2012-05-28T12:05:20+01:00 text/html 2007-07-17T17:14:27+01:00 رویا رویا http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/55038/clubname/dafclub <P>پیکر دف از تألیف شش بخش مجزا حاصل میگردد :</P> <P><STRONG>1-)کمانه :</STRONG> </P> <P>چوبی غالبا" از جنس درخت بید به طول 170 سانتی متر و عرضی بین 5 تا 5/6 سانت است که دو سر آن را در حالت مماس بر یکدیگر نصب می کنند.د رنتیجه حلقه ای چوبین حاصل میگردد که قطر آن غالبا" 50 تا55 سانتی متر می باشد . ضخامت این چوب از سمت بیرونی آن 5/1 سانت بوده و در سوی دیگر که محل نصب پوست می باشد با عمل پخ زدن به 2 تا 3 میلی متر می رسانند این عمل باعث می گردد تا صدای پوست در ناحیه ی کناره ساز کیفیت مطلوبی داشته باشد. همچنین بر روی کمانه فرو رفتگی کوچکی برای قرار گرفتن انگشت شست دست چپ تعبیه میگردد که شستی نامیده می شود . شستی موجب می شود تا کمانه راحت تر در دست نوازنده قرار گیرد.</P> <P>انواع کمانه : </P> <P>  الف: یک کمه ، کمانه ی یک کمه تنها از یک لایه چوب به ضخامت 5/1 سانت تشکیل می شود و مزیت آن سبک بودنش است .</P> <P>ب: دو کمه ، کمانه ی دو کمه از دو لایه چوب به ضخامت نهایی 5/1 سانت که لایه ها بر روی هم پرس شده تشکیل می گردد. این چوب از حجم بالاتری برخوردار است ومقاومت بیشتری نسبت به کج شدن در مقابل فشار پوست دارد.</P> <P><STRONG>2-) پوست :</STRONG> </P> <P>پوست دف را می توان از حیوانات مختلفی نظیر آهو ، بز ، بزکوهی ، میش و ماهی تهیه نمود که غالبا" از پوست بز و میش  بدلیل صدا دهی مطلوبشان استفاده میگردد. </P> <P>پوست ساز باید ویژه گیهای زیر را دارا باشد: </P> <P>الف ) پوست باید کهنه باشد بطوری که اگر قسمتی از آن را تر کنیم هیچ بویی از آن متصاعد نگردد. </P> <P>ب) ضخامت پوست باید در تمام نقاط آن یکسان بوده و کلفت و نازک نشده نباشد .</P> <P>ج) رنگ آن نیز باید یکنواخت بوده و دانه دانه و تگرگی نشده باشد.</P> <P>د) موها وزوائد پوست با قرار گرفتن آن در آب گرفته شود و استفاده از آهک و مواد شیمیایی دیگر موجب آسیب رسیدن به کیفیت پوست می گردد. </P> <P><STRONG>3- ) گل میخ :</STRONG> </P> <P>اتصال پوست بر روی کمانه به وسیله ی میخهای سر تختی شبیه به پونز که از جنس برنج ، مس و یا آهن می باشند انجام می پذیرد </P> <P><STRONG>4- ) قلاب :</STRONG></P> <P>در داخل کمانه میخها ی کج شده ای به شکل قلاب کوبیده می شود تا حلقه ها توسط آن آویخته شوند . این قلابها به فاصله 3 سانت از پوست و با فاصله یک سانت از یکدیگر تعبیه می گردند.</P> <P><STRONG>5- ) حلقه یا زنجیر :</STRONG></P> <P>حلقه هایی به قطر 2 سانتیمتر که از جنس برنج ، مس یا آهن هستند در دسته های چهارتایی به قلابها وصل می گردند که نوازنده با تکان دادن دف صداهای مختلفی توسط آنها ایجاد مینماید .</P> <P><STRONG>6- ) تسمه ی چرمی :</STRONG></P> <P>از تسمه چرمی برای دف نوازی های طولانی که موجب خستگی مچ دست نوازنده می گردد استفاده می شود به گونه ای که نوازنده تسمه نصب شده در قسمت داخلی کمانه را به مچ دست چپ خود بسته و بدین ترتیب فشار کمتری به دست او وارد می گردد . معمولا" در خانقاه ها و مراسم ذکر و سماع که نوازنده برای مدت طولانی ناگزیر به نواختن بوده وجود تسمه ی چرمی ضروری میگردد.</P> <P>                               <STRONG>چون قدسیان در آسمان با دف ثنایت می کنند </STRONG></P> <P><STRONG>                               حق حق زنان هو هو کنان با دف صدایت می کنم </STRONG></P> <P><STRONG></STRONG> </P> <P><STRONG>                                            </STRONG>برگزیده از کتاب افسانه دف </P> <P>                               به سعی : اعظم السادات طایفه مرسل</P> <P> </P> <P> تقدیم به تمامی کسانی که با نواختن و صدای دف به عشق رسیده اند .  (نگین .م )</P> text/html 2007-04-28T04:00:00+01:00 هیچ کس سکوت http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/46213/clubname/dafclub <P class=textView align=justify target="_blank"><STRONG>یك پژوهشگر 11 سال تحقیقات خود را درباره‌ی دف و دایره شامل دو بخش شادیانه‌های ایران و آیین‌های مذهبی منتشر می‌كند. </STRONG><BR></P> <P class=textView align=justify>كیوان پهلوان درباره‌ی پژوهش‌های خود كه در كتابی با عنوان دایره‌المعارف دف و دایره در موسیقی مراسم آیینی ـ مذهبی انتشار می‌یابد، توضیح داد: پژوهش‌های من برای جمع‌آوری اطلاعات میدانی بودند و برای این كار، در كنار مطالعات كتابخانه‌یی بیش از 200 سفر به نقاط مختلف ایران داشتم. <BR></P> <P class=textView align=justify></FONT></P><BR> <P class=textView align=justify>وی افزود: در ابتدا فكر می‌كردم كه دایره فقط در آذربایجان وجود دارد؛ اما با سفر به نقاط مختلف كشور، كاربرد دف و دایره را در مناطق مختلف دیدم؛ به‌عنوان مثال در هرمزگان كاربردهای متفاوتی از دف و دایره می‌شود و از آن در مراسم زار هم استفاده می‌شود. در سیستان و بلوچستان نیز در مراسم زار و مراسم شادی به‌كار می‌رود. <BR></P> <P class=textView align=justify>او اظهار داشت: در مناطق مركزی در استان چهارمحال و بختیاری از جمله شهركرد و روستاها، دایره و دف رایج است؛ اما در مناطق شمالی به‌علت شل شدن پوست ساز براثر رطوبت، بیشتر از نقاره و استفاده می‌شود. <BR></P> <P class=textView align=justify>این محقق با اشاره به شكل بزمی دایره و دف و استفاده در محیط‌های بسته توسط زنان، گفت: این ساز، ساز زنان بوده است و براساس تحقیقاتی كه كرده‌ام، در دوران مادرسالاری، مادرسالاران و مادرشاهان آن‌را در معابد می‌زدند، تا ارواح را دور كنند، یا به الهه‌شان نزدیك شوند؛ اما در دوره‌ی پدرسالاری این ساز به یك‌باره از میان رفت.<BR></P> <P class=textView align=justify>وی ادامه داد: این ساز در مناطق شمالی عربستان كه صحرانشین بودند و در برخی فضاهای زن‌سالاری باقی مانده و از این طریق به دربار ساسانی وارد شده است. بعد از ورود اسلام به ایران، در مناطق مختلف كشور به ساز اصلی تبدیل شده است، اما در بعضی مناطق كه عشیره‌یی‌اند، این ساز وجود ندارد. </P> <P class=textView align=justify>پهلوان درباره‌ی پروژه‌ای جدید توضیح داد:‌ هدف ما جمع‌آوری موسیقی آیینی ـ مذهبی جهان اسلام است و برای مطالعه‌ی این موسیقی به نواحی مختلف جهان اسلام از جمله پاكستان، تركیه، تاجیكستان، ازبكستان و بوسنی ‌و هرزگوین سفر خواهیم كرد.</P><BR> <P class=textView align=justify>لینك خبر:</P><BR> <P class=textView align=justify><A href="http://www.isna.ir/Main/NewsView.aspx?ID=News-866986">http://www.isna.ir/Main/NewsView.aspx?ID=News-866986</A></P> text/html 2007-04-13T04:00:00+01:00 هیچ کس سکوت http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/45449/clubname/dafclub <TABLE width="100%"> <TBODY> <TR> <TD> <DIV class=body style="MARGIN: 5px" align=justify> <P align=justify target="_blank"><STRONG>شهر اصفهان در زمانی كه به عنوان‌پایتخت دولت صفویه برگزیده شد با حمایت و ذوق و هنر دوستی صفویان به یكی از مراكز هنری ایران به ویژه در حوزه موسیقی انتخاب شد. </STRONG></P><BR> <P align=justify>در این عصر،موسیقیدانان و موسیقی شناسان برجسته‌ای پرورش یافتند كه در تثبیت مكتب موسیقیایی دوره صفویه نقش مهمی ایفا را كردند. </P><BR> <P align=justify>برخی از مستشرقین و اساتید باا شاره به نقش هنر موسیقی در دوره صفویه، به تاثیراین هنر در درمان پزشكی و همچنین نقش موسیقی ایرانی از زمان صفویه و تلفیق آن با هنرهای دیگر اشاره دارند. </P><BR> <P align=justify>"ژان دورینگ "پژوهشگر و موسیقیدان فرانسوی روز پنجشنبه در همایش موسیقی اصفهان در دوره صفویه، گفت : هنر در فرهنگ فارسی بر خلاف فرهنگ غرب به طور مشخص مجزا و محدود نیست. </P><BR> <P align=justify>وی در مقاله خود با موضوع "وحدت هنرهای ایرانی "، افزود: به نظر می‌رسد، كه این مساله به گونه‌ای از نوعی تمایل درونی و درك از جهان نشات می‌گیرد، كه در قالبهای گوناگون همچون شعر،خوشنویسی ،نقاشی و یا موسیقی‌بیان می‌شود. </P><BR> <P align=justify>وی به ارتباط و هماهنگی زیبایی شناختی و ساختاری مشترك در موسیقی، شعر و نگارگری اشاره كرد وافزود: دانشمندان بر این باورند كه نقش مشترك این موارد قابل ردیابی در دوره صفویه‌است. </P><BR> <P align=justify>"مارینا دورشین" استاد دانشگاه و محقق موسیقی از روسیه در مقاله خود با موضوع " بررسی دو نوع حرفه‌ای در فرهنگ موسیقی ایران" در این همایش گفت: <BR>دو نوع موسیقی حرفه‌ای در فرهنگ موسیقی معاصر كشورهای شرقی به چشم می‌خورد، كه می‌توان به شیوه آهنگسازی (مبتنی بر مدل اروپایی )و شیوه سنتی (مبنتی بر ردیف ) اشاره كرد. </P><BR> <P align=justify>وی خاطر نشان كرد: چنین مدل از فرهنگ موسیقی را سنت گرایی می‌نامیم. </P><BR> <P align=justify>وی گفت :نخستین خصوصیات نوع اروپایی در ایران به دهه text/html 2007-04-13T04:00:00+01:00 هیچ کس سکوت http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/45448/clubname/dafclub <TABLE height="100%" cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%"> <TBODY> <TR> <TD vAlign=top align=middle> <CENTER> <TABLE height="100%" cellSpacing=0 cellPadding=0 width=400> <TBODY> <TR> <TD vAlign=top align=middle height="100%"> <TABLE width="100%"> <TBODY> <TR> <TD> <DIV class=body style="MARGIN: 5px" align=justify> <P align=justify>شیشه می‌در شب یلدا شكست از غم هجرت دل شیدا شكست <BR>ساز صبا نغمه آخر نواخت كز اثر زخمه روان‌ها بخست <BR>استاد "ابوالحسن صبا" را با زحمات طاقت فرسا در موسیقی ایرانی اعم از پژوهش، آهنگ‌سازی ، نواختن سازهای مختلف و تربیت شاگردانی كه هر كدام در قله رفیع این هنر جای گرفتند، به جرات می‌توان شخصیت بی‌بدیل موسیقی ایران و از افتخارات فرهنگی این مرز و بوم دانست. </P><BR> <P align=justify>استاد صبا در سحر گاه بیست ونهم آذر ماه سال text/html 2007-04-13T04:00:00+01:00 هیچ کس سکوت http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/45447/clubname/dafclub <P align=justify><FONT color=#000000>شمال خراسان شامل شهرهاى بجنورد، اسفراین، درگز،<FONT face=Tahoma> </FONT>قوچان و شیروان است. بخش عمده‌اى از ساکنین این نواحى را مهاجرین کرد و ترک تشکیل<FONT face=Tahoma> </FONT>مى‌دهند. بخشى از موسیقى شمال خراسان، موسیقى کوهپایه‌اى است. این نوع موسیقى توأم<FONT face=Tahoma> </FONT>با فریاد است. در کنار آن، موسیقى جلگه و دشت قرار دراد که ملایم‌تر و درونى‌تر<FONT face=Tahoma> </FONT>است. موسیقى الله مزار، انارکی، دوقرسه، و هراى موسیقى این نواحى است<FONT face=Tahoma>. هنرمندان موسیقى در این مناطق، <STRONG>1 -</STRONG> <STRONG>عاشق‌ها و<FONT face=Tahoma> 2 - </FONT>بخشى‌ها و 3 - لوطى‌ها</STRONG> هستند. <STRONG>عاشق‌ها</STRONG> قدیمى‌ترین هنرمندان این منطقه‌اند که نوازندگان<FONT face=Tahoma> </FONT>سازهاى سورنا، دهل، کمانچه، قشمه و دیاره‌اند و از رقصندگان بزرگ شمال خراسانند<FONT face=Tahoma>. </FONT><STRONG>بخشى‌ها نوازندگان دوتار، آوازخوان و داستان‌سرا بوده‌اند.</STRONG> در روایات عامیانه،<FONT face=Tahoma> <STRONG>"</STRONG></FONT><STRONG>بخشی"</STRONG> فردى استثنایى است که خداوند به او موهبتى عطا فرموده است. لوطى‌ها<FONT face=Tahoma> </FONT>پیام‌رسانان جامعه خود بوده‌اند. وسیله آنها یک دایره بوده؛ ممکن بود آنها<FONT face=Tahoma> </FONT>آهنگ‌هاى رقص را بخوانند یا بنوازند<FONT face=Tahoma>.<FONT size=1><FONT size=2><STRONG>لوطى‌ها </STRONG>در حکم روابط عمومى با پیام‌رسانان جامعه خود بوده‌اند. وسیله آنها تنها یک دایره بوده است. لوطى‌ها نیز مانند عاشق‌ها در قدیم حق انتقاد داشته‌اند. آنان دائما در سفر بودند و ناقلان اخبار و وقایع به‌شمار مى‌آمدند. امروزه دیگر در شمال خراسان کمتر لوطى دیده مى‌شود و این گروه تقریبا از بین رفته است.</FONT></FONT></FONT></FONT></FONT></P><BR> <P align=justify><FONT face=Tahoma><FONT face=Tahoma><FONT color=#333333 size=1><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: Times New Roman; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US"><IMG alt="audio file" src="http://www.harmonytalk.com/logos/audio.gif" border=0><FONT color=#000000> <A href="http://www.4shared.com/file/7915215/a90b9843/Taher__Zohreh.html" target=_blank>داستان طاهر و زهره با دوتار و آواز استاد محمد حسین یگانه</A></FONT></SPAN></P></FONT></FONT></FONT><FONT face=Tahoma><FONT face=Tahoma><FONT color=#222222 size=1><BR> <P align=justify><FONT size=2><FONT color=#000000><STRONG>استاد محمدرضا درویشی</STRONG> ، آهنگساز ، محقق و پژوهشگر موسیقی درباره </FONT></FONT></FONT><FONT color=#000000 size=3>موسیقی<FONT face=Tahoma> </FONT>خراسان می گوید : منطقه ای كه امروزه در نقشه فعلی ایران خراسان<FONT face=Tahoma> </FONT>شمالی نامیده می شود ، تركیب قومی ویژه ای دارد كه اغلب <STRONG>ترك زبانها و كرد زبانها</STRONG> و<FONT face=Tahoma> </FONT>تا حدودی فارسی زبانها در آن سكونت دارند ؛ این در حالی است كه قوچان در این منطقه<FONT face=Tahoma> </FONT>دارای اهمیت فرهنگی بیشتری است و یك كانون به شمار می رود كه در آن اقوام <STRONG>ترك و كرد</STRONG><FONT face=Tahoma><STRONG> </STRONG></FONT><STRONG>تركمن و فارس</STRONG> نیز زندگی می كنند ؛ این تركیب قومی باعث آمیزش فرهنگی شده است به<FONT face=Tahoma> </FONT>گونه ای كه موسیقی تركمنی توانسته در بخشهایی از موسیقی شمال خراسان تاثیر عمیقی<FONT face=Tahoma> </FONT>داشته باشد. درمنطقه شرقی استان خراسان رضوی هم كه شهرهای خواف<FONT face=Tahoma>, </FONT>تربت جام و تایباد آن منطقه هستند ، به نوعی دارای مركزیت موسیقی در این استان است<FONT face=Tahoma> </FONT>ضمن اینكه موسیقی جنوب خراسان نیز با تمام اهمیتش در مجموع مختصرتر از دو قسمت دیگر<FONT face=Tahoma> </FONT>خراسان است كه ساز دو تار در 30 سال گذشته در این منطقه كمتر دیده شده است ؛ این در<FONT face=Tahoma> </FONT>حالی است كه سازهایی كه در این سه منطقه فرهنگی خراسان متداول هستند به غیر از دو<FONT face=Tahoma> </FONT>تار همه مشترك هستند.</FONT></P><FONT color=#333333 size=2><BR> <P align=justify><FONT color=#000000>خراسان داراى یکی از غنى‌ترین و قدیمى‌ترین فرهنگ موسیقى در مناطق ایران است. ابونصر فارابى فیلسوف و موسیقى‌دان بزرگ مسلمان، پایه تحقیقات موسیقى خود را بر تنبور خراسان استوار کرده است و در کتاب معروف و عظیم خود موسیقى الکبیر، باب مستقلى را به تشریح علیمى این ساز کهن اختصاص داده است. <FONT size=1><FONT size=2>جلگه قوچان، نیشابور و سبزوار داراى موسیقى ملایم‌تر و درونى‌تر است. شعرا و عرفاى این دو منطقه گاه به زبان فارسی، گاه کردی، گاه ترکى و عحتى عربى را براى انتقال و بیان مقاصد و احساسات خویش به‌کار بردند. هجران و فشارهاى تاریخى وارد آمده بر اقوام ساکن در این منطقه text/html 2007-04-13T04:00:00+01:00 هیچ کس سکوت http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/45446/clubname/dafclub <P align=justify><FONT color=#0000cc>بعد از آنکه قبایل آریایی به هند و فلات ایران وارد شدند، فرهنگ آنها از هم فاصله گرفت و دو نظام موسیقایی متفاوتی که با هم خویشاوندی داشتند، گسترش یافت. نظام موسیقی ایرانی ها به نظام موسیقایی آریایی هایی مربوط می شد که به طرف شرق و غرب اروپا مهاجرت کردند. این تحول خیلی وقت پیش از آن دورانی است که نظام موسیقی ایران توسط اعراب و ترک ها به شرق و غرب اروپا انتقال یافت.<BR>تاریخ موسیقی ایران به شش دوره تقسیم می شود  :<BR>دوران اسطوره ای _ دوران مادها و هخامنشیان _ دوران سلوکی ها  <BR>دوران پارت ها و ساسانیان _ دوران اولیه بعد از اسلام _ دوران اخیر</FONT></P><BR> <P align=justify><FONT color=#0000cc>در دوران کوچ آریایی ها از آسیای مرکزی ، موسیقی نقش بزرگ اجتماعی داشته و برای اهداف عرفانی، ماوراءالطبیعه و جادویی به کار گرفته می شد. زمانی که این قوم به طرف جایی که جنوب فارس امروزی است حرکت کردند، آریایی ها با عیلامی ها، آشوری ها و سایر تمدن های بین النهرین در ارتباط قرار گرفتند که نتیجه آن تبادل فرهنگ و موسیقی بود</FONT></P><BR> <P align=justify><FONT color=#0000cc></FONT></P><BR> <P align=justify><FONT color=#0000cc>هخامنشیان  ( 331  – 559  ق.م. ) در زندگی روزمره جایگاهی بالا برای موسیقی قائل بودند. <BR>در طول دوران تسلط یونانی ها بر ایران  ( 129  – 330  ق.م. ) بعضی از مفاهیم به طریقی از یونان به ایران انتقال یافت، ولی این مشارکت یونانیان نقشی مخرب بر موسیقی ایران بر جای نهاد، چرا که فرهنگ ایران در این زمان پیشرفته تر از فرهنگ یونانی ها بود. <BR>موسیقی در اواخر دوران ساسانیان بسیار غنی بود و نقش مهمی در زندگی روزانه مردم داشت. برای مثال در باورهای مزدک یکی از چهار پیکره ای که نشانگر قدرت های روحی بود، یک موسیقیدان بود. موسیقیدانان درباری از شهروندان درجه اول بودند و خسروشاه دوم  (521-628  ب.م.) موسیقیدانان خود را همزمان با ساتراپ ها به حضور می پذیرفت. موسیقی در مراسم مذهبی هم حضور داشت و سرودهایی چون گات های اوستا که متن آن از شاهان، از کردارهای قهرمانی، جشن های فصلی، زیبایی طبیعت و احساسات قلبی تمجید و ستایش می کند، با موسیقی خوانده می شد.</FONT></P><BR> <P align=justify><FONT color=#0000cc>موسیقی اولیه ایران شامل  7  خسروانی ( مد = مقام  ) ، 30  لحن ( شکل های متغیر ) و  360  دستان ( اشکال ملودیک ) بود که با  7  روز هفته  ، 30  روز ماه و  360  روز سال در ارتباط بود. چنین مفهومی شبیه به مفاهیم فرهنگ هند نیست که راگاها با بعضی از ایام سال مناسبت دارند. بعضی از دستان ها با جشن های بخصوصی مربوط می شود. </FONT></P><BR> <P align=justify><FONT color=#0000cc>بسیاری از اسامی قدیمی در ایران و دیگر کشورهای اسلامی تا به امروز باقی مانده اند. برای مثال « راست » که در متن های قرن دهم ظاهر می شود، یکی از مقام های اولیه موسیقی ایران، عرب و ترکیه بوده است. «راست» به «راست پنجگاه» و نیز «ماهور» به ماهور امروزی مربوط می شود. این دو، مقام هایی هستند که در اروپا به اسم «گام ماژور» نامیده می شود.</FONT></P><BR> <P align=justify><FONT color=#0000cc>نقل از کتاب موسیقی و آواز در ایران _ نوشته : لوید میلر _ ترجمه : <FONT size=5><FONT size=2>آقای</FONT><STRONG> </STRONG></FONT>محسن الهامیان _ نشر ثالث _ صفحه  31</FONT></P><BR> <DIV align=left><BR>منبع : وبلاگ ایران هارمونی</DIV> text/html 2007-04-13T04:00:00+01:00 هیچ کس سکوت http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/45445/clubname/dafclub بهمن رجبى، متولد 7 اسفند 1318 - رشت.<BR>ـ نوازنده و مدرس تنبك، سخنران و مؤلف.<BR>ـ خودآموخته و بهره برده غیرمستقیم از مكتب استادان گذشته و بیش از همه امیرناصر افتتاح.<BR>ـ داراى بیش از 35 سال سابقه آموزش، نوازندگى و سخنرانى درباره جنبه هاى مختلف تنبك نوازى و تألیف كتاب ها و مقالاتى دراین زمینه.<BR>ـ از آثار: كتاب هاى «تنبك و نگرشى به ریتم از زوایاى مختلف» و «دوجلد كتاب آموزشى براى دوره ابتدایى تا فوق عالى براى تنبك نوازى با استفاده از روش نت نویسى یك خطى و نوارهاى «دونوازى تنبك و تار» (همراه اسدالله حجازى) و گفت و گوى چپ و راست (همراه فربد یداللهى).<BR> <P align=justify><BR> </P><BR> <DIV align=justify><BR> <TABLE class=CenterImage cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%" border=0><BR> <TBODY><BR> <TR><BR> <TD align=middle><BR> <P><IMG height=163 alt=268737.jpg hspace=0 src="http://www.iran-newspaper.com/1385/851002/html/268737.jpg" width=120> </P></TD></TR><BR> <TR><BR> <TD><BR> <DIV class=caption2> </DIV></TD></TR></TBODY></TABLE></DIV><BR> <P align=justify>بهمن رجبى، دارد به هفتادسالگى نزدیك مى شود. با نیروى یك پنجاه ساله توانا و پرشور، با بى باكى و صراحت همیشگى اش كه سن و سال نمى شناسد. این تراكم ایمان به كار خود و اعتقاد به آرمان و زندگى اى «بهمن گونه و رجبى وار»، از او شخصیتى قابل احترام ساخته كه دوستان به كنار، دشمنان و معاندان او نیز مجبور شده اند درباره آن به حرمت سخن بگویند و از پایمردى او در راه خویش، آسان نگذرند.<BR>بهمن رجبى، رسیدن به این جایگاه را به قیمت تحمل تنهایى (در سطح حرفه اى و بین موسیقیدانان) و با رنج بسیار، پرداخته است. او نه یك تنبك نواز چیره دست به مفهوم عادى و معمولى خود، بلكه یك مبلغ معتقد و مصر به حفظ و پاسداشت ارزش هاى ذاتى ریتم در موسیقى ایران و تنبك نوازان در این نظام موسیقایى است. این خصلت به اضافه تألیفات خرد و كلانش، مرتبه او را فراتر از این برده كه درحد یك نوازنده صرفاً چیره دست ارزیابى شود.<BR>براى دریافت ارج و مقام بهمن رجبى در هنرش، باید به موازات شنود هنر تنبك نوازى او، به سخنان و اندیشه هایش توجه جدى كرد و پاى صحبت او نشست و البته شرایط و مقتضیات جامعه موسیقى ایران (بخوانید تهران و دو سه شهر دیگر) را نیك شناخت. اشخاصى كه بخواهند بعدها كتابى درباره زندگى و هنر او بنویسند، به هیچوجه بى نیاز از این بررسى و مطالعه نخواهندبود.<BR>3 سال و نیم بیشتر نداشت كه در كوران جنگ جهانى دوم، پدرش را ازدست داد و به قول سعدى «در خردى از سربرفتش پدر» و طعم تلخ یتیمى چشید. توجه مادر، عشق به ریتم و نوازندگى را در او بارور كرد. در سال 1328 به كلاس استاد حسین تهرانى رفت. دفعه اول بود و دفعه آخر هم شد. راه او، راهى تكروانه بود. در بیست و دو سالگى كه از خدمت زیر پرچم برگشته بود، خودآموختگى و نوازندگى خودجوش را ادامه داد و در 25 سالگى، سال 1343 با هنرمند بزرگ و خلاق تنبك، امیرناصر افتتاح آشنا شد و نزد او به آموختن نشست. این دوره چهارماه بیشتر طول نكشید ولى تأثیر عمیقى روى شخصیت و تكنیك نوازندگى او گذاشت. به طورى كه هنوز هم، مستقیم وغیرمستقیم، بارها بیان كرده كه «فقط مدیون امیرناصر افتتاح» است.<BR>بهمن رجبى، برآمده از بطن فقر و رنج، راه خود را هموار كرد، تحصیل را ادامه داد و در رشته كشاورزى فارغ التحصیل شد. در بیست و پنج سالگى به استخدام بانك كشاورزى درآمد و دو سال بعد (1345) ازدواج كرد. حاصل این ازدواج دو پسر (بابك و مزدك) است. رجبى هیچوقت نوازنده اى به رسم معمول زمان «مطیع و رام و سربه راه و حرف شنو» نبود. عصیان بر علیه ظلم و بى عدالتى در او ذاتى بود و او هیچوقت از ذات خود فاصله نگرفت. نتیجه همان كه در سال 1349 براثر «مشكلات سیاسى» از بانك كشاورزى اخراج شد. مخالفت با رژیم شاه در آن زمان بین روشنفكران عادى بود اما بین موسیقیدانان كه عموماً به جماعتى محافظه كار و خطرگریز و «صلح كل» نامیده شده اند، چنین مخالفت هایى اصلاً رایج نبود بلكه سازش با وضع موجود و تلاش درجهت جلب منافع مادى بود كه ارجح شمرده مى شد. نتیجه هرچه بود، رجبى دیگر به كاردولتى برنگشت و زندگى «بهمن گونه و رجبى وار» او از آن زمان شكل گرفت. او هنرمندى بود برخلاف جریان آب. به شب نشینى و مطربى نمى رفت، از ارباب قدرت بیزار بود، از تعارف و حفظ ظاهر به قیمت ریاكارى نفرت داشت و صراحت تلخش دشمن تراش بود، اهل مطالعه بود، ورزش حرفه اى را برگزیده و كوهنوردى همیشگى بود. بیشتر سخنرانى مى كند تا این كه بنوازد و مجلسیان را محظوظ كند. فراتر از آن، اندیشه هایش را مى نوشت و با قرض و قوله هم كه شده، منتشر مى كرد. بعد از انقلاب كه هنر موسیقى درجامعه با دشوارى هایى بسیار مواجه بود، بهمن رجبى به مشاغل سخت بدنى مردانه تن داد و شرف تنبك را به مجالس عیش و نوش پنهانى، نفروخت.<BR>بین سالهاى 1363 تا ،1368 از بهمن رجبى در جامعه موسیقى هیچ خبر و اثرى نبود، تا این كه دوباره با برنامه اى مركب از سخنرانى و كنسرت به میان آمد. حالا دیگر پنجاه ساله بود و مویش داشت خاكسترى مى شد ولى انرژى و سرسختى همچنان پابرجاى مى نمود.<BR>دوباره تنبك نواخت و انگشتان توانایش شورآفرید و مشتاقان جهان را به دنبال خود كشانید. از اسفند ،1368 یعنى از پنجاه سالگى به بعد آموزش تنبك را منحصراً از روى كتاب و مكتب شخصى خود آغاز كرد و ده سال بعد، درحالى كه صدها نسخه كپى غیر قانونى از كتابش اسباب سودآورى براى ناشران زیرزمینى شده بود، رضایت داد كه به صورت رسمى چاپ و منتشر شود و این درحالى بود كه چندى پیش از آن، مجموعه جزوه هاى آموزشى او به نام فرد دیگرى منتشر شده بود! با این حال، نتیجه حیرت آور بود و درمدت كوتاهى از چاپ اول به چاپ پنجم رسید. درحالى كه متدها و دستورهاى دیگرى نیز در هنر تنبك نوازى از استادان گذشته و حال به فراوانى در دسترس بود.<BR>این كتاب آموزشى با استفاده از روش نت نویسى یك خطى تحریر شده است. در تنبك نوازى روش سه خطى نیز وجوددارد ولى در مكتب رجبى، وضع متفاوت است. كتاب اول ایشان، آموزشى و كتاب دوم، «تحقیقى» است كه به گفته خود او، مشتمل بر سه فصل است: «آیا در رشته تنبك نوازى هر نوازنده اى الزاماً هنرمند هم هست؟» و... و «جامعه شناسى ریتم»، كه رجبى با بیانى از طنز تلخ مى افزاید «پس از مرگ من، یعنى هشتاد ونه سال و دو ماه و یازده روز دیگر به زیور طبع آراسته خواهد شد!»<BR>كتاب مشهور او «تنبك و نگرشى به ریتم از زوایاى مختلف» است. این كتاب را مى توان مانیفست یا قطعنامه زندگى بهمن رجبى دانست. او نخستین (و تا امروز تنها) تنبك نوازى است كه از زوایاى گوناگون به جایگاه ریتم موسیقى و جایگاه هنرمند تنبك نواز در موسیقى در تاریخ ایران پرداخته و از این ساز مهجور و مظلوم دفاع كرده است. سى  سال پیش وقتى كه او اندیشه هایش را مى نوشت، تنهاى تنها بود و هنوز هم وضع همان است و تغییرى دیده نمى شود. این راهى بودكه او برگزید وگرنه با تكنیك عالى و شدت فراگیرى كه او داشت، اگر مى خواست، به راحتى مى توانست زندگى هاى پر از منفعت طلبى و شادخوارى و عافیت جویى داشته باشد. ولى او حتى یك روز به این طرز زندگى دل نداد و انگار سالها رنج و بى آشیانى و مبارزه بر تثبیت جایگاه ارجمند تنبك و تنبك نواز در میان جامعه موسیقى، او را آب دیده تر و مصمم تر كرده است. او در این 35 سال فعالیت مستمر، هیچ گاه به خاطر كنسرت، پژوهش و سخنرانى و تك نوازى حاضر به دریافت وجهى نشده و از راه تنبك نوازى، جز شهریه تدریس (كه آن هم به قول حافظ: گاه هست و گاه نیست!) محل معاش دیگرى نخواسته كه داشته باشد. وجود او، یك تنه و تنها، حیثیتى را براى تنبك نواز فراهم آورده كه در نسل او، نظیر و همانندى نداشته است.<BR>بهمن رجبى، نوازنده اى صاحب ابتكار و اندیشه است. او به شیوه هاى سنتى تنبك نوازى مسلط است ولى خود را در چارچوب آنها محدود نكرده است. همیشه مى گوید اگر ما به كار پیشینیانمان چیزى اضافه نكنیم، در حقیقت كارى نكرده ایم وجه مشخصه اصلى كار بهمن رجبى، تلاش او براى «روایى كردن» هنر تنبك نوازى است. در وهله اول، او با این ساز كوبه اى كه وظیفه اش تاكنون تنها حفظ ریتم بوده، برخوردى كرد كه شایسته یك ساز ملودیك بود. او مى خواست ملودى را با ریتم مجسم كند و براى بیان كامل این ایده از هیچ تمرین مشكل تكنیكى فروگذار نكرد. كار او بسى مشكل تر از دیگر نوازندگانى بود كه تنها به حفظ قالب ها و شگردهاى تنبك نوازى سنتى اصرار مى ورزیدند و یا حداكثر خرده تكنیك ها و یا خرده شگردهایى شخصى را بر آن مى افزودند. <BR></P><BR> <DIV align=justify><BR> <TABLE class=CenterImage cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%" border=0><BR> <TBODY><BR> <TR><BR> <TD align=middle><IMG style="WIDTH: 223px; HEIGHT: 193px" height=251 alt=268755.jpg hspace=0 src="http://www.iran-newspaper.com/1385/851002/html/268755.jpg" width=300> </TD></TR><BR> <TR><BR> <TD><BR> <DIV class=caption2></DIV></TD></TR></TBODY></TABLE></DIV><BR> <P align=justify>رجبى كار آنها را محترم مى داشت ولى راهى بسیار متفاوت را برگزیده بود. او براى «روایت گر» ساختن تنبك تك نواز، ابتدا از ملودى هاى مشهور و تصنیف هاى قدیمى و قطعات كلاسیك موسیقى ایرانى بهره گرفت و با سالها تمرین آنها را طورى نواخت كه شنوندگان با شنیدن آنها بى اختیار به یاد آن ملودى ها و قطعات معروف مى افتادند. قطعاتى مثل: به زندان، در قفس، زرد ملیجه، رنگ ناز و ضربى هایى مثل «اكبرآباد رفته بودى...»، «اتل متل توتوله» و حتى بسیارى از قطعات نوحه خوانى و سینه زنى كه بین مردم تهران قدیم، شناخته شده بود. این ایده او بسیار مورد توجه كامبیز روشن روان، آهنگساز مطرح زمان ما قرار گرفت و او این تلاش و ایده رجبى را تحسین كرد. ویژگى دیگر هنر تنبك نوازى (و تك نوازى) او، استفاده از یك موتیف(جمله) ریتمیك و بسط و گسترش آن در طول یك قطعه تألیف و نوشته شده است. به قول یكى از آهنگسازان بزرگ: «رجبى فقط تنبك نوازى نمى كند بلكه براى تنبك كمپوزیتورى مى كند و قطعاتى به فرم هاى معنى دار مى نویسد.» رعایت نوعى «زنگ تكرار مطلب» مثل قافیه در شعر، استفاده از انواع و اقسام ریزهاى ابتكارى (16 نوع) و توانایى در ایجاد سونوریته هاى متنوع با انگشتان هر دو دست در تمام نواحى تنبك، از ویژگى هاى هنر عالى تنبك نوازى اوست. تمام این تكنیك ها و شگردها به هنگام اجراى او با صدادهى اى شمرده، تمیز و بدون شلوغ كارى به گوش مى رسند. او به محتواى جملات ریتمیك و اجراى صحیح و پاكیزه آنها و اندیشه نه به اجراى حركات بى محتواى چشم پركن و محیرالابصار (!) و صحنه گیر كه دون شأن هنرمند واقعى است. از دیگر تكنیك هاى ابداعى بهمن رجبى مى توان از فن «عكس و برگردان» نام برد كه براساس اصول ریاضى تدوین شده و قطعه اى كه با این ذهنیت نوشته شود، قابلیت از بر شدن و به حافظه سپردن را پیدا مى كند. بیشتر این تلاش هاى 35 ساله و بلكه تمام آنها در جهتى متفاوت با سنت هاى جا افتاده تنبك نوازى و عادات متعارف این هنر است كه گوش هاى اكثر اهل موسیقى با آن آشنایى دارد. شنیدن تك نوازى بهمن رجبى مثل خواندن یك متن جدى است كه باید براى آن وقت گذاشت و با ذهنیت آموزش دیده به درك آن نشست.<BR>قطعاتى چون «گفت وگوى چپ و راست»، «ریتم هاى مطربى»، «دونوازى براى تنبك» و... گویاى این ذهنیت و توانایى او هستند. در سى.دى «گفت وگوى چپ و راست»، شاهد یكى از تجلیات اخلاقى و خوى بهمن رجبى هستیم كه شاید از هیچ استاد دیگرى این كار برنیاید. در این سى.دى كه نام یكى از معتبرترین قطعات رجبى را بر خود دارد، یك تراك حاوى دونوازى او و شاگردش فربد یداللهى است و پنج تراك دیگر، تك نوازى فربد یداللهى است كه نامش همطراز استادش (روى جلد) و تصویرش هم دوش و همساز استادش (در بروشور) چاپ شده و بهمن رجبى براى او، شرح احوالى سراسر مهر و تشویق، در اندازه اى سه برابر شرح احوال خودش نوشته و آن را امضا كرده است. چنین سعه صدر و بلندنظرى در هیچ كدام از اساتید امروز دیده نشده است بلكه موارد بر عكس آن كه گاه بسیار دل آزار هم هست، بارها و بارها دیده شده است. رجبى در این بروشور مى نویسد: «درمورد دونوازى این آلبوم (گفت وگوى چپ و راست) سالها در محافل مختلف بحث و گفت وگو شده است. اجراهاى مختلفى هم با آقایان ناصر فرهنگ فر و مرتضى اعیان (به عنوان تنبك دوم) داشته ام كه هر یك طعم و بوى خود را دارد و در این آلبوم شكل متفاوت و كاملاً تكامل یافته این دونوازى را با یداللهى مى شنوید. در مورد تك نوازى هاى این آلبوم كه به خواست من توسط یداللهى اجرا شده، یادآورى چند نكته ضرورى است: اول، ابداع ریزى است كه من بعد از ریزهاى شانزده گانه ام، ریز هفدهم نامیده ام و در جاى جاى قطعات به گوش مى رسد. دوم اجراى تكنیك ها و فرم هایى است كه براى نخستین بار و بدون دستكارى در ساختمان فیزیكى تنبك اجرا مى شود. سوم پرمحتوا بودن قطعات و تنوع تركیب هاى به كار گرفته شده و انسجام و ظرافت و ارتباط صحیح میزان ها و به خدمت گرفتن تكنیك توسط ریتم است كه امروزه بیشتر شاهد آن هستیم... بارها در سخنرانى هاى خود گفته ام در این مكتب همه شاگردان آزاد هستند و من به عنوان معلم، شاگرد تربیت مى كنم نه مقلد».<BR>تازه ترین اجراى بهمن رجبى در سه شب كنسرت «اركستر ملل»(به رهبرى پیمان سلطانى) در تالار بزرگ تئاتر شهر بود با اجراى ریتمیك قطعه مشهور «موسیقى كوچك شبانه» اثر ولفگانگ آمادئوس موتسارت كه توانایى و قدرت اجراى او نشان داد «هنوز دود از كنده بلند مى شود». رجبى زندگى را بدون تجلیات عشق و هنر، هیچ مى داند و در راه اعتلاى هنر و اعتلاى شخصیت هنرى و اجتماعى تنبك نواز، هنوز هم از هیچ كوششى فروگذار نمى كند. او نمادى زنده از وفاى به عهد و آشتى ناپذیرى و یگانگى سخن و زندگى است كه برایش نمى توان مشابه و نظیرى با این مختصات یافت.</P><BR> <P align=justify>لینك خبر:</P> <P><A href="http://www.iran-newspaper.com/1385/851002/html/mehr.htm?_sadjad_=http://sol.ir/images/bahman-rajabi.jpg">http://www.iran-newspaper.com/1385/851002/html/mehr.htm?_sadjad_=http://sol.ir/images/bahman-rajabi.jpg</A> </P> <P>منبع : ایران </P> text/html 2007-03-31T04:00:00+01:00 هیچ کس سکوت http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/44786/clubname/dafclub <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>از بررسی تاریخچه ی سازها در می یابیم که طولانی ترین قدمت را می توان برای سازهای کوبه ای قائل شد که سادگی در ساختو نواخت آن موجب گردیده تا انسان در رهگذرتاریخ خویش زودتر آن را یافته و بدان بپردازد. حضور خیل عظیم سازهای کوبه ای موید اهمیت و جایگاه ویژه ریتم در موسیقی بوده و آن را به عنوان رکنی اساسی و جزئی لاینفک از موسیقی می نمایند. به گونه ای که در بین تمامی ملل جهان حتی آنها که در بدوی ترین شیوه ی اجتماعی به سر می برند همواره گونه یا گونه هایی از این قبیل سازها کاربرد داشته است. </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>گذشت زمان و تغییر تحول در زندگی بشر موجب گردیده تا برخی سازها در غبار فراموشی محو گشته و برخی دیگر جایگزین آنها گردند . نامهایی همچون آیینه پیل درای دمامه تیبره تبوراک رویینه خم زرینه خم خما خسرو بشقابک و جام شاید در ذهن کمتر کسانی بتواند تصویری از ساز را نمایان کند و تنها در حجاریها الواح تندیسها و نقوش بر جای مانده از گذشته هایی دور و همچنین در اشعار بازمانده از روزگاران پیش بتوان رد پایی از آنها را در پیشینه ی موسیقیایی این سرزمین بزرگ یافت. </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>موسیقی در دوران کهن نه به عنوان هنر انتزاعی و محض بلکه به عنوان هنری آمیخته با هنر آدمی و در بطن زندگی او جاری بود . نیایشها جشنها جنگها و سوگ و ماتم و آداب ور سوم محلی در کنار همنوایی بنام (موسیقی ) می جوشیدو می خروشید و جریان می یافت و دف نیز همواره در این همنوایی با حضور خویش قدمتی به طول تلریخ فرهنگ بشر برای خود فراهم ساخته است. </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>در نقوش کهن بازمانده از تمدنهای باستانی در جنوب ایران گاه نشانه هایی از حضور سازو آواز و موسیقی در آن روزگاران به چشم می خورد اقوام ایلامی مستقر در این ناحیه در مراسم مذهبی<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>اعیاد جشنها نغماتی با چنگ و نی و دف اجرا می نمودند . نقش برجسته ایلامی در( کول فرعون) یکی از این ره آوردهای تاریخی است که کاهنانی را در حال قربانی کردن با سازهایی نظیر چنگ و دف نشان می دهند . </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>دف از جمله سازهایی است که قدمت حضورش تا ژرف ترین دوره های تاریخ<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>موسیقی گسترش یافته<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>و در بین بسیاری از ملل کهن در اشکال و ابعاد گوناگون مورد استفاده قرار می گرفته است . </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>دف بر اساس ساختمان ظاهری آن بر در هفت نوع تقسیم بندی نموده اند : </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>1- دف مربع </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>2- دف مستطیل </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>3- دف مستدیر با حلقه </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>4- دف مستدیر با زنگوله </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>5-دایره زنگی </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>6-دف دورویه </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>7- دف بی پوست همراه با زنگ </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>در بین اعراب واژه ی (دف) به تمامی انواع بالا بطور عام اطلاق می گردیده ولی به طور خاص این واژه تنها به دفهای چهار گوش اختصاص داشته است و انواع مدور را بیشتر ( دایره ) می نامیدند . </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>حضور واژه ( دف) در اشعار روایات و کتابهای آسمانی نشان دهندهی قدمت تاریخی این ساز بوده و پیشینه ی کهن آن را نمایان می سازد . </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2><SPAN style="mso-spacerun: yes">                   </SPAN>بر آمد خروش از دل زیرو بم<SPAN style="mso-spacerun: yes">                           </SPAN>فراوان شده شادی ، اندوه کم </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2><SPAN style="mso-spacerun: yes">                   </SPAN>نشستند خوبان بر بط نواز<SPAN style="mso-spacerun: yes">                             </SPAN>یکی عود سوز یکی عود ساز </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2><SPAN style="mso-spacerun: yes">                   </SPAN>سر آینده این سخن ساز کرد<SPAN style="mso-spacerun: yes">                        </SPAN>دف و چنگ و نی را هم آواز کرد </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>همچنین در روایات آمده است که دف نخست در شب زفاف سلیمان و بلقیس نواخته شد و نیز گویند بنی اسراییل در مقابل گوساله طلایی دف می نواختند. </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>حسن محشون در کتاب ( نظری بر موسیقی ضربی ایران ) صفحه 16 آورده است : </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>ایرانیان از عصر هخامنشی (550_330ق م) به بعد به طور کلی دو نوع اسباب و آلات موسیقی </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN><FONT size=2><SPAN style="mso-spacerun: yes"> </SPAN>( بزمی و رزمی) داشته اند که در نوبت زدنهای صبح و شام و مواقع ماتم و سوگ و سرور اعیاد و دیگر تشریفات و فتح و<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>جنگ<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>می نواختند. </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>آلات ضربه ای آنها شامل (دهل،کوس، جام، جلجل، تبیره، خرمهره، سنج ، تبل، نقاره، تنبک،و دف و غیره اینها بوده است . </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>کلمات هورات می نویسد:(<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>پیش از ظهور اسلام عربهای بادیه نشین شعرو موسیقی داشته اند ولی تشکیل و بسط آن بر ما مجهول است شاید طرز حرکت شتر هنگام راه رفتن و گذاردن پاهایش با آن همه نظم بر روی زمین موجد آهنگ ( حدی) گشته است آهنگی که ساربانان قافله برای راندن و سرگرمی شتران می خواندند ، در آن هنگام ارکستر عربی فقط از آواز و کف ( دست زدن) و دف تشکیل می شد........) </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>همچنین مولف اغانی نوشته است : ( زن ابراهیم موصلی که شاهک و یا به قولی دوشار نام داشت همراه دف آواز می خواند و اهل ری بود و به همین سبب مورد علاقه ابراهیم موصلی قرار گرفت.) </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>همچنین گونه هایی از دف در مراکش و افریقای جنوبی و گونه هایی نیز در بین سرخپوستان آمریکای شمالی در مراسم مذهبی و نیایشها مورد استفاده قرار می گیرد . در هند نیز فرمی خاصی از دف رایج است که کشش پوست آن توسط طناب پیچی کنترل می گردد . در مصر شامات و الجزیره دفهای مربع شکل متداول می باشد . همچنین در ایران در نواحی مختلفی از این ساز استفاده می گردد چنانکه در سیستان و بلوچستان در مراسم ویژه ای نظیر گوات دمال و مالد </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2><SPAN style="mso-spacerun: yes"> </SPAN>( پیر پتر)<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>از این ساز بهره می جویند. </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>همچنین در گونه ای از موسیقی محلی بوشهر به نام ( سبالو) که احتمالا همان جشن مولود نبی_ تولد پیغمبر اسلام (ص) بوده در فرمی که متاثر از موسیقی عربی و آفریقایی می باشد از دف و دایره استفاده می گردد. </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>در شمال خراسان در<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>قدیم<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>لوطی ها با دف و دایره به اجرای موسیقی می پرداختند که با انقراض آنها اینک از این ساز برای همراهی قشمه و کمانچه عاشق ها استفاده می گردد . در بجنورد نیز از دف و دایره استفاده<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>شده و به نام ( دیزه) موسوم می باشد. همچنین در استان هرمزگان( بندر عباس ،میناب ، قشم.........) در مراسم زار و مولود خوانی از 1 تا5 دف و گاه بیشتر از این نعداد استفاده می گردد . در جزیره قشم دف در همراهی با عود نیز نواخته می گردد . </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>همچنین در بسیار نقاط دیگر از این مرز و بوم و رسوم محلی و مراسم مذهبی _ عرفانی رد پایی از آن را جست. </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>دف و موسیقی عرفانی در میان کردزبانان : </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>( صوت خوش و نغمات لطیف ریسمانی است که دنیا را به آخرت می پیوندد و شنونده را به سر آن معنی که خبرهایی از آن نمی شناسد رهنمون می شود ) </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>مقصضود این است که می توان از ریسمان موسیقی آویخت و خود را از جهان پایین به آسمان برین رسانید و موسیقی واقعی آن است که شنونده را از خود به فراز آورد نه آنکه او را در فرود بی خبر کندکه در این صورت نامش ( سهو) به معنی فراموشی و بی خبری است و یا به تعبیر حافظ ساز و نوای مطرب عشق او را به جایی برده که راه به بالا دارد . </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>و یا به قول شیخ شیراز<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>: </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2><SPAN style="mso-spacerun: yes">              </SPAN>مطرب همین طریق غزل گو نگاه دار<SPAN style="mso-spacerun: yes">          </SPAN>کاین ره که بر گرفت به جایی دلالت است </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>در میان اهل کردستان دف و موسیقی عرفانی جایگاهی به بلندی آسمان دارد<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>بدین معنی که به عنوان همان ریسمان اهل ذکر و سماع را از دنیای درون به عالم ملکوت به جمع ذاکران معبود می رساند و با نهایت سادگی این ساز نوایی بر گوش ایشان می رساند که آوای دوستش می نامند. </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>خشک چوب و خشک سیم و خشک<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>پوست<SPAN style="mso-spacerun: yes">                    </SPAN>از کجــا می آیـد<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>این<SPAN style="mso-spacerun: yes">   </SPAN>آوای دوست </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>دف نوازان کرد وضو گرفته از ذلال عشق و روی بر کعبه هو نموده اند الله گویان شبهای جمعه آسمان شهر و روستای خود را به آسمان ملکوت پیوند می زنند . </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>افسانه ای در میان ایشان رواج دارد که قدمت ( دف) را به زمان حضرت آدم می رساند بدین مضمون که آنگاه که هابیل هدیه خویش یعنی بره ی زیبا را جهت قربانی به محل اهداء به خداوند آورد وقابیل که کشاورز بوده کاه را به عنوان هدیه آورد و خداوند در آن آتش افروخت و قبول نکرد . قابیل برادر خویش را با سنگی که بر سر وی کوبید کشت و از کلاغ آموخت که جسد وی را زیر خاک پنهان نماید و آدم صفی الله آن بره را که خداوند پذیفته بود نگاه داشت و بعد از پرورش کافی قربانی نمود و پوست آن را به راهنمایی فرشته ای از ملکوت دباغی کرده و بر چوبی گرد کشید و با آن به مناجات خداوند پرداخت ............... و الله علم . </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>هر چند که شاید این قصه افسانه ای بیش نباشد اما این ساز همیشه همدم عرفاو اولیاء خدا بوده و همنشینی ایشان آنچنان محبوبیتی به صدای آن بخشیده که هیچ عارفی بدون ثنا و یاد خیر دف نبوده است . </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify; tab-stops: right 495.0pt"><SPAN><FONT size=2>ای عاشقان<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>، ای عاشقان ، من خاک را گوهر کنم <SPAN dir=ltr></SPAN><SPAN style="mso-spacerun: yes"><FONT face="Times New Roman">         </FONT></SPAN>وی مطربان ،ای مطربان ،دف شما پر زر کنم </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify; tab-stops: right 495.0pt"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><SPAN style="mso-spacerun: yes"><FONT size=2>                                                                                                                                          </FONT></SPAN></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify; tab-stops: right 495.0pt"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2><SPAN style="mso-spacerun: yes">                                                                                                                                       </SPAN>( مولانا) </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify; tab-stops: right 495.0pt"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify; tab-stops: right 495.0pt"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>و به جرات می توان گفت که دف در میان هیچ طایفه ای به اندازه ی قوم کرد دارای محبوبیت و حرمت نیست و توانمند ترین اساتید این ساز ( همچون بیژن کامکار ، عندلیبی ها،<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>عرفان به امید حق<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>و ...........) نیز از این دیار برخاسته اند و بهترین ریتمها و به قولی مقامات اصلی دف همگی از تکایا و خانقاه های کردستان به عرصه موسیقی سنتی پا نهاده است. </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify; tab-stops: right 495.0pt"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2></FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify; tab-stops: right 495.0pt"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2>چه سماعهاست در جان، چه قرابه هاست ریزان<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN><SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN><SPAN style="mso-spacerun: yes">   </SPAN>که به گوش می رسد زان ، دف و بربط واغانی </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify; tab-stops: right 495.0pt"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2><SPAN style="mso-spacerun: yes">    </SPAN>چه پر است این گلستان ز دم هزار دستان<SPAN style="mso-spacerun: yes">        </SPAN><SPAN style="mso-spacerun: yes">    </SPAN><SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>که زهای هوی مستان تو می از قدح ندانی </FONT></SPAN></P> <P><FONT size=2></FONT></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: //embed//; TEXT-ALIGN: justify; tab-stops: right 495.0pt"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 11pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><FONT size=2><SPAN style="mso-spacerun: yes">    </SPAN>همه شاخه ها شکفته ملکان قدح گرفته<SPAN style="mso-spacerun: yes">               </SPAN><SPAN style="mso-spacerun: yes"> </SPAN><SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>همگان ز خویش رفته به شراب آسمانی</FONT></SPAN></P> text/html 2007-03-29T04:00:00+01:00 هیچ کس سکوت http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/44695/clubname/dafclub <P style="BACKGROUND-COLOR: rgb(102,102,102)" align=right><FONT style="BACKGROUND-COLOR: #ffffff" face=Tahoma color=#330033 size=2>اهمیت دف جدای از آن‌كه از نظر موسیقیایی در مد نظر باشد، در جایگاه عرفان و تصوف و سوق سالك به حالت جذبه، دارای مقام و ارجی به سزاست.‏</FONT></P> <P style="BACKGROUND-COLOR: rgb(102,102,102)" align=right><FONT style="BACKGROUND-COLOR: #ffffff" face=Tahoma color=#330033 size=2>دقیقاُ نمی‌دانیم كه از چه زمان و توسط چه كسی دف به خانقاه برده شد، ولی نواختن آن در بین عموم را بیژن کامکار آغاز کرد. اما می‌توان دانست كه تأثیر دهی خاص آن، برایش پایگاهی مقدس به‌وجود آورده، در دف سه حال و مقام خاص برای سالك نهفته است كه در هیچ یك از آلات موسیقی نیست:‏</FONT></P> <P style="BACKGROUND-COLOR: rgb(102,102,102)" align=right><FONT style="BACKGROUND-COLOR: #ffffff" face=Tahoma color=#330033 size=2>اول ) حفظ و ایجاد كیفیت پرده برای صوفی.‏</FONT></P> <P style="BACKGROUND-COLOR: rgb(102,102,102)" align=right><FONT style="BACKGROUND-COLOR: #ffffff" face=Tahoma color=#330033 size=2>دوم ) تأثیر روانی با پدیده‌های برون ریزی، از طریق كوبش، كه هر چه هیجان بیشتر شود، كوبش‌ها محكم‌تر و شدیدترند و یا برعكس، و هر چه كوبش‌ها شدیدتر و بجا باشند، در حضار و نوازنده هیجان بیشتر و خلجان عمیق‌تری ایجاد خواهد شد.‏</FONT></P> <P style="BACKGROUND-COLOR: rgb(102,102,102)" align=right><FONT style="BACKGROUND-COLOR: #ffffff" face=Tahoma color=#330033 size=2>سوم ) نیایش و مناجات در شكل نواختن آن، كه نوازنده و یا بهتر بگوییم، كوبنده، با به كف گرفتن دف به صورت دست‌های در حال نیایش به سوی بالا با توجه به تأثیر روانی از طریق كوبش‌ها، و به وجود آمدن نوعی خلسه‌ی هیپتوتیكی، حالت تسلیم و تضرع به درگاه معبود در خود می‌یابد.‏</FONT></P> <P style="BACKGROUND-COLOR: rgb(102,102,102)" align=right><FONT style="BACKGROUND-COLOR: #ffffff" face=Tahoma color=#330033 size=2>و این سه حالت در هیچ‌یك از آلات و ابزار موسیقی تا به این حد نهفته نیست. نی و سه‌تار و دیگر وسایل موسیقیایی كه هر یك به تناسب حال و مجلس، حالت و موقعیت روانی ـ عرفانی خاصی به‌وجود می‌آورند، هیچ‌كدام جامع هنر دف  برای عارف نیستند. كه استتار و در پرده بودن سالك و صوفی، خود مسأله مهمی است و بیهوده نبوده است كه پیران و شیوخ مجالس حال در اجتماع وجد و حال، در پشت پرده سماع می‌نشستند و نوازندگان و دیگر سالكان و اغیار را در آن سوی پرده می‌نشاندند تا به هنگام سماع و تأثیرپذیری از نوای موسیقی و شعر خوانی قوالان، كسی شاهد تغییرات حالات چهره ایشان نباشد، كه خود حدیثی مفصل در چرایی آن دارد و باید در جمع خامان و نامحرمان بود و دید تا علت را دانست.‏</FONT></P> <P style="BACKGROUND-COLOR: rgb(102,102,102)" align=right><FONT style="BACKGROUND-COLOR: #ffffff" face=Tahoma color=#330033 size=2>برجستگی‌های هنر دف نوازی وابسته به این اصل است كه در دست و كف چه كسی كوبیده شود و امواج كوبش آن، با محاسبة كدام اهل دقت و فن و بصیرت، به ارتعاش درآید، تا تأثیر مورد نظر از آن حاصل گردد، كه از گذر تصوف و عرفان، به روان شناسی و از آن به محاسبات فیزیكی و بحث تأثیر و میدان و دامنه ارتعاش امواج خواهیم رسید و سخن به اطناب خواهد كشید و هر یك از این مقولات خود میدانی وسیع برای بررسی‌های دقیق علمی خواهند داشت كه در این مختصر نخواهد گنیجد ولی حتما باید یادآوری نمود که زیباترین و پیچیده ترین حالات ریتمیک آن توسط نوازندگان هنرمند کرمانشاه و کردستان اجرا شده است .</FONT></P> <P style="BACKGROUND-COLOR: rgb(102,102,102)" align=right><FONT style="BACKGROUND-COLOR: #ffffff" face=Tahoma color=#330033 size=2>بیهوده و تصادفی نبوده است كه مولانا اشعار و تغزلاتی را كه در مجالس وجد و حال فی‌البداهه می‌ساخت جملگی ضربی و ریتمیك و به قول عروضیان از نظر اوزان شعری دارای اوزان دوری هستند، كه در كوبه‌های دف جز به همان آهنگ و وزن، نمی‌توان سخنی سرود و پایكوبی كرد، كه گاه همان پایكوبی‌ها، خود یاور و كمك پنجه‌های نوازنده‌ی دف است.‏</FONT></P> <P style="BACKGROUND-COLOR: rgb(102,102,102)" align=right><FONT style="BACKGROUND-COLOR: #ffffff" face=Tahoma color=#330033 size=2>ساز دف در بین سلاسل مختلف صوفیه ایران و بالاخص اهل حق و قادریه منزلت و قربی به سزا دارد. در بیان این معنا احمد بن محمد بن الطوسی عارف قرن هفتم چنین گفته است: حركات وجود آدمی دو سبب دارد، یا از داخل بود و یا از خارج، اگر داخل بود آن را جذبه گویند و اگر خارج بود آن را دف گویند. دایره دف اشارت است به دایره اكوان و پوست كه بر دف مركب است اشارت است به وجود مطلق و ضربی كه بر دف وارد می‌شود اشارت است بر ورود واردات الهی كه از باطن بطون بر وجود مطلق وارد می‌شود. سلاسل مختلف صوفیه مخصوصا در کردستان تا آن حد برای ساز دف قداست و حرمت قایلند كه بدون وضو و طهارت دست بدین ساز نمی‌برند، با چنین مقام والا و اذعان به این‌كه معلومات و ادراكات و فنون ما از این موهبت الهی بسیار ناچیز است، باعث گردیده كه بسیاری از دف نوازان و اساتید مجرب و چیره دست جز در محافل انس و خانقاه‌ها دست به ساز نبرند و از مطرح شدن و ابراز وجود در صحنه موسیقی این مرز و بوم خودداری نمایند بجز معدود هنرمندان کردی چون استاد عطاء الله سلامیه <SPAN lang=fa>، </SPAN>بیژن کامکار <SPAN lang=fa>، عندلیبی ها</SPAN> <SPAN lang=fa>، احمد خاك طینت</SPAN> و استاد گرامی بنده : "  آزاد راستین کردستانی " .</FONT></P> <P style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; BACKGROUND-COLOR: rgb(102,102,102)"><FONT style="BACKGROUND-COLOR: #ffffff" face=Tahoma color=#330033 size=2><SPAN lang=fa>که از جمله نوارهای این استادن : نوار " دف و فریاد دف " از عطاء الله سلامیه و نوارهای "دف ونی" ، "سماع ضربیها " ، " گل نیشان" ، "دف و رباب" و ... از کامکارها و "با قدسیان" ، "هی گل"و.... از عندلیبی ها را میتوان نام برد و از جمله دف های معروف میتوان دف " جبار " ، "صدیق محمدی" ، " اسدالله " ، "غربالی ( دف من )" را نام برد که تمام این دف ها ساخت هنرمندان کردستانی و به نام خود آنها است .</SPAN></FONT></P> <P style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; BACKGROUND-COLOR: rgb(102,102,102)"><FONT style="BACKGROUND-COLOR: #ffffff" face=Tahoma color=#330033 size=2><SPAN lang=fa>فرستنده : <A class=link href="http://www.cloob.com/browse.php?id=308170">n .a .s. i. m ?(62)</A> </SPAN></FONT></P> text/html 2007-03-29T04:00:00+01:00 هیچ کس سکوت http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/44694/clubname/dafclub <FONT size=2>قدیمی‌ترین سند معتبر كه درارتباط بادف سخنانی در آن آمده است كتاب زبور حضرت داود (ع) است. با نگرشی به شكل بیان زبور در ارتباط با این ساز مشخص می‌گردد كه این ساز همراه با كرنا، بربط و عود و نی نواخته می‌شده است و از مفاهیم آیه‌ی (بند) چهارم مزمور 150 كتاب زبور این‌گونه استنتاج می‌گردد كه دف یكی از اساسی‌ترین عوامل به وجد آورنده‌ی شنوندگان بوده و نقشی عظیم در حالات عرفانی مؤمنین و ذاكرین خداوند متعال داشته و استفاده از آن در مراسم مذهبی آن زمان رایج و متداول بوده است و اما دیگر استفاده‌ای كه قوم بنی‌اسراییل از دف می‌نموده‌اند در مراسم و جشن‌های بزرگ بوده چه ما می‌خوانیم كه شب ازدواج حضرت سلیمان (ع) (پسر حضرت داود (ع) با بلقیس همراه با نوای دف بوده است و شركت كنندگان با نوای دف به دست افشانی و پایكوبی می‌پرداخته‌اند.‏‏</FONT> <P align=right><FONT face=Tahoma size=2>در نقش‌های حكاكی شده خرابه‌های نینوا پایتخت كشور باستانی آشور در بین نوازندگان نوازنده‌ای مشغول به نواختن نوعی ساز كوبه‌ای دایره شكل كه احتمالاً دف است می‌باشد.‏</FONT></P> <P style="MARGIN-BOTTOM: 6px" align=right><FONT face=Tahoma size=2>این نقش حكایت از رواج دف نوازی در امپراتوری آشور كه خود زمانی مستعمره‌ی امپراتوری بابل بود دارد. مشخص نیست كه در كشور باستانی آشور از دف جز در پیشگاه پادشاهان (كه شاید خود نوعی مراسم مذهبی باشد) چه استفاده‌ی دیگری می‌شده است.‏</FONT></P> <P align=right><FONT face=Tahoma size=2>اما در ایران زمین دف جایگاهی خاص یافت و در نزد ایرانیان هم‌چون در نزد قوم بنی‌اسراییل از منزلتی ویژه برخوردار گردید، در ایران زمین دف دارای همان كاربردهایی گردید كه در نزد قوم بنی‌اسراییل، ایرانیان دف را در شادی‌ها و جشن‌های بزرگ خود مانند نوروز می‌نواختند (امروزه نیز بسیاری از اقوام ایرانی مراسم سنتی و آیینی خود را با نوای دف به همراهی چند ساز دیگر مانند نی و تنبور انجام می‌دهند) و هم‌چنین در مراسم مذهبی خود در پیشگاه مؤبدان و شاهان از دف برای اجرای سرودهای مذهبی استفاده می‌نموده‌اند.‏</FONT></P> <P align=right><FONT face=Tahoma size=2>بعدها در تاریخ صدر اسلام می‌خوانیم كه در زمان ورود حضرت ختمی مرتبت (ص) به شهر مدینه مردان و زنان با نوای دف به خوش‌آمد گویی حضرت رسول (ص) شتافتند.‏</FONT></P> <P align=right>فرستنده : <A class=link href="http://www.cloob.com/browse.php?id=308170">n .a .s. i. m ?(62)</A> </P>