مقالات کلوب نودشه

مقالات کلوب نودشه 2012-05-28T12:10:19+01:00 text/html 2010-12-17T17:44:02+01:00 ارژان مولوی راه اندازی صفحه نودشه در فیس بوک http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/1745799/clubname/nowdeshah همشهریان عزیز صفحه نودشه را در فیس بوک راه اندازی کردم در صورت تمایل میتونید عضو بشید خوشحال میشم منو در این راه همیاری کنید فقط کافی نودشه  جستجو کنین text/html 2010-06-03T19:04:38+01:00 خالد حبیبی لاله وازگون http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/1226140/clubname/nowdeshah دنیای صنعتی امروز با تخریب جنگل ها و نابودی فضاهای سبز و پژمردگی و مرگ گل و گیاه روبه روست. پیشرفت بی رویه صنعت، همان گونه که صفا، یک دلی و پیوندهای استوار خانوادگی را از مردم صنعت زده گرفته و روانشان را رنجور و افسرده ساخته است، آخرین روزنه های امید را نیز که جنگل ها و دشت های خرم و مزرعه های سرسبز بود، تباه ساخت و انسان را در میان آهن های خشن، دیوارهای بتونی و دود و آلودگی های گوناگون صنعتی، بی کس و تنها رها کرد. اکنون انسان های بی شماری به سرگردانی، پریشان حالی و افسردگی دچار شده اند که نتیجه شوم و ناخواسته جهان صنعتی است و آرام آرام به فاجعه ای انسانی تبدیل می شود. گفتنی است که دانشمندان، آفات صنعتی را بیش از بلاهای طبیعی دانسته اند. بر این اساس، احیای دوباره محیط زیست و برگرداندن سرزندگی و شادابی زمین به آن، عامل مهمی در ایجاد روحیه نشاط و امید در انسان هاست.<table border="1" cellspacing="1" cellpadding="2" width="505"><tbody><tr><td> <a title="نودشه" href="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H7.5.2010(1).jpg"></a> <a title="نودشه" href="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H7.5.2010(1).jpg"><img style="width:123px;height:121px;" src="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H7.5.2010(1)THUMB.jpg" width="162" height="114" alt="H7.5.2010(1)THUMB.jpg" /></a></td> <td> <a title="گولی" href="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H 7.5.2010(2).jpg"></a> <a title="گولی" href="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H 7.5.2010(2).jpg"><img style="width:116px;height:120px;" src="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H7.5.2010(2)THUMB.jpg" width="221" height="139" alt="H7.5.2010(2)THUMB.jpg" /></a></td> <td> <a title="گولی" href="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H7.5.2010(3).jpg"></a> <a title="گولی" href="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H7.5.2010(3).jpg"><img style="width:102px;height:119px;" src="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H7.5.2010(3)THUMB.jpg" width="218" height="162" alt="H7.5.2010(3)THUMB.jpg" /></a></td> <td> <a title="" href="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H7.5.2010(4).jpg"></a> <a title="" href="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H7.5.2010(4).jpg"><img style="width:115px;height:123px;" src="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H7.5.2010(4)THUMB.jpg" width="197" height="117" alt="H7.5.2010(4)THUMB.jpg" /></a></td></tr><tr><td> <a title="" href="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H 7.5.2010(5).jpg"></a> <a title="" href="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H 7.5.2010(5).jpg"><img style="width:122px;height:139px;" src="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H7.5.2010(5)THUMB.jpg" width="207" height="169" alt="H7.5.2010(5)THUMB.jpg" /></a></td> <td> <a title="کلجی" href="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H 7.5.2010(6).jpg"></a> <a title="کلجی" href="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H 7.5.2010(6).jpg"><img style="width:114px;height:134px;" src="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H7.5.2010(6)THUMB.jpg" width="224" height="144" alt="H7.5.2010(6)THUMB.jpg" /></a></td> <td> <a title="گولی" href="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H 7.5.2010(8).jpg"></a> <a title="گولی" href="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H 7.5.2010(8).jpg"><img style="width:109px;height:134px;" src="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H7.5.2010(8)THUMB.jpg" width="197" height="190" alt="H7.5.2010(8)THUMB.jpg" /></a></td> <td> <a title="سلین" href="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H 7.5.2010(7).jpg"></a> <a title="سلین" href="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H 7.5.2010(7).jpg"><img style="width:118px;height:134px;" src="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/H7.5.2010(7)THUMB.jpg" width="223" height="189" alt="H7.5.2010(7)THUMB.jpg" /></a></td></tr></tbody></table>متاسفانه در برخی از این مناطق که هر هفته سیل عظیم جمعیت به سوی آنها روانه میشود شاهد تخریب هرچه بیشتر محیط و ازبین رفتن گونه های کمیاب گیاهان این مناطق هستم. دالانی یکی از این مناطق است و لاله های واژگون(هه راله بره م) نمونه از پوشش گیاهی که در خطر نابودیست.خطر انقراض این گونه گیاهی نادر امروزه بیش از پیش احساس میشود .لاله های واژگون&quot; از منحصر بفرد ترین گونه گلها و گیاهان بومی و وحشی مناطق کوهستانی ایران در دامنه زاگرس هستند. این گل که از طریق پیاز رشد و نمو دارد در ارتفاع هزار و 500 متر از سطح دریا رشد می کند و شرایط زیستی آن در دمای یک یا دو درجه و سرد کوهستانی است. مدت زمان رویش این گل تنها یک ماه است و از 15 اسفندماه تا 15 فروردین ماه می روید. لاله واژگون دارای چهار یا پنج کلاله قرمز رنگ یا ارغوانی رنگ است که به صورت واژگون در درون غلافی قرار گرفته است و چندین برگ باریک و کشیده در بالای آن قرار دارد. <img style="width:506px;height:294px;" src="http://dalany.persiangig.com/H7.5.2010/32.jpg" width="550" height="428" alt="32.jpg" />گونه های مختلف این گل در خطر انقراض است زیرا به خاطر زیبایی که دارد بیشتر تفرج کنندگان پیازهای آن را با خود به شهر می برند تا در گلدان پرورش دهند که به دلیل نبود شرایط مناسب با رویش آن، از بین می رود. این گیاه نخستین بار در سال 1576 میلادی به وسیله جهانگردان اروپایی از ایران به اتریش برده شد. نسلهای گذشته و حال به تنهایی مالك این این منابع طبیعی خدادادی و خودرو نبوده و نیست كه این چنین منابع طبیعی را نابود می كنند، بلكه نسلهای آینده نیز حقی را برای خود در بهره برداری از این منابع قائلند. لذا بی مسئولیتی و سهل انگاری مردم به خصوص مسئولان مربوطه باعث بدهكاری آنها به نسلهای آینده خواهد شد .مگر چه تعداد لاله در مناطق اطراف دالانی وجود دارد ؟ میشود به یقین گفت که اگر این روند ادامه یابد درخوشبینانه ترین حالت حداکثر تا 5 سال آینده اثری از این گونه گیاهی در منطقه باقی نخواهد ماند. سکوت مسئولین محترم محیط زیست و منابع طبیعی شهرستان توجیهی ندارد. اینجانب به عنوان همیار محیط زیست و همچنین همیار طبیعت ازطرف همیاران پر تلاش نودشه از مسئولین محترم محیط زیست و منابع طبیعی درخواست می نماییم تا چاره ای برای حل این مشکل بیاندشند. به امید بیداری از این خواب غفلت text/html 2007-12-13T00:08:02+01:00 خالد حبیبی دکتر سعدی http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/63875/clubname/nowdeshah  کۆرته&zwnj; ژیانێکی دۆکتۆر وه&zwnj;ره&zwnj; دیۆژن که&zwnj; دیسانه&zwnj;وه&zwnj; ئه&zwnj;منیش هه&zwnj;م وه&zwnj;ره&zwnj; سه&zwnj;ر له&zwnj; نوێ هه&zwnj;ڵ که&zwnj;ینه&zwnj;وه&zwnj; شه&zwnj;م منیش ئه&zwnj;وتۆ زه&zwnj;نگۆڵه&zwnj; زێڕینه&zwnj; که&zwnj; گۆتی له&zwnj; دونیا هه&zwnj;موو شتێ زۆره&zwnj; به&zwnj;نی ئاده&zwnj;م که&zwnj;م   له&zwnj; کۆمه&zwnj;ڵگای ئێمه ، به&zwnj;پێچه&zwnj;وانه&zwnj;وه کاتێک مرۆڤه&zwnj; گه&zwnj;وره&zwnj;کان ، له&zwnj; ژیان ماڵ ئاوایی ده&zwnj;که&zwnj;ن نرخ و بایخ یان بۆ زیندووان ده&zwnj;ر ده&zwnj;که&zwnj;وێ ، دۆکتۆری زانا و حه&zwnj;کیم ، دۆکتۆر سه&zwnj;عدی مه&zwnj;حموودی ، یه&zwnj;کێک بوو له&zwnj;و که&zwnj;سایه&zwnj;تیه&zwnj; گه&zwnj;ورانه&zwnj;ی که&zwnj; هه&zwnj;رچه&zwnj;نده&zwnj; وه&zwnj;کوو ته&zwnj;بیبێکی گه&zwnj;وره&zwnj;ره&zwnj;و لێ هاتوو بۆ خه&zwnj;ڵک ناسراو بوو ، به&zwnj;ڵام به&zwnj;شێکی تری ئه&zwnj;و که&zwnj;سایه&zwnj;تیه&zwnj; گه&zwnj;وره&zwnj;یه&zwnj; بۆ کۆمه&zwnj;ڵگای دۆکتۆر سه&zwnj;عدی نادیار بوو ، ئه&zwnj;ویش به&zwnj; واته&zwnj;ی هه&zwnj;موو ئه&zwnj;وانه&zwnj;ی ئه&zwnj;وانه&zwnj;ی که&zwnj; له&zwnj; نزیکه&zwnj;وه&zwnj; له&zwnj; گه&zwnj;ڵ په&zwnj;یوه&zwnj;ندی یان هه&zwnj;بوو دۆکتۆر سه&zwnj;عدی حه&zwnj;کیمێکی لێ هاتوو ، دۆکتۆریکی زانا، کۆمه&zwnj;ڵناس و ڕه&zwnj;وانشناس و له&zwnj; هه&zwnj;مووی گرنگ تر ، مرۆڤێکی پڕ له&zwnj; هه&zwnj;ستی ئینسانی بوو . دۆکتۆر سه&zwnj;عدی به&zwnj; پێچه&zwnj;وانه&zwnj;وه&zwnj; وه&zwnj;کوو ئه&zwnj;و که&zwnj;سانه&zwnj;ی که&zwnj; زانکۆ دوایی دێنن نه&zwnj;بوو که&zwnj; په&zwnj;یوه&zwnj;ندی له&zwnj; گه&zwnj;ڵ دونیای فیکر و زانین و زانکۆ بچڕێ ، له&zwnj; گه&zwnj;ڵ مامۆستایانی زانکۆ و خوێندکاران په&zwnj;یوه&zwnj;ندی ی هه&zwnj;بوو ، یارمه&zwnj;تی خوێندکارانی هه&zwnj;ژاری ده&zwnj;دا ، دۆکتۆر سه&zwnj;عدی ، دۆکتۆری هه&zwnj;ژاره&zwnj;کان و بێ ده&zwnj;ساڵاته&zwnj;کان بوو ، وه&zwnj;کوو ڕۆحێکی گه&zwnj;وره&zwnj; هه&zwnj;رگیز هه&zwnj;رگیز نرخێکی دانه&zwnj;نا بۆ پرستیژێک که&zwnj; وه&zwnj;کوو دابێک و ڕێچکه&zwnj;یێک جێ که&zwnj;وتبوو له&zwnj; دونیای پزیشکان . له&zwnj; کووچه&zwnj; و کۆڵان و شه&zwnj;قام هه&zwnj;ر کات پێویست بوایا ، نه&zwnj;خۆشه&zwnj;کانی تیمار ده&zwnj;کرد، دۆکتۆر سه&zwnj;عدی هیچ کات سیاسه&zwnj;تی نه&zwnj;کرد و هیچ گرووپێک و هیچ بیرۆکه&zwnj;یێکیشی هه&zwnj;ڵ نه&zwnj;بژارد ، به&zwnj;ڵام ڕۆحێکی ئۆقیانووسی ی بوو به&zwnj; نسبه&zwnj;ت ئامانجه&zwnj;کانی، ئینسانی و مرۆڤایه&zwnj;تی . دۆکتۆر سه&zwnj;عدی له&zwnj; ڕێکه&zwnj;وتی 16/۲/1345 ی هه&zwnj;تاوی له&zwnj; شاره خنجیلانه&zwnj;که&zwnj;ی نۆدشه&zwnj; له&zwnj; &zwnj;بنه&zwnj;ماڵه&zwnj;یێکی هه&zwnj;ژار له&zwnj; دایک بوو ، به&zwnj; هۆی ئه&zwnj;وه&zwnj;ی که&zwnj; وه&zwnj;کوو بلیمه&zwnj;تێک و نابیغه&zwnj;یێک به&zwnj;هره&zwnj;مه&zwnj;ند بوو ساڵێک زووتر له&zwnj; کاتی ئاسایی نێردرایه&zwnj; قۆتابخانه&zwnj;، قۆناغی سه&zwnj;ره&zwnj;تایی له&zwnj; قۆتابخانه&zwnj;ی ئۆلفه&zwnj;تی نۆدشه&zwnj; ته&zwnj;واو کرد و قۆناغه&zwnj;کانی ناوه&zwnj;ندی و دوا ناوه&zwnj;ندی شی له&zwnj; نۆدشه&zwnj; به&zwnj; باشترین مۆعه&zwnj;دڵ دوایی هێنا. ئه&zwnj;و ڕۆحه&zwnj; ناسکه&zwnj; به&zwnj;و هۆیه&zwnj;وه&zwnj; که&zwnj; له&zwnj; کاتێک دا که&zwnj; هێشتا قۆتابی بوو ، دایکی به&zwnj; هۆی نه&zwnj;بوونی دۆکتۆر و که&zwnj;ره&zwnj;سه&zwnj;ی پزیشکی ، له&zwnj; نۆدشه&zwnj; له&zwnj; ژیان ماڵ ئاوایی کردبوو له&zwnj;گه&zwnj;ڵ خۆی و ڕۆحی دایکی په&zwnj;یمانی به&zwnj;ست بوو که&zwnj; ببێته&zwnj; دۆکتۆر و تا ئه&zwnj;و ڕاده&zwnj;یه&zwnj; که&zwnj; بۆی بلوێ ، له&zwnj; ده&zwnj;رد و برین و نه&zwnj;خۆشی و مه&zwnj;رگی هه&zwnj;ژاره&zwnj;کان که&zwnj;م کاته&zwnj;وه&zwnj; ، بۆیه له&zwnj; ساڵی 1365 ی هه&zwnj;تاوی به&zwnj; ڕۆتبه&zwnj;ی 9 وه&zwnj;ک خوێندکارێکی پزیشکی له&zwnj; زانکۆی تاران وه&zwnj;رگیرا ، له&zwnj; ساڵی 1372 دوایی به&zwnj; قۆناغی زانکۆی پزیشکی هێنا و دوای دوو ساڵ سه&zwnj;ربازی ، وه&zwnj;کوو پزیشک به&zwnj; ڕۆحێکی پڕ له&zwnj; ئاوات بۆ خزمه&zwnj;ت به&zwnj; هه&zwnj;ژاران و خه&zwnj;ڵکی بێ ده&zwnj;سه&zwnj;ڵات ، له&zwnj; شاری مه&zwnj;ریو&zwnj;ان ده&zwnj;ستی کرد بو خزمه&zwnj;ت کردن و له&zwnj; ساڵی 1375 ژیانی هاوبه&zwnj;شی پێک هێنا که&zwnj; به&zwnj;هره&zwnj;ی ئه&zwnj;و ژیانه&zwnj; سێ کچی خنجیلانه&zwnj; به&zwnj; ناوه&zwnj;کانی : په&zwnj;ریا ، کیمیا و هێلیا بوو. به&zwnj; داخ و که&zwnj;سه&zwnj;رێکی زۆره&zwnj;وه&zwnj; ، ئه&zwnj;و ڕۆحه&zwnj; مه&zwnj;زنه&zwnj;و گیانه&zwnj; پڕ له&zwnj; هه&zwnj;ستی ئینسانیه&zwnj; ، له&zwnj; یه&zwnj;که&zwnj;م ڕۆژی سه&zwnj;رماوه&zwnj;ی 1386ی هه&zwnj;تاوی ، هاوکات له&zwnj;گه&zwnj;ڵ خه&zwnj;زانی داره&zwnj;گوێزه&zwnj;کانی باخه&zwnj;کانی هه&zwnj;ورامان ئه&zwnj;و هه&zwnj;موو بیرۆکه&zwnj; ئینسانیه&zwnj; و ئاواته&zwnj; گه&zwnj;ورانه&zwnj; بۆ مرۆڤایه&zwnj;تی له&zwnj; نه&zwnj;خۆشخانه&zwnj;ی په&zwnj;یامبه&zwnj;رانی شاری تاران ، به&zwnj; هۆی نه&zwnj;خۆشی دڵه&zwnj;وه&zwnj; به&zwnj; جه&zwnj;سته&zwnj; ماڵ ئاوایی ی لێ کردین و هه&zwnj;تا هه&zwnj;تایه یاد و بیری له&zwnj; دڵی هه&zwnj;ژاران و خه&zwnj;ڵکی ناوچه&zwnj;که&zwnj; هه&zwnj;ر ده&zwnj;مێنێ ، ڕۆحی شاد .                                                         جه&zwnj;لال شه&zwnj;فێعی  &zwnj;     &zwnj;          &zwnj; &zwnj;     text/html 2006-12-07T05:00:00+01:00 خالد حبیبی نودشه http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/36052/clubname/nowdeshah با سلام تصاویر زیبایی از نودشه بحث های کلوب گذاشتم سر بزنید text/html 2006-11-20T05:00:00+01:00 خالد حبیبی موسیقی هه ورامان http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/34254/clubname/nowdeshah موسیقی هورامی ، همچون دیگر جلوه های دیگر فرهنگ و هنر هورامان از تاثیر موسیقی فرهنگ های دیگر بركنار مانده و همچنان اصالت خویش را حفظ نموده است . این موسیقی های فولكلوریك دارای جمله هایی ساده ، با وسعت صوتی محدود به یك دانگ (تترآكورد ) و فرمی ترجیع بندی است كه در اصطلاح موسیقی استروفیك ( چندین بند شعر كه آنرا با یك ملودی واحد و مشخص می خوانند ) نامیده می شود . بیشتر ترانه های هورامی بصورت تبادل دو گروه خواننده یا تبادل خواننده و گروه -همراه با كف زدن - خوانده می شود موارد اجرای ناآگاهانه چند صدایی نیز در این موسیقی دیده می شود بدین گونه كه پیش از پایان یافتن بند اول ، گروه یا خواننده دیگر بند بعدی را از نت دیگری آغاز می كند و در نتیجه چند لحظه ای دو صوت بطور همزمان در فواصل مختلف اجرا می گردد .موسیقی هورامان را می توان بدو گروه چپله و گوشی تقسیم كرد <UL> <LI dir=rtl> چپله&nbsp;:&nbsp;آهنگ هایی را شامل می شود كه ریتمی مشخص دارند و همراه با كف زدن اجرا می شود <LI dir=rtl> گوشی : این نوع ملودی های آواز مانندی را در بر می گیرد كه ریتم منظم ندارند و اغلب به صورت آزاد اجرا می شوند و خوانندگان بهنگام اجرای موسیقی یك یا دو دست خود را روی گوش می گذارند تا تمركز بیشتری بیابند . از جمله های این موسیقی می توان به سیاچمانه ، شیخانه ، مناجات و حالیات اشاره كرد &nbsp;</LI></UL> سیاچمانه :كه گفته می شود به سیاه جامگان دوره زرتشت است نزدیك چهل و شش نوع آن در پرده های مختلف و گوناگون بجامانده است استاد سیاچمانه در دوره معاصر و اخیر استاد عثمان كیمنه ای است كه مشهور عام و خاص مردم هورامان و حتی كردستان است و با صدایی گرم و رسای خود در حفظ و توسعه این موسیقی فولكلور نقشی اساسی ایفا كرده است . text/html 2006-11-08T05:00:00+01:00 مجتبی احمدی هه ورامان http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/33089/clubname/nowdeshah منطقه هورامان ناحیه ای كوهستانی واقع در استانهای كرمانشاه و&nbsp;كردستان می باشد و حدود جغرافیائی آن به قرار زیر است از شمال به مریوان، از جنوب&nbsp;به شهرستان جوانرود ،از غرب به كشور عراق و از شرق به ارتفاعات شاهو. بخش اعظم&nbsp;هورامان در استان كرمانشاه واقع شده فعلا از نظر تقسیمات كشوری در محدود شهرستان پاوه&nbsp;قرار دارد. آنچه كه در این نوشته مورد اشاره قرار می&zwnj;گیرد، عموماً محدوده واقع در&nbsp;شهرستان پاوه می باشد. در مورد كلمه هورامانAwramanو &nbsp;وجه تسمیه آن نظرات&nbsp;گوناگون وجود دارد ، اما به نظر می رسد كه اصل آن از كلمه هورامان به معنی بر&nbsp;افراشته و بلند باشد. منطقه هورامان به طور متوسط در ارتفاع 1600متری از سطح دریا&nbsp;قرار داشته و شهر پاوه حدود 1700 متر ارتفاع دارد. شهرستان پاوه یكی از شهرستانهای&nbsp;تابعه استان كرمانشاه می باشد كه طبق آخرین سرشماری جمعیتی حدود 70 هزار نفر دارد.&nbsp;شهر پاوه كه اكنون در مركزیت منطقه هورامان قراردارد، در حدود 125 كیلومتری شمال&nbsp;غرب كرمانشاه واقع شده است. این شهرستان دارای 3 بخش نوسود، باینگان و مركزی و&nbsp;چندین دهستان است. تا اواخر دهه1330 شهرستان پاوه تابع استان كردستان بوده و از&nbsp;آن تاریخ تاكنون در محدوده استان كرمانشاه قرار گرفته است. بخش مهمی از این شهرستان&nbsp;یعنی جوانرود در سال 1369 به صورت شهرستان مستقلی از آن جدا شد. ناحیه هورامان یكی&nbsp;از نواحی تاریخی است و محل جنگهای متعددی میان نیروهای متخاصم از جمله در حمله&nbsp;اسكندر و جنگهای سپاه اسلام و ساسانیان بوده است. هنوز آثاری تاریخی همچون مقبره&nbsp;پیرشالیار و بقایای آتشكده آتشگاه و مقبره سید عبیدالله معروف به كوسه هجیج در این&nbsp;ناحیه مشاهده می&zwnj;شوند. گویش بخش اعظم مردم منطقه به لهجه هورامی یكی از لهجه های&nbsp;متعدد زبان كردی است و شباهت زیادی به زبان اوستائی دارد. بخش قابل توجهی نیز به&nbsp;لهجه جافی یكی دیگر از گوشیهای زبان كردی تكلم می کنند.&nbsp;مردم هورامان از نظر مذهبی&nbsp;عموماً تابع دین اسلام و مذهب تسنن شاخه شافعی&nbsp;هستند. و این وضع بعد از جنگهای&nbsp;ایران و عثمانی تثبیت شده است؛ با این حال طریقت های گوناگون مذهبی و عرفانی از جمله&nbsp;نقشبندینه، قادری و غیره نیز در تاریخ هورامان نقش بازی كرده&zwnj;اند. بخش اعظم مردم)حدود 60 درصد ) ساكن شهرهای پاوه ،نوسود، نودشه و باینگان و بقیه در روستاها ساكن&nbsp;هستند. تركیب جمعیتی منطقه عمدتاً جوان است. باغداری و كشاورزی به شیوه سنتی،&nbsp;بادلات مرزی (با كردستان عراق ) اشتغال در پرورش های در دست احداث در شهرهای دیگر&nbsp;ایران و اشتغال در ادارات دولتی از جمله مشاغل عمده فعلی نیروی كار قلمداد می شوند . نگاهی گذرا به فرهنگ و ادبیات هورامان هورامان سرزمین ترانه&zwnj;های&nbsp;معطوف به طبیعت، سرزمین شاعران طبیعت دوست، سرزمین ادبیات شفاهی و نانوشته و&nbsp;سرزمین عرفان دوستان بوده است. متاسفانه هورامان بعلت صعب العبور بودن ارتباط&nbsp;چندانی زیادی با نواحی دیگر نداشته نداشته و همین امر نوعی ایزولاسیون اجتماعی و&nbsp;جغرافیایی را بر ساكنین آن تحمیل نموده است. با این حال ضرورت های زندگی این&nbsp;ارتباط را بیشتر نموده و وسعت بخشیده است . اگر تا دیروز مراودات مردم هورامان&nbsp;عمدتاً با بخش های محدودی از كردستان عراق و ایران بوده است ، اكنون تا مراكز و&nbsp;شهرهای عمده ایران و حتی اروپا و امریكا و استرالیا وسعت یافته است . ترانه&nbsp;های هورامان ترانه&zwnj;های هورامانی كه در اصطلاح محلی به گورانی معروفند بسیار&nbsp;متعدد و متنوع اند . این ترانه ها عمدتاً موسیقی به همراه نداشته و فقط با صوت و&nbsp;آهنگ خوانده می شود ، مضمون بخشی از این ترانه&zwnj;ها را عشق و عرفان تشكیل می&zwnj;دهد. زن،طبیعت و مراد و نیز عزیزان از دست رفته منشا بسیاری از ترانه ها و آوازهای&nbsp;فولكلوریك در هورامان می&zwnj;باشد. از معروفترین این ترانه&zwnj;ها می&zwnj;توان به سیاچمانه و&nbsp;دره&zwnj;یانه اشاره كرد.ترانه&zwnj;های شاد و در اصطلاح محلی چپی معمولاً همراه با رقص و&nbsp;در مراسم عروسی و شادی خوانده می&zwnj;شوند . آهنگ و شعر این ترانه&zwnj;ها متعلق به شخص خاصی&nbsp;نیست و سینه به سینه به نسل امروزی رسیده است.خوانندگان معروف این ترانه&zwnj;ها در&nbsp;حال حاضر افرادی چون عثمان و محمد حسین كیمنه&zwnj;ای ، جمیل نوسودی ، توفیق دزآوری ، فتح&nbsp;اله امینی می&zwnj;باشند .ترانه&zwnj;های غمگین یا هوره عموماً در مراسم یاد عزیزان از دست&nbsp;رفته و توسط زنان خوانده می شود . ترانه&zwnj;های عرفانی عموماً در تكیه&zwnj;ها و خانقاه&zwnj;ها&nbsp;و توسط پیروان طریقت قادری و نقشبندی خوانده می&zwnj;شود و اكثراً مضمون عرفانی و ندامت&nbsp;از كرده&zwnj;ها دارد . ترانه&zwnj;های دیگری از جمله مخصوص كودكان موسوم به لای لای ، ترانه&nbsp;مخصوص احشام مخصوصاً هنگام دوشیدن ماده&zwnj;گاو موسوم به توی توی و ترانه مخصوص هنگام&nbsp;كار و فعالیت در میان مردم هورامان ، مخصوصاً زنان رایج هستند.&nbsp; موسیقی در&nbsp;هورامان قدیم غیر از دف و نوعی نی كه در اصطلاح محلی به آن لولی یا شمشال می&zwnj;گویند&nbsp;، از آلات دیگری استفاده نشده است . این دو وسیله هم عموماً در مراسم مذهبی كاربرد&nbsp;داشته اند .با نی چندین نوع آهنگ نواخته می&zwnj;شود كه معروفترین آنها چمری و سحری&nbsp;می&zwnj;باشد&nbsp; شعر در قیاس با سایر مناطق كرد نشین شاید بتوان گفت كه تعداد&nbsp;شاعران این منطقه بیشتر بوده است . مضمون شعر شاعران هورامان نیز عمدتاً عاشقانه،&nbsp;عرفانی و طبیعت دوستی است. از معروفترین شاعران این ناحیه می&zwnj;توان به مولوی&nbsp;تاوگوزی، بیسارانی، صیدی هورامی، میرزا شفیع و میرزا عبدالقادر پاوه&zwnj;ای اشاره&nbsp;نمود&nbsp; چند بیتی شعر ئاخ په&zwnj;ی خه&zwnj; text/html 2006-02-27T05:00:00+01:00 خالد حبیبی نودشه آلپ ایران http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/952/clubname/nowdeshah كرمانشاه نودشه آلپ ایران مختار شكرى پور: اگر همسفر خورشید شوى و از فراز كوه شاهو طلوع كنى و دید گانت را بر كوه هاى بلند و دره هاى عمیق و تنگ سرزمین اهورایى هورامان بگشایى، شهرى مى بینى كه در حصار كوه ها و جنگل هاى بلوط گم شده است، شهرى كه خانه هاى سنگى و محكم اش پله پله به سمت كوه هایى كه سكوى تجلى اند در عروج اند.«نودشه» شهرى در نقطه صفر مرزى میان ایران و عراق است. از توابع شهرستان پاوه است و &#1777;&#1781;&#1776; كیلومتر از كرمانشاه فاصله دارد. تاریخ نودشه قدمتى به قدمت آتشكده هایى كه اكنون خاموش اند دارد. اطراف «نودشه» را كوه ها، جنگل هاى بلوط و زالزالك و ون و انواع درختان میوه دربرگرفته است. علاوه بر جنگل و درختان میوه پوشش هاى گیاهى كوهستانى گوناگون شامل انواع درختچه ها و گل هاى كوهستانى و سبزه هایى كه خوراك دام هاى مردمان آنجاست را مى توان از جلوه هاى دیگر این طبیعت دیدنى عنوان كرد. درختان میوه اش نیز شامل گردو، انار، انجیر، انگور، توت، گلابى و... است. طبیعت نودشه تركیبى از كوه، جنگل، رودخانه، باغ هاى سرسبز و انبوه میوه و دره هاى عمیق است به طورى كه مى توان با جرات آن را آلپ ایران نامید.منطقه «نودشه» به واسطه كوهستانى بودن و صعب العبور بودن اش و همچنین جنگ هشت ساله ایران و عراق و درگیرى هاى داخلى آن سال هاى كردستان همچنان بكر و اصیل مانده است.معمارى خانه هاى نودشه كه در بافتى محكم از سنگ، گل و چوب است را مى توان جلوه اى از روحیه سرسخت این مردم عنوان كرد. مردمان نودشه براى خود قصه هایى دارند؛ قصه هایى واقعى كه رنگ افسانه به خود گرفته اند و سرشار از رمز و راز هستند به طورى كه شما را تا مدت ها درگیر و حیران مى كنند. مردم نودشه كرد اورامى هستند. اورامى زبان بازمانده از اوستایى است و به آسانى مى توان ریشه هاى اوستایى را در این زبان یافت. هواى بهاران اش به قول فردوسى بزرگ پرخروش با زمینى پرزجوش است. پاییزانش رنگین كمانى از رنگ و زمستان اش سرشار از سكوت برف است. برفى كه بر كوه و جنگل و دره و صخره ها مى نشیند و دنیایى سراسر سپیدى پدید مى آورد. text/html 2006-02-24T05:00:00+01:00 خالد حبیبی در مورد نودشه بیشتر بدانیم http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/503/clubname/nowdeshah نودشه شهری در نقطه صفر مرزی ایران و عراق، در &#1777;&#1781;&#1776; کیلومتری شهر کرمانشاه و از توابع شهرستان پاوه یا اورامانات است. «نودشه» در میانه کوه&zwnj;هایی بلند، دره&zwnj;هایی عمیق و تنگ واقع شده و اطرافش را جنگل&zwnj;های بلوط، ون و درختان میوه و چشمه&zwnj;های زلال فراگرفته&zwnj;است. خانه&zwnj;هایش پله پله و به سمت کوه&zwnj;ها در اوج&zwnj;اند. این شهر از شمال با مریوان و از سوی غرب با شهرهای غربی کردستان عراق از جمله حلبچه و بیاره هم مرز است. مردم نودشه به گویش اورامی (هه ورامی) از زبان کردی سخن می&zwnj;گویند که یکی از زبان&zwnj;های ایرانی شمال غربی است.(به نظر من جزئ زبانهای هند و اروپایی است) از آرامگاه&zwnj;های معروف منطقه نودشه می&zwnj;توان از آرامگاه پیر شالیار زرتشتی و آرامگاه سید عبیدالله برادر امام رضا ملقب به «کوسه هجیج» نام برد. در منطقه نودشه همچنین تکیه&zwnj;ها و خانقاه&zwnj;های درویشی زیادی وجود دارد که در آنها آیین&zwnj;های سماع و تهلیله اجرا می&zwnj;گردد. واژه «نودشه» به معنی «نودژ» یا «دژنو» است.