مقالات کلوب هنرستانهای موسیقی

مقالات کلوب هنرستانهای موسیقی 2012-05-28T12:10:00+01:00 text/html 2010-03-08T07:00:20+01:00 عافا بهاری دانستنیهای گوناگون دنیای موسیقی http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/1034704/clubname/music1club دانستنیهای گوناگون دنیای موسیقی ● مختصری از موسیقی: موسیقی هنری است که به منظور انتقال حالت روحی خاصی که موسیقیدانان آن را تجربه کرده اند، به بهترین و گویاترین نحو به کار می رود . موسیقی به خودی خود گویاست و از دیدگاه صرف زیبایی شناسی چیزی ورای موسیقی را بیان نمی کند ولی از دیدگاه روانشناسی گنجایش فکری بشر همان اندازه که محدود است نامحدود نیز هست بنابراین هر موضوع عادی مفاهیم موسیقائی را تحریک کرده و یا برعکس موسیقی می تواند معانی و یا موضوعاتی ورای موسیقی را تحریک کند . موسیقی توصیفی می تواند تا آنجا پیش برود که کل داستان را با سمبلهای موسیقایی نقل کند . قطعات کاراکتریستیک زیادی وجود دارند که هر حالتی را که قابل تصویرکردن باشد بیان می کنند مانند نوکتورن ها ، بالادها ، مارش های عزا ، رمانس ها ، خاطرات کودکی و ...... از شوپن و شومان ، سمفونی اروئیکای چایکوفسکی و سمفونی پاستورال او ، رومن کارناوال برلیوز ، رومئو و ژولیت چایکوفسکی ، چنین گفت زرتشت ریشارد اشتراوس ، دریای دوبوسی و دریاچه قوی توانلای( Swan of Tounela ) سیبلیوس و بسیاری از موسیقی های کر ، اپرا ، ملودرامها ، باله ها و موسیقی های متن فیلم ، تمام این مقولات نه تنها مفاهیم موسیقایی را بیان می کنند بلکه تاثیرات ثانویه ای را که مورد نظر آهنگساز است توام با تداعی کاراکتری خاص نیز به وجود می آورند؛ واژه کاراکتر در موسیقی نه تنها به هیجانات و حالاتی که بایستی قطعه ایجادکندمنحصر نمی گردد بلکه در اصل شیوه اجرا را بیان می کند . تمپو به تنهایی کاراکتر را مشخص نمی کند ( بخصوص که در موسیقی کلاسیک این موضوع حقیقت ندارد ) چون برای آداجیو صدها و برای اسکرتسو هزاران کاراکتر وجود دارد . تمپو در واقع بعضی از ویژگیهای کاراکتر را مشخص می کند نه همه چیز را . ● کف زدن کف زدن به عنوان تشویق شنونده ازاجراکننده موسیقی ، رسمی قدیمی است . کف زدن در اصل باید ریشه روانی داشته باشد یعنی شادی و هیجان حاصل از شنیدن چنان شدید است که شنونده احساسات خود را به این وسیله ابراز می کند اما این واکنش ناخودآگاه درطول زمان جای خودرابه نوعی نزاکت و تکلیف اجباری داده است . جالب است که بدانیم کف زدن در قدیم با آنچه امروز معمول است فرق داشته است . به طور کلی بعضی از فرمهای موسیقی مانند سونات ، سمفونی ، کنسرتو و ... از چند قسمت تشکیل شده اند . امروز کف زدن بین موومانهای یک سونات یا سمفونی منسوخ شده است اما در قرن ۱۸ نه تنها بین موومانها بلکه هنگام اجرای قطعات نیز گاهی کف می زدند . کف زدن برای کدانس در کنسرتها نیز یک رسم قدیمی است البته در زمان ما کف زدن بین موومانهای یک قطعه ممنوع است و فقط در پایان کامل کنسرت کف زده می شود هنوزهم در ایتالیا برای آواز بخصوص شانسون کف زدن ضمن اجرا معمول است در اسپانیا نیز هنگام اجرای یک قطعه اغلب صدای فریاد اوله ( Ole ) از جمعیت برمی خیزد . در اپراهای ایتالیایی همیشه بعداز هر اریا جمعیت کف می زنند آهنگسازان کلاسیک بخصوص موسیقی را طوری می نوشتند که اریا با اکورد کامل به پایان برسد و شنوندگان مجال دست زدن داشته باشند ریاچارد واگنر رسم کف زدن را در اپراهای خود ممنوع کرد و جمعیت فقط در پایان هر پرده حق کف زدن و ابراز احساسات را داشتند در اپراهای مدرن نیز موضوع کف زدن منسوخ شده است . در ا جرای موسیقی کف زدن معمول نیست حتی پس از پایان موسیقی هم حضار حق کف زدن ندارند در کلیسا کف زدن برای موسیقی ممنوع ا ست ولی چند مورد استثنایی وجود دارد که مردم چنان از موسیقی به هیجان آمدند که در کلیسا هم کف زدند از جمله در سال ۱۹۲۰ در یکی از کلیساهای ایتالیا هنگامی که ارگانیست معروف بوسی Bossi ارگ می نواخت مردم چنان به هیجان آمدند که بی اختیار برای او دست زدند . بسیار جالب است که بدانیم در بسیاری از کشورها بعضی از تالارها و اپراها افرادی را برای کف زدن استخدام و بودجه ای نیز برای کف زدن پیش بینی می کنند text/html 2010-03-08T06:59:45+01:00 عافا بهاری پیش فرض تاثیر موسیقی بر روی قلب http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/1034700/clubname/music1club یادگیری و نواختن ساز میتواند تاثیرات مثبتی را بر روی قلب داشته باشد؛ محققان ایتالیایی و انگلیسی در یک سری از آزمایشات دست به مقایسه میان افراد موزیسین و غیر موزیسن و تاثیر موسیقی در سبکهای مختلف همچون آثار کلاسیک مانند قطعات بتهوون و یا حتی موسیقی تکنو نمودند. در طی این تحقیق محققان متوجه شدند سرعت و ریتم قطعه بسیار تاثیر برانگیزتر از سبک قطعه میباشد! این آزمایش بر روی بیست و چهار نفر انجام شد و جالب این بود که در میان این عده تاثیر سرعت قطعات بر اشخاصی که موسیقی کار می کرده اند بیش از دیگران بود چرا که این عده یاد گرفته بودند تا همراه با قطعه و در بین جملات مختلف تنفس نمایند که یکی از عادتهای معمول در میان نوازندگان میباشد. این دانشمندان که اعضای آن از دانشگاه های پاویا و آکسفورد به این 24 نفر زن و مرد قبل و در هنگام پخش قطعات شیوه و سیکل تنفسی را یاد دادند؛ نصف این افراد نوازندگانی بودند که اکثر بمدت هفت سال و یا بیش از آن سازهایی همچون ویولون - پیانو - فلوت - کلارینت و غیره مینواختند و بقیه کسانی بودند که هیچ سابقه آموزش موسیقی و نوازندگی نداشته بودند. هر کدام از این افراد به مدت کوتاهی (دو دقیقه) و بر حسب اتفاق به نوعی از موسیقی گوش میداد و در ادامه چهار دقیقه موسیقی یکسان برای تمامی افراد پخش میشد و دو دقیقه هم استراحت مابین هر یک از این مراحل برای شرکت کنندگان وجود داشت. از جمله موسیقی هایی که در این آزمایش برای شرکت کنندگان انتخاب شده بود میتوان به سمفونی شماره 9 بتهوون - چهار فصل ویوالدی - قطعه ای از آنتون وبرن و گروه Red Hot Chili Peppers و همچنین قطعاتی از موسیقی تکنو و رپ نیز وجود داشت که هر یک از این قطعات از سرعت مشخصی برخوردار بود؛ مثلا انتخاب قسمت سریع از چهار فصل ویوالدی و همچنین قطعاتی که از ریتمهای مختلف و ترکیبی شامل شده بود باعث بالا رفتن تنفس میشدند و این ارتباطی به سبک موسیقی نداشت بلکه چه در قطعات سریع کلاسیک و چه تکنو این تاثیر مشابه بود. قطعات آرام و تفکر برانگیز بر خلاف قطعات سریع موجب پایین آمدن ضربان قلب می شد و آرامش را میشد بوضوح در هنگام استراحت میان قطعات (دو دقیقه) در شنونده مشاهده نمود. اما تاثیر این آزمایشات بر روی افرادی که نوازنده بودند بسیار بیشتر از افراد عامی بود. محققان متوجه شدند که تاثیر ریتم و سرعت آرام و همچنین سکوت و توقف پس از آن میتواند در جلوگیری از حملات و دردهای قلبی بسیار مفید باشد. دکتر Luciano Bernadi و پرفسور Peter Sleight در این مورد بیان میدارند که: انتخاب موسیقی مناسب با سرعت های متناوب (سریع - کند) و سپس توقف و استراحت میتواند در ادامه آرامش را برای شخص بوجود آورد. دکتر Charmaine Griffiths سخنگوی بنیاد قلب انگلیس (BHF) در این باره میگوید: این تحقیق کوچک در این زمینه موجب شد تا دانشمندان این مرکز متوجه بشوند که چقدر حالات و احساسات مثبت و خوشایند میتواند در تندرستی یک فرد تاثیر داشته باشد. محققان این مرکر اخیرا توانستند نشان دهند که احساسات و رفتار یک انسان چقدر در سلامتی وی تاثیر دارد. انسانها به شیوه های مختلفی آرامش کسب می نمایند، میتواند (رسیدن به آرامش) برای برخی گوش دادن به موسیقی باشد در حالیکه برای عده ای دیگر میتواند این آرامش خواندن کتاب و یا حتی قدم زدن باشد. عده ای با موسیقی موزارت آرامش بدست می آورند و عده ای دیگر با موسیقی مدونا و محتمل میباشد که هر شخصی با سبکی خاص از موسیقی کسب آرامش نماید. همچنین از دیگر یافته های این محققان این بود که موسیقی میتواند استرس ها و تنشهای بدن را از بین ببرد و باعث شود تا فعالیتهای ورزشی افراد نیز بالاتر رود و حتی از سوی دیگر بر رفتارهای حیوانات از جمله گیاهان و حیوانات تاثیر مثبت بگذارد که این تاثیر بر انسان کاملا مشخص شده است. text/html 2010-03-08T06:58:37+01:00 عافا بهاری نت&zwnj;های شاد و غم&zwnj;انگیز موسیقی زندگی http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/1034698/clubname/music1club چرا نواهای موسیقی که با کلیدهای اصلی نواخته می&zwnj;شوند، به نظر شاد می&zwnj;آیند؛ در حالی&zwnj;که موسیقی نواخته شده با کلیدهای فرعی غالبا غم&zwnj;انگیز و افسرده است؟ روانشناسان در پاسخ می&zwnj;گویند که به نظر می&zwnj;رسد الگوی کلیدهای اصلی، انعکاس گفتارهای شاد است؛ در حالی&zwnj;که کلیدهای فرعی با گفتار آرام تطابق دارند. این مسئله نشان می&zwnj;دهد که زبان، ابراز احساسات ما در موسیقی را شکل داده&zwnj;اند. عوامل بسیاری در تاثیرگذاری احساسی موسیقی دخیل هستند و از این میان برخی عوامل مهم&zwnj;تر و شایع&zwnj;ترند: یک نواخت بلند، سریع و جهشی به نظر شاد می&zwnj;آید، زیرا بازتاب&zwnj;دهنده طرز رفتار یک فرد هیجان&zwnj;زده است. موسیقی آرام و کند با ضرب&zwnj;آهنگی منظم، حالات ناراحتی و عزا را تداعی می&zwnj;کند. اما نکته مبهم این است که چرا کلیدهای اصلی، صدایی شاد و کلیدهای فرعی، صدایی غم&zwnj;انگیز دارند. دانیل بولینگ، عصب&zwnj;شناس دانشگاه دوک در دورهام کالیفرنیای شمالی گفت: «این موضوع سال&zwnj;های سال مشکلی در نظریه&zwnj;های موسیقی بوده است.» بولینگ و همکارانش برای پی بردن به پاسخ این سوال، ابتدا نحوه توزیع نواها را در 7500 موسیقی کلاسیک غربی و موسیقی&zwnj;های فنلاندی در نت&zwnj;های اصلی و فرعی بررسی کردند. آن&zwnj;ها دریافتند که ثلث&zwnj;های فرعی حدود 15 درصد نوا&zwnj;ها را در قطعات فرعی تشکیل می&zwnj;دهند، اما در قطعات اصلی تنها یک درصد نواها را شامل می&zwnj;شوند. گفتار شاد آنها سپس این وقفه&zwnj;های موسیقی را با بسامد&zwnj;های آهنگین مهم در مصوت&zwnj;های گفتاری ادا شده توسط انگلیسی&zwnj;زبانان با لهجه آمریکایی در صداهای شاد و ناراحت مقایسه کردند. نمونه&zwnj;های گفتاری آن&zwnj;ها از ده داوطلب بود که صدایشان در هنگام خواندن تک&zwnj;گفت&zwnj;های مختلف ضبط شده بود. مطالب خوانده شده شامل برنده شدن در یک قرعه&zwnj;کشی و یا ناراحتی از شکست در ازدواج بود. ارتباط فرکانسی در گفتار هیجان&zwnj;انگیز کاملا با موسیقی کلید&zwnj;های اصلی مطابقت می&zwnj;کرد، در حالیکه گفتار درمانده با موسیقی فرعی تطابق داشت. این گروه در مورد صحبت&zwnj;کنندگان چینی ماندارین نیز به نتایج مشابهی رسیده و اعلام کردند شاید این نتایج جهانی نباشد، اما ارتباط نزدیکی با فرهنگ&zwnj;های مختلف دارد. بولینگ افزود:« جالب است که این مسئله ریشه&zwnj;های زیستی دارد.» text/html 2009-05-23T20:08:16+01:00 علی جان گزارش کامل و تصویـــری از EuroVision2009 و کامل ترین عکس ها از آرش و آیسلpart1 http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/272017/clubname/music1club الکساندر ریبک خواننده و موسیقیدان ۲۳ ساله نروژی برنده رقابت ترانه های اروپا که به &quot;یورو ویژن&quot; شهرت دارد شده است.. این مسابقه روز یکشنبه ۱۶ ماه مه در مسکو پایتخت روسیه برگزار شد. در کل ۲۵ ترانه از همین تعداد کشور اروپایی در رقابت های این دوره یورو ویژن (Eurovision) شرکت داده شدند که از ۴۲ کشور این قاره به آن ها رای داده شد. امسال برای اولین بار نظر هیات داوران نیز در تعیین نتیجه نهایی رقابت های یورو ویژن تاثیر داده شد. در نهایت با رای هیات داوران و بینندگان از ۴۲ کشور- الکساندر ریبک خواننده و نوازنده ویالون نروژی با اجرای ترانه فری تیل (fairytale) مقام اول را به خود اختصاص داد. این هنرمند نروژی با شکستن تمام رکودهای گذشته ۳۸۷ امتیاز به خود اختصاص داد. یورو ویژن به صورت زنده برگزار می شود و یکی پربیننده ترین برنامه های موسیقی در اروپاست. اسلند و جمهوری آذربایجان در رقابت های امسال به ترتیب مقام های دوم و سوم را از آن خود کردند. تیم یورو ویژن بریتانیا پنجم شد. رقابت یورو ویژن در سال ۱۹۵۶ میلادی آغاز شد و یکی از طولانی ترین برنامه های تلویزیونی به حساب می آید .   <a href="http://www.fun-group.info/join/"><img height="411" src="http://www.hutpix.com/pic/19-05-2009/E/001.jpg" width="542" border="0" alt="001.jpg" /></a> الکساندر ریباک و گروه او از نروژ در راه قهرمانی رکوردی تاریخی بر جای گذاشتند     <a href="http://www.fun-group.info/join/"><img height="411" src="http://www.hutpix.com/pic/19-05-2009/E/002.jpg" width="542" border="0" alt="002.jpg" /></a> وهونا، خواننده ایسلندی با اجرای قطعه ای آرام در صحنه ای آکنده از جلوه های دیدنی تصویری دوم شد.     <a href="http://www.fun-group.info/join/"><img height="411" src="http://www.hutpix.com/pic/19-05-2009/E/003.jpg" width="542" border="0" alt="003.jpg" /></a> آرش و آیسل به عنوان نمایندگان آذربایجان سوم شدند .     <a href="http://www.fun-group.info/join/"><img height="411" src="http://www.hutpix.com/pic/19-05-2009/E/004.jpg" width="335" border="0" alt="004.jpg" /></a> حدیثه از ترکیه در رقابتی نزدیک با بریتانیا پیروز شد و به مقام چهارم رسید .     <a href="http://www.fun-group.info/join/"><img height="411" src="http://www.hutpix.com/pic/19-05-2009/E/005.jpg" width="542" border="0" alt="005.jpg" /></a> جید یون، نماینده بریتانیا را اندرو لوید وبر آهنگساز سرشناس همراهی می کرد .     <div> <a href="http://www.fun-group.info/join/"><img height="411" src="http://www.hutpix.com/pic/19-05-2009/E/006.jpg" width="542" border="0" alt="006.jpg" /></a> <div> نماینده استونی تحت عنوان &quot;سمفونی شهری&quot; (Urban Symphony) ششمین رای برتر را به دست آورد.     <div> <a href="http://www.fun-group.info/join/"><img height="411" src="http://www.hutpix.com/pic/19-05-2009/E/007.jpg" width="542" border="0" alt="007.jpg" /></a> <div> اینگا و آنوش، نمایندگان ارمنستان یک تصنیف پرهیجان ارمنی-انگلیسی را اجرا کردند که از موسیقی فولکلور ارمنی بهره می برد .     <div> <a href="http://www.fun-group.info/join/"><img height="411" src="http://www.hutpix.com/pic/19-05-2009/E/008.jpg" width="542" border="0" alt="008.jpg" /></a> <div> اسوتلانا لوبودا، نماینده اوکراین بدون دلیل مشخصی از سربازان رومی به عنوان رقاص استفاده کرد و دوازدهم شد!     <div> <a href="http://www.fun-group.info/join/"><img height="411" src="http://www.hutpix.com/pic/19-05-2009/E/009.jpg" width="487" border="0" alt="009.jpg" /></a> <div> نلی کیوبانو، نماینده مولداوی در لباسی سنتی و با همراهی رقصی پر تحرک به اجرای برنامه پرداخت .     <a href="http://www.fun-group.info/join/"><img height="411" src="http://www.hutpix.com/pic/19-05-2009/E/010.jpg" width="542" border="0" alt="010.jpg" /></a> میرا اود (راست) خواننده فلسطینی تبار که از سوی فلسطینیان اسرائیل مورد انتقاد شدید قرار گرفته بود، در کنار نوا، خواننده اسرائیلی، به عنوان نمایندگان اسرائیل تصنیفی عربی-عبری-انگلیسی را اجرا کردند.     <a href="http://www.fun-group.info/join/"><img height="411" src="http://www.hutpix.com/pic/19-05-2009/E/011.jpg" width="314" border="0" alt="011.jpg" /></a> برنامه کیسی تولا، خواننده 17 ساله اهل آلبانی که به رتبه هفدهم دست یافت، بیشتر باعث تعجب همگان شد!     <a href="http://www.fun-group.info/join/"><img height="411" src="http://www.hutpix.com/pic/19-05-2009/E/012.jpg" width="383" border="0" alt="012.jpg" /></a> لنا، نماینده رومانی که همراه با گروه رقاص-خواننده خود رنگ هایی زنده را برای لباس های خود انتخاب کرده بودند، نتوانستند رتبه ای بهتر از نوزدهم کسب کنند .     <a href="http://www.fun-group.info/join/"><img height="411" src="http://www.hutpix.com/pic/19-05-2009/E/013.jpg" width="290" border="0" alt="013.jpg" /></a> اسکار لویا، نماینده آلمان از وجود دیتا فون تیس، رقاص سرشناس در برنامه خود استفاده کرد اما حضور خانم فون تیس هم نتوانست رتبه ای بهتر از بیستم را برای آلمان به ارمغان بیاورد. <a href="http://www.fun-group.info/join/"></a> </div></div></div></div></div></div></div></div> text/html 2006-02-24T05:00:00+01:00 حمیدرضا ذوالفقار علی رهبری http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/439/clubname/music1club علی رهبری (1337- تهران) A.Rahbari وی از كودكی به موسیقی علاقه داشت و با تشویق پدر و مادرش به فعالیت در این رشته مشغول شد. پس از اخذ دیپلم از هنرستان عالی موسیقی ملی با دریافت مدال و بورسیه مخصوص دولت بهذكشور اتریش نقل مكان كرد. او پس از خاتمه آكادمی موسیقی در وین (رشته آهنگسازی و رهبری اركستر) از سن 23 سالگی به عنوان دستیار آن آكادمی برای آهنگسازی مشغول بهكار شد. ایشان پس از مدتی اقامت در ایران، سال 1355 مجددا به اروپا بازگشت و افتخارتت فراوانی و بی&zwnj;نظیری را كسب نمود از حمله: - 1354 كسب مدال طلای مسابقات جهانی رهبری اركستر در فرانسه - 1357 برنده مدال نقره مسابقات جهانی رهبری اركستر در سوئیس - 1358 رهبری اركستر فیلارمونیك برلن (یكی از بزرگترین اركسترهای جهان) - 1359 دستیار هربرت فون كارایان (از رهبران معروف جهان) - 1359-1357 مسئول هنری اركستر سمفونیك نونبرگ (آلمان) - 1367-1363 مدیر دائمی اركستر فیلارمونیك BRT (بل&zwj;ژیك) - 1364 دریافت مدال طلای دوژاك ازدولت چكسلواكی - 1375-1367 رئیس دائمی اركستر BRT (بلژیك) - 1373 دریافت جایزه مخصوص دولت بلژیك به عنوان 10 سال كار در بروكسل - 1378-1367 رئیس اركستر ویرتیوزی پراگ و مدیر هنری اركستر فیلارمونیك زاگرب (كرواسی) - 1383-1378 رئیسی دائمی اركستر فیلارمونیك مالاگا (اسپانیا) - 1383 بالاترین مدال شهر مالاگا (اسپانیا) - 1384 رهبر میهمان اركستر سمفونیك تهران (ایران) علی رهبری تاكنون بیشتر از120 اركستر را در بیش از 180 شهر جهان و در قاره های مختلف رهبری نموده و بالغ بر 150 CDاز آثار ایشان در بازارهای جهانی عرضه شده كه حدوداً 40 CD آن اپرا می باشد. وی در زمینه آهنگسازی فعالیتی چشمگیر داشته كه از معروفترین این&zwnj; آثار می توان به: - نوحه خوان 1352 - خون ایرانی 1353 - هافمن (هلال ماه) سمفونی برای سیهان آفریقای جنوبی - بیروت 1362 برای 9 فوت - قدرت فلامنكو 1378 - 154 سونت های (Sonnet) شكسپیر بصورت آواز (رباعیات) اشاره نمود. ایشان به دعوت مركز موسیقی و انجمن موسیقی ایران برای رهبری اركستر سمفونیك تهران پس از 30 سال دوری از میهن در سال &#1777;&#1779;&#1784;&#1780; با اشتیاق فراوان به وطن بازگشتند و رهبری اركستر سمفونیك در اجرایی موفق بر عهده داشته است text/html 2006-02-23T05:00:00+01:00 حمیدرضا ذوالفقار شهرداد روحانی http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/397/clubname/music1club شهرداد روحانی از کودکی با موسیقی آشنایی داشت.در سن &#1777;&#1776; سالگی به دلیل علاقه سرشار و تشویق پدر(انوشیروان روحانی) به هنرستان موسیقی ملی ایران وارد شد و نزد ابراهیم روحی فر به فراگیری ساز ویلن پرداخت و بطور خصوصی آهنگسازی را نزد دکتر محمد تقی مسعودیه فرا گرفت. وی سپس برای ادامه تحصیل به آکادمی موسیقی وین در اتریش رفت و در رشته رهبری ارکستر و آهنگسازی فارغ التحصیل شد و در کنار آن لیسانس سازهای ضربی را نیز دریافت کرد. ضمنا آهنگسازی و آرانژمان موسیقی جاز را در کنسرواتوار وین فرا گرفت و هم اکنون عضو انجمن آهنگسازان بین المللی میباشد. در زمان دانشجویی بسیاری از کارهای وی با رهبری خودش اجرا و از رادیو دولتی وین نیز پخش شد. پس از تحصیلات در وین برای ادامه تحصیل به دانشگاه U.C.L.A آمریکا رفت و در رشته رهبری ارکستر و آهنگسازی فیلم ادامه تحصیل داد و همزمان به مدت &#1777; سال به عنوان دستیار رهبر ارکستر سمفونیک COTA و بعد از &#1781; سال به عنوان مدیر و رهبر دائم این ارکستر فعالیت کرد که شامل تعداد زیادی کنسرت می باشد. از کارهای معروف دیگر وی ساختن موسیقی افتتاحیه و آرم رسمی بازیهای آسیایی به سفارش دولت تایلند و کمیته المپیک آسیایی (که در دسامبر &#1777;&#1785;&#1785;&#1784; در تایلند برگزار شد) میباشد که این اثر با ارکستر سمفونیک بانکوک به همراه &#1778;&#1776;&#1776; نفر کر اجرا شده است.وی به دعوت ارکستر فیلارمونیک زاگرب که یکی از قدیمی ترین ارکستر سمفونیک های دنیا است-اجرا و رهبری کرد که در آن موسیقی فیلم از دهه های &#1777;&#1785;&#1779;&#1776; تا &#1777;&#1785;&#1781;&#1776; از آهنگسازان اروپایی اجرا شد.یکی دیگر از برنامه های موفق وی اجرای کنسرت یانی در آکروپلیس یونان بود(که در ایران بنام کنسرت سرزمین مادری پخش شد) که همه قطعات اجرا شده را شهرداد روحانی برای ارکستر تنظیم و رهبری نموده و خود اجرا کننده ویلن در یکی از آهنگ های این کنسرت بوده است. text/html 2006-02-23T05:00:00+01:00 حمیدرضا ذوالفقار یانی http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/396/clubname/music1club نام:یانی نام خانوادگی:کریسومالیس(Chrysomallis) تاریخ تولد:14 نوامبر 1954 (23 آبان 1333) محل تولد:کالاماتای یونان رشته:روانشناسی یانی دوران کودکی و نوجوانی خود را در کالاماتا که شهری کوهستانی و ساحلی بود گذراند. یانی در كودكی به سینما میرفت و موزیك فیلم را گوش می داد و بلافاصله همان آهنگ را بر پیانوی خانه شان پیاده میكرد. در سن 14 سالگی به رشته شنا علاقه مند شد و توانست یک رکورد ملی برای کشورش بجا بگذارد.(او روزی 5 ساعت در یك استخر شنا میكرد تا به موفقیت برسد). یانی در كودكی به سینما میرفت و موزیك فیلم را گوش می داد و بلافاصله همان آهنگ را بر پیانوی خانه شان مینواخت. در سن 18سالگی برای تحصیل بهتر (روانشناسی) به آمریکا رفت و به بهترین دانشگاه روانشناسی جهان رفت.(مینه سوتا) بعد از اینکه فارغ التحصیل شد به یک گروه راك محلی گمنام پیوست و کارش را با سینتی سایزر یا کیبورد آغاز کرد و چون در این زمینه علاقه داشت به موفقیت دست یافت و به شهرت جهانی رسید.او به هالیوود رفت ودر این گروه با یك درامر آشنا شد.یعنی چارلی آدامز. یانی در سمت راست عکس هست.لباس سیاه.این گروه Chameleon نام داشتند آنها با كمك یكدیگر آلبوم Keys To Imagination(كلیدهای خیال)را در سال &#1777;&#1785;&#1784;&#1782; پدید آوردند. او تبدیل شد به آهنگسازی مستقل با تفکراتی منحصر به فرد و این در حالی است که یانی توانایی نوشتن و حتی خواندن نت را ندارد و او با روشهای ابدایی خود آهنگها را می سازد.(به نظر من آهنگهای یانی سبکی است بین راک و کلاسیک و یا هر دوی آنها). یانی غیر از آلبوم های خود آهنگهای زیادی برای برنامه های تلویزیونی و سینمایی و شرکت های تجارتی ساخته است. او مدتها با خانم هنرمندی بنام (Linda Evans) همکاری صمیمی داشت و در سال 1998 این ارتباط را پایان یافته اعلام کرد.او در کنسرت های یانی نقش موثری داشت.لیندا ایوانز یك هنر پیشه ی معروف آمریكایی بود.آنها در آن زمان نامزد بودند. یانی پس از سال 1997 و کنسرت هند و چین دیگر کنسرت و توری برگذار نکرد و به استراحت پرداخت و در سال 2000 آلبومی بنام اگر میتوانستم به تو بگویم(If I Could Tell You) را ساخت و این آلبوم با کارهای قبلی او فرق میکرد چون تمام تنظیمات آن را خودش به انجام رساند. یانی هنگامی که برای ساختن آهنگهای خود تمرکز میکند به هیچ تلفنی جواب نمیدهد و در آرامش کامل وسکوت مطلق ذهن خود را آماده میکند. یانی خیلی بندرت موسیقی گوش میدهد و به گفته خود او موسیقی را از رادیو گوش میکند. یانی می گوید:هدف من ارتباط با احساسات مردم هست.موزیك اشاره به دور امیدواری است و تماسی است روی شنونده. یانی قطعاتی هم برای مادرش فیلیتسا (Felitsa) ساخته است و علاقه زیادی به کشورش و مکانهای قدیمی دارد.نام پدرش هم( sotiri ) سوتیری هست. یانی سالها پیش با شهرداد روحانی همکاری داشت و از تجربیات او استفاده فراوان برد و با همکاری شهرداد و با استفاده از دانش و تجربه او یکی از زیباترین کنسرتهایش را در شهر آکروپلیس یونان و با رهبری شهرداد روحانی اجرا نمود. یانی در سال 2003 آلبومی متفاوت و پر تنوع به نام Ethnicity روانه بازار کرد و احاطه و قدرت خودش را در انواع مختلف موسیقی به دنیا ثابت کرد.در این آلبوم یانی با استفاده از خواننده های جدید نسبت به کارهای قبلی اش نوعی تفاوت آشکار از لحاظ موسیقی با شعر در آهنگهایش ایجاد کرده و به سبک جدید و منحصر به فرد Walk Show روی آورده است.(سبك قبلی یانی New Age بود). او هم اكنون 13 آلبوم دارد.اولین آلبوم او در سال 1980 با نام Optimystique به بازار عرضه شد. تور دوساله یانی(2005 ـ 2003) در &#1778;&#1783;ماه فبریه&#1778;&#1776;&#1776;&#1781; به پایان رسید و دکترای افتخاری را از دانشگاه مینه سوتا دریافت کرد. OPTIMYSTIQUE 1980 KEYS TO IMAGINATION 1986 OUT OF SILENCE 1987 CHAMALEON DAYS 1988 NIKI NANA 1989 REFLECTIONS OF PASSION 1990 IN CELEBRATION OF LIFE 1991 DARE TO DREAM 1992 IN MAY TIME 1993 LIVE AT THE ACROPOLIS 1994 TRIBUTE 1997 IF I COULD TELL YOU 2000 ETHNICITY 2003 text/html 2006-02-22T05:00:00+01:00 حمیدرضا ذوالفقار تاریخچه عود http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/287/clubname/music1club عود در تمدن قدیم در فرهنگ قدیمی سومر عود یک آلت موسیقی شناخته شده نبوده است. نیاز به چنین سازی در حقیقت به دوره آکاد بر می گردد. سازی که توسط شاه شجاع استفاده می شد سازی جدید بود که "گودی" نامیده می شد، نامی که احتمالاٌ از زبان عربی استخراج شده است . مردمی که در آن دوره زندگی می کردند معتقد بودند که این ساز توسط قبایل کوچ نشین اختراع شده است زیرا سبک بوده و به راحتی حمل می شده است. به عقیده "اسطودور"این ساز باید از قفقاز آورده شده باشد. بالعکس "اسومیر"بر اساس عکسی از یک زن که در حال نواختن عود بود این نظریه را مطرح کرد که این ساز توسط نواحی غربی ساخته شده است. ولی در بین تمامی مجسمه های موجود مربوط به عصر برنز در سوریه، هیچکدام شخصی را که موسیقیدان باشد نشان نمی دهد. به هر صورت امروزه توجه به دوره اسلامی معطوف می باشد، بر طبق یافته های "انیس اسپایک" که در سال 1972 مطرح گردید، طرحهایی که عود را نشان می دهند به طور معمول در روی ظرفهای گلی یافت شده در حفاری های شوش موجود می باشد. نوعی از عود با بدنه ای بیضی شکل موجود می باشد که به نظر می رسد توسط یک فرد خاص مانند یک ساحر نواخته می شده است. ساختار این عود توسط "ایخمان" در سال 1988 به دست آمد. این نوع عود در کناره هایش سوراخ نداشته است و کاسه آن بیضی شکل بوده است. نوعی عود با کاسه ای گرد در لرستان وجود دارد که از برنز ساخته شده است. این نوع عود را می توان در یک نمایش عروسکی مربوط به دوره پارتیان نیز دید. برطبق فرهنگ مسوپوتامیا، مشابه عود را می توان در مصر دید. این ساز از زمان امپراطوری جدید دیده شده است. همینطور ظرفی نقره ای با زمینه ای مشابه در مازندران کشف شده است که از سال 1953 میلادی در موزه انگلیس بوده است. دالتون در کتاب "گنجینه اکسوس" و فارمر نیز در کتاب خود در مورد آن صحبت کرده اند. این ظرف تاریخی به بعد از دوره ساسانیان تعلق دارد. در زمینه پشت این ظرف یک فضای باز دیده می شود که نزدیک یک دریاچه و یک باغ است. ارباب و نوکرهایش به پشتی هایی تکیه داده اند و دو نوازنده در کنار دریاچه نشسته اند. یکی از آنها در حال نواختن یک عود بزرگ می باشد. متاسفانه جزئیات این عکس واضح نمی باشد. این نوازنده عود را به گونه ای گرفته است که دسته رو به پایین است. این شیوه گرفتن عود از زمان سیلوسیدها رایج بوده است. -------------------------------------------------------------------------------- عود در دوره ساسانیان (ایران : قرن پنجم تا ششم هجری) عکسهای موجود در روی ظرفهای فلزی یافت شده از این دوره و همچنین شعرهای شاعران ایرانی بیانگر آن است که عود در آن زمان ساز رایجی بوده است و مشهورترین نوازنده آن نیز باربد بوده است. داستانهای زیادی درباره هنرمندی او وجود دارد. گروهی فکر می کنند که واژه "بربت" (نام فارسی عود) از نام باربد گرفته شده است. ولی عده دیگری گمان می کنند که لغت "بربت" به معنای گردن مرغابی می باشد. نظر آنها این است که اگر ما این ساز را در حالتی قرار دهیم که پشت آن قابل دیدن باشد، می توانیم تشابهی بین این ساز و گردن مرغابی را مشاهده کنیم. در داستانهای باستانی ایران، درباره خسرو پرویز، پادشاه ساسانی، می خوانیم که اسبی به نام شبدیز داشت که او را بسیار دوست داشت. وقتی شبدیز مرد هیچکس جرات نداشت که به او بگوید که اسبش مرده است. بنا بر این باربد با کمک ساز خود و نواختن نغمه ای موضوع را به او فهمانید، خسرو پرویز فریادی کشید و گفت "اسب من مرده است." -------------------------------------------------------------------------------- عود در دوره فرعونی مصر (از سال 200 تا سال 1600 هجری) بعد از مطالعات زیاد درباره نقاشی های به جای مانده بر روی اهرام مصر، می توانیم به این نکته پی ببریم که مصریان دو نوع عود داشته اند: 1-عود با دسته ای کوتاه: این نوع عود شبیه عودی است که در عصر حاضر در مصر نواخته می شود. این عود از کاسه ای بیضی شکل ساخته می شده است و یک سیم نازک و دسته ای کوتاه داشته است و توسط یک مضراب چوبی نواخته می شده است. 2-عود با دسته ای بلند: این عود شبیه یک "دیوم" یا "سه تار" بوده است. کاسه ای بیضی شکل داشته است و ضمناً پرده نیز داشته است و آن را مانند "ربک مصری" یا "تار ترکی" روی سینه یا سر قرار می دادند و می نواختند. می توانیم بگوییم که وجود عود و وجود تمدن موسیقی مصر تقریباً همزمان بوده اند. عود رایج ترین سازی بوده است که در مهمانی ها و نیز مراسم مذهبی نواخته می شده است. از این ساز برای آوازهای مذهبی نیز استفاده می شده است. "هیرودوس" تاریخ نویس یونانی، به نوازندگان مصری اشاره میکند که روی عرشه یک کشتی می نشستند و در طول مسیر رودخانه نیل ساز می زدند. -------------------------------------------------------------------------------- عود در یونان (قرن پنجم پیش از میلاد) بیشتر محققان موسیقی ایرانی و عرب گمان می کنند که عود از یونان وارد کشورهای آنان شده است. این محققان گمان می کنند که فیثاغورس بعد از اینکه هارمونی بین اصوات موسیقی را به دست آورد، عود را ساخته است. اما بعضی محققان گمان می کنند که عود توسط افلاطون اختراع شده باشد. اگر این فرضیه صحیح باشد، عود یونانی نیز همانند دیگر اثرات تمدن یونان به شرق منتقل شده است. البته این انتقال عود بعد از حمله "اسکندر" و اشغال ایران و هند و همچنین حمله به چند قسمت آسیا، اروپا و افریقا صورت گرفته است. ولی اعتبار این فرضیه باید بررسی شود. تا جاییکه می دانیم بعد از اشغال این مناطق یونان تحت تأثیر فرهنگ شرق قرار گرفته است. پس عکس این فرضیه نیز می تواند صحیح باشد. چرا که عود پیش از این تاریخ هم در مصر وجود داشته است. عود در یونان باربیتوس یا باربیتون نامیده می شد. نوع استفاده از این ساز در مراسم مذهبی و غیرمذهبی مانند دیگر تمدنها است. -------------------------------------------------------------------------------- عود در بابل و آشور (از سال 1720 پیش از میلاد) عود آشوری: این عود وسعت صدایی وسیعی دارد و از نظر ظاهری شبیه عودهایی است که در نقاشی های مصر باستان دیده می شود. دسته بلندی دارد و به عنوان "دیوم" آشوری شناخته می شود. امروزه این عود در سوریه، یونان، اردن و ترکیه متداول می باشد. عود در بابل: بابل، سومر و مناطق اطراف آنها اولین کشورهایی بودند که انواع مختلف عود را اختراع کردند. آنها همچنین سازهایی اختراع کردند که تنها یک سیم داشت. آنها این ساز را با قرار دادن انگشت بر روی سیم و حرکت دادن بر روی آن می نواختند. این نوع نواختن ساز با انگشت صداهای مختلفی را به وجود می آورد. -------------------------------------------------------------------------------- یهود عبریان و یهودیان از نژاد "سام" بودند و در جنوب عربستان زندگی می کردند. زندگی آنها به صورت کوچ نشینی بود و شغل آنها گله داری بود. در حدود 3000 سال قبل از میلاد اولین قوم از نژاد سام به شمال غربی "بحرالروم" آمدند، منطقه ای که بین مصر و دمشق بود. قبایلی که به این منطقه آمدند "کانا آنیت" نام داشتند. این قبایل نوع خاصی از نوشتن، صنعت و همچنین تجارت را دارا بودند. حضرت داوود یکی از پادشاهانی بود که قبایل عبرانی یا یهود را معرفی کرد. او خصوصیات خوب زیادی داشت که از آن جمله می توان به شجاعت و صدای خوب او برای آواز خواندن اشاره کرد. در نهایت آشوریان بر دولت اسرائیل غلبه کردند و 30000 سرباز را دستگیر کردند. به جز ادبیات و موسیقی عبریان در دیگر هنرها چون حکاکی بر روی سنگ، نقاشی و مجسمه سازی استعدادی نداشتند. بعضی هنرها مثل مجسمه سازی و نقاشی در دین عبریان ممنوع بود و به همین دلیل، آنها تمام توجهشان را به موسیقی و ادبیات معطوف کرده بودند. مدارک تاریخی استعداد آنها را در این دو هنر نشان می دهد. بعضی شعرهای قبایل عبری شعرهایی مخصوص مراسم تدفین بودند و بعضی از آنها مذهبی بودند و دیگر شعرهایشان درباره جنگهایشان بوده است. یهودیان بعضی شعرهای تدفین را در هنگام دستگیری می خواندند. یکی از این شعرها به صورت زیر است: ما در کنار رودخانه بابل نشسته ایم و عودهای ما به درختهای بید بسته شده اند. بابلیان از ما می خواهند که برای آنها آهنگی بخوانیم. ولی چگونه می توانیم آهنگهای مقدسمان را در کشورهای غریبه بخوانیم؟ سازهای موسیقی عبری از فلز و چوب ساخته شده بودند. آنها سازهایی چون فلوت، طبل، ترومپت، شیپور، سنج، عود و ... داشتند. در وصیت نامه های قدیمی می توانیم دو نوع از ساز های آنها را ببینیم. -------------------------------------------------------------------------------- منصور زلزال او یکی از موسیقیدانان مشهور ایرانی در دوره عباسی بوده است. نام او به صورتهای "زلزال رازی" ، "زلزل" یا " زیلزیل" تلفظ شده است. او در نواختن تنبک تخصص داشته است و به همین دلیل به عنوان نوازنده تنبک شناخته می شده است. زلزال مربی و همچنین دایی "اسحاق" پسر ابراهیم موصلی است. زلزال یکی از موسیقیدانان ارشد دوره "هارون الرشید" و "مهدی الهادی" نیز بوده است. در آن زمان متداول بود که هر موسیقیدان یا خواننده با دیگر موسیقیدانان هم پایه خود همکاری داشته باشد. زلزال با همسر خواهر خود، ابراهیم موصلی همکاری می کرد چرا که او هم پایه زلزال بود. منصور زلزال یک موسیقیدان متخصص در نواختن سازهای موسیقی بود. او آهنگ های جدیدی ساخت و بر روی آن شعر هایی گذاشت. او یک دستان سوم ساخت که به دستان ایرانی مشهور است. این دستان سوم در بین موسیقیدانان به عنوان دستان زلزال یا وسطای زلزال شناخته شده است. دکتر برکشلی در یک مقاله تحقیقاتی می نویسد که زلزال به تقسیم بندی فواصل به مجنب های صغیر و کبیر اعتقادی نداشت. او همچنین نوعی عود ساخت که چون شبیه "شبوط" (یک نوع ماهی) بود به نام عود شبوط شناخته می شد و به جای عود فارسی، لغت "عود شبوط" متداول شد. برای توصیف مهارت زلزال در نواختن موسیقی، "جاحز" می نویسد که زلزال انگشتان ماهری برای نواختن موسیقی داشت، انگشتانی که توسط خدا خلق شده بودند! منصور زلزال فردی بخشنده نیز بوده است و بخش زیادی از پول خود را به مردم فقیر می داده است و بیشتر پول خود را برای اهداف خیریه صرف می کرده است. او همچنین چاهی در بغداد ساخته است که به نام او نامیده شده است. این موسیقیدان به دستور هارون الرشید زندانی شد و بعد از ده سال در حالیکه به شدت ضعیف شده بود و موهای سرش سفید شده بود از زندان آزاد شد. پس از آزادی او دیگر یک فرد سالم نبود. دکتر "تقی بینش" مرگ او را حدود 175 هجری و 791 میلادی می داند.اما در کتاب تاریخ موسیقی ایران آقای حسن مشحون مرگ او را 200 هجری دانسته است. ابواسحاق ابراهیم بن ماهان مشهور به "ندیم" مشهورترین خواننده و موسیقیدان دوره عباسی بود. همچنین او یکی از بزرگترین خوانندگان عرب بود. پدر او "ماهان" از یک خانواده بزرگ ایرانی بود و در "اراجان" از توابع شیراز به دنیا آمده بود. ولی به خاطر ظلم و ستم امویان به کوفه مهاجرت کرد و پسرش، ابراهیم، در سال 125 هجری در آنجا به دنیا آمد. مادر ابراهیم یک زن ایرانی بود. ابراهیم در کودکی پدرش را از دست داد و در کوفه نزد خانواده "تمیم" بزرگ شد. به همین دلیل او بزرگ خاندان تمیم نامیده شد. ابراهیم از کوفه به موصل مهاجرت کرد. او حدود یک سال آنجا بود. نواختن عود را در موصل آموخت و در همان زمان بود که او موصلی نامیده شد. او هنر را از مربیان موسیقی ایرانی آموخت. او یکی از بهترین غزلسرایان بود و آهنگهای زیادی ساخت که با غزلهایش هماهنگی داشت. به عبارت دیگر او یک موسیقیدان، خواننده، شاعر و نوازنده بود. او یکی از موسسان موسیقی عربی است. او شعرهای فارسی و عربی را با هم مخلوط کرد و نوع جدیدی از موسیقی عربی را ساخت. او آهنگها و آوازهایی ساخت که به سرعت در زبان عربی متداول شد. او فرم ترانه های عربی را تغییر داد. بعد از مرگ ابراهیم، پسرش اسحاق راه پدرش را ادامه داد. شاگرد اسحاق، علی زریاب، روش استادش را در اندلس و مراکش منتشر کرد. ابراهیم موصلی از بصره به بغداد مهاجرت کرد. مهاجرت او در زمان حکومت "مهدی" در دوره عباسی بود. "مهدی" او را به بغداد دعوت کرد ولی او حاکمیت را دوست نداشت. او شراب می خورد و عیاشی می کرد که طبق دستور خلیفه ممنوع بود. خلیفه او را زندانی کرد و در آنجا او خواندن و نوشتن را آموخت. در زمان خلافت هادی، موقعیت ابراهیم بهتر شد چرا که او دوست نزدیک خلیفه بود و خلیفه به او هدایای زیادی می فرستاد. در زمان هارون الرشید، موقعیت او باز هم بهتر شد و او به خواننده، شاعر و موسیقیدان دربار ارتقاء یافت. او همچنین دوست نزدیک خلیفه بود و خلیفه او را بسیار دوست داشت. او ثروت زیادی از هدایای دریافتی از خلیفه و یحیی برمکی و پسرانش جمع آوری کرد و سپس به دمشق سفر کرد. او به همراه هارون الرشید به آنجا رفت ولی در آنجا بیمار شد و هارون او را به بغداد باز گرداند. او در سال 188 هجری در بغداد از دنیا رفت. وقتی او بیمار بود هارون او را در خانه اش ملاقات کرد و بعد از مرگش از پسرش مأمون خواست که برای او نماز میت بخواند و او را دفن کند. هارون تمام القاب ابراهیم را به پسرش اسحاق اعطاء کرد. همچنین او مقداری پول به خانواده اش داد. کتابهای زیادی از جمله "لیلة و لیلة" و " الاقانی" درباره مهارت فوق العاده او در موسیقی نوشته شده است. ابراهیم موصلی در خانه خود یک مدرسه هنر تأًسیس کرده بود و در آنجا نواختن عود را به دختران می آموخت. خانواده های ثروتمند بغداد دختران خود را برای فراگیری نواختن عود پیش او می فرستادند. علاوه برآن او کنیزان زیادی خریداری کرده بود و هنرهای گوناگون را به آنها می آموخت. ابو محمد ابن النادیم اسحاق ابن ابراهیم موصلی یکی از مشهورترین دوستان هارون الرشید بود. بعد از هارون او از دوستان صمیمی امین، مأمون، معتصم، واثق و متوکل بود. او در سال 155 هجری در ری متولد شد. مادرش ایرانی بود و شاهک نام داشت. او در دوره متوکل در سال 235 هجری در بغداد مرد. از آنجا که پدرش با بنی تمیم نسبت داشت او نیز تمیمی شناخته می شد. اسحاق به خوبی آموزش دیده بود. معلمهای او افرادی چون ملک بن اناس، سفیان بن اویاینه، ابو معاویه زریر، هشام بن بشیر و اسد بن ابراهیم بودند. او قرائت قران را از "کسایی" و "فرا" آموخت و ادبیات و شعر عرب را از معلمانی چون "اسمایی" و "ابوعبیده" آموخت. اما معلمان او برای موسیقی دایی اش "زلزال" و "عاتکه بنت شوهدا" و پدرش بودند. از نظر "ابوالفرج اصفهانی" دانش او در علوم، ادبیات و شعر عمیق تر از آن بود که وصف شود. در نواختن موسیقی بسیار با استعداد بود. اگرچه مهارت او در خواندن در درجه پایین تری نسبت به دیگر اطلاعاتش بود ولی او بیشتر برای نواختن و خواندن شهرت داشت. به گونه ای که آوازهای او حتی از آوازهای مشهور عربی نیز محبوب تر بودند. اولین حامی او هارون الرشید و دولت او بود به خصوص "یحیی بن خالد برمکی" و پسرانش. آنها از او بسیار حمایت کردند و او از پدرش هم غنی تر شد. بعد از مرگ پدرش، اسحاق به عنوان بهترین موسیقیدان شهرت یافت و خلیفه و دولتمردان او را بسیار تحسین کردند. در عوض اسحاق در مدح آنان ترانه سرایی می کرد. شعرها و آوازهای او سبب بزرگی و اقتدار مراسم و جشنهای آنها بود. خوانندگان زیادی بودند که در سطح اسحاق بودند ولی هیچ کدام از آنها نمی توانستند به خوبی او عود بنوازند. او خود را با "پهلبد مغانی" مقایسه می کرد و اعتقاد داشت که هنر را از او به ارث برده است. اگرچه او هیچ دانشی در مورد علم موسیقی و ترجمه کتب یونانی نداشت گردآوری های او در این زمینه ها به خوبی کارهای باستانی بود. او دانش بالایی درباره تمام جزئیات علم موسیقی داشت و چندین شیوه جدید تبیین کرد. ابوالفرج اصفهانی او را یک هنرمند رده بالا می داند و می گوید که او یکی از بهترین موسیقیدانانی است که تمام روشهای علم موسیقی را کامل کرده است. شاگردان مشهور او ابن خردازبه، عبیدالله بن احمد، زریاب، علی بن نافه، عمر بن سلیمان و پسرش حامد بن اسحاق هستند. حامد اولین کسی بود که زندگینامه اسحاق را نوشت. زریاب: ابوالحسن علی بن نافع، مشهور به زریاب از بزرگترین موسیقیدانان ایرانی بود. او ملقب به زریاب بود و با عنوان بصری شناخته می شد. او هنر موسیقی را در بغداد از معلمش اسحاق موصلی آموخت. او در زمینه موسیقی بسیار پیشرفت کرد و بسیار مشهور شد به طوریکه توانست وارد دربار هارون الرشید شود. او دانش بالایی در بعضی زمینه ها چون علوم و ادبیات و به خصوص هنر موسیقی داشت. او یکی از رقیبان اسحاق موصلی بود. زریاب دانش بالایی درباره جغرافی، ستاره شناسی و ادبیات داشت. او به درجه استادی در نواختن عود و آهنگسازی دست یافته بود و ابداعاتی در زمینه های مذکور داشت. در نتیجه او جانشین اسحاق در دربار خلیفه شد. یکی از ابداعات او افزودن یک سیم دیگر به عود بود. عودهای آن زمان چهار سیم داشتند و زریاب آن را به عود هایی با پنج سیم تغییر داد. همچنین او در مضراب عود که از چوب بود تغییراتی ایجاد کرد و در عوض مضرابی از ناخن عقاب ساخت. چنین تغییری باعث بهتر شدن صدای ساز گردید. دومین، سومین و چهارمین سیم عود نیز با نظر او از روده بچه شیر ساخته می شد. او اعتقاد داشت چون روده شیر قوی تر از دیگر حیوانات است صدای بهتری می دهد. وقتی برای اولین بار زریاب به دربار هارون الرشید رفت، عود خود را که کاملاً توسط خودش ساخته شده بود به همراه خود نزد هارون برد و خلیفه او و هنرش را بسیار تحسین نمود. قبل از زریاب، اسحاق بهترین موسیقیدان دربار بود. بنابراین او نسبت به زریاب احساس حسادت می کرد. اسحاق یک مرد ثروتمند بود و روی خلیفه تأثیر بسیاری داشت. او دوست نداشت که فراموش شود و دوست داشت که جایگاهی مشابه با قبل داشته باشد. بنابراین سعی کرد که زریاب را مجبور به ترک بغداد کند. زریاب نمی توانست در مقابل او مقاومت کند چون قدرت کافی نداشت. به همین دلیل او ترجیح داد که بغداد را ترک کند و به تونس برود که تحت حکومت مسلمانان بود. او مدتی را در قیروان (پایتخت تونس) زندگی کرد و بعدها به اسپانیا رفت. هشام حاکم مسلمان اسپانیا بسیار درباره زریاب و هنرش شنیده بود به همین دلیل از او دعوت کرد به "کردوا" مرکز حکومتش برود. او دستور داد که خانه ای برای او ساخته شود و سالانه نیز 40000 سکه طلا به او می داد. وقتی زریاب در "کردوا" بود هشام به او توجه زیادی می کرد و زریاب زمان کافی برای تصحیح قوانین آموزش موسیقی داشت. او مدرسه موسیقی ایرانی را در اسپانیا تأسیس کرد. همانطور که روشهای ابراهیم و پسرش و خانواده موصلی در بغداد مشهور بود، روش زریاب در اسپانیا بسیار شهرت یافت و بعدها به کشورهای کرانه ای در افریقا و همچنین اروپا انتقال یافت. زریاب بعضی اصول اساسی آموزش موسیقی را به روی کاغذ آورد. بعد از زریاب بسیاری از هنرمندان روش آموزش او را به کار می بردند. زریاب آموزش شاگردانش را به سه مرحله تقسیم کرد: در مرحله اول او به آنها ریتم آهنگها را می آموخت. سپس در مرحله دوم او سلفژ را یاد می داد و در سومین مرحله او به آنها خواندن آوازها را آموزش می داد. در مرحله سوم، ابتدا هنرجویان یاد می گرفتند که چگونه آهنگ اصلی را بخوانند و سپس به آنها ملودی های جدیدی اضافه می کردند. بنابراین آنها به آرامی در این هنر پیشرفت می کردند. گفته می شود زریاب در ابتدا استعداد دانش آموزان را می سنجید و سپس از آنها می خواست روی بالشی به نام "مصوری" بنشینند و تا آخرین حد صدایشان بخوانند. اگر صدای خواننده به اندازه کافی بلند نبود، زریاب از او می خواست که عمامه اش را دور کمرش ببندد. و اگر دانش آموزی نمی توانست دهانش را به اندازه کافی باز کند، زریاب از او می خواست که چوب کوچکی را 24 ساعت درون دهانش بگذارد تا فکش باز بماند. سپس او از دانش آموز می خواست که بعضی لغات چون "یا هجام" " یا اسحاق" و " یا اه" را بلند تکرار کند. اگر بعد از همه این تمرین ها صدای دانش آموز بلند تر می شد و به اندازه کافی قوی می شد، زریاب او را به عنوان شاگرد خود می پذیرفت و به او هنر موسیقی را می آموخت. در غیر اینصورت او پذیرفته نمی شد. این روشها هنوز در هنرستان های موسیقی در غرب متداول است بدین صورت که اگر دانش آموزی نتواند دهان خود را در زمان خواندن به اندازه کافی باز کند، از او درخواست می شود استخوانی در دهانش بگذارد. طول استخوان 2 تا 5/2 سانتی متر است و شیارهایی دارد که به دانش آموز کمک می کند تا آن را به صورت عمودی در دهانش بگذارد، به خاطر وجود این شیارها، دانش آموزان می توانند استخوان را تا انتهای آواز در دهانشان نگه دارند. این شیوه که توسط زریاب در اسپانیا اختراع شد امروزه در بیشتر موسسات موسیقی در غرب مورد استفاده قرار میگیرد. -------------------------------------------------------------------------------- عود معاصر ایرانی بعد از یک مطالعه طولانی درباره تاریخ عود، حال می دانیم که عود تغییرات زیادی را از گذشته تا حال داشته است. عمده این تغییرات به شرح ذیل است: تغییر در صدای آن، جنس سیمهای آن، شیوه نواختن آن و همچنین سایز و اندازه آن. به نظر می رسد که با گذشت زمان دسته عود کوتاه تر شده و کاسه آن نیز بزرگتر شده است. البته هنوز عودهایی در بعضی مناطق یافت می شوند که دسته ای بلند و کاسه ای کوچک داشته باشند. به احتمال زیاد کاسه عود در جهت تولید صدایی بهتر در موسیقی عربی بزرگ شده است. ابراهیم قنبری مهر، محقق و مبدع بزرگ در زمینه ساخت آلات موسیقی، پس از چندین سال تحقیق در مورد انواع عود و بربت در سال 1375 هجری شمسی دو نوع بربت ایرانی را ساخت: الف:بربت ایرانی با صفحه ای چوبی ب:بربت ایرانی ساخته شده از پوست حیوانات(با دو طرح) بربت ایرانی با صفحه ای چوبی: این بربت پنج جفت سیم دارد و مانند دیگر عودها می باشد و هیچ تفاوتی در نواختن این بربت با دیگر عودها وجود ندارد. به همین دلیل یک نوازنده که با انواع دیگر عودها نواخته است می تواند با این بربت نیز به سادگی بنوازد. اگرچه برای کاسه کوچکتر و دسته بلندتر آن می توان مزایای زیر را نام برد: طول دسته آن به اندازه یک نت نسبت به عود های رایج در خاور میانه بلندتر است. به عبارتی می توان گفت در روی سیم اول در قسمت پایینی دسته(جایی که دسته به کاسه متصل میشود) به جای نت "سل" نت "لا" را داریم. به علاوه قسمت جلویی دسته این ساز بلندتر است و تا قسمت مرکزی صفحه ادامه می یابد. این دو فاکتور به نوازنده کمک می کند که به راحتی در اکتاو های بالاتر بنوازد. بدون هیچ تغییری در ابعاد کلی ساز، کاسه آن کوچکتر از انواع دیگر عود ساخته می شود و این موضوع سبب می شود تا هنگامی که نوازنده ساز را می نوازد احساس راحتی بیشتری داشته باشد. این تفاوت، احتمال به وجود آمدن درد در شانه نوازنده را کاهش می دهد. سیمگیر و سرپنجه(و شکل اتصال آن به دسته) در این نوع بربت با طرحی جدید ساخته شده اند به همین خاطر علاوه بر اینکه زیبا تر به نظر می رسند از نظر اصول تکنیکی ساختن ساز نیز بهتر می باشند. در سیمگیر هر سیمی می تواند از طریق یک سوراخ از میان سیمگیر بگذرد و سپس در روی سیمگیر بسته شود. در این بربت پل هایی که زیر صفحه ساز قرار می گیرد به گونه ای طراحی شده است که با وجود این که کاسه کوچکتر است، می تواند با دیگر عودها در زمینه صدا و طنین برابری کند. پشت شیطانک، قرقره های کوچکی وجود دارد که کوک کردن را آسان تر می کند و دوام سیمها را بیشتر می کند. نسبت بزرگی کاسه به بدن انسان متناسب تر از قبل است به گونه ای که وقتی که نوازنده آن را در بر می گیرد، زیبا تر جلوه میکند. بربت ساخته شده از پوست حیوان: به جز یک مورد هیچ اختلاف خاصی بین این بربت و نوع چوبی آن وجود ندارد: اختلاف این است که نیمی از صفحه آن از چوب ساخته شده و نیمه دیگر آن از پوست حیوانات. همچنین در این بربت سیمها به انتهای کاسه آن بسته می شود. این بربت که از پوست حیوانات ساخته می شود صدای بهتری می دهد و به صدای سازهای ایرانی نزدیکتر است. در گذشته انواع مختلفی از عود وجود داشته است که در صفحه آنها به جای استفاده از چوب از پوست حیوان استفاده می شده است. عودهای ساخته شده از پوست حیوانات نسبت به رطوبت مقاوم کمتری دارند اما صدای بهتری دارند. text/html 2006-02-22T05:00:00+01:00 حمیدرضا ذوالفقار محمد رئوف قنبری http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/286/clubname/music1club محمد رئوف قنبری (متولد اول مهرماه 1332 در قروه سنندج) دوره اول متوسطه را در شهرستان قروه سنندج و دوره دوم متوسطه (دیپلم) در شهرستان همدان (سال 1353) گذراند. در پاییز همان سال بعد از موفقیت در كنكور به تهران آمد و در رشته علوم آزمایشگاهی تشخیص طبی مشغول تحصیل شد و پس از اتمام دوره تحصیل در وزارت نفت مشغول به كار شد و در حال حاضر جزو كارشناسان برجسته این وزارتخانه است. در سال 1360 ازدواج كرد و ثمره این پیوند دو فرزند پسر است ـ شاگردی (هنرجویی) را در محضر استاد حاتم عسكری در مركز حفظ و اشاعه موسیقی آغاز و در محضر بزرگانی چون شاپور رحیمی، علی&zwnj;آقا داور، مهدی كمالیان، امین&zwnj;الله رشیدی و بیشتر از همه استاد رجبعلی امیری فلاح تلمذ كرد. جهت ادای دین و به&zwnj;جا آوردن حق استاد و شاگردی، اقدامات قابل توجهی برای استاد امیری انجام شد: قبل از همه، معرفی استاد به آقای رضا مهدوی مدیریت وقت پژوهشهای كاربردی موسیقی حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی و دعوت ایشان به صفحه هنری روزنامه كیهان و درج مصاحبه استاد امیری در روزنامه و در نتیجه، پی&zwnj;آمدهای خوب بعدی و همچنین دعوت از شبكه سراسری رادیو «نوای آشنا» در سال 1372 و ضبط چند برنامه آواز به همراهی سنتور مهدوی در منزل قنبری و پخش آن آوازها در سراسر ایران به همت آقایان مهدوی و سیدعلیرضا میرعلی&zwnj;نقی ـ معرفی استاد امیری به هنرجویان و اساتید جوان در جلسات متعدد در محافل هنری منزل قنبری و معرفی استاد امیری به آقای محمد بیگلری&zwnj;پور مدیریت وقت مركز حفظ و اشاعه موسیقی به عنوان استاد آواز و مذاكره با مسئولین صدا و سیما جهت برقراری حقوق ماهیانه كه به علت درگذشت استاد امیری فقط یك ماه پرداخت شد. طبق قرارداد با آقای بیگلری&zwnj;پور، می&zwnj;بایست ماهی یك جلسه، استاد امیری توسط آقای قنبری به مركز حفظ و اشاعه آورده شود و تمامی هنرجویان كه زیر نظر چند تن از اساتید آواز تعلیم می&zwnj;دیدند در یك محل جمع شوند و به آواز استاد امیری گوش بدهند. ـ متأسفانه به دلیل هم&zwnj;زمانی فوت فقط یك جلسه این امر مهم اتفاق افتاد. لازم به ذكر است كه در آن سالها اساتید آواز برای تدریس یك روز در هفته، ماهیانه حداكثر هشت هزار تومان حق&zwnj;التدریس دریافت می&zwnj;داشتند ولی برای استاد امیری به خاطر شأن و مقامی كه داشتند در یك ماه چكی به مبلغ سی هزار تومان صادر و توسط مدیریت مركز حفظ و اشاعه در اختیار ایشان قرار گرفت. دوستان و دوستداران استاد امیری شاهد بودند كه قنبری و همسر فداكار و پارسایش چگونه مثل دو فرزند با محبت، امیری سالخورده را مهربانی و مواظبت می&zwnj;كردند و چقدر در برقراری آسایش او كوشا بودند و آنچنان در رابطه با او عاطفی و فداكار بودند كه خانواده امیری از آنها با احترام فراوان یاد می&zwnj;كنند. قنبری تا آخرین لحظه كه استاد را به خاك می&zwnj;سپردند مانند فرزندی عاشق چشم از او برنداشته و بعد از مرگ او نیز با تلاش بسیار در برقراری مراسمی آبرومند برای او، ارادتش را ابراز نمود. رئوف قنبری به دعوت رضا مهدوی مدیریت وقت به هنرستان حوزه هنری دعوت شد و از باسابقه&zwnj;ترین مدرسین آواز در هنرستان حوزه هنری بوده است و شاگردانی چون سالار عقیلی و حمیدرضا گلشن در آواز تربیت كرده است. همچنین در همراهی ساز و آواز استعدادهای جوانی مثل احسان ذبیحی&zwnj;فر (كمانچه و پیانو)، حمیدرضا پور افضل (تار)، شروین مهاجر (كمانچه)، سعید نایب محمدی (عود) و .... با ایشان كار كرده&zwnj;اند كه همگی در گروههای بزرگ و شناخته&zwnj;شده فعالیت دارند. وی در منزل نیز كلاس آواز دارد و چند تن از هنرجویانش نیز در سطح مطلوب هستند ولی به عللی از ذكر نام آنها خودداری می&zwnj;كند. محمد رئوف قنبری از هنرمندان گمنام و باارزش است كه در آوازخوانی تقلید نمی&zwnj;كند (با صدای ذاتی خودش آواز می&zwnj;خواند) و در منزل جلسات متعدد با موسیقیدانان و شعرا دارد و در اشاعه موسیقی اصیل فعال است. text/html 2006-02-22T05:00:00+01:00 حمیدرضا ذوالفقار احسان ذبیحی فر http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/285/clubname/music1club اشاره: احسان ذبیحی&zwnj;فر متولد 1358 تهران، فارغ&zwnj;التحصیل هنرستان موسیقی سوره است كه به تازگی تحصیلات خود را در رشته موسیقی در دانشكده موسیقی دانشگاه هنر به پایان رسانده است. وی با ساز تخصصی كمانچه آموخته&zwnj;های موسیقایی خود را بیش از همه وامدار&zwj;ِ آقایان اردشیر كامكار، محسن الهامیان، وارطان ساهاكیان و شریف لطفی می&zwnj;داند. او تاكنون با گروههای زیادی از جمله گروه چاوش، فاخته و مسیحا همكاری داشته و در آهنگسازی نیز فعالیتهای گوناگونی را در زمینه موسیقی ایرانی و شاخه&zwnj;های دیگر همچون موسیقی فیلم، كلیپ، نمایش و موسیقی كودك تجربه كرده است. «سایه روشن مهتاب» عنوان آخرین اثر و اولین كاست و سی&zwnj;دی اوست كه از سوی مركز موسیقی حوزه هنری با عنوان موسیقی تجربی (6) تولید شده است. این مجموعه با اجرای گروه مهتاب (جمعی از دانشجویان موسیقی) و به خوانندگی بیژن كامكار و همسرش نجمه تجدد منتشر شد. متن زیر پیرامون این مجموعه است احسان ذبیحی&zwnj;فر آهنگساز و نوازنده كمانچه از جمله هنرمندانی است كه هنوز سعی دارد به تجربه&zwnj;ها و افقهای جدیدتری در تركیب سازهای ایرانی دست یابد. محدودیتهای او به&zwnj;عنوان یك جوان كوشا برای پرداختن به چنین امری بر هیچ موسیقیدانی پوشیده نیست. وجود شیوه&zwnj;های مختلف در گروه&zwnj;نوازی&zwnj;ِ سازهای ایرانی و نبود معیارهای معین در طبقه&zwnj;بندی این شیوه&zwnj;ها، مشكلات ساختاری سازهای ایرانی، موضوع چندصدایی یا پولیفونی ایرانی كه با وجود كثرت آثار تولیدشده هنوز مراحل تجربی خود را می&zwnj;گذراند، مشكلات ناشی از پیوند مفاهیم جدید شعری با موسیقی كلاسیك ایران، نبود پشتوانه در سنت موسیقایی ایران در به&zwnj;كارگیری هم&zwnj;&zwnj;زمان م&zwj;ُدها و تنالیته&zwnj;ها و بسیاری از موضوعات دیگر از جمله مشكلاتی است كه فرا راه موسیقیدانهای ایران و به&zwnj;ویژه جوانان است. افزون بر همه اینها، فقدان نهادها، انجمنها و كانونهایی كه حمایت از تجربه&zwnj;های جدید و آثار جوانان را در حوزه وظایف خود بدانند مزیدی بر مشكلات پیش&zwnj; گفته است.