنید این انرژی سیاه امروزه چنان هوشمند شده که می تونه حتی در ظاهر و قالب خوبی ها بیاد. یک موجود هوشمند زیبا با حرفهای خدائی ! اما در واقع حرفهاش خدائی نیست ، بلکه چیزی هست که من بهش می گم شبه خدا ! دقیقا مثل داستان بزبزه قندی و گرگی که سعی می کرد شبیه مادر بچه ها شه تا اجازه ورود به حریم خونش رو بدن! انرژی منفی هم با شبیه سازی خودش به خداوند می خواد از شما مقبولیت بگیره تا وارد ذهنتون شه و خرابکاریش رو شروع کنه که تفکیکش بسیار عشق و آگاهی می خواد. به قول معروف که کفر از شرم یار من مسلمان وار می آید که در ادامه این نوشتار درباره انرژی منفی بیشتر خواهم گفت .   در هستی فقط و فقط و فقط و فقط یک راه هست و همه راه ها بیراهه هستند. و البته همین یک راه بینهایت راه داره !!! و اینه راه خود شناسی ( خدا شناسی) فراموش نکنید خودشناسی راه خداست و عشق ورزی.  بدون عشق تمام راه ها بیراهه هستند و باعشق همه راه ها حقیقت. خواهش می کنم با کمال دقت بخش درباره عشق رو بخونید. ذات و ماهیت انسان اینه و هر چقدر از این ماهیت دور شه دچار سختی و عذاب می شه و در این عذاب خودساخته هیچ کسی نقشی نخواهد داشت و به این خاطره خودشناسی از کندن کوه هم سخت تره ! تنها و تنها هدف این زندگی و آفرینش عشقه. و مولانا... دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت آمدم نعره مزن جامه مدر هیچ مگو قمری جان صفتی در ره دل پیدا شد در ره دل چه لطیف است سفر هیچ مگو گفتم این چیست بگو زیر و زبر خواهم شد گفت می&zwnj;باش چنین زیر و زبر هیچ مگو   گفتم این روی فرشته است عجب یا بشر است گفت این غیر فرشته است و بشر هیچ مگو گفتم ای جان، پدری كن نه كه این وصف خداست گفت این هست ولی جان پدر هیچ مگو  ... هر نفس آواز عشق، میرسد از چپ و راست    ما بفلک میرویم ، عزم تماشا گراست   به نظر شما موفقیت چی هست؟ پول و ثروت، شغل یا موقعیت اجتماعی خوب ؟ فقط کافیه قلب دو سه باز نزنه و همه این موفقیتها بطور کلی و برای همیشه از بین بره ! پس حقیقت و موفقیت امری جاودانه هست و اگه دقت کنید من بر طبق وظیفه نتیجه سالها تحقیقم رو خواهم گفت. دوستانم زندگی تنها این بعد ماده نیست، بلکه حقیقتی فراترهست. هر موجود جزئی از یک ابدیت هست ! هر موجود در این ابدیت رشد می کنه. رشد مثبت که حرکت به سوی خودش، به سوی یگانگی و به سوی مرکز کائنات (خدای عزیز) هست. البته دوستانم این رشد مثبت تا قبل از انسان شدن بصورت مهر و لطف خداوندی شامل ما می شه و بعد با اختیار می تونیم رشد مثبت یا منفی کنیم !در واقع وقتی به درجه انسانیت می رسیم، جانشین خدا در زمین می شیم. یعنی اینکه انسان تنها و تنها خداوند در بعد ماده این هستی خواهد بود. یک انسان با قدرتهای بسیار شگفت اور! یقینا بسیار شنیدید انسانهائی که قدرت شفا دارند و این قدرت شفا رو از هیچ کجا نگرفتند جز درونشون ! و حقیقت اینه که حقیقت وجودی خودشون رو شناختند! یه جا چه زیبا خوندم که &quot; اگه انسان به قدرتهای درونی خودش آگاه بود، دیگه هر کار ناممکن در هر بعدی رو می تونست انجام بده و به جای خواستن چیزی از خداوند،فقط از خدا سپاس گذاری می کرد بخاطر دادن این قدرتها بهش ! و شبکه منفی دقیقا آگاهه به قدرت انسان و می خواد اون رو به تسلط خودش در بیاره تا بتونه دنیا رو به تسلط خودش در بیاره ! بگذارید ساده بگم... انرژی منفی دقیقا بر خلاف نظام هستی و زندگی عمل می کنه. در واقع اون می خواد به جای محبت خشم باشه، به جای سلامتی بیماری ، به جای دانش خرافات و به جای نور تاریکی ! چون دلیل دوام و وجود اون وابسته به انرژی های منفی هست. البته در واقع اون بدی شما رو نمی خواد ، بلکه خوبی شما رو در بد بودنتون می دونه ! فقط خواهش دارم اگر اینها رو خرافات می دونید، حتما اطلاعاتتون رو بیشتر کنید درباره جادو، موجودات فرافیزیکی و ... تا بدونید یه چیزی هست. به قول معروف ادب از که اموختی از بی ادبان ! در واقع بر خی اوقات انسان برای اینکه بدونه حقیقت چیه باید بعد دیگه رو لمس کنه تا بهتربتونه از خودش محافظت کنه در برابرشون ! انرژی منفی موجود در کائنات کم یا زیاد می شه، توسط انسان و افکار و ایده ها و کارهاش زایش پیدا می کنه ! در یک محل یا درون یک بدن یا یک گروه یا یک کشور کم یا زیاد می شه. بزرگترین راه زایش این انرژی متاسفانه دوروئی هست. اینکه خودت نباشی. چند تا خواهش دارم : هرگز نخواهید که دیگران شما رو خوب بدونند ! هرگز خلاف چیزی که هستید نشون ندید ! دچار رنج و سختی بسیاری می شید در زندگی ! و اما خشم  وقتی شما به کسی خشم می گیرید در واقع مقدار زیادی از این انرژی سیاه رو درون خودتون جمع می کنید. خب اون انرژی با شما چه می کنه؟ این انرژی در موقع لازم روی تصمیمات و کارهای شما اعمال نفوذ می کنه و دستور ویرانی، خشم نابودی و پرخاش می ده ! وباز مقدار خودش رو درون شما بیشتر می کنه ! پس اگه شما فریب این سیاست اون رو بخورید و با بروز خشم باهاش همکاری کنید، مقدار بیشتری از این انرژی رو ذخیره می کنید و باز بدختی بیشتری در آینده برای خودتون ایجاد می کنید ! آیا شده تا به حال کنار یکی باشید و وقتی در کنارش هستید یک حس پنهان و ناخوداگاه ترس و ناراحتی و استرس داشته باشید بدون اینکه دلیلش رو بدونید؟ یا اینکه کنار برخی از افراد احساس ارامش، اطمینان و اعتماد به نفس می کنید؟ این دقیقا به ذخیره همون انرژی مثبت یا منفی مربوطه. نمی دونید چقدر دارم سعی می کنم که فقط طبق وظیفه با نوشتاری ساده و روان و گفتن چیزهای بدیهی و همه فهم حقایق بسیار پیچیده ای که درون این هستی وجود داره رو بگم تا شاید یکی رو به خودش بیارم تا از این ره خدای عزیز هم مثل همیشه لطفش رو شامل من کمترین کنه. پس از صمیم قلبم خواهش دارم بزرگواری کنید و با دقت این نوشتار رو بخونید.   به قول استاد لی هنگ جی ، بنیانگذار فالون دافا می گه در کائنات انرژیهای هوشمند بسیار بسیار زیادی هستند که ناظر هستند بر کارهای ما . موجوداتی ( انرژی ها) خیر اندیش و بد اندیش ! و ادامه می ده که : هشدار می دم که موجودات بد اندیش دارن با جامعه انسانی ترکیب می شن ! اونا میان تو ذهن انسان تا کنترل کنند این انسان رو با قدرتهای بی نهایتش ! باز هم تکرار می کنم برای اینکه این موضوعات رو تنها به واسطه اینکه دیده نشده خرافات ندونید، لطفا برید تحقیقاتتون رو درباره جادو کامل کنید که چه موجوداتی این کار رو می کنند ! موجودات بد اندیش وقتی که شما در راه راست حرکت کنید یقینا مشکلاتی برانون پیش خواهند آورد . وقتی شروع به خود شناسی می کنید اونها مزاحم می شند و میزان اثر بخشی یا نفوذشون بر روی شما دقیقا بسته به میزان انرژی سیاهی هست که در وجودتون ذخیره کرده اید در گذشته با حرف، با کار یا حتی با فکر منفی! قدرت و انرژی فکر (چون با تمام وجود هست) بیشتر از صدا و صوت هست ! و فراموش نکنیم که منبع صوت همون فکر هست که بصورت صدا در اومده ! اما نهایتا راه خلاصی چیه؟ خوووووب.... حالا باز می گردیم به حرف قبل اصلا چرا زنده ایم؟ چرا اومدیم؟ کجا باید بریم؟ چطور خواهیم رفت؟ آیا هدف زندگی کسب پول، درامد، قدرت، ثروته؟  آیا بعد از مرگ می شه حتی ذره ای از اینها رو همراه؟!!! دوستان عزیزم ثروت حق انسانه اما دلبستگی به هر چیز مثل ثروت شدیدا انرژی سیاه رو جمع می کنه ! انسان فقط باید حداکثر استفاده رو از تمام لذتها و خوشی ها کنه. هیچ کسی شایسته تر از یک انسان خوب برای استفاده از نعمتهای خداوندی نیست ! خداوند فقیر نیست که یک انسان خوب زندگی فقیرانه ای داشته باشه ! خدای عزیز آفریننده تمام چیزهاست. پس فقر در وجود عزیزش جائی نداره. فقر بخاطرباورها و برداشت های اشتباه ماست ! استفاده بدون وابستگی زیباترین و شایسته ترین نوع استفاده از تمام امکانات این هستی زیباست، اما دلبستگی حقارت می یاره و انسان رو مجبور می کنه تن به هر کاری بده برای بدست اوردنش ! پس هرگز دلبسته هیچ چیز نشید حتی دلبسته به کارهای خوبتون که اون هم براتون انرژی سیاه میاره ! کار خوب رو فقط یه وظیفه بدون چشمداشت در قبال هر کسی حتی خدا بدونید. ساده تر بگم. انسان اومده که عین خدا بشه. تنها راه همینه. باور کنید تنها راه همینه ! خدای عزیز رو ببینید به هیچ کسی خشم نمی گیره. خشم زائیده اعمال ماست . خدای عزیز کاری نداره انسانی بهش باور داره یا کافره. همه رو دوست داره و به همه یک فرصت برابر داده برای استفاده از نعمتهای دنیا. در واقع این بزرگترین عدل و مهر خداست که کسی که خدا رو باور نداره و حتی بهش ناسزا می گه می تونه به بالاترین درجه رشد مادی و ثروت برسه ! خدا بدون منت به همه بخشش می کنه! دوستان من هیچ راهی در زندگی و رشد به جز محبت و عشق نیست و این خود خداست. اما برای تمرین و خودشناسی روشهای زیادی هست. خودشناسی یعنی توجه به درون و آگاهی از قدرت بیکران خود که همون خداست! خدا نه در آسمانه نه جای دیگه، همه چیز درون شماست، خدا یا شیطان ! و این تلاش برای رهائی آگاهانه از انرژی سیاه ( شیطان) یعنی رشد و خدائی شدن . اگه بدی وجود نداشت که خوبی ارزش نبود. به فرشته ها نگاه کنید. هرگز گناهی نمی کنند، چون نمی تونند گناهی انجام بدند، چون اختیار ندارند ! و این اختیار زیباست و این خوب بودن آگاهانه انسان از نظر خدای عزیزارزش داره ! و به این خاطره انسان از فرشته ها در مقام بالاتری هست . خب خدا کجاست ؟ در واقع خدا خود شمائید ! و هر چقدر که از این خود دور شید دچار سختی و عذاب خود ساخته می شید که این تعبیر می شه به جهنم ! نگاه کنید ! این هستی بی انتها در هر بعدیش یک نقشه کلی داره. تمام هستی بصورت حلقه های بیشمار هست که در اون ها موجوداتی بسیاری زندگی می کنند زندگی و هستی از ابدیت آغاز شد... اولین حلقه این هستی اشیا هستند که رشد می کنند و به حلقه بعدی یعنی گیاه می رن. باز به حلقه بعدی یعنی حیوان و بعد انسانیت. مولانای عزیز بطور کامل این چرخه تناسخ رو بیان کرده از جمادی مردم و نامی شدم  | از نما مردم به حیوان آمدم   مردم از حیوانی و آدم شدم  |  پس چه ترسم که زمردن کم شدم همرهی دیگر بمیرم از بشر   | تا برارم از ملاییک بال و پر   بار دیگر از ملك پران شوم | آنچه اندر وهم ناید آن شوم توضیج : جماد یعنی شیء. نما و نامی یعنی رشد و نمو کننده.. گیاه  و آخرین بعد (حلقه) از عالم ماده که با چشم مادی دیده می شه انسان هست و در مرکز این هستی که تمام موجودات در اون حلقه ها رقصان به طرف مرکز می رن خدای عزیز هست. در واقع خداوند مرکز دایره هستی و بعد قبل از آفرینش هست. ما از خدائیم و به سوی خدا باز می گردیم ! و رسیدن به این مرکز یعنی برابر شدن با تمام کائنات. یعنی یک آرامش بی انتها. یعنی عشق که نهایت آگاهی هست. یعنی خدا ! یعنی گفتن و اندیشیدن برابر هست با شدن ! و همه این رسیدن و طی راه بدون لطف خدای عزیز هرگز و هرگز ممکن نخواهد بود ! و این انرژی سیاه همه تلاشش این هست این نظم رو به هم بزنه. و روی تمام عناصر هستی تاثیرمی گذاره تا نظم این حرکت جهانی رو بر هم بزنه ! اشیا رو بر خلاف ماهیتشون بصورت منفی و مخرب استفاده می کنه. مثلا (بعضی وقتها) یک قاب یا چاقو از جاش میوفته به قصد ضربه زدن ! حیوانات رو به کار می گیره و نهایتا انسان رو به تسلط خودش در میاره و میزان اثر پذیری و ضربه خوردن از این انرژی سیاه فقط و فقط بسته به میزان جمعع آوری انرژی هست که شما در وجودتون ذخیره کردید. وگرنه هرگز نمی تونه به شما کمترین آسیبی برسونه وقتی خودتون باشید و خود شناسی کرده باشید و در راه خدای عزیز باشید ! و خدا رو شاهد می گیرم این خودشناسی از کندن هزاران کوه هم سخت تر و دشوار تره ! اینکه وقتی خشم سراسر وجودتون رو می گیره حرف نزنید و صبر کنید تا اون انرژی بر طرف شه بدون اینکه در درونتون ردپائی که همون انرژی سیاهه بر جای بگذاره ! و بعد از اولین صبر هدیه ای عزیز دریافت خواهید کرد که همون رشده و معرفته که چه زیبا هدیه ای و آرامش دهنده ای بسیار زیباست و این آرامش رو با هیچ چیزی عوض نخواهید کرد ! پس هرگز تحت هیچ شرایطی خشم نگیرید که در ابتدا ویرانی خودتون رو در پی خواهد داشت و بعد ویرانی فردی رو که بهش خشم گرفتید و تازه بعد از اینکه میزان و اثر اون خشم بر روی زندگی اون فرد مشخص شد تازه باز هم انرژی سیاه دریافت خواهید کرد بخاطرضربه زدن به اون فرد ! از مکافات عمل غافل مشو گندم زگندم بروید جو زجو   با اینکه بسیار نوشتم و خسته تون کردم، اما باور کنید این خلاصه ای هست از تمام دانشهائی که تا به حال خوندم از مذاهب، عرفانها و روش های سیر و سلوک. اما بحث مهم و پایانی درباره ماهیت انسان و راه رسیدن به خود، درون، مرکز و خداوند. انسان این جسمی که می بینید، زیبا یا زشت، همه این تصورات رو دور بریزید چون یک خیال بیشتر نیست ! و یک دیکته مغز بیشتر نیست ! اصلا شما این نیستید ! بعدی برتر از انسان چاکراها هستند که وظیفه اش تنظیم انرزی حیاتی و احساسات و عواطف و باورها و نیازهای انسان و ارتباط اون با کائنات هست . لطفا حتما در مورد چاکراها در گوگل جستجو کنید و کاملا دقیق بخونید. در انتهای این مسیر چاکراها کندالینی وجود داره ! کندالینی ماهیت و مسیر حرکت انسان هست برای یکی شدن با خدای عزیز، آفریننده همه دنیاهای پیدا و پنهان ! نیروی كندالینی استخوانی هست که مثل یک مار چنبره زده در پایین ترین قسمت ستون فقرات بین مقعد و اندام تناسلی قرار داره. و انسان با خودشناسی و پاک سازی چاکراها و توجه به اون می تونه این نیرو رو فعال کنه و قتی این نیرو به حرکت بیفته از ستون فقرات عبور می کنه و در مسیرش از پائین تا بالا به پاک سازی انسان، دیدگاهش، نیازهاش، باورهاش و احساساتش اقدام می کنه و انسان حقیقت و بعد واقعی هستی رو می بینه البته... البته... البته نکته بسیار مهم در این مورد دو نکته حیاتی هست. خواهش می کنم اینو دقت کنید : اول اینکه در مسیر حرکت کندالینی و نفوذ در چاکراها که منبع انرژی حیاتی هستند انسان دارای قدرتهای ماورائی بسیار زیادی می شه ! اما ... اما.. اما خواهش می کنم با دقت و با درک و اگاهی بخونید اینو همه اون قدرتها سدی برای رشد واقعی و بازدارنده هستند. فریبی بیش نیستند. می خوان شما رو از اصل که همون یگانگی با روح واحد هستی یعنی خدای عزیزه باز بدارند. فریب خوردن و استفاده از اونها شما رو ممکنه برای همیشه از رشد واقعی دور بداره. آیا می دونید چه موجوداتی با فریب این قدرتها راه رو گم کردند و در ابدیت آواره شدند و الان مزاحمی شدند برای کسائی که می خوان راه رشد رو برن و دوست دارند تا انسانها رو تسخیر کنند تا از طریق چاکراهای سایر انسانها به حقیقت برسند ! و وقتی شما از اون قدرتها استفاده میکنید و خواهان اونها باشید اون موجودات میان این قدرتها رو در شما تقویت می کنند اما در عوض شما با استفاده از اون قدرتها اجازه دادید وارد ذهنتون شن و از چاکراهای شما استفاده کنند ! و این یعنی دو کالبد در یک جسم. و چون یک جسم طاقت دو موجود رو نداره میزبان که شما هستید روز به روز ضعیف تر میشید چون شریانهای حیاتی شما دارند دو برابر کار می کنند اما نیمیش به شما می رسه ! و خدای نکرده ممکنه حتی دچار مرگ شید ! پس اگه به لطف خدا به مرحله رشد رسیدید بدونید که خطراتی جدی سر راهتون هست وقتی فریب قدرتهای موقتی رو خوردید ! اما نکته دوم و بسیارمهم تر ... دوم اینکه باید به سطح امادگی برسید تا این انرژی فعال شه وگرنه ممکنه ضربه ی سختی به شما بزنه بحاطر اینکه از نظر احساسات به خلوص مورد نیاز نرسیدید. تعارض ها، خشم و کینه ، حسادت ، ترس، نا امیدی،  نیاز به قدرت، شهوت، زورگوئی، غرور خود بینی و ... که هر کدوم در چاکراهای شما بصورت انرژی سیاه نهفته هست ممکنه با حرکت افتادن این انرژی به شما ضربه ای سخت وارد کنه ، اما اگه به حد متعادلی از خودشناسی و ادراک رسیده باشید، وقتی این نیرو حرکت کنه در مسیرش هر چی ناپاکی و بیماری هست رو پاک می کنه و شما رو خالص خالص می کنه مثل خدا ! و نهایتا این نیرو از بالای سر شما خارج می شه و با روح حقیقی کائنات، ابتدا و انتهای همه هستها و نیستها، با نهایت آگاهی که همون عشقه ترکیب می شه. با خدای عزیز و این یعنی بهشت ! ما از خدائیم و به سوی او باز می گردیم در این حالت روح از اسارت تن و جسم و ذهن و قفس زمان و مکان در میاد و دیگه مرگ معنا نداره و اون انسان می شه خود هستی. می شه بعد قبل از آفرینش می شه خود خدا منیت دیگه معنا نداره و چه زیبا سرانجامی هست این سرنوشت ! خب راه رسیدن به این هدف چطور هست؟ خب در واقع اولین و مهم ترین چیز در این راه فقط و فقط یه چیز هست. شما شوق دارید، اما هرگز فراموش نکنید که تنها راه اثر بخش شدن و پیوستن شما با اصلتون، فقط لطف و اراده اون مطلق بی انتهاست... بدون لطف اون هرگز چیزی انجام نمی شه و نخواهد شد. اون نهایت دانائی هست و البته عاشقانه ما رو بررسی و تحلیل می کنه. دلیل واقعی رفتارهای ما رو کاملا درک و حس می کنه. اون خود خود ماست ! &quot;من از رگ گردن به شما نزدیک ترم !&quot; و اما بعد... * مهم ترین نکته برای رسیدن به اون هدف اینه که خودمون باشیم. ادا در نیاریم، نقش بازی نکنیم، ماسک نزنیم !  بیزار باشیم از اینکه مایل باشیم مردم ما رو خوب بدونند. اینکه هزاران هزار بدی داشته باشیم اما خودمون باشیم هزاران بار با شرافت تر از اینه که مردم ما رو خوب بدونند ! خدا این موجود رو بیشتر دوست داره تا انسان دورو رو. فراموش نکنید حساب و کتاب و منطق خداوند فراتر از همه بررسی ها و قضاوتهاست. اون دانای بی انتهاست و پشت پرده رو می دونه و آگاهه ! هر انسان در واقع بر اثر گذشت زمان بسیار بسیار لایه های زیادی روی خودش کشیده. این حجاب ها بند های نامرئی اما کاملا واقعی ایجاد می کنند در دور کالبد انسان که باعث می شه انسان حقیقت رو دریافت نکنه و از مسیر رشد دور بمونه. بگذارید ساده تر بگم.. آیا یادتون میاد اولین باری که عاشق شدید ... دقیقا اولین بار... اولین عشق به یاد دارید چقدر پاک و بی ریا بودید...  تمام راحتی دنیا روخالصانه و بدون هیچ چشمداشتی برای معشوق می خواستید. اون لذت زیبا که لذت معشوق برای شما زیباترین وبهترین هدیه و بازخورد بود. اون در واقع ذره ای از حقیقت کل وجود شماست. حالا اینکه به هر دلیلی به شکست انجام شد و ضربه خوردید اون بحث دیگست. مهم حقیقت وجودی بود که شما اون هستید... همه برداشتهای اشتباه، خودبینی و غرور، شهوت و هر چیز دیگه باعث خدشه دار شدن اون احساس لطیف شد. چه از طرف شما یا جفت شما ! دوستان عزیزم نتیجه و خلاصه تمام نوشتار بالا رو می نویسم و الان با توضیحات بالا فکر می کنم دقیقا لمس کنید هدف و منظور و مثال رو. شما اومدید که فقط عشق بورزید، با خشم و غرور خودتون رو از مسیر رشد دور می کنید و برای خودتون عذاب میارید ! * یاد بگیریم تحت هیچ شرایطی خشم نورزیم. سخته... خیلی سخت اما با تمرین و آرام آرام در وجودمون رشد می کنه این عادت. این تمرین رو کنید که در موقع خشم وقتی می خواهید حرفی بزنید صبر کنید این صبر و چیزی نگفتن انقدر مهمه !!! و بعد از صبر انقدر رشد می کنید در خودشناسی که مقدار نداره ! * هرگز کینه ای از دیگران به دل نداشته باشید. کینه یک باری هست که در وجود شما می مونه و هر چقدر بمونه اثر مخرب تری بر وجود پاک شما می گذاره . می خواهید بهترین راه رشد رو نشون بدم ؟ * برای خونی ترین دشمنتون هم دعا کنید! نه اینکه دعا با این مضمون که خدایا اون بنده گناهکاری که منو اذیت کرده ببخش نمی فهمه و ....  نه این راه نیست !. راه اینه که با تمام وجود و قلبتون برای سلامتی و رشدش دعا کنید. دعا کنید از شما بهتر باشه. از شما ثروتمند تر و خوشتیپ تر باشه. از شما موفق تر باشه. مثل دعای مادر برای فرزندش ! نمی دونید با این دعا چقدر خودتون رو رشد می دید. حس حسادت، خودبینی و غرور، خشم که مانع های جدی رشد هستند از بین می رن و نتیجه از بین رفتن اینها آرامشی بسیار زیبا و بی انتها در درونتونه. حس خوشبختی درونی ! اون وقته خواهید دید آرامش و لذت یعنی چی !!!!!! و صد البته دوستی از من پرسید که پس اگه به دشمنمون خوبی کنیم و هی بدی کنه اینطور از همه بدمون میاد و کینه در وجودمون پرورش داده می شه. و جواب من این بود که دوست من، من هرگز نگفتم برو بعد از ضربه خوردن باز بهش خوبی کن. بلکه ارتباطتت رو بعد از همون اولین ضربه قطع کن اما ازش کینه ای به دل نداشته باش و با تمام وجود براش دعا کن. همین کافیه ! کینه داشتن از اون جز انباشتن انرژی سیاه برای تو سودی نداره . پس سعی کنید هرگز خشم از کسی نداشته باشید. چون انرژی سیاه درون شما ذخیره می شه و مانعی می شه برای ضربه خوردن شما. خب چه کنیم این انرژی سیاه کم شه؟ با کمک و دعا به دیگران هر کمکی که می تونیم... حالا فکر کنم زمانش باشه بگم چرا من این همه وقت گذاشتم و اینو نوشتم ! چه هدفی داشتم؟ * همیشه در لحظه باشید ! ما صبحانه می خوریم اما ذهنمون در یک جای دیگه از هستی هست که بابت این انرژی زیادی از دست می دیم. در هر کاری تمام و کمال در اون لحظه باشید. راه می رید حواستون به راه رفتن باشه نه اینکه ضمنش فکر و تخیل کنید. * خلاصه هر کاری می کنید با حضور قلب باشه . بعد از مدتی حس می کنید اونی که کار می کنه، اونی که فکر می کنه شما نیستید و یه حضوری شاهد و ناظر این کارهاست. در واقع اینی که کار می کنه تنها ذهن شماست و اونی که ناظر هست، حقیقت وجودی شماست !   * خودتون رو هیچ بدونید. در عمل حقیقتا هم هیچ هستیم. چطور؟! با مثال عملی می گم. کره زمینی که ما توش زندگی می کنیم یکی از 9 سیاره منظومه شمسیه که یه خورشید داره. منظومه شمسی در کهکشان راه شیری هست که حداقل 500 میلیارد ستاره مثل خورشید وجود داره که خورشید ما یکی از کوچکترین ستاره های کهکشان راه شیری هست . و خواهش می کنم توجه کنید که در این هستی حداقل سه هزار میلیارد کهکشان که هزاران برابر بزرگتر از کهکشان راه شیری هستند وجود داره ! در سال ۱۹۹۹م. تلسکوپ فضایی هابل ۱۲۵ میلیارد کهکشان در کیهان تخمین زد و در این اواخر با دوربین جدید هابل عدد به دست آمده در نور مرئی 300 میلیارد کهکشان است. یعنی دو برابر آنچه در گذشته پیش بینی شده بود. بر روی کلمه &quot;مرئی&quot; تاکید کردیم زیرا با رصد در طول موجهای &quot;رادیویی&quot;٬ &quot;فروسرخ&quot; و &quot;پرتو ایکس&quot; کهکشان های دیگری ثبت خواهند شد که هابل قادر به مشاهده آنها نیست. منبع و توجه کنید با هر انفجاری ستاره ها و کهکشانهای جدید متولد می شه ! خب با این عدد واقعا حیرات آور من که خجالت می کشم بگم حتی عددی نیستم ! خجالت می کشم بگم &quot;حتی هیچکس هم نیستم&quot;. وقتی این حس درون ما پرورش داده شه، وقتی کسی بهمون ناسزا می گه هیچ موجی درونمون ایجاد نمی شه. چون اون فرد می خواد ما رو خرد کنه تا از راهش آرامش درونی ما به هم بخوره، اما ما خودمون رو چیزی نمی دونیم که خرد شیم. پس خشمی نخواهیم داشت و غروری ! و هیچ انرژی سیاه از خشم و کینه جذب نخواهیم کرد. و این یعنی آرامش بسیار زیاد که کسی نتونه شما رو با حرف خشمگین کنه ! پس فراموش نکنیم حقیقتا هیچیم و همه چیز خداست. و صد البته یادمون نره شخصیت و روح خدائیمون رو با کارهای زشت و آلوده لکه دار نکنیم و این هیچ بودن رو با پست و خوار بودن اشتباه نگیریم و تن به هر ذلت و خواری ندیم ! این دو بحث کاملا از هم متفاوتند! هیچ بودن یعنی خالی شدن از غرور و دیدن حقیقت و اینکه چیزی جز خدا نیستیم ! خدائی که با همه بزرگیش هیچ غروری نداره و نهایت اینکه شرافتمندانه و سالم و با شوق و لذت زندگی کنید با عشق زندگی کنید شک نکنید هییچ راهی به جز عشق وجود نداره تمام راه ها بیراهه هستند و تنها هر راهی که توش عشق باشه راهی هست درست. و تا زمانی که این حقیقت رو متوجه نشیم که تنها راه رسیدن به خدا عشقه و عشق، در این ابدیت خواهیم اومد و خواهیم رفت تا حقیقت رو و درونمون رو کشف کنیم و این لطف خداست که به ما فرصتی ابدی داده برای شناخت اما ما در این ابدیت بارها میائیم و می میریم دچار ضربه های احساسات، دلبستگی ها و سپس جدائی پدر و مادر و فرزندان می شیم و زجر می کشیم تا حقیقت رو بدونیم ! پس درک واقعی خوشبختی کمک می کنه دیگه دچار زجر و چرخه ابدی مرگ و زندگی نشیم . و عدم ظلم باعث می شه که به چرخه قبلی که واقعا زج و عذابه بازگشت دوباره دچار نشیم و فراموش نکنیم که در قران هم اومده که انسان باز به حیوان تبدیل می شه ! (آرى،) هنگامى كه در برابر آنچه از آن نهى شده بودند سركشى كردند، به آنها گفتیم: «به شكل میمونهایى طردشده در آیید!» آیه 166 سوره اعراف کسانی را که خدا غصب نمود به خوک و بوزینه مسخ نمود . آیه 60 سوره مائده باور کنید هیچ زجری بالاتر از این نیست انسان به چرخه قبلی بره و از اونجا که هدف بازگشت به مرکز دایره هستی و یکی شدن با خدای عزیزه، بنابراین سختی و مشکلاتش به حلقه ای که بوده بسیار بیشتر از بار اول خواهد بود ! و در جا زدن در چرخه انسانی هم در قران اومده چگونه خدا را انکار می کنید ، در حالی که مرده بودید و او شما را زنده ساخت ، باز می میراند و زنده می کند و آنگاه به نزد خود باز می گرداند ؟ آیه 28 سوره بقره پس باور کنیم زندگی و بودن مقدسه و هدف اومدن آمادگی برای یکی شدن با روح واحد هستی خدای عزیزه. و شک نکنید تنها خدای بعد ماده هستی انسانه و بس در حقیقت&rlm; خدا حال قومى را تغییر نمی &rlm;دهد تا آنان حال خود را تغییر دهند سوره رعد آیه 11 این انسانه که با نابخردی و خودخواهی و استفاده نابجا از امکانات ضربه های غیر قابل جبرانی به طبیعت که تنها محل قابل سکونت شناخته شده در تمام کائنات هست زده . بحران افزایش گرمای هوا بخاطر گازهای گلخانه ای، آب شدن یخهای قطب جنوب، سوراخ لایه ازن که محافظ موجودات در برابر اشعه های کشنده خورشیده و تغییر کلی اکوسیستم جز دستاوردهای انسانه. انسانی که قرار بود جانشین خدا باشه و سایر موجودات رو محافظت کنه... با هر عشق ورزی انرژی مثبت در هستی رها می کنیم و با هر کینه و خشم انرژی سیاه رو در هستی فضا انتشار می دیم. با افزایش انرژی سیاه در یک جامعه، فضا سنگین تر می شه. مانور انرژی مثبت کم تر می شه و انرژی سیاه مثل سدی باعث کندی و یا ایستائی انرژی مثبت می شه. دعاها که عامل آرامش و رشد جامعه هستند به همدیگه نمی رسه و استرس و ترس در جامعه زیاد می شه، برنامه های رشد انسانی به نتیجه نمی رسه و خلاصه اینکه اون جامعه با بدی و ظلم کردن آمادگی پذیرش هر چه بدی و تاریکی و نابودی هست رو برای خودش آماده می کنه ! ای کاش به خودمون بیائیم از ره غفلت به گدائی رسی      گر به خودائی به خدائی رسی خدا = خودآ = به خود بیا مهدی محمدی دهقانی <a href="http://www.mmd.name/">www.mmd.name</a>      text/html 2008-06-19T07:11:12+01:00 مهدی محمدی دهقانی فلسفه فلسفه ! ( بررسی فلسفه از دیدگاه عرفان) http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/75057/clubname/oloombateni &quot;<a href="http://mmd.name/khoda/falsafeyefalsafe.htm">فلسفه فلسفه ! </a>&quot; <a href="http://mmd.name/khoda/falsafeyefalsafe.htm"> بررسی فلسفه از دیدگاه عرفان</a> به نام خدا امروز یکی از دوستانم درباره <a href="http://www.cloob.com/clubname/phylosophy">بخش فلسفه سایت کلوب</a> با من صحبت می کرد که صحبتمون به درازا کشید که درباره اش کمی صحبت می کنم. دوستم گفت در این کلوب بحث های طولانی می شه و از فلسفه و خوبیهاش گفت و من هم کمی تا اونجا که وقت داشتم مباحث رو پیگیری کردم در حد 20 دقیقه و باورهام رو بهش گفتم درباره فلسفه. چون سالها قبل برای شکل گیری نظام فکریم نیاز داشتم تا فلسفه رو به عنوان یکی از ابزارهای مورد استفاده در شکل گیری و پایداری رو به رشد جهان بینیم بدونم. الان هم نظری که درباره فلسفه می دم نه لزوما حقیقت باشه، بلکه برداشت من از فلسفه هست که تا الان باورم این هست که حقیقت هست. فلسفه با اینکه شاید به جرات بتونم بگم زیربنای اکثر رشد ها و دانشها و طرز تفکرها و ایده هاست اما خودش چیزی نیست. فلسفه عمیق ترین و حقیقی ترین رشد ها رو در پی داشته ، اما فراموش نکنیم که حقیقت و حتی برداشت از حقیقت انکار ناپذیره. من فلسفه رو در حد شعور و اگاهی و سنم خوندم و الان که دارم در بخش عرفان کار می کنم می تونم بگم فلسفه رو رفتم بخونم تا بدونم هیچ چیز نیست. یعنی فقط باید برای رشد ازش استفاده کرد نه تکیه به اصولش.مثل تمام دانش ها با نقاط قوت و ضعفش ! چون فلسفه اصول ثابتی نداره. بنیاد و ریشه خاصی نداره. &quot; به نظر من&quot; در تمام دوران حیات فلسفه نمی تونیم دو دانشمند رو پیدا کنیم که حقیقتا روی یک اصل اتفاق نظر داشته باشند. بله شاید بگید که هستند دانشمندان زیادی که اتفاق نظر دارند. اما کمی که دقت کنیم دلیل تائید دانشمند دوم برای نظریه دانشمند اول  یکی از حالتهای ذیل هست: - طرف دوم یا تحت تاثیر بزرگی دانشمند قبلی قرار گرفته و از روی احساس نه حقیقت روی اندیشه فلسفی قبلی تائید کرده. - خودش نظر قابل تاملی نداشته و اگه داشته اونقدر قوی نبوده که به چالش بکشه نظریه فلسفی قبلی رو.و خواسته با چسبوندن خودش به اون نظریه فلسفی بزرگ خودش رو بزرگ کنه. &quot;به نظر من&quot; اکثر دانشمندان فلسفه بعدی که نظر قبلی رو تائید کردند خودشون در آغاز راه بودند و تائیدش کردند و  بعدها که رشد کردند و خوشون صاحب نظر شدند بخاطر خیلی از دلائل که وقتش نیست بگم، نخواستند نظریه قبلی رو رد کنند و اینطور شد که نظر یکسان درباره یک دیدگاه فلسفی بوجود اومد. لطفا توجه داشته باشید که اون دسته از فیلسوفان که بعدها نظریه اساتیدشون رو رد کردند در این دسته نیستند، بلکه منظور من کسانی هستند که یک نظر دادند در باره یک اصل فلسفی. بله دوستان به این خاطر می گم فلسفه خودش چیزی نداره در خودش. چون هرگز نمی شه دو نفر رو پیدا کرد که بدون احساساتی و خرافاتی شدن، تحت سیطره مقام علمی یا هزار مورد لایه های پیچیده ذهن بی انتها در مورد یک چیز بگن: این یقینا این است . اما در مورد اثبات خدا در فلسفه به نظر من از هیچ راهی نمی شه خدا رو اثبات کرد جز درک درونی و صد البته تاکید می کنم همون درک درونی لزوما شناخت کامل نیست ، چون آفریننده محدود به بعد و موجود نیست که پایان باشه و قابل شناخت. پس &quot;به نظر من &quot; فلسفه که نمی تونه در یک مورد خاص یک دیدگاه کلی داشته باشه مثل سایر دانش ها نباید ابزار مستقل باشه برای اثبات. زیباترین و بهترین تعریفی که می تونم از خدا ارائه بدم در بعد شناخت درونی من نسبت به شعورم این هست که خدا اصلا قابل شناخت نیست. و این تعریف از خداوند حداقل باعث می شه که هیچ باوری رو حتی بت پرست رو بهش بی احترامی نکنیم و برای یک زندگی بدون تنش هر کس با هم باورهای خودش رابطه نزدیک تر ( دوستی در هر سطحی، ازدواج و ...) برقرار کنه. اما زمینه پیدایش و گرایش انسان به یافتن آفریننده اش که نزدیک ترین تعریف و جستجو هست رو ارائه می دم. همونطوری که می دونیم انسان نوعی حیوان بود که از دریا به خشکی راه یافت و به بالای درختان رفت. و به مرور زمان بوسیله تکلم خلاق تونست تجربه هاش رو در اختیار همنوع بگذاره. مثال ساده می زنم... دو تا میمون هر کدوم تجربیاتی از زندگی و حوادث و خطرها داشتند اما بواسطه عدم تکلم نمی تونستند این تجربه رو در اختیار همدیگه قرار بدند که نسلشون به رشد و تکامل بهتری برسه. اما انسان اولیه با کشف تکلم با زبان مورد توافق خودشون تونست تجربیات زندگی رو حتی در حد ابتدائی در اختیار همدیگه قرار بده. و رشد کرد و خونه سازی رو یاد گرفت و همینکه خونه رو ساخت با خودش گفت من این خونه رو ساختم پس من آفریننده اون هستم. پ در این صورت من هم باید آفریننده ای داشته باشم . و حالا آفرینده من کیه؟ و به نظر من همین سوال زیباترین نمونه هست که اگه دیگه بهش پاسخی داده شه وارد احساسات پیچیده بشری، وارد تعصبات و خرافات و هزار جور چیز دیگه که زمینه اختلافات بین اقوام و مذاهب می شیم. و فقط به نظر من تکیه به همین سوال آغازین بدون پاسخ بهش لازمه رشد بسیار گسترده موجود انسان خواهد شد . و ویران کننده، بازدارنده و متحجرانه خواهد بود اگه هر پاسخ به اون پرسش که بشه یک قانون لازم الاجرا حتی برای دو نفر .حالا بماند برای یک قوم یا ملت ! خدا یک موجود نیست که بشه با چیزی که بوجود اومده بررسی کرد. وجودی که یکتا هست و هیچ نمونه دیگه ای نداره چطور و با چه ابزاری می شه سنجشش کرد؟ یکی از دانشمندان حرف زیبائی زده. می گه انسان تو که هنوز خودت رو نشناختی چطور می تونی ادعای شناخت خدا رو داشته باشی. پس پرهیز کن از جدل درباره خدا که کشتارهای بیشمار میاره. بگذارید بسیار ساده تر شرح بدم منظورم رو از اینکه به خود سوال فکر کنیم نه پرسشش. بزرگترین مشکل انسان که ناشی از تخیلاتشه این هست که فکر می کنه وقتی به دریافتی می رسه فکر می کنه اون رو ابداع کرده در حالی که همه چیز در ذات طبیعت هست و فقط باید کشف بشه. وقتی انسان در مقابل هر پرسش بگه که من نمی دانم در واقع همین باعث می شه این رشد تا بی نهایت با سرعتی شگرف ادامه پیدا کنه و ایستائی و سکون که همون پسرفت و مرگ خواهد بود نتیجه ادعای حل مسائل و ادعای دانستن و کمال هست. هر وقتی که کسی ادعائی کرد که من می دانم پیرو پیدا کرد و غیر قابل نقد شد ! چرا؟ چونکه ذهن انسان دوست داره همیشه قهرمان و اسطوره پرور باشه و اسطوره های زنده ناجی انسان قلمداد می شند. و این اسطوره سازی در ذهن انسان عوام که 99.9 درصد اجتماع بشری رو تشکیل می ده اسطوره رو مطلق می دونه متاسفانه مثلا جوامع بشری که وقتی یک خواننده، بازیگر و. ورزشکار اسطوره و الگوشون می شه همه تلاششون رو می کنند که از هر لحاظ شبیه اسطوره خودشون بشند. در حالی که اون اسطوره در واقع همون لحظه پوچ شد که ادعا کرد چیزی رو می دونه. و این عوام درسته که از نظر تاثیرگذاری بر رشد دانش می شه گفت که تاثیری ندارند یا حتی تاثیر منفی دارند، اما فراموش نکنیم همین میزان درصد از انسانها انرژی بسیار عظیمی رو تشکیل می دند که در صورت رسیدن به تعارض بصورت شایعه و گردش دهان به دهان که هنوز هم که هنوزه موثرترین روش تبلیع هست می تونند یک تمدن رو ویران کنند ! به چه صورت؟! به این صورت که درصد بسیار بالائی از سیاستمداران، تصمیم گیرندگان و حکمرانان امروز جزء عوام جامعه هستند نه دانشمندان جوامع انسانی ! لطفا توجه کنید که منظور من شامل حکومتهای دموکراتیکی که بر رای مردم  استوار هست هم میشه. چون شدیدا باور دارم که حکومت هائی که ادعای دموکراسی دارند در واقع ظاهر امر اینطور هست و در باطن در واقع مردم با انواع روشهای تبلیغاتی و هدایت روانشناختی، اجبار ناخودآگاه می شند به سوی همون هدف های نهائی  از پیش تعیین شده گردانندگان پشت پرده !!! حتی در جوامع بسیار مدرن و پیشرفته امروز ! و مردم در تصمیم های عادی و کم اهمیت کنترل رو در دست دارند نه در تصمیم های حیاتی. مثال روشن و عینی این مورد رو در مورد جنگ می بینیم که مردم هیچ نقشی در شروع و پایانش ندارند ! باز بر می گردیم به بحث بالا و همون پرسش یعنی آفریینده من کیه ؟ سعی برای پاسخ به این پرسش خرافات ایجاد می کنه و خرافات باعث تبعیض و.... که منو معذور بدارید از ادامه بحث در این مورد خاص. اما وقتی بدونیم چنین پرسشی هست و همیشه به این پرسش اندیشه کنیم هرگز از رشد متوقف نخواهیم شد. چون همیشه می گیم نمی دانیم و حقیقت هم همینطور هست و ما در واقع امروز چیزی از دانش نمی دونیم با همه وسعتش و به بیان ساده عرض کنم دانش انسان بسیار رشد کرده نسبت به قبل نه نسبت به کل دانش موجود در طبیعت بی انتها. در همین کهکشان راه شیری حئاقل دویست میلیارد ستاره وجود داره که خورشید ما فقط یکی از اونهاست. در جهان هستی بیش از چهارصد میلیارد کهکشان وجود داره !!! به نظر شما آیا الان می شه گفت انسان چیزی می دونه ؟ حتی تلاش برای اندیشه به اینکه انسان آیا چیزی می دونه یا نه هم خجالت آوره !!!! پس آیا انسان می تونه ادعا کنه که خدا رو شناخته ؟! و می تونه ادعا کنه که خدائی وجود نداره ؟ خدا در تعریف مشترک همه انسانها یعنی آفریننده همه چیز. پس آیا انسان همه چیز رو شناخته؟  ستاره و کهکشانها و سیارات و عالم هستی بماند... همه می دونیم که نابغه ترین نوع انسان تنها از 5 درصد ظرفیت ذهنش استفاده می کنه. پس یعنی 95 درصد ظرفیت ذهن ناشناخته هست.و تمام دانش و تجربه انسان هم تنها از 5 درصد این ذهن بدست اومده. انسانی که هنوز نتونسته 95 درصد قدرت خودش رو بشناسه چطور می تونه درباره آفریننده ادعائی کنه که می شناسه یا نمی شناسه !!!! و همین انسان این موجود بی همتا در مقایسه با تمام موجودات دیگه بواسطه همین تکلم خلاق بود که تونست تجربیاتش رو حفظ کنه و بعد ها که خط وزبان هم اضافه شد ، رشد و اندوخته شدن تجربیات نوع بشر بیش از پیش اضافه شد.و تا امروز که می بینیم که دیسکت و سی دی و حافظه و پردازشگرهای بسیار حجیم در اندازه فیزیکی بسیار کوچک ارائه می شه بی شک یک انقلاب تمام عیار که شاید حتی برتر از معجزه در تعربف قدیم !  باشه داره برای انسان رخ می ده که می تونه تجربیات و برداشت از پدیده ها رو بسیار سرعت بده. و بواسطه تلاش و تحلیل دانشمندان دنیا در تمام زمینه های علوم از یک طرف و استفاده از ابزار تحلیل و تجربیات گذشتگان و همچنین ارتباط دانشمندان در هر جای دنیا و تبادل تجربیات یقینا  این انقلاب و دستاوردها درهر لحظه از واحد زمانی  اونقدرعمیق و چند لایه هست که مدیران امور دانش دنیا، و سیاستمداران هراس دارند دستاوردها رو به اطلاع عموم برسونند تنها به این دلیل که رشد ذهن انسان اونقدر کم هست که گنجایش هضم و پردازش و پذیرش و مچ شدن با موقعیت جدید رو نداره که دنیائی از نا آگاهی هاست برای مردم عوام و عادی که 99.9 % جامعه جهانی انسانی رو شامل می شه. و این انسان می ره که دوره جدیدی از تحول بنیادین رو شروع کنه. اما هنوز با بزرگترین مشکل موجود سر و کله می زنه و اون چیزی نیست جز محدودیت منابع که خودش علت بسیاری از مشکلات جهان بوده و هست . و تنها راه ادامه این رشد این هست که هر انسان واحد در هر لایه از آگاهی فردی که رسید نگاهی به تمام دستاوردهای گذشته تمام نسل گذشته بشر بکنه و از طرف دیگه نگاهی به وسعت هستی و کهکشان و همه ناشناخته ها بکنه و اینجاست که با تمام وجودش در درونش فریاد می زنه من نمی دونم. و تا زمانی که این دید دو طرفه به گذشته و آینده رو داشته باشه تا ابد پاسخش به پرسش &quot;آفریننده من کیه؟&quot; همین خواهد بود و این یعنی رشد و خدائی بودن. و تا زمانی که انسان ادعا نکنه که می دانم یقینا نسل بشر منقرض نخواهد شد و زمانی که تعداد مدعیان دانائی در جوامع بشری نسبت به میزان درصد اثر گذاری بر هستی زیاد شه که قدرت تصمیم گیری داشته باشند اون وقت دیگه نابودی بشر حتمی خواهد بود. الان می بینیم که جنگ ها و خونریزی ها توسط کسائی هدایت می شه که ادعای دانائی دارند.  و از صمیم قلب خوشحالم که میزان این دانایان هنوز اینقدر زیاد نشده و ابزار جنگی اگاهی دهنده ! در اختیارشون اینقدرپیشرفته نیست که مرگ و میری که ایجاد می کنند بیشتر از میزان تولد نوع بشر باشه تا نسل انسان منقرض نشه ! و تنها ترس و نگرانی من از آینده بشر فقط شکستن باورهاست و چون در تضاد با تمام دوره های قبلی بوده بی باوری رو در پی خواهد داشت. مثل باور به وجود و ملکوت خدا در آسمانها در حالی که دانش و تجربیات قالب اعتنای امروز می گه خدا در وجود موجودشه. چون هر کس، هر قوم ، هر ملت، هرمجموعه کشور سعی می کنه باز هم به پاسخی جدید از این پرسش بی پاسخ ذهن برسه که آفریینده من کیه ؟ و این ترس رو دارم که باعث ایجاد جنگ و کشتار بشه . کشتارو کشمکشی که مثل قدیم نه با شمشیر و دفاع با سپر و زره خواهد بود، بلکه با پیشرفته ترین بمبهای اتمی که داخل هر چیزی نفوذ می کنه و هر موجود زنده ای رو نابود می کنه ! بمبهائی که یقینا اونقدددددددددرمخرب و وحشتناک هستند که میزان تخریبشون نسبت به حجمشون یقینا غیر قابل هضمه و شاید این بار این بمبها در مقایسه با تمام دوره آفرینش این نوع انسان ! اونقدر اثر مخرب و ابدی بر روی طبیعت بگذارند که هرگز اجازه ندند زمینه پیدایش چند باره ! این موجود هوشمند خلاق ایجاد شه. و اینطور خواهد شد که تمدن بشر باز هم نابود می شه و کی بشه که طبیعت چنین موجود هوشمندی رو آفرینش کنه که این سیر تحول رو از نو پیمایش کنه و متاسافنه باز هم هیچ نوع تضمینی نیست که باز به سرنوشت تمدنهای پیشرفته دچار نشه و پاخی مجاز گونه به این پرسش حقیقی بده ! پس آرزومی کنم همه انسانها به جای اینکه در پی شناخت آفریینده باشند خودشون رو بشناسند و بدونند که در این انتهای بی کران چرا اومدند و هر کاری که برخلاف رشد تمدن و رشد جامعه بشری هست انجام ندند. لازم به توضیح بسیار مهم هست که در این نوشتار من فلسفه رو از دیدگاه عرفان بررسی کردم. عرفانی که در غرب ازش به متافیزیک تعبیر می شه و شک نکنید الان غربیها  کشف این دانش حیرت آور رو مدیون عرفان هستند که دانش موجود نهفته در طبیعت رو بدون ترس از اینکه مورد غضب خدا قرار بگیرند یا برای خودشون تقدس ایجاد کنند دارند از دل طبیعت و هستی می کشند بیرون و بصورت فرمول قابل درک در دانش ذهنی در میارن  که بطور مفصل درباره اش نوشتاری خواهم داشت. من تاکید می کنم که هیچ نظر تحمیلی ندارم که خدا هست یا نیست  و هرگز نفی نمی کنم کسانی رو که باوری به خدا ندارند و در مراودات اجتماعی برای اونها احترام قائل هستم، اما فقط در نظر شخصی خودم در تمام لایه های هستی چیزی جز خدا نمی بینم  و به طبع در روابط بسته تر تنها با هم باورهای خودم ارتباط  خواهم داشت. - در پایان برای بار چندم با تمام وجود تاکید می کنم که هیچ یک از نوشتارهای بالا تحمیل برداشت حقیقی از حقیقت نیست و شاید حقیقت مجازی باشه تا حقیقت حقیقی ! - شاید من هم در نوشتار بالا بطور ناخودآگاه دچار خرافات و احساس حقیقت جلوه دادن آرزوهای شیرینم شده باشم.  - پس بصورت تاکیدی خواهش و اصرار دارم اگه بدون اندیشه نوشتار بالا رو رد می کنید اصلا مهم نیست و این حق شماست، اما من به عنوان نویسنده این اثرهرگز نمی بخشم کسی رو که بدون اندیشه این نوشتار من رو قبول کنه !  لطفا اندیشه کنید درباره نوشتار بالا و هرگز بدون اندیشه قبول نکنید تا اگه رشدی بود و حاصل شد نتیجه درونی باشه نه بیرونی که هر چیزی از درون ایجاد شه پایدار رو به رشد خواهد بود و هر پذیرشی که از بیرون باشه شکننده و ویرانگر باور خواهد بود. پایان نوشته مهدی محمدی دهقانی <a href="http://www.mmd.name/">www.mmd.name</a>   30 خرداد 1387 برابر با 18 جون 2008 text/html 2007-06-06T14:04:57+01:00 دیوونه کیه اگر شما جاى او بودید چه كار میكردید ؟ http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/50563/clubname/oloombateni آقاى جك، رفته بود استخدام بشود . صورتش را شش تیغه كرده بود و كراوات تازه اش را به گردنش بسته بود و لباس پلو خورى اش را پوشیده بود و حاضر شده بود تا به پرسش هاى مدیر شركت جواب بدهد .   آقاى مدیر شركت، بجاى اینكه مثل نكیر و منكر از آقاى جك سین جیم بكند، یك ورقه كاغذ گذاشت جلوش و از او خواست تنها به یك سئوال پاسخ بدهد . سئوال این بود :  "شما در یك شب بسیار سرد و طوفانى، در جاده اى خلوت رانندگى میكنید، ناگهان متوجه میشوید كه سه نفر در ایستگاه اتوبوس، به انتظار رسیدن اتوبوس، این پا و آن پا میكنند و در آن باد و باران و طوفان چشم براه معجزه اى هستند .یكى از آنها پیر زن بیمارى است كه اگر هر چه زود تر كمكى به او نشود ممكن است همانجا در ایستگاه اتوبوس غزل خداحافظى را بخواند . دومین نفر، صمیمى ترین و قدیمى ترین دوست شماست كه حتى یك بار شما را از مرگ نجات داده است . و نفر سوم، دختر خانم بسیار زیبایى است كه زن رویایى شماست و شما همواره آرزو داشته اید او را در كنار خود داشته باشید . اگر اتومبیل شما فقط یك جاى خالى داشته باشد، شما از میان این سه نفر كدامیك را سوار ماشین تان مى كنید؟؟ پیرزن بیمار؟؟ دوست قدیمى؟؟ یا آن دختر زیبا را؟؟ جوابى كه آقاى جك به مدیر شركت داد، سبب شد تا از میان دویست نفر متقاضى، برنده شود و به استخدام شركت در آید.   راستى، میدانید آقاى جك چه جوابى داد ؟؟ اگر شما جاى او بودید چه كار میكردید ؟؟   و اما پاسخ آقاى جك :   آقاى جك گفت : من سویچ ماشینم را میدهم به آن دوست قدیمى ام تا پیر زن بیمار را به بیمارستان برساند، و خود من با آن دختر خانم زیبا در ایستگاه اتوبوس میمانم تا اتوبوس از راه برسد و ما را سوار كند   text/html 2007-06-06T14:00:03+01:00 دیوونه کیه هدیه http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/50562/clubname/oloombateni به نام خدا     سه روش بهره گیری از لحظات حال تان در حال حضور داشته باش وقتی می خواهی خشنود و موفق باشی ، بر آن چه اکنون درست و خوب است تمرکز کن. مقصودت را به کار بند تا به آن چه در حال هم است پاسخ دهی. بودن در زمان حال یعنی ، بی توجهی به عوامل مزاحم و توجه به چیزیی که الان مهم است. تو خود زمان حال خودت را می سازی ، از طریق چیزی که توجه ات را معصوف آن می کنی از گذشته درس بیاموز وقتی می خواهی زمان حال ات را از گذشته ها بهتر سازی به آن چه در گذشته اتفاق افتاده بنگر ، هر چه با ارزش است ، از آن بیاموز در زمان حال کارها را متفاوت انجام بده سخت است که گذشته را رها کنی اگر از گذشته نیاموخته باشی به محض این که آموختی و رهایش کردی زمان حال را بهبود می بخشی برای آینده برنامه ریزی کن وقتی می خواهی آینده ات را بهتر از زمان حال بسازی تصور کن آینده ی عالی به چه شکل خواهد بود برنامه ریزی کن تا آن آینده ی عالی تحقق یابد به برنامه هایت ، درزمان حال ، عمل کن. هدیه نه گذشته است و نه آینده هدیه لحظه اکنون است هدیه همان هم اکنون است بر گرفته از کتاب هدیه از دکتر اسپنسر جانسون   زندگی هدیه خداست به توووووووووو   خوب زندگی کردن هدیه توووووو به خدا text/html 2007-06-05T18:21:56+01:00 لرد مرآت روح مرد مرده نگهبان منطقه مرگ تانترا http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/50275/clubname/oloombateni تانترا واژه تانترا از دو ریشه سنسكریت تانوتی (بسط پیدا كردن) و تریاتی (آزاد شدن) تشكیل شده است كه اشاره ایست به بسط و گسترش یافتن هوشیاری و رهایی انرژیهای نهفته انسانی یا به تعبیر دیگر توسعه آگاهی و هوشیاری تا ماوراء ماده و دستیابی به بیداری و دانش معنوی و در نتیجه رهایی از چرخه مرگ و زندگی. تانترا دانش تجربه و شناخت نامتناهی است از طریق دنیای محدود و متناهی یا به عبارت دیگر روش استفاده از مادیات برای رسیدن به معنویات. تانترا توسعه تجارب زندگی روزمره و در حقیقت زندگی كردن و لذت بردن كامل از آنرا وسیله ای برای رسیدن به آگاهی متعالی قرار می دهد. جهان بینی تانترا از آنجایی كه شناخت هر آیینی مستلزم آشنایی با جهان بینی آن می باشد در این قسمت به ارزیابی جهان بینی تانترا و مباحث مختلفی همچون خالق ، فرایند خلقت ، مخلوقات ، هدف غایی حیات ، راه رسیدن به این هدف و انسان كامل از دیدگاه تانترا می پردازیم. خالق از دید تانترا به صورت اتحاد دو اصل منفعل و فاعل هوشیاری كیهانی (شیوا) و انرژی كیهانی (شاكتی) بیان می گردد. شیوا عبارت است از هوشیاری ابدی ، ازلی و غیر فعال و شاكتی یا انرژی ابدی و ازلی ولی فعال كه در مقام خالق به حالت اتحاد اولیه كیهانی خود قرار گرفته اند.(باید به این نكته توجه داشت كه در اصل ماهیت واقعی هستی ورای این مفهوم می باشد ولی این دریافت تنها در سطوح متعالی آگاهی حاصل می گردد.) بواسطه نیروی گمراه كننده مایا كه درون شاكتی نهفته است شیوا (هوشیاری كیهانی) و شاكتی (انرژی كیهانی) از هم جدا شده و هوشیاری و انرژی فردی را بوجود می آورند. از شاكتی یا انرژی ، ابعاد مختلف عالم هستی اعم از ماده و انرژی ایجاد می شود. شیوا یا هوشیاری ، روح یا متعالی ترین عنصر وجودی موجودات زنده و نیز هوشیاری نهفته در بطن موجودات غیر زنده را بوجود می آورد. با توجه به میزان تجلی هوشیاری ، موجودات در سطوح مختلف تكامل قرار گرفته و به مراتب گوناگونی تقسیم می شوند كه به ترتیب عبارتند از: جمادات ، نباتات ، حیوانات و انسانها (البته موجودات دیگری نیز وجود دارند كه از حیطه بحث كنونی ما خارج می باشند). در جمادات میزان هوشیاری در پایین ترین سطح خود قرار گرفته و بتدریج هرچه به سمت انسان پیش برویم میزان تجلی هوشیاری بیشتر می گردد. با این كه هوشیاری و انرژی از هم جدا شده اند تا فرایند خلقت را بوجود بیاورند ولی همواره در تلاشند تا با هم متحد گردند و بتوانند اتحاد اولیه كیهانی كه از آن بوجود آمده اند را دوباره تجربه كنند این اتحاد مجدد هوشیاری و انرژی فردی و تبدیل آن به اتحاد اولیه كیهانی از دیدگاه تانترا به عنوان هدف غایی حیات نامیده می شود. به بیان دیگر می توان گفت پیمودن سیر تكامل در انسان به معنی اتحاد انرژی و هوشیاری فردی و تبدیل آن به هوشیاری و انرژی اولیه كیهانی می باشد. از آنجایی كه میزان تجلی عنصر هوشیاری در وجود جمادات ، نباتات و حیوانات كم می باشد پیمودن مسیر تكامل در آنها بصورت ناآگاهانه و غیر ارادی رخ می دهد. انسان در این زنجیره در مرتبه بالاتری از تجلی هوشیاری قرار گرفته است در نتیجه اتحاد نهایی شیوا و شاكتی تنها در كالبد انسانی می تواند رخ دهد همچنین بدلیل داشتن میزان تجلی هوشیاری بالاتر و در نتیجه اختیار بیشتر تنها انسان است كه قادرمی باشد آگاهانه سیر تكامل خود را تسریع نموده و یا بصورت طبیعی آن را بپیماید. در كالبد انسانی انرژی فردی بصورت ماری چنبره زده در انتهای ستون فقرات قرار گرفته كه كندالینی نام دارد و هوشیاری فردی كمی بالاتر از فرق سر در مركزی بنام ساهاسرارا قرار دارد. تمرینات تانترا باعث تسریع فرایند تكامل یا به عبارت دیگر اتحاد هوشیاری و انرژی فردی در انسان می گردند. از طریق تمرینات تانترا انرژی كندالنی بیدار شده به سمت بالا حركت كرده ، از چاكراها یا مراكز انرژی و هوشیاری كه در امتداد ستون فقرات واقع شده اند می گذرد تا زمانی كه با هوشیاری فردی در ناحیه ساهاسرارا متحد می گردد. اتحاد نهایی هوشیاری و انرژی فردی در ساهاسرارا رخ می دهد كه در نهایت اتحاد اولیه پیش از خلقت هوشیاری و انرژی كیهانی (شیوا و شاكتی) را تكرار می كند. در آیینها و فرق مختلف روشهای گوناگونی برای رسیدن به این هدف وجود داشته و این تجربه نیز تحت عناوین مختلفی همچون سامادهی ، نیروانا ، موكشا ، كایوالیا ، فناء فی الله ، بازگشت به ملكوت . ... نامید شده است. كسانی كه به چنین تجاربی دست یافته اند نیز اوتار ، تجلی خداوند بر روی زمین ، پسر خدا ، جیوان موكتا و .... نام گرفته اند. ابعاد و بخشهای مختلف تانترا تانترا نه یك مذهب است نه بخشی از سیستمهای مذهبی دیگر بلكه از دید پیروان آن آیینی است ابدی و ازلی و جهانی كه در طول تاریخ روش زندگی گروههای مختلفی از مردم در سرتاسر دنیا بوده و هست. تانتراییها معتقدند اساتید بزرگ معنوی با استفاده از متدهای تربیت و تزكیه نفس كه در اصل بخشی از تانترا بود به تجارب معنوی دست یافتند. به همین دلیل است كه اساس عقاید تمامی آنها یكی است. تمامی آموزگاران بزرگ معنوی به زبان و واژگان خاص خود اظهار نموده اند كه روح جاودانه است و از منشائی متعالی بوجود آمده كه ما می توانیم آنرا برهمن ، خدا ، الله ، وجود متعالی ، روح كیهانی ، حقیقت مطلق یا هر چیز دیگر بنامیم. آنان بر این باور بودند كه این منشاء مقدس می تواند بوسیله روح شناخته شود و چنین شناختی فیض و بركت ابدی و رهایی را در پی دارد. تانترا در حقیقت مجموعه ای از سیستمهای مختلف می باشد كه به تمام ابعاد وجود انسان می پردازد. بخشهای مختلف تانترا عبارتند از: دارشانا: دارشانا اصول فلسفی و جهان بینی تانترا می باشد كه به مباحث مختلفی همچون سریشتی (آفرینش هستی) ، پرالایا (انهدام هستی) و .... می پردازد. سادانا: سادانا ها تمرینات معنوی تانترا می باشند. تانترا معتقد است برای به تكامل رساندن هر كسی در هر سطح تكامل تمرینات خاصی وجود دارد. از آنجایی كه افراد در سطوح مختلف تكامل قرار گرفته اند و در نتیجه ساداناها و تمریناتشان با هم متفاوتند ممكن است ظاهر برخی از تمرینات تانترا در نظر افرادی كه در سطوح دیگر قرار گرفته اند غیر معنوی بنظر برسد. برخی از ساداناهای معروف تانترا عبارتند از: پانچا ماكارا سادانا ، كاپالی سادانا ، اسماشان سادانا ، آگهور سادانا و .... یوگامایا سادانا: یوگامایا سادانا عبارت است از علوم مختلف ساحری و روشهای گوناگون دستیابی به تواناییهای ماوراء طبیعی. تعدادی از تمرینات هفتاد و دو گانه یوگامایا سادانا عبارتند از: مارگا یا ماران (از بین بردن و كشتن دشمنان) اوچاتان (آسیب رساندن به دشمنان ، مغشوش كردن ذهن دشمنان) استامبهان (گرفتاری و مشكل ایجاد كردن برای دشمنان، جلوگیری از اعمال منفی دیگران در برابر شما) ویدشان (مقابله با دشمنان) آكارشان (كشش و جاذبه ایجاد كردن) واشی كاران (تحت كنترل در آوردن افراد ، دواتاها ، ارواح و حیوانات) شانتی كاران (درمان بیماریها، از بین بردن اثرات منفی سیارات و اجرام سماوی) پارالوكاویدیا (ارتباط با ارواح و روح گرایی) پهووا (برون فكنی كالبد اختری ، پرواز روح) بهوتا سیدهی (تسخیر ارواح و موجودات غیر ارگانیك) سواپناسیدهی (رویابینی آگاهانه) تری گونا سیدهی (دانش تعبیر رویا) كریا سیدهی (تله پاتی) دارشانا سیدهی (روشن بینی) شروترا سیدهی (روشن شنوی) ویگیانا سیدهی (پیشگویی آینده) چهایا سیدهی (رویت هاله تابان) مانتراها و یانتراها (ذكرها و تصاویر جادویی) لاكشانا سیدهی (اومن ،نشانه ها و اخطارهای طبیعی) ....... كالاچاكرا: كالا چاكرا علم ستاره شناسی تانتریك است كه تاثیر سیارات و اجرام سماوی را بر روی زندگی، رفتار و سرنوشت افراد مورد بررسی قرار می دهد. پانچاپاكشی: پانچاپاكشی سیستم بیوریتم تانترایی است كه ریتمهای حیاتی را برای روز و ساعت خاصی براساس جانما ناكشاترا (ستاره تولد) شخص محاسبه می نماید. بر اساس اصول پانچا پاكشی هر كس می تواند میزان انرژی خود را در ساعات مختلف شبانه روز محاسبه كرده و احتمال موفقیت یا شكست خود را در هنگام عملكردهای مختلف (مانند امور بازرگانی ، سفر ، ازدواج موقعیتهای سعد و نحس و ...) بسنجد. راسایانا: بر اساس اصول تانترا عالم هستی از تركیب عناصر پنجگانه (خاك ، آب&zwnj; ، آتش ، هوا و اتر) ساخته شده است كه در حقیقت فركانسهای مختلف انرژی می باشند. نسبت این عناصر در اشیاء و موجودات مختلف با هم متفاوت می باشد. راسایانا یا هنر كیمیاگری تانتریك معتقد است با استفاده از روشها و تمرینات خاص می توان نسبت این عناصر را در موجودات و اشیاء مختلف تغییر داد و آنها را به موجود یا شیء دیگر تبدیل كرد. بخشی دیگری از راسایانا به ارائه روشهایی برای طولانی كردن عمر انسان می پردازد. واستو: واستو كهن ترین سیستم ساخت و ساز می باشد كه اساس آنرا تئوری عناصر پنج گانه تشكیل می دهد. واستو تركیبی است از دانش ، هنر ، آسترونومی و آسترولوژی. با رعایت اصول واستو می توان میزان تجمع و تشدید انرژی در نقاط مختلف را تغییر داد. واستو معتقد است برای اینكه ساختمانی كه بنا می شود آرامش و آسایش لازم را بوجود بیاورد باید بر اساس اصول واستو ساخته شود. بعنوان مثال برخی از اصول واستو عبارتند از: بنا باید در مركز زمین مورد نظر ساخته شود. در قسمت شمال شرقی خانه باید فضای بیشتری خالی گذاشته شود. ارتفاع خانه باید در جنوب و غرب بیشتر از ارتفاع آن در شمال و شرق باشد. و ... آیورودا و شفابخشی: آیورودا (دانش زندگی) روشهای مختلف دستیابی به سلامت جسمانی و روانی را ارائه می نماید. برخی از شاخه های مختلف آیورودا عبارتند از: 1- فیزیولوژی و آناتومی (شاریرا) 2- پزشكی عمومی (كایاسیكیتسا) 3- روان درمانی (ماناساروگا) 4- مامایی و زنان (استری روگا یا پراسوتی تانترا) 5- جراحی (شالیا تانترا) 6- سم شناسی (آگادا تانترا) 7- داروسازی (بهش جكلپنا) 8- پاتولوژی و تشخیص بیماریها (روگاویجنانا) 8-1- تشخیص از روی نبض 8-2- تشخیص از روی زبان 8-3- تشخیص از روی چهره 8-4- تشخیص از روی لب 8-5- تشخیص از روین اخن 8-6- تشخیص از روی چشم 9- روشهای درمانی 9-1- پانچاكارما 9-1-1- استفراغ درمانی (وامان) 9-1-2- مسهلها (ویرچان) 9-1-3- تنقیه (باستی) 9-1-4- بكارگیری دارو از طریق بینی (ناسیا) 9-1-5- حجامت (راكتاموكشا) 9-2- آوشادهی 9-3- آمارولی 9-4- درمان از طریق اصوات 9-5- درمان از طریق رنگها 9-6- درمان از طریق سنگها 9-7- درمان از طریق فلزات 10- ماساژها ، روزه ها ، روال زندگی روزمره (دیناچاریا – راتریچاریا) 11- شفابخشی (اوجها) 11-1- شفابخشی پرانیك 11-2- شفابخشی روحی 11-3- شفابخشی روانی تانترا یوگا: از آنجایی كه پذیرش برخی از بخشهای تانترا برای افراد عامی مشكل بود ریشیها و اساتید معنوی این بخشها را از تانترا جدا كرده و بقیه را تحت عنوان تانترا یوگا و یا به عبارت دیگر یوگا معرفی نمودند. یوگا از ریشه یوج به معنی متحد شدن ، وصل شدن و یكی شدن مشتق شده است. منظور از اتحاد ، اتحاد هوشیاری و انرژی فردی و تبدیل شدن آن به هوشیاری و انرژی اولیه كیهانی یا به تعبیر دیگر اتحاد روح فردی و روح كیهانی می باشد. شاخه های مختلف یوگا یوگا بیش از یكصد شاخه دارد كه پنج تای آنها اصلی و بقیه از تركیب این پنج شاخه اصلی بوجود آمده اند. شاخه های اصلی یوگا عبارتند از: 1- هاتا یوگا 2- كارما یوگا 3- بهاكتی یوگا 4- گیانا یوگا 5- راجا یوگا افراد دارای خصوصیات شخصیتی متفاوتی می باشند برخی برونگرا و فعال و برخی درونگرا هستند بعضی احساسی و عاطفی و بعضی كنجكاو می باشند. شاخه های اصلی یوگا این ابعاد را تكامل می بخشند. از آنجایی كه تكامل واقعی می بایست در تمامی ابعاد وجود یك شخص اتفاق بیفتد تمرین تمامی شاخه های اصلی یوگا ضرورت دارد. هاتا یوگا هاتا یوگا بین فعالیتهای جسمانی و ذهنی تعادل بوجود آورده و بدن و ذهن را در بهترین وضعیت ممكن سلامتی قرار می دهد. هاتا یوگا شامل بخشهای زیر می باشد: الف- شات كارماها: شات كارماها یا تمرینات پاكسازی بدن ، بدن را از سموم مختلف پاك كرده و آن را برای انجام تمرینات متعالی یوگا آماده می سازند. ب- آساناها: هدف اصلی از تمرین آساناها و قرار گرفتن در وضعیتهای مختلف بدنی گسترش و ارتقاء سطح هوشیاری فردی می باشد. سطوح مختلف هوشیاری با وضعیتهای جسمانی خاصی مرتبط هستند به عبارت دیگر زمانی كه هوشیاری فرد به سطح بخصوصی ارتقاء پیدا كند فرد این وضعیتهای خاص جسمانی را اتخاذ می نماید. آساناها با قرار دادن شخص در این وضعیتهای جسمانی باعث گسترش و ارتقاء سطح هوشیاری وی می شوند. علاوه بر این ، آسانا ها بدن را نرم می كنند ، سموم را از بدن خارج می نمایند ، اندامهای داخلی بدن را ماساژ می دهند ، فعالیتهای غدد مختلف درون ریز را متعادل می سازند ، باعث هماهنگی اعضاء و اندامهای داخلی بدن می شوند ، انرژیهای بلوكه شده در مسیرهای مختلف را آزاد می كنند ، تنش ذهنی و جسمی را از بین می برند و ... ج- پرانایاما: تمرینات پرانایاما ، پرانا یا انرژی حیاتی را جذب بدن كرده و ذخیره می كنند. بدلیل ارتباط نزدیكی كه ذهن با تنفس دارد كنترل تنفس كنترل ذهن را هم در پی دارد. د- مودراها و بانداها: مودراها و بانداها جریانهای مختلف انرژی را در بدن كنترل و هدایت كرده و باعث تحریك غدد درون ریز و شبكه های مختلف عصبی می شوند. كارما یوگا تانتراییها معتقدند انسان بارها و بارها بر روی زمین متولد شده و با كسب تجربه و پیمودن مسیر تكامل به هدف غایی زندگی كه همان سامادهی و غرق شدن در وجود خداوند است دست می یابد. همانطور كه گفته شد موجودات در مراتب مختلف تكامل قرار گرفته اند و از میان آنها تنها انسان دارای اختیار نسبی بوده و می تواند اعمال مختلفی را به اختیار انجام دهد. نتایج اعمال انجام شده توسط انسان (ساماسكارا) زندگی آینده او را شكل می دهد. تانترا معتقد است نتیجه هیچ یك از اعمال انسان از بین نمی رود و شخص باید برای دیدن نتایج (چه خوب و چه بد) بارها متولد شده و بمیرد. از آنجایی كه انجام عمل و گرفتن نتیجه غیر قابل اجتناب است دور و تسلسل مرگ و زندگی ادامه پیدا كرده و در نتیجه مانع از دست یابی شخص به هدف واقعی زندگی كه همان غرق شدن در وجود خداوند است می گردد. رهایی واقعی از چرخه مرگ و زندگی با از بین رفتن ساماسكاراهای خوب و بد هردو و جمع نكردن ساماسكاراهای جدید حاصل می گردد. كارمایوگا ، ساماسكاراها را از بین برده و از ایجاد ساماسكاراهای جدید جلوگیری می كند. با انجام كارما یوگا تمامی اعمال ما به مدیتیشن تبدیل می شود و بدین ترتیب آرامش ذهنی ، خودشناسی و سامادهی را به دنبال می آورد. بهاكتی یوگا بهاكتی یوگا یوگای تعبد است. از طریق تمرینات بهاكتی یوگا عواطف بجای اینكه سركوب شوند بسمت معبود كانالیزه می گردند. با كانالیزه شدن عواطف مشكلات عاطفی از بین رفته ، تمركز بهبود پیدا كرده و منجر به بوجود آمدن حالت مدیتیشن و در نهایت سامادهی می شود. عشق عابد به معبود باعث می شود تا او به اعمال جسمی و ذهنی دلبستگی نداشته باشد و در نتیجه ساماسكاراها وی را آلوده نسازند این عشق راستین با جهتی نوین كه به زندگی عابد می دهد ساماسكاراهای حاصل از اعمال گذشته را خنثی نموده و او را از دور و تسلسل مرگ و زندگی رها می سازد. بهاكتی یوگی خود را در موضوع پرستش غرق كرده و فردیت و منیت خود را از دست می دهد. گیانا یوگا گیانا یوگا راه تعمق یا به عبارت دیگر فرایندی است كه ما را به ماهیت درونی خود نزدیكتر كرده و باعث شكوفایی تواناییهای اشراقی ما می شود. این تواناییهای اشراقی موانعی كه بر سر راه ذهن شرطی شده مان وجود دارد را از بین برده و در نتیجه ما را به منشاء حقیقیمان نزدیكتر می كند. گیانا یوگی با تعمق درماهیت و جوهره وجود ورای عقل رفته و به دانش اشراقی و شهودی دست پیدا می كند. گیانا یوگا بسته به طبیعت شخص معمولا بهمراه شاخه های دیگر یوگا (كارما یوگا ، بهاكتی یوگا و یا راجا یوگا) تمرین می شود. راجا یوگا راجا یوگا راه درون نگری و كاوش حوزه های مختلف ذهن است. راجایوگی با مدیتیشن و معطوف كردن آگاهی از محیط بیرون به درون ، ذهن را كاوش كرده ، ساماسكاراها و مشكلات نهفته در ضمیر نیمه آگاه و ناخودآگاه را ریشه كن می نماید و نهایتا به خود شناسی و سامادهی دست می یابد. مدیتیشن تمركز شدید و پیوسته بر روی یك هدف می باشد. این تمركز باعث می گردد تا فرد تنها از موضوع مدیتیشن آگاه باشد در نتیجه بدن و ذهن خود را فراموش كرده &zwnj;، در نتیجه ساماسكارای جدیدی بوجود نیامده و ساماسكاراهای اعمال گذشته از بین بروند. سرانجام وقتیكه نتایج اعمال از بین رفتند فرد در موضوع مدیتیشن غرق شده و با آن یكی می گردد. راجایوگا دارای شاخه های متفاوتی همچون پاتانجالی یوگا ، كریا یوگا ، مانترا یوگا ، كندالینی یوگا و ... می باشد. سوارا یوگا یكی از شاخه های یوگا كه در هیچیك از این 5 شاخه قرار نمی گیرد سوارا یوگا است. تانترا معتقد است تمامی كائنات در وجود انسان منعكس شده است .سوارا یوگی با آگاهی از جریان تنفس و فركانسهای مختلف انرژی در بدن كه با خورشید ، ماه ، ستارگان و سیارات و بطور كلی با كل كائنات در ارتباط است از تاثیرات كیهانی كه بر روی زندگی و آینده تاثیر می گذارند آگاه می شود در نتیجه می تواند از فرصتها استفاده بهتری كرده و راهی برای اجتناب از رخدادهای ناخوشایند زندگی بیابد. از طریق سیستم سوارا یوگا شخص از ارتباط بین پرانا یا انرژی حیاتی و ذهن آگاه می شود و می تواند زمانهای مناسب برای انجام دادن كارهای مهم ، ازدواج ، اموربازرگانی ، سفر و ... را پیش بینی كند. همچنین به شخص این اجازه را می دهد تا بداند تحت شرایط خاص چگونه عمل كند تا بهترین نتیجه را بگیرد. دلایل شما برای انجام تمرینات تانترا و یوگا دلایل شما برای شروع تمرینات تانترا و یوگا اهمیت زیادی ندارد. شاید شما بیماری یا ناراحتی داشته باشید كه بعنوان آخرین راه چاره می خواهید آنرا از طریق تانترا و یوگا درمان كنید خواه این ناراحتی جسمی باشد یا ذهنی اشكالی ندارد چرا كه تانترا و یوگا می تواند به شما كمك كند. در صورتی كه آرامش ذهنی یا تمركز و یا قدرت اراده بهتری خواهانید تانترا و یوگا قطعا میتواند به شما كمك كند چرا كه جوهره آنها با این تواناییها آمیخته است. شاید شما باورهای مذهبی دارید ولی فاقد تجربه معنوی هستید یا شاید اعتقادات مذهبی ندارید ولی بدنبال تجارب معنوی می باشید. یا شاید اعتقادی بوجود تجارب معنوی ندارید و تنها برای این آمده اید كه ببینید تانترا چیست. اشكالی ندارد شما آمده اید نكته مهم همین است. هدف ما این است كه شما را راهنمایی كنیم تا در كنار راهتان از تانترا و یوگا استفاده كنید. ما به راهی كه شما می روید كاری نداریم جز اینكه می گوییم تا جای ممكن آنرا با جدیت بیشتری بپیمایید text/html 2007-06-05T18:03:39+01:00 دیوونه کیه یک فرشته کوچک http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/50274/clubname/oloombateni یک فرشته ی کوچک   کودکی که آماده تولد بود نزد خدا رفت و از پرسید می گویند که فردا مرا به زمین می فرستی اما من به این کوچکی و ناتوانی چگونه می توانم برای زندگی آنجا بروم؟ خداوند پاسخ داد از میان فرشتگان بیشمارم یکی را برای تو در نظر گرفته ام او در انتظار توست و حامی و مراقب تو خواهد بود. کودک همچنان مردد بود و ادامه داد : اما من اینجا در بهشت جز خندیدن و آواز و شادی کاری ندارم. خداوند لبخند زد: فرشته تو برایت آواز خواهد خواند و هر روز به تو لبخند خواهد زد تو عشق او را احساس خواهی کرد و شاد خواهی بود. کودک ادامه داد : من چطور می توانم بفهمم که مردم چه می گویند در حالی که زبان آنها را نمی دانم؟ خداوند او را نوازش کرد و گفت: فرشته تو زیباترین وشیرین ترین واژه هایی راکه ممکن است بشنوی در گوش تو زمزمه خواهد کرد و با دقت و صبوری به تو یاد خواهد داد که چگونه صحبت کنی. کودک با ناراحتی گفت: اما اگر بخواهم با تو صحبت کنم چه کنم؟ و خداوند برای این سوال هم پاسخی داشت: فرشته ات دستهای تو را در کنار هم قرار خواهد داد و به تو می آموزد که چگونه دعا کنی . کودک سرش را برگرداند و پرسید: شنیده ام در زمین انسانهای بد هم زندگی می کنند؛ چه کسی از من محافظت خواهد کرد. خدا گفت فرشته ات از تو محافظت خواهد کرد، حتی اگر به قیمت جانش هم تمام شود. کودک ادامه داد: اما من همیشه به این دلیل که نمی توانم تو را ببینم غمگین خواهم بود. خداوند لبخند زد و گفت: فرشته ات همیشه درباره من با تو صحبت خواهد کرد، اگر چه من همشه در کنار تو هستم. در آن هنگام، بهشت آرام بود اما صداهایی از زمین به گوش می رسید. کودک می دانست که بزودی باید سفر خود را آغاز کند. پس سوال آخر را به آرامی از خداوند پرسید: خدایا، اگر باید هم اکنون به دنیا بروم لااقل نام فرشته ام را به من بگو. خداوند او را نوازش کرد و پاسخ داد: نام فرشته ات اهمیئت ندارد ولی می توانی او را مادر صدا کنی ... text/html 2007-06-05T18:03:13+01:00 دیوونه کیه عشق از نظر بچه ها http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/50273/clubname/oloombateni عشق از زبان بچه های 4 تا 8 ساله   گروه متخصص و محققی در یک تحقیق سوالی را از گروهی کودک خردسال پرسیده بودند که پاسخهایی که بچه ها دادند عمیق ترو متفکرانه تر از تصورات بود سوال این بود :   معنی عشق چیست؟ نظر شما راجع به جوابهای بچه ها چیست؟ وقتی کسی شما رو دوست داره ، اسم شما رو متفاوت از بقیه می گه . وقتی اون شما رو صدا می کنه احساس می کنی که اسمت از جای مطمئنی به زبون آورده شده. بیلی - 4 ساله مادر بزرگ من از وقتی آرتروز گرفته نمی تونه خم بشه و ناخن هاش رو لاک بزنه پدر بزرگم همیشه این کار رو براش می کنه حتی حالا که دستهاش ارتروز گرفتن ، این عشقه. زبکا - 8 ساله عشق موقعیکه دختره عطر می زنه و پسره هم ادکلون، و دو تایی می رن بیرون تا همدیگر رو بو کنن. کارل -5 ساله عشق وقتیه که شما برای غذا خوردن می رین بیرون و بیشتر سیب زمینی سرخ شده خودتون رو می دهید به دوستتون بدون اینکه از اون انتظار داشته باشید که کمی از غذای خودشو بده به شما. کریستی - 6 ساله عشق یعنی وقتی که مامان من برای بابام قهوه درست می کنه و قبل از اینکه بدش به بابا امتحانش می کنه تا مطمئن بشه که طعمش خوبه. دنی - 7 ساله عشق اون چیزیه که لبخند رو وقتی که خسته ای به لبت میاره . تری - 4 ساله عشق وقتیه که شما همش همدیگه رو می بوسید بعد وقتی از بوسیدن خسته شدید هنوز دوست دارید با هم باشید پس بیشتر با هم حرف می زنید. مامان و بابای من دقیقا اینجورین. امیلی - 8 ساله عشق همون باز کردن کادوهای کریسمسه به شرطی که یه لحظه دست نگه داری و فقط با دقت گوش کنی. بابی - 7 ساله اگه می خواهی دوست داشتن رو بهتر یاد بگیری ، باید از دوستی که بیشتر از همه ازش متنفری شروع کنی. نیکا 7 - ساله عشق اون موقعس که تو به پسره می گی که از تی شرتش خوشت اومده ، بعد اون هر روز می پوشتش. نوئل - 7 ساله عشق مثل یه پیرزن کوچولو و یه پیرمرد کوچولو می مونه که هنوز با هم دوست هستن حتی بعد از اینکه همدیگر رو خیلی خوب می شناسن. تامی - 6 ساله موقع تکنوازی پیانو ، من تنهایی روی سن بودم و خیلی هم ترسیده بودم . به تمام مردمی که منو نگاه می کردن نگاه کردم و بابام رو دیدم که وول می خوره و لبخند می زد اون تنها کسی بود که این کار رو می کرد. من دیگه نترسیدم. کیندی 8 - ساله مامانم منو بیشتر از هر کس دیگه ای دوست داره چون هیچ کس دیگه ای شبها منو نمی بوسه تا خوابم ببره. کلر - 6 ساله عشق اون موقعی هست که مامان بهترین تیکه مرغ رو میده به بابا. الین - 5 ساله عشق زمانیه که مامان، بابا رو خندان می بینه و بهش میگه که هنوز هم از رابرت ردفورد خوش تیپ تره. کریس - 7 ساله عشق وقتیه که سگت می پره بقلت و صورتت رو لیس می زنه حتی اگر تمام روز تو خونه تنهاش گذاشته باشی. مری آن- 4 ساله می دونم که خواهر بزرگترم منو خیلی دوست داره بخاطر اینکه تمام لباسهای قدیمی خودشو می ده به من و خودش مجبور می شه بره بیرون تا لباسهای جدید بگیره. لورن - 4 ساله وقتی شما کسی رو دوست دارید موقع حرکت از مژه هاتون ستاره های کوچولویی خارج می شن. کارل - 7 ساله دوست داشتن اون وقتی هست که مامان صدای بابا رو موقع دستشویی می شنود ولی بنظرش چندش آور نمیآد. مارک - 6 ساله و بالاخره آخریش ؛ تو رقابتی که هدفش پیدا کردن مسئول ترین بچه بوده ، پسر بچه 4 ساله ای برنده می شه . همسایه دیوار به دیوار این آقا پسر یک مرد مسن یود. این آقا به تازگی همسر خودشون رو از دسته داده بودند. پسر بچه وقتی پیرمرد رو تنها در حال گریه کردن دیده بوده به حیاط خانه پیرمرد وارد می شه و می پره بقلش و همونجا می مونه، وقتی مادرش ازش می پرسه که چی کار کردی؟ میگه که هیچی من فقط کمکش کردم تا راحت تر گریه کنه .