مقالات کلوب روانشناسی

مقالات کلوب روانشناسی 2012-02-12T18:09:03+01:00 text/html 2011-12-06T09:52:09+01:00 جلیل امیری برون&zwnj;گرا هستید یا درون&zwnj;گرا؟ خود را بشناسید http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/3363499/clubname/1psicology <div align="right" style="text-align:right;color:rgb(51,51,51);font-family:helvetica, arial, sans-serif;font-size:14px;line-height:18px;"><a href="http://donbaleh.com/submit.php?url=http://iranian.net.au/index.php?option=com_content&amp;amp;view=article&amp;amp;id=4577:1390-09-15-03-19-49&amp;amp;catid=31:general&amp;amp;Itemid=73&amp;subject=برون&zwnj;گرا هستید یا درون&zwnj;گرا؟ خود را بشناسید" style="color:rgb(19,92,174);"> </a></div><img alt="" src="http://www.iranianuk.com/db/pages/2011/12/05/016/zimg_001_15.jpg" title="" style="border-top-width:0px;border-right-width:0px;border-bottom-width:0px;border-left-width:0px;border-top-style:none;border-right-style:none;border-bottom-style:none;border-left-style:none;float:left;" />برنا: همانطور که می&zwnj;دانید، ما انسان&zwnj;ها دارای ویژگی&zwnj;های شخصیتی مختلفی هستیم، تفاوت این ویژگی&zwnj;ها در افراد موجب می&zwnj;شود که مادر موقعیتی یکسان رفتارهای متفاوتی از دیگران داشته باشیم.یکی از این خصوصیات شخصیتی که به دلیل تاثیر بر همه جنبه&zwnj;های زندگی ما توجه زیادی را به خود جلب کرده است، «درون&zwnj;گرایی» و بعد دیگر آن «برون&zwnj;گرایی» است. برای آگاهی از چگونگی تاثیر این ویژگی بر زندگی در آغاز بهتر است با تعریف این مفاهیم آشنا شویم.«درون&zwnj;گرایی» رفتاری است که با دیدگاه درونی، ذهنی همراه است. فرد «درون&zwnj;گرا» آمادگی بیشتری برای خودداری و تسلط بر نفس از خود نشان می دهد. این افراد کمتر تمایل به حضور درجمع دارند و بیشتر دقت خود را به مطالعه و فعالیت&zwnj;های ذهنی انفرادی می&zwnj;گذرانند.«برون&zwnj;گرایی» رفتاری است که با دیدگاه عینی و خارجی مشخص شده و با فعالیت عملی بالاتری همراه است، افراد «برون&zwnj;گرا»  از آمادگی کمتری برای تسلط بر نفس خویش برخوردارند. معمولا نسبت به افراد درونگرا اعتماد به نفس بالاتری دارند بودن در جمع و فعالیت های گروهی را بر فعالیت های انفرادی ترجیح می دهند.در گذشته تصور می شد که یکی از دو بعد «درون&zwnj;گرایی» بر دیگری از ارجحیت دارد. اما مطالعات اخیر نشان داده اند که چنین فرضی صحت نداشته و هر از این ویژگی ها دارای نقاط ضعف و قوتی است. در جدول زیر مهمترین تفاوت های افراد «برون&zwnj;گرا» و «درون&zwnj;گرا» در حیطه های مختلف که سبب تفاوت خواسته ها، نیازها، علایق و در نتیجه احساسات و رفتارهای آنها می شود، مطرح شده است.«برون&zwnj;گرایی» حل مساله: تمایل به با صدای بلند فکر کردن، خطور کردن بهترین راه حل ها به ذهن در هنگام حرف زدن، نادیده گرفتن نظرات دیگران، علاقه به شرکت در بحث های گروهی به منظور حل مشکلارتباطات: ترجیح ارتباط رو در رو در صورت امکان، تمایل به دیدن واکنش ها و رفتارهای غیرکلامی، نیاز به بازخورد فوری، عدم علاقه به نوشتن خاطرات روزانه یا ایمیل های طولانی، جستجو برای یافتن فرصت هایی جهت گفتگو و فعالیت های اجتماعیتصمیم گیری: دریافت اطلاعات از دیگران قبل از تصمیم گیری تمایل به سریع عمل کردن در موقع بحرانی تعاملات بین فردی: انرژی گرفتن از تعامل با دیگران و احساس تخلیه انرژی به واسطه تحمل تنهایی به مدت طولانی، داشتن دوستان و آشنایان زیادتوجه و تمرکز: تمرکز زیاد روی افراد و اشیا دور و بر، ناتوانی در تمرکز به هنگام سکوت، خسته شدن از اجبار به نشستن و توجه طولانی مدت به یک شی یا موضوع، اهمیت ندادن به عوامل مزاحمنقاط قوت طبیعی: انرژی دادن به افراد و گروه ها، توانایی سریع عکس العمل نشان دادن، به وجود آمدن احساس شور و هیجان، آشنا کردن افراد به یکدیگرنقاط ضعف طبیعی: ندادن فضا به دیگران برای صحبت کردن، توجه نکردن به اطلاعات دیگران، ننوشتن درباره مشکلات، واکنش نشان دادن قبل از فکر کردنچگونه باعث آزار دیگران می شوند: با صحبت کردن و جلب توجه زیاد و اجازه ندادن به دیگران برای مطرح کردن خود در جمعسوء تعبیر دیگران در مورد آنها: شاید دیگران انها را افرادی خودخواه که برای دیگران ارزشی قائل نیستند تصور کنند.«درون&zwnj;گرایی» حل مسئله: تمایل به پردازش درونی اطلاعات، خطور کردن بهترین راه حل ها به هنگام سکوت و تنهایی، نیاز به افزایش دانش و آگاهی قبل از بحث درباره مشکل مورد نظرارتباطات: ترجیح دادن ایمیل و پیام های صوتی، اجتناب از تعاملات غیرضروری، عدم علاقه به هدر دادن وقت با بحث و گفت و گو، تمایل به فکر کردن قبل از عمل، عدم علاقه به جلسات و ملاقات های طولانی مدت، جستجو برای یافتن فرصت هایی جهت تنهایی و سکوتتصمیم گیری: تصمیم گیری مستقل دو بدون دخالت دیگران برایشان خوشایندتر است، نیاز داشتن به زمان قبل از شروع فعالیتتعاملات بین فردی: احساس تخلیه انرژی به واسطه تعاملات زیادی، اجتماعی و نیاز به تنهایی برای نیرو گرفتن دوباره، بودجه بندی دقیق&quot; زمان مخصوص به دیگران&quot;توجه و تمرکز: تمرکز زیاد روی افکار و نظرات درونی، اغلب مشغول گفتگوی درونی بودن، لذت بردن از تمرکز در سکوت بر یک موضوع، ناراحت شدن از عوامل مزاحمنقاط قوت طبیعی: آرام کردن افراد و گروه ها، ارزیابی موقعیت قبل از عمل کردن، گوش دادن به نظرات دیگران، مستقل عمل کردننقاط ضعف طبیعی: ناتوانی از در میان گذاشتن افکارشان با دیگران، مشورت نگرفتن از دیگران، تاکید بیش از حد بر نوشتن، فکر کردن خیلی زیاد قبل از اقدام به عملچگونه باعث آزار دیگران می شوند: با ناتوانی در ابراز عقاید، شرکت نکردن در بحث ها یا واکنش نشان ندادن نسبت به حرف های دیگرانسوء تعبیر دیگران در مورد آنها: ممکن است دیگران به اشتباه آنها را افرادی کناره گیر، خجالتی و غیرصمیمی تلقی کنند.آشنایی ما با ویژگی های شخصیتی خود و اطرافیان مان باعث می شود که با پذیرش این تفاوت ها و احترام گذاشتن به آنها در برخورد با دیگران رفتار معقولانه تری داشته باشیم.آ text/html 2011-11-17T08:22:11+01:00 حبیب رهنما درباره ظاهر خود احساس خوبی داشته باشید http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/3264766/clubname/1psicology نام کتاب: درباره ظاهر خود احساس خوبی داشته باشید مولف: دکتر سابین ویلهلم مترجم: حبیب رهنما جهت فراهم ساختن یک منبع کامل که بتواند برای بیمار به شکل خود-یاری قابل استفاده باشد ، تصمیم گرفتم کتاب &quot;درباره  ظاهر خود احساس خوبی داشته باشید&quot; نوشته دکتر &quot;سابین ویلهلم&quot; را ترجمه کنم. افرادی که برای درمان این بیماری امکان مراجعه به روانپزشک/روانشناس برایشان مقدور نمی&zwnj;باشد ، میتوانند از این کتاب نهایت استفاده را ببرند و همینطور افرادی که برای درمان این بیماری تحت نظر یک روانپزشک/روانشناس هستند نیز میتوانند این کتاب را به عنوان مکملی مورد استفاده قرار دهند. برنامه درمانی این کتاب بر اساس تکنیک شناختی-رفتاری پایه&zwnj;ریزی شده و به علت غنی بودن آن از مثالها و تمرینهای کاربردی بیمار دقیقا می&zwnj;تواند تکنیکها را مرحله به مرحله فرا گرفته و در مورد خود پیاده نماید. در یک جامعه جائیکه یک جوش یا &quot;موی بد&quot; میتواند یک روز خوب را خراب کند و یک شکم شش تکه همیشه بر روی صفحه اول مجله&zwnj;ها خودنمایی می&zwnj;کند ، خیلی افراد از ظاهر خود احساس شرمساری می&zwnj;کنند. خواه آنها از روابط اجتماعی به خاطر یک نقص واهی فاصله گرفته و یا هزینه&zwnj;های گزافی بابت مراقبت از پوست ، داروهای رشد مو یا جراحی پلاستیک خرج کرده باشند ، این کتاب به مردان و زنانی با نگرانی&zwnj;های بیش&zwnj;از حدشان درباره ظاهرشان کمک کرده و به آنها کمک می&zwnj;کند که از آینه جدا شده و مسیر عادی زندگی خود را داشته باشند. ابزارهای ارزیابی شخصی میتواند به خوانندگان کمک کرده تا اینکه مشکلاتشان را درک کرده و تصمیم بگیرند که آیا آنها باید برای اختلال بدشکلی جسمی (&quot;ابج&quot;) که در حقیقت یک مساله پریشان کننده سخت از نارضایتی شخصی در مورد بدن میباشد ، مورد ارزیابی قرار بگیرند یا خیر. راهنماهای مرحله به مرحله به آنها یاد میدهد تا اینکه بر افکار یاس آمیز غلبه کرده ، وسواس تشریفات ظاهری را متوقف ساخته و خودشان را به شکل واقع&zwnj;گرایانه ببینند. این کتاب حتی حاوی یک فصل مخصوص دوستان و اعضای خانواده است که گمان می&zwnj;کنند عزیزان آنها ممکن است با مسائل مربوط به تصویر جسمی چالش داشته باشند ، این نقطه آغازین مناسبی است برای کسانی است که میخواهند به خودشان یا به کسی که به او علاقه &zwnj;دارند ، کمک کنند تا اینکه از ظاهر خود احساس خوبی داشته باشند. برای دانلود کتاب از لینک زیر استفاده کنید: http://www.badshekli.com/FGAYL.htm text/html 2011-11-17T08:17:58+01:00 حبیب رهنما گیل "ابج" دارد. او فکر میکند که او زشت است. http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/3264728/clubname/1psicology گیل &quot;ابج&quot; دارد. او فکر میکند که او زشت است. گیل بتیسون (23 ساله) یک دختر زیباست ، اما او خودش فکر میکند که ظاهرش متنفرکننده است. او خودش را با مرد فیل چهره مقایسه کرده و بخشهای زیادی از زندگی خودش را در انزوا از بقیه دنیا سپری کرده است. علاوه بر این او خودش را چندین مرتبه آزار داده و اندام خود را بریده است. گیل اختلال بدشکلی جسمی (&quot;ابج&quot;) دارد ، یک اختلال روانی معمول که هنوز بد شمرده شده و به خوبی شناخته شده نمی&zwnj;باشد. تصور کنید که شما 17 ساعت از روز خود را درباره نگرانی در مورد اینکه چگونه به نظر می&zwnj;رسید می&zwnj;گذرانید ، و حداقل 6 ساعت از این ساعات در مقابل آینه سپری می&zwnj;شود. این اولین چیزی است که صبح شما در آینه می&zwnj;بینید و آخرین چیزی است که شبها از قبل خاموش کردن چراغها آن را می&zwnj;بینید. هر زمان که شما از نزدیک یک سطح منعکس کننده مثل صفحه تلویزیون ، یک پنجره یا عینک شخصی می&zwnj;گذرید شما نمی&zwnj;توانید در مقابل نیاز خودتان برای تحلیل کردن جزئیات ظاهری چهره&zwnj;تان به شکل وسواسی مقاومت کنید. تنها چیزی که در ذهن شماست این است که شما چقدر مخوف هستید و اینکه شما از خودتان بیزارید. این دقیقا شرح حال روزهای  گیل بتیسون دختر انگلیسی است از زمانیکه او به خاطر می&zwnj;آورد. یک روز پر از احساس بیم ، شرم و تنفر از خود. برای مدت زمان زیادی دکترها اختلال بی اشتهایی او را درمان می&zwnj;کردند اما تا سن 21 سالگی او دقیقا نمی&zwnj;دانست که مشکل اصلی او چه بود. تا آن موقع گیل چندین بار تصمیم به خودکشی گرفته بود. ممکن است تصور این مطالب در مورد گیل برای شما مشکل باشد. اولین نگاه او به شما کاملا یک دیدگاه متفاوت می&zwnj;دهد او یک دختر جذاب ، مثبت و باهوش به نظر می&zwnj;رسد. گیل در حال مطالعه است برای اینکه یک معلم پیش&zwnj;دبستانی شود ، او همزمان در یک کودکستان کار میکند. او با یک مرد دلسوز به نام دارن نامزد کرده ، مردی که او را از زمان مدرسه ابتدایی می&zwnj;شناخته و برای مدت 5 سال هم با هم دوست بوده&zwnj;اند. در آخر اینکه او یک فرد معروف محلی است ، او رهبر خوانندگان در یک گروه راک بوده و در حدود دو ماه دیگر مادر می&zwnj;شود. بیشتر افراد گیل را به عنوان یک دختر استوار و خوشحال می&zwnj;بینند. تا اینکه آنها خراشهایی را که قسمت زیادی از دست و پاهای او را می&zwnj;پوشاند ، می&zwnj;بینند. جدی شدن اختلال از سن 13 سالگی افکار اضطراری گیل را واداشت تا اینکه به خودش بارها آسیب برساند. او خودش را با چاقو زخمی می&zwnj;کرد ، شیشه را می&zwnj;شکست و سرش را به دیوار می&zwnj;کوبید تا اینکه سعی کند ظاهرش را تغییر دهد. - گیل می&zwnj;گوید: &quot;بعد از آن ، وقتیکه حمله &quot;ابج&quot; من سپری می&zwnj;شد من افسوس می&zwnj;خوردم از اینکه به خودم آسیب رسانده بودم. اما من هیچکس را نداشتم که با او دراینباره صحبت کنم نه در مدرسه و نه در خانه. من در مدرسه خیلی خجالتی بودم و من به خاطر میارم که خصوصا ساعت ورزش در مدرسه برای من یک کابوس بود. من نفرت داشتم از اینکه جلوی بقیه لباسهام را عوض کنم و در لباس ورزشی احساس می کردم که خیلی بیشتر زشت هستم. من خیلی غمگین بودم و همیشه بعد از مدرسه مستقیم به خانه می&zwnj;رفتم.&quot; خانه گیل به او این احساس را می داد که همه چیز در کنار او طاقت فرسا است. در آن سوی عکسهای خانوادگی مسائل ناشناخته زیادی وجود داشتند و مشکلات گیل بقیه افراد خانواده را اذیت می&zwnj;کرد. بعد از یک مدتی آنها به سختی می&zwnj;توانستند با یکدیگر صحبت کنند و گیل در نهایت مجبور بود که از آنها جدا شود. در سال 1999 گیل به طرز بدی خودش را مجروح کرد به شکلی که کار او به بیمارستان کشید. آنجا بود که دکتر دیوید ویل یکی از متخصصان برجسته در &quot;ابج&quot; را ملاقات کرد. این ملاقات تبدیل به یک نقطه عطفی در زندگی گیل شد. گیل اینچنین می&zwnj;گوید: &quot; من یک مقاله در مورد &quot;ابج&quot; در مجله خوانده بودم. هر چند که من علائم آن را تشخیص می&zwnj;دادم اما من مطمئن نبودم که این چیزی بود که من از آن رنج می&zwnj;کشیدم تا اینکه من دکتر ویل را ملاقات کردم. هنگامیکه او به من گفت من یک اختلال دارم که میتواند درمان شود خیلی راحت شدم. من دیوانه نبودم ، این چیزی بود که می&zwnj;توانست برای هر کسی اتفاق بیافتد. من همچنین متوجه شدم که من تنها نیستم. او احساس راحتی میکرد وقتیکه او قادر بود راجع به وسواس و افکار اضطراری&zwnj;اش به کسی بگوید که حرفهای او را جدی می&zwnj;گیرد. با احساسات او سابقا به عنوان چیزی عبث برخورد شده بود و او یک نیاز بیش از حد به تائید شدن داشت. گیل می&zwnj;گوید: &quot;این برای من خیلی دردناک و خجالت آور بود که در زمانی که ترجیح میدادم افکار خودم را پنهان نگاه دارم به عنوان فردی &quot;درگیر&quot; یا &quot;بی&zwnj;خودی&quot; مورد خطاب قرار بگیرم. تنها کاری که من واقعا میخواستم انجام دهم این بود که خودم را مخفی کنم ، و تا آنجا که امکان داشت کمتر در بیرون ظاهر شوم. من می&zwnj;خواستم تا بگریزم. یکبار من سعی کردم که خودم را به داخل چاه توالت بیاندازم. من میخواستم خودم را به این شکل از میان بردارم.&quot; گیل می&zwnj;خندد و می&zwnj;گوید: &quot; بعد از آن من فکر کردم که من دیوانه شده بودم.&quot; نیاز گیل به پنهان شدن همچنین باعث میشد که او مقداری خیلی زیادی لوازم آزایشی استفاده کند. حدودا 60 دلار در هفته برای چیزی که او &quot;استتار کردن&quot; می&zwnj;نامد استفاده می&zwnj;شد ، و این اولین چیزی بود که آنها در طول درمان بر روی آن کار می&zwnj;کردند یعنی استفاده نکردن از لوازم آرایشی. من هر روز تقریبا 5 ساعت برای استفاده از لوازم آرایشی خودم وقت صرف می&zwnj;کردم ، این تقریبا شبیه یک مراسم تشریفاتی شده بود ، اما در بیشتر اوقات من از نتیجه این مراسم به هر حال راضی نبودم. من مقداری زیادی از وقت خودم را صرف این مساله می&zwnj;کردم که چطور من شبیه مرد فیل چهره بودم. من مجبور بودم که تا آنجا که میتونستم خودم را استتار کنم یا اینکه تصور میکردم افراد با نگاه کردن به من حالت انزجار پیدا می&zwnj;کنند. در بیمارستان بود که من به شکل تدریجی از آرایش کمتری استفاده می&zwnj;کردم. اولین چیزی که من قطع کردم سایه چشم بود و در آخر کار کرم اصلی آرایش را قطع کردم. وقتیکه من بالاخره می&zwnj;تونستم کاملا بدون آرایش بیرون برم ، وقتی بود که من بهترین احساس را داشتم. حالا ، بعد از آن زمان مقدار آرایشی که من استفاده میکنم بالا و پایین می&zwnj;رود. در جلوی دوربین گیل در سال 1999 کلی متعجب شد وقتیکه خودش را در یک فیلم مستند راجع به &quot;ابج&quot; دید که به شکل آشکاری در مورد بیماری&zwnj;اش صحبت میکرد. تعداد کمی افراد راجع به این اختلال چیزی می&zwnj;دانستند و حتی برای تعداد زیادی از دکترها و روانپزشکان این یک پدیده جدید بود. فیلم مستند فقط چند ماه بعد از اینکه تشخیص این بیماری در مورد اون داده شده بود ساخته شد و اینکه او خودش را در مقابل دیگران نشان می&zwnj;داد یک تاثیر عمیقی داشت. گیل می&zwnj;گوید : &quot;من به شدت وحشت زده بودم. من می&zwnj;دانستم که افرادی که فیلم را ببینند خواهند گفت &quot; بله ، او زشت است. &quot; با این وجود من تصمیم گرفتم که در این فیلم شرکت کنم ، نه فقط به این خاطر که من از اینکه هیچ کس من و بیماری من را درک نمی&zwnj;کرد ، مایوس شده باشم بلکه من همزمان می&zwnj;خواستم به بقیه افرادی که در موقعیت مشابه من هستند کمک کنم. این خیلی کمک کرد که من هم&zwnj;اکنون با  &quot;جان&quot; احساس امنیت می&zwnj;کنم.&quot; جان فرس مردی است که در پشت فیلم مستند &quot;نگاه&zwnj;هایی که می&zwnj;کشد&quot; قرار گرفته است. او خودش سابقا &quot;ابج&quot; داشت ، و این مساله برای او الهام بخش شد تا اینکه درباره گیل یک فیلم مستند بسازد. برخلاف گیل که همیشه عمرش با این اختلال بوده است ، جان 18 ساله بود که &quot;ابج&quot; به زندگی&zwnj;اش وارد شد. اما موفقیتی که او در شغلش داشت و یک شبکه اجتماعی رو به رشد عزت نفس جان را بیشتر و بیشتر کرد ، و هنگامیکه او در نهایت احساس پذیرفته&zwnj;شدن کرد ، او کم&zwnj;کم خودش را بیشتر پذیرفت. این مساله مدت زمان زیادی به طول کشید اما حالا تقریبا 10 سال است که او کنترل زندگی&zwnj;اش را دوباره به دست گرفته است. جان می&zwnj;گوید: &quot;من خیلی خوشبخت بودم نه فقط به این خاطر که بیماری من تشخیص داده شده بود بلکه به این خاطر که اگر شما ندانید مشکل شما چیست این آسان نمی&zwnj;باشد که بدانید چطور می&zwnj;توانید آن را حل کنید. برای بیشتر افرادی با &quot;ابج&quot; اگر آنها میخواهند که زندگیشان را به خودشان برگردانند دانستن درباره &quot;ابج&quot; و اقدام برای درمان آن یک امر ضروری است. این تقریبا چند سال پیش بود که من دقیقا فهمیدم چه نوع اختلال روانی را من دقیقا داشتم. این مساله من را شدیدا درگیر خودش کرده بود بنابراین من تصمیم گرفتم تا یک فیلم مستند دراینباره بسازم. من به دکتر دیوید ویل مراجعه کردم و از او پرسیدم آیا او کسی را می&zwnj;شناسد که مایل باشد در این پروژه شرکت کند. این فکر میکرد که این تقریبا غیر ممکن بود که یک فرد با &quot;ابج&quot; به جلوی دوربین برود ، اما به من قول داد که این مساله را بازبینی می&zwnj;کند.&quot;  دو ماه بعد تلفن زنگ زند. گیل بود. آنها فورا با همدیگر به خوبی کنار آمده و با هم برای مدت یک ساعت و نیم صحبت کردند. او اعتماد به نفس خود را دوباره به دست آورد گیل در لابلای داستانش این ادراک را به بینندگان انتقال داد که چگونه است که شما با یک تصویری زندگی کنید که خیلی از واقعیت دور است. نتیجه کار بسی بزرگ بود؛ فقط دو روز بعد از اینکه فیلم مستند پخش شد ، در حدود 10000 نفر با شماره تلفن این برنامه تماس گرفتند. ظاهر این فقط قله یک کوه یخی است. اینچنین به نظر می&zwnj;رسید که فقط در حدود 400000 نفر در انگلستان و میلیونها نفر در سراسر جهان دیدگاهی شبیه دیدگاه گیل در مورد خودشان داشتند. گیل در &quot; نگاه&zwnj;هایی که می&zwnj;کشد &quot; اینچنین می&zwnj;گوید: &quot;من بیش از حد زشت هستم ، هیچ چیز در مورد من بی&zwnj;نقص و یا حتی نزدیک به بی&zwnj;نقص نمی&zwnj;باشد. این بود که من احساس کردم نیاز دارم بهتر باشم ، بهتر در چیزی یا کاری. و آنچه من می&zwnj;توانستم انجام بدم آواز خوندن بود. بنابراین برای اینکه به خوبی هر کس دیگه&zwnj;ای باشم من مجبور بود در این منطقه بهترین باشم. من می&zwnj;توانستم آنچه را که در چهره و شخصیت کم داشتم در آواز خواندن جبران کنم.&quot; و گیل واقعا میتواند آواز بخواند. در دوره&zwnj;ای که فیلم مستند در حال فیلم برداری بود ، او رویای خودش درباره آواز خواندن در جمع مردم را محقق ساخت. او در یک کافه با وسایل مخصوص ضبط صدا اجرا کرد ، اجرای او باعث شد که یک گروه موسیقی درباره اجرای او نظر بدهد. هر چند که این یک تجربه هولناک برای گیل بود ، اما او آن را به خوبی انجام داد و شغل رهبری خوانندگان را به دست آورد. گیل می&zwnj;گوید: &quot;تا حدود یک مدت بعد از اینکه فیلم مستند در تلویزیون نمایش داده شد ، مردم خیلی در مورد اختلال من صحبت می&zwnj;کردند ، اما بعد از یک مدت آواز خواندن چیزی بود که مردم آن را به من مربوط می&zwnj;ساختند. ما خیلی خوب کار کرده&zwnj;ایم ، بیشتر مردم در محله ما من را به خاطر گروه موسیقی می&zwnj;شناسند. این به شکل باورنکردنی رضایتبخش است. من حالا یک مدتی در حال استراحت هستم و نباید زیاد جوش بزنم به خاطر اینکه پایان کار من نزدیک است. هر چند که این یک مقدار غمگین کننده می&zwnj;باشد ، اما من می&zwnj;دانم که آنها در جایگزین کردن من مشکل داشته&zwnj;اند. تا به حال آنها در حدود 17 تست خوانندگی گرفته&zwnj;اند اما هنوز کسی را که به اندازه کافی خوب باشد پیدا نکرده&zwnj;اند.&quot; او حالا در انتظار مادر شدن است و می&zwnj;گوید که این اتفاق روابط او با &quot;دارن&quot; را خیلی معنی&zwnj;دار میکند. مدت زمان زیادی طول کشید که گیل با او احساس امنیت کند ، گیل از اینکه خودش را برهنه به او نشان بدهد امتناع می&zwnj;کرد تا اینکه 6 ماه بعد از دوران نامزدی آنها گذشته بود. گیل می&zwnj;گوید: &quot;من همیشه یک بهانه پیدا می&zwnj;کردم تا از رابطه جنسی اجتناب کنم ، و هیچکدامیک از ما هیچ لذتی در این بخش از زندگیمان تا حدود دو سال پیش نداشتیم. اما امروز رابطه جنسی ما به خوبی برقرار است ، هر چند که وقتیکه من فهمیدم که من حامله هستم یک مقدار متعجب شدم اما حالا من از فرط خوشی از خود بیخود هستم. آنچه من را نگران می&zwnj;کند این است که من دارم خیلی اضافه وزن می&zwnj;گیرم. این فقط شکم من نیست که در حال بزرگ شدن است بلکه همه بدن من در حال بزرگ شدن است ، و من نگران هستم از اینکه دوباره نتونم این وزن را از دست بدم. خوشبختانه &quot;دارن&quot; در اینباره فقط یک لبخند می&zwnj;زنه و فکر میکنه که همه چیز به خوبی پیش خواهد رفت. بنابراین ، تابحال خیلی خوب بوده و من از زمانی که در فیلم مستند بودم تا بحال پیشرفت زیادی داشتم. من هنوز گه گاهی احساس میکنم که چاق و زشت هستم اما من میتونم به شکلی مثبت این احساسات را مدیریت کرده و اجازه ندهم که آنها بر من مسلط بشوند. من دیگه به خودم آسیب نمی&zwnj;رسونم ، و این برای اولین بار هست که زندگی من معنی&zwnj;دار به نظر میرسه. من مدت زمان زیادی زندگی داشتم که بسختی ارزش زندگی کردن داشت. حالا من گاهی اوقات کاملا احساس خوشبختی میکنم و به سختی میتونم به اون عادت کنم. (خنده ... )&quot; دراین مصاحبه یک مقدار اطلاعات راجع به &quot;ابج&quot; نیز وجود دارد، این اطلاعات شاید شامل اطلاعاتی که ما نیاز داریم نباشد اما من سعی کردم که آنها را نیز در این بخش بیاورم. اختلال بدشکلی جسمی چیست؟ &quot;ابج&quot; یک وضعیت بیش از حد درام و واهی در مورد یک نقص ناچیز سطحی می&zwnj;باشد. درجات مختلفی از &quot;ابج&quot; وجود دارد ، اما برای افرادی با بدترین حالت این بیماری هر روز شامل افکار اضطراری و مشکلاتی است که از عملکرد عادی آنها جلوگیری میکند. خیلی از این افراد با تمرکز کردن در مدرسه یا محل کار مشکل دارند ، و همینطور آنها در عملکرد روابطشان نیز مشکل دارند. خیلی از آنها به دنبال جراحان پلاستیک می&zwnj;روند اما حتی بعد از جراحی پلاستیک هم احساس نارضایتی می&zwnj;کنند. در موارد بسیار وخیم ، افراد با &quot;ابج&quot; سعی می&zwnj;کنند که بر روی خودشان جراحی پلاستیک انجام دهند. بعضی از آنها اینگونه سعی کرده و در این راه جان خود را از دست می&zwnj;دهند. اینگونه تخمین می&zwnj;زنند که از هر پنجاه نفر ، یک نفر &quot;ابج&quot; دارد ، و تقریبا  به همان تعداد زنان با &quot;ابج&quot; ، مردان با &quot;ابج&quot; وجود دارد. بازیگر خانم زیبا با نام &quot;لانکوم مادل ام تارمن&quot; یکی از افرادی است که از &quot;ابج&quot; رنج می&zwnj;برد. نشانه&zwnj;های &quot;ابج&quot; -    مقایسه چهره خودتان با بقیه افراد -    چک کردن نقص&zwnj;ها در همه جاهایی که انعکاسی از ظاهر خود می&zwnj;بینید. -    سعی برای استتار کردن نقص&zwnj;های خیالی با استفاده از لباسها ، آرایش و دستان -    به شکل مرتب سعی در نظرخواهی از افراد در مورد نقص و سعی در متقاعد کردن دیگران در مورد اینکه این نقص چقدر زشت است. -    لمس کردن همیشگی محل نقص -    رژیم غذایی یا تمرین بدنی بیش از حد -    استفاده از دارو برای بزرگ کردن یا کوچک کردن اندامها -    اجتناب از موقعیتهای اجتماعی -    عزت نفس و اعتماد به نفس پایین در بین بقیه افراد درمان &quot;ابج&quot; &quot;ابج&quot; معمولا به درستی تشخیص داده نمی&zwnj;شود زیرا پزشکان خیلی اطلاعات کمی در این مورد دارند. و بعلاوه افراد با &quot;ابج&quot; اغلب بسیار خجالتی هستند به شکلی که سعی می&zwnj;کنند این مشکل را امتناع کرده و متوجه نمی&zwnj;شوند که آنها به کمک نیاز دارند. در حال حاضر یک روش موثر درمانی برای افراد با &quot;ابج&quot; وجود دارد ، که عبارت است از ترکیبی از درمان شناختی و داروهای ضد افسردگی. درمان شناختی یک درمان رایجی است که برای حمایت افراد با &quot;ابج&quot; به کار می&zwnj;رود تا اینکه در برابر رفتارهای اضطراری مانند چک کردن ظاهر در آینه مقاومت کنند. بیمار همینطور با آنچکه می&zwnj;ترسد مثل گردهمایی اجتماعی روبرو می&zwnj;شود و همزمان به او یک تصویر از خود واقعی&zwnj;تر و مثبت&zwnj;تر القاء می&zwnj;شود. http://www.badshekli.com/Resources/Gil_BDD_Story.htm text/html 2011-11-17T08:12:31+01:00 حبیب رهنما من زشت هستم : من می&zwnj;خواهم بمیرم http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/3264699/clubname/1psicology من زشت هستم : من می&zwnj;خواهم بمیرم گزارش: این شرایط نادر اغلب بیماران را وادار میکند که احساس خودکشی گرایانه داشته باشند – آنها متقاعد شده&zwnj;اند که ظاهر آنها زننده است هر چند که آنها در نظر ما جذاب به نظر می&zwnj;رسند ، جنی و مارک اعتقاد دارند که آنها از نظر ظاهر فیزیکی نفرت آور هستند. آنها اختلال بدشکلی جسمی یا سندروم زشتی خیالی دارند. جنی اسمیت ، 23 ساله ، در یک رستوران کار میکند &quot;من برای اولین بار وقتیکه 12 سالم بود بوسیله بچه&zwnj;ها در مدرسه به خاطر موهای فر مورد تمسخر قرار گرفتم و متوجه شدم که من به شکل وحشتناکی زشت هستم. من گمان می&zwnj;کنم افراد دیگر ممکن است به این مساله با بی&zwnj;اعتنایی برخورد کنند ، اما این سربه&zwnj;سر گذاشتن واقعاً بر من اثر گذاشت. من سابقاً وانمود می&zwnj;کردم که مریض هستم و بدین ترتیب می&zwnj;تونستم از کلاسها را فرار کنم ، وقتیکه 17 سالم شده بود وقتیکه به آینه نگاه می&zwnj;کردم من از نظر بدنی خودم را مریض احساس می&zwnj;کردم. من متقاعد شده بودم که من شبیه به یک آدم فضایی به نظر می&zwnj;رسم و اگر بیرون برم میتونم مردم را بترسونم. اتاق خواب من پر از لوازم آرایش بود به خاطر اینکه تنها راه برای روبرو شدن با دیگران برای من این بود که زمان زیادی را برای آماده شدن کنار بگذارم. من ساعت 3 صبح از خواب بیدار می&zwnj;شدم و شش ساعت طول می&zwnj;کشید تا اینکه صورت و موهایم را برای مدرسه درست بکنم. اگر من این تشریفات را به درستی انجام نمی&zwnj;دادم من مجبور بودم که دوباره آن را شروع کنم. مادر من گمان می&zwnj;کرد که این فقط یک افسردگی ساده است و قبل از امتحانات نهایی ، دکتر به من توصیه کرد که از داروهای ضد افسردگی استفاده کنم و گفته شد که من باید مدرسه را ترک کنم. وقتیکه همه دوستان من داشتند دانشگاه را شروع می&zwnj;کردند ، من خانه&zwnj;نشین شدم و برای مدت سه ماه با هیچ کس به غیر افراد خانواده&zwnj;ام صحبت نکردم. من پرده اتاقم را می&zwnj;کشیدم و آنجا می&zwnj;نشستم و صورت خودم را زیر بالش پنهان می&zwnj;کردم. من به شکل وحشتناکی احساس بدی داشتم به شکلی که یک روز تصمیم گرفتم که من بهتر است بمیرم تا اینکه مردم را وادار کنم به صورت من نگاه کنند. هیچ امیدی در زندگی من وجود نداشت بنابراین من یک بطری از داروی پاراستامول را قورت دادم. اگر خواهرم من را به موقع پیدا نمی&zwnj;کرد و مجبور نمی&zwnj;کرد که تهوع کنم ، من شاید هرگز بیدار نمی&zwnj;شدم. بعد اون با من تو اتاقم خوابید تا اینکه مطمئن بشه من حالم خوب بوده است. برای اینکه با رنج هولناک پذیرفتن خودم در این ظاهر کنار بیام من شروع کردم به زخمی کردن خودم ، کندن موهای بدنم و وشگون گرفتن از پوستم. من احساس میکردم که میخواستم منفجر بشم از اینکه نمی&zwnj;خواستم در بدن خودم باشم و با زخمی کردن باسن خودم من احساس میکردم که از اون احساسات رها شده&zwnj;ام. یکبار به خاطر اینکه متقاعد شده بودم که از مو پوشیده شده&zwnj;ام ، کرم موبر را برای دو ساعت روی صورت خودم گذاشتم. این خیلی دردناک بود و باعث شد که پوست من زخمی و قرمز بشه. من حتی نمی&zwnj;تونستم گونه خودم را بر روی بالش بگذارم ، اما من احساس می&zwnj;کردم که این کار در نهایت ممکن بود مردم را متقاعد بکنه که من نفرت آور هستم. من می&zwnj;دانستم که من نیاز داشتم که فرار بکنم و وقتیکه من 19 سالم بود خانواده من به من پیشنهاد دادند که من باید با پدربزرگ و مادربزرگم در گیبرالتر برای یک مدت زندگی کنم. در ابتدا این خیلی خوب به نظر می&zwnj;رسید. من هنوز ساعتها وقت صرف آماده شدن برای بیرون رفتن می&zwnj;کردم ، اما من در یک رستوران یک کار نیمه وقت گرفتم ، تعدادی دوست پیدا کردم و چندین مورد رابطه نزدیک با مردان داشتم. ایجاد یک رابطه بلند مدت غیرممکن بود به خاطر اینکه من نگران بودم اگر یک مردی چهره واقعی من را ببیند ، او دیگر مرا دوست نخواهد داشت. بعد از مدت دو ماه دوباره حالتهای هراسناک به من دست داد. من به دفعات به محل کارم زنگ زدم و گفتم که مریض هستم تا اینکه شغلم را از دست دادم و شروع به نوشیدن الکل و استفاده از کوکائین کردم تا اینکه رنج خودم را از یاد ببرم. یک شب بعد از کلی شراب خواری و استفاده از مواد مخدر ، از حال رفتم ، قلب من دیگر نمی&zwnj;زد و تنها چیزی که بعد از اون یادم میاد این بود که در بیمارستان از خواب بلند شدم. پدربزرگ و مادربزرگ من از نگرانی دیوانه شده بودند ، اما من واقعاً چیزی احساس نمی&zwnj;کردم. در حال بهبودی بودم که مادرم یک کتاب درباره اختلال بدشکلی جسمی برای من فرستاد و این کتاب زندگی من را تغییر داد. من فقط نمی&zwnj;تونستم اعتقاد داشته باشم که چه چیزی من می&zwnj;خوندم. من کاملا احساس راحتی پیدا کردم وقتیکه من متوجه شدم که من تنها کسی نیستم که چنین مشکلی دارد. یکی از دختران در اون کتاب گفته بود که آرزو داشته نامرعی می&zwnj;بوده. من دقیقا با خواندن این مطلب زدم زیر گریه چرا که این چیزی بود که من برای سالها می&zwnj;گفتم. من دوباره به انگلستان برگشتم و با وجود اینکه من مجبور بودم برای مدت 10 ماه برای گرفتن درمان از طریق خدمات درمانی ملی (انگلستان) منتظر بمونم ، من به یک صومعه مراجع کردم جائیکه من به برای مدت سه ماه بیمار تحت درمان بودم . به محض اینکه رسیدم ،درمانگر من همه آرایشهای من را پاک کرد تا اینکه من خودم را آنجور که هستم بپذیرم. اما بدون آرایش من خودم را کاملا باخته بودم و نمی&zwnj;تونستم به کسی نگاه کنم. اگر من فقط برای پنج دقیقه بیرون می&zwnj;رفتم ، من از یک چتر استفاده می&zwnj;کردم تا اینکه به مردم اجازه ندم صورت من را ببینند. یک بخش از درمان این بود که من مجبور بودم یک ویدئو از خودم را هر روز تماشا کنم. اولین باری که تصویر خودم را بر روی صفحه دیدم تصمیم گرفتم که من نباید به زندگی ادامه بدم. من به مادر و پدرم زنگ زدم و از آنها خواستم که آنها را ببینم تا اینکه بتونم آخرین خداحافظی خودم را با آنها داشته باشم. اما درمانگرم من را مجبور کرد تا اینکه ویدئو را نگاه کنم و من به تدریج متوجه شدم که من بیشتر از یک تصویر وحشتناکی هستم که میتونستم ببینم. من شروع کردم تا اینکه خودم را به عنوان یک انسان با یک شخصیت منحصر به فرد بشناسم. بعد از اینکه من صومعه را ترک کردم من برای مدت چهار ماه دیگر به عنوان یک بیمار بدون بستری تحت درمان بودم و اعتماد به نفس من قطعا یک مقدار بهبود پیدا کرده بود. این سخت بود به خاطر اینکه هر روز برای من یک درگیری بود. من حالا مقدار دوز بیشتری از پروزاک را استفاده می&zwnj;کردم ، اما من می&zwnj;دونستم که این آخرین شانس من بود. متاسفانه یکی از افراد با اختلال بدشکلی جسمی که من اون را در صومعه ملاقات کرده بودم خودش را زیر قطار انداخت به خاطر اینکه اون دیگه نمی&zwnj;تونست ادامه بده. به این خاطر است که من میخوام دیگر مبتلایان این مقاله را بخوانند و متوجه بشند که آنها تنها نیستند و اینکه واقعا امیدوار باشند. مارک آدامز ، 33 ساله ، کارمند فروش یک شرکت تولید کننده نوشیدنی مردم به من می&zwnj;گویند که آنها فکر میکنند که من جذاب هستم ، اما من خودم را به شکل وحشتناکی زشت می&zwnj;بینم. من هیچ آینه&zwnj;ای در خانه ندارم به خاطر اینکه من نمی&zwnj;خوام بازتاب چهره خودم را ببینم. من شبیه یک آدم عجیب و غریب به نظر می&zwnj;رسم که با هیچکس جور درنمیاد و من فکر میکنم که این از روند رشد من سرچشمه میگیره. والدین من از همدیگه جدا شدند و پدر من خیلی سلطه جو بود. او سابقا از هر کاری که من انجام می&zwnj;دادم انتقاد می&zwnj;کرد ، بنابراین من همیشه احساس کم&zwnj;ارزش بودن داشتم. وقتیکه من 16 ساله بودم او من را از خونه بیرون انداخت به خاطر اینکه من بدون اینکه چیزی به اون بگم گوش خودم را سوراخ کرده بودم و من مجبور بودم که بر روی نیمکت یک پارک بخوابم برای اینکه من جای دیگه&zwnj;ای برای رفتن نداشتم. بعد از اینکه برای یک مدت با مادرم موندم ، من به لندن نقل مکان کردم جائیکه من یک اتاق کوچک اجاره کردم و مقداری کار پیدا کردم. من همچنین با یک دختر آشنا شدم. وقتیکه با اون بودم احساس بهتری نسبت به خودم داشتم ، اما همه چیز به طرز بدی تمام شد. ما از همدیگر جدا شدیم و من دوباره شروع کردم تا اینکه در مورد ظاهر خودم وسواس پیدا کنم. من واقعا باور داشتم که من زشت&zwnj;ترین آدم روی کره زمین هستم . برای شش ماه ، من فقط بیرون می&zwnj;رفتم تا اینکه به سرعت مقداری غذا از مغازه کناری بگیرم و بعد از روی قصد به خاطر عصبانیت و ناامیدی سرم را به دیوار می&zwnj;زدم. یک مرتبه من از هوش رفتم و چند ساعت بعد که بیدار شدم آرزو می&zwnj;کردم ای کاش من می&zwnj;توانستم بمیرم. من بارها به خودکشی فکر کرده&zwnj; بودم ، اما من بسیار ترسوتر از آن بودم که دست به چنین کاری بزنم. نکته خنده&zwnj;دار این داستان اینجاست که من در اوایل بیست سالگی به لندن رفتم و از من خواسته شد که به عنوان یک مانکن لباس برای یک شرکت کار کنم. این کار خوبی بود ، اما من اجازه ندادم عکس من گرفته بشود و هر چند که یک نمایندگی مدل لباس علاقه&zwnj;مند بود که در این رابطه با من قرارداد امضاء کنه ، اما من اجتناب کردم از اینکه عکس من گرفته بشه. از بعضی جهات ، مانکن بودن به من کمک کرد تا اینکه احساس بهتری در مورد خودم داشته باشم ، اما از بعضی جهات وضعیت من را بدتر هم کرد. من کاملا منزوی شده بودم و فکر میکردم که من می&zwnj;خوام دیوانه بشم. یک روز من تو یک روزنامه درباره مردی خوندم که از اختلال بدشکلی جسمی رنج می&zwnj;برد و اینجا بود که همه چیز تغییر کرد. این برای اولین بار بود که من متوجه میشدم که این یک بیماری روانی است که میتواند درمان بشود و این حس خوشحالی وصف ناپذیری به من داد. من با بخش اختلال نگرانی وسواسی (&quot;انس&quot;) تماس گرفتم و حالا من در یک لیست انتظار برای مدت 15 ماه برای درمان در صومعه قرار گرفته&zwnj;ام. و این صومعه تنها مکان موجود در کشور برای این درمان است. هر کسی که من را می&zwnj;شناسد حتما با خواندن این مقاله متعجب خواهد شد. من در شرکت به خوبی لباس می&zwnj;پوشم و با اعتماد به نفس و کناره&zwnj;گیر به نظر میام ، اما همه اینها به این خاطر است که من از خودم خیلی نامطمئن بوده و از غریبه&zwnj;ها می&zwnj;ترسم. من حالا اعتماد به نفس پیدا کرده ام تا اینکه به راحتی حرف خودم را بزنم و این خیلی مهم است که با مشکل روبرو بشم.  اگر کسی احساسی همانند من دارد ، باید خواندن این مقاله را به کنار گذاشته و در جستجوی کمک برای درمان باشد. &quot; ·         به خاطر درخواست مصاحبه شونده ، اسامی تغییر پیدا کرده&zwnj;اندhttp://www.badshekli.com/Resources/Ugly_Wanna_Die.htm text/html 2011-09-13T04:33:53+01:00 امیر ایلیایی حقایقی در مورد گریه کردن! http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/2903246/clubname/1psicology گریه تولد و مرگ آدمی&zwnj; را نشانه گذاری می&zwnj;کند. گریستن نخستین واکنش نوزادی است که متولد می&zwnj;شود و فردی که از دنیا می&zwnj;رود واکنش ماتمی&zwnj; را در بازماندگان بر می&zwnj;انگیزد که با گریه همراه است . چرایی و چگونگی گریستن همواره یکی از رازهای پیچیدهﻱ زندگی انسان بوده است . گریه در زندگی و رشد افراد عملکردهای متفاوتی دارد و در همراهی با موقعیت های گوناگون اجتماعی و شرایط احساسی متغیر و گاه متضاد به چشم می&zwnj;خورد. به ندرت پیش می&zwnj;آید که کسی از روی افسردگی و اندوه بخندد ولی گریستن در هنگام شادی و خوشحالی غیر معمول نیست . وقوع گریستن در طول رشد انسان از نوزادی تا بلوغ منعکس کنندهﻱ بسیاری از حالت های احساسی اوست . فرد به دلایل مختلفی مانند اندوه ، مصیبت ، خشم ، درد ، شادی و لذت می&zwnj;گرید. از لحاظ پزشکی گریستن نشانه ای از رنج جسمانی و استرس محسوب می&zwnj;شود و به عبارت دیگر علامتی از تشویش فیزیولوژیک و فشار روحی است .  می&zwnj;توان گفت که گریستن در سه سطح متفاوت روی می&zwnj;دهد. درسطح اول شرایط فیزیولوژیک موجب گریه می&zwnj;شود. مانند گریهﻱ نوزاد یا صدمات فیزیکی به بزرگسالان . درسطح دوم خلقیات ، احساسات و حالات عاطفی پا به میدان می&zwnj;گذارند . مثلاً نوجوانی که به غرورش برمی&zwnj;خورد و مناعت طبع او زیر سؤال می&zwnj;رود براثر ناکامی&zwnj;ناشی از تحقیر گریه می&zwnj;کند. درسطح سوم احساسات ژرف تر و متعالی تر درکارند. مانند گریستنی که درهنگام نیایش یادرک عمیق یک پدیده یا حالات عرفانی روی می&zwnj;دهد . درمتون مربوطه از گریهﻱ زیباشناختی یاد می&zwnj;شود که به تأثیر ناشی از درک آثار هنری والا نسبت داده می&zwnj;شود. البته همهﻱ افراد به این سطح نمی&zwnj;رسند زیرا نیل به این مرتبه مستلزم کسب آگاهی ژرف تر از خویشتن و جهان و روابط میان آنهاست .  گریستن مجموعه ای از نمایه های رفتاری مانند اشک ریختن ، هق هق کردن و آه کشیدن است که توسط برخی مؤلفه های فیزیولوژیک و جسمانی همراهی می&zwnj;شود. گریه نیز مانند خنده به گونهﻱ انسان تعلق دارد. البته تحریک چشم در حیوانات نیز مانند انسان موجب ترشح اشک می&zwnj;شود ولی گریستنی که ناشی از تأثر احساسی باشد منحصر به انسان است و در سایر گونه های جانوری دیده نمی&zwnj;شود.  از لحاظ فیزیولوژیک ترشح اشک ها تحت کنترل دستگاه پاراسمپاتیک است و وظیفهﻱ محافظت از چشمان در برابر آلودگی ها وعفونت ها به عهدهﻱ اشک هاست . ترکیب بیولوژیک اشک شامل پروتئین ها ، آنزیم ها ، چربی ها و متابولیت ها ( فرآورده های نهایی ناشی از سوخت وساز ) و الکترولیت هاست . ترکیبات پروتئینی اشک های عاطفی با اشک ناشی از تحریک تفاوت دارند.  درعین حال که با تسهیل بهبودی فرد نقشی تعادل آفرین ایفا می&zwnj;کند حالت برانگیختگی اجتنابی بالایی به وجود می&zwnj;آورد که موجب انگیزش رفتارهایی می&zwnj;شود که به گریستن خاتمه می&zwnj;دهند. به عبارت دیگر همراه گریه آمیزه ای از احساسات و حالات مثبت و منفی تجربه می&zwnj;شود.  پژوهش های آزمایشگاهی اثرات فیزیکی گریستن را روشن کرده است . گریه با آهسته تر کردن تنفس اثرات آرام بخش دارد ولی تعریق و افزایش ضربان قلب همراه گریه مشابه تجارب ناخوشایند ناشی از استرس ، تهییج و برانگیختگی است . اما جالب است که اثرات منفی زودگذرند و تأثیرات جسمانی آرام کننده دیرپاتر هستند و بیشتر طول می&zwnj;کشند.  درباب تأثیر گریه بر خُلق و خو و وضعیت عاطفی افراد نیز پژوهش هایی صورت گرفته است . &quot;جملهﻱ گریه آدم را سبک می&zwnj;کند&quot; در زبان فارسی زیاد شنیده می&zwnj;شود . مطالعه بر روی 3000 نفر درخارج از آزمایشگاه نشان داد که اکثریت این افراد پس از گریه بهبود خلق و خو و احوال خود را گزارش کردند. البته 3/1 هم چنین تجربه ای نداشتند . این پژوهش ها نشان می&zwnj;دهند که فواید گریستن بستگی به آن دارد که چه کسی می&zwnj;گرید و چرا می&zwnj;گرید و گریستن در چه زمان ، مکان و شرایطی رخ می&zwnj;دهد. علاوه برآن افرادی که از حمایت اجتماعی برخوردار بودند احتمال بهتر شدن آن ها پس از گریه بیشتر بود. text/html 2011-09-01T20:37:13+01:00 کامی عالیزاد استاد امرائی عبدُوَلی بنیانگذار روانشناسی سیاسی http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/2838425/clubname/1psicology   روانشناسی سیاسی                                      نقل از <a href="http://www.aftab.ir/">www.aftab.ir</a>     <a title="سیاست پرداز" href="http://siasatpardaz.vcp.ir/index.php?viewpost=3j294gr156g">سیاست پرداز</a> روانشناسی سیاسی   در دنیای روبه پیچیدگی سیاست ،بیش از پیش نیاز به فراخوان علوم مختلف برای باروری خود و پاسخگویی به مطالبات بستر اجتماع و عرصه جهانی است. در این میان رفتار انسان و بررسی متناسب آن با علم مدیریت كلان پدیده ای است كه امروز نمی توان از آن غافل شد كه ناگزیر پای روانشناسی سیاسی به میان می آید. حسن امرائی پایه گذارروانشناسی سیاسی(با رویكرد بومی) در ایران این خلاء را در نگاه كلی نگرِ گستره پیمای خود مورد رصد قرار داد كه نتایح به كا گیری آن در پردازش سیاست در دیدگاه ایشان بسیار تامل برانگیز است. این در حالی است كه بحث روانشناسی سیاسی به تازگی در ممالك غربی و از سوی اندیشمندان این نظام ها مطرح شده است. نكته ی قابل اندیشه اینكه آنچه كه در نگاه آنان بررسی شده است بسیار جزئی و سطحی است در حالیكه در دستگاه مهندسی سیاسی استاد امرائی عبدولی بسیار عمیق و پاسخگو پردازش شده است. در این مبحث آنچه كه ایشان ارائه می دند با تمام پیكره ی سیاست در گیر است و به شكلی بنیادی در جایگاه خود عمق اثر گذاری را به تصویر می كشد. روانشناسی سیاسی كه اگر چه امروزه همچنان به یك مبحث گفتگو بیشتر شباهت دارد اما استاد عبدولی در شكل بومی آن و مستقل از مهندسی معكوس ،سنگ بنای نخستین آنرا با مطرح كردن &quot;بستر تكوین&quot;به روشی كاملا آكادمیك و بنیادی ،جاگذاری كردند. روانشناسی سیاسی بیشتر یك روش تحلیل و تجزیه ی رفتار است كه البته نمی توان ان را یك دانش دانست بلكه فقط اسم یك دانش را یدك می كشد و هدف تعریف شده ی آن،تشریح   چرایی برای یك رفتار سیاسی می باشد یعنی در بستر سیاست، رفتار عنصر انسانی را تحلیل تشریح می كند بی انكه در آن سیاست انسان و جایگاه او در یك جهان بینی مشخص رصد شده باشد؛به عبارت شفاف تر، در ساختار سیاسی چه به لحاظ هندسی و چه به لحاظ محتوایی،به ویژگی های روانی انسان توجه نشده است بلكه فقط سیاست ،پردازش و تدوین شده است یعنی سیاست برای سیاست كه شكلی از مكتب پارناسین است.<a href="http://siasatpardaz.vcp.ir/newpost.php#_ftn1">[1]</a>با چنین روشی رفتار های بستر سیاست بدون توجه به انسان و جایگاه او در تدوین سیاست آنالیز می شود كه نوعی دفاع از سیاست می باشد نه انسان. قطعا چنین روشی فقط یك روش است نه یك دانش و همانگونه كه گفته شد فقط اسم یك دانش را به همراه دارد. در روانشناسی سیاسی بومی كه استاد امرائی پایه گذار ان است با یك روش صرف مواجه نیستیم بلكه با یك دانشِ دارای پی و اساس كه در بنیاد سیاست حضور دارد ، روبرو هستیم ،دانشی كه از زمان تولید دانش سیاست حضور ذاتی دارد و بعد از آن در مرحله ی اجرا بخش دوم وظیفه ی خود را انجام می دهد اما دانشی یا بهتر بگوییم روشی كه غرب ان را دانش روانشناسی سیاسی می داند فقط یك مرحله است یعنی آنه مرحله دوم را به تنهایی معادل ان دانش قلمداد می كنند در حالیكه اساس و عقبه ای آنرا پشتیبانی نمی كند كه بیشتر می توان انرا ابزاری از یك دانش دانست. در روانشناسی سیاسی بومی كه استاد عبدولی به تشریح آن می پردازد،شناخت شناسی و سپس شناخت انسان در تعامل با شناخت سیاست ،دانشی می شود مجزا و تدوین شده . بدیهی است دانش سیاست با حضور چنین دانشی ،نمی تواند فقط برای سیاست تدوین شود بلكه هدف سیاست در این میان برای خود سیاست ضرورت پیدا می كند. این دانش كه با طرح شناخت &quot;بستر تكوین &quot;در مهندسی و پردازش سیاست پایه گذاری شد، بستر تشریع را همچنان متصل به تكوین می داند یا به عبارت روشن،در عرصه سیاست ،انفصال تشریع از تكوین را مساوی می داند با سیاست برای سیاست كه در نتیجه ی این امر،رفتارهای نا متعارف سیاسی بدون عنایت به عدم جایگاه روانی تعریف شده در دانش سیاست،به تجزیه و تحلیل كشانده می شود.یعنی نسخه روانی عنصر انسانی در تدوین دانش سیاست بارگذاری نشده است كه در نتیجه ی آن رفتار سیاسی نا متعارف، با خود سیاست در تضاد و تناقض تفسیر می شود. یعنی دقیقا آنچه كه امروز در قالب یك روش و یك نگاه به عنوان یك دانش از سوی غرب ارائه می شود.        برداشتی آزاد از كتاب &quot;مهندسی سیاست&quot;     كامران علیزاده   <div align="justify"> </div><div align="justify"> <hr size="1" /></div> <a href="http://siasatpardaz.vcp.ir/newpost.php#_ftnref1">[1]</a> -مكتبی هنری  كه معتقد است هنر فقط باید برای هنر باشد نه در خدمت ارزش ها <div align="justify"></div> <div align="justify"></div> text/html 2011-08-26T15:17:45+01:00 جلیل امیری فلسفه - پراگماتیسم چیست؟ http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/2804563/clubname/1psicology <span style="color:rgb(0,0,0);font-family:'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif;font-size:11px;font-style:normal;font-variant:normal;font-weight:normal;letter-spacing:normal;line-height:14px;text-align:right;text-indent:0px;text-transform:none;word-spacing:0px;background-color:rgb(204,255,255);float:none;">پرا گماتیسم فلسفه ای است که اول بار در آمریکا پدید آمد و در تفکر و حیات عقلی این سرزمین تاثیر زیادی بر جای گذاشت. این فلسفه در اواخ قرن نوزدهم با متفکرانی نظیر ویلیام جیمز و جان دیویی به ظهور رسید. به نظر این متفکران، پراگماتیسم انقلابی است علیه ایده آلیسم وکاوشهای عقلی محض که هیچ فایده ای برای انسان ندارد. در حالی که این فلسفه، روشی است درحل مسائل عقلی که می تواند در سیر ت<span style="color:rgb(0,0,0);font-family:'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif;font-size:11px;font-style:normal;font-variant:normal;font-weight:normal;letter-spacing:normal;line-height:14px;text-align:right;text-indent:0px;text-transform:none;word-spacing:0px;background-color:rgb(204,255,255);">رقی انسان بسیار سودمند باشد.  پراگماتیسم چیست؟ واژه پراگماتیسم مشتق ازلفظ یونانی (پراگما) و به معنی عمل است این واژه اول بار توسط چالرز ساندرزپیرس ، منطقی دانآمریکائی به کار برده شد. مقصود او از به کاربردن این واژه، روشی برای حل کردن و ارزشیابی مسائل عقلی بود.  اما به تدریج معنای پراگماتیسم تغییر کرد.  اکنون، پراگماتیسم به نظریه ای مبدل شده که می گوید:  حقیقت، چیزی است که از دیدگاه انسان، خوب باشد. به سخن دیگر، پراگماتیسم یعنی اینکه درباره هر نظریه یا آموزه ای باید بر پایه نتایجی که از آن به دست می آید، داوری کرد. به نظر پراگماتیست ها، اگر عقیده ای به نتیجه خوب و کار آمد برای انسان بیانجامد، باید آنرا حقیقی قلمداد کرد. حقیقت چیزی نیست که مستقل ومجرد از انسان وجود داشته باشد.  تا قبل از این، نظریه اصلی و رایج درباره حقیقت این بود که حقیقت امری است جدا از انسان؛چه کسی آن را بشناسد، چه نشناسد . مثلا گردش زمین به دورخورشید، امری است که همیشه حقیقت داشته است؛ گرچه برای هزاران سال تصور بر این بود که زمین ثابت است و خورشید به دور آن می گردد. بر همین مبنا، صدق و درستی هر نظریه تطابق آن با واقعیت و نادستی آن عدم تطابق با واقعیت بود.  اما پراگماتیسم قائل به این شد که حقیقت امر جدایی از انسان نیست؛ بلکه تنها دلیل برای اینکه یک نظر درست و حقیقی است و یک نظر، باطل و خطا، این است که اولی در عمل به درد انسان بخورد و برای او کارآمد و موثر باشد و دیگری چنین نباشد. به این ترتیب، معنای صدق قضیه در پراگماتیسم تغییر یافت . صدق هر گزاره، فقط توسط نتایج عملی آن سنجیده می شود نه در مقایسه با واقعیت خارجی. یک فکر یا عقیده تا وقتی که فقط عقیده است، بخودی خود نه صحیح است و نه غلط؛ بلکه فقط در جریان آزمایش و کار برد عملی آن است که برحسب نتایجی که از آن نظر گرفته می شود، صادق یا کاذب می شود.  بدین سان و بر این مبنا، برای مثال تا پیش از کشف آمریکا، این عقیده که سرزمینی میان اروپا و آسیا وجود دارد، نه راست بود نه دروغ؛ اما پس از اکتشاف آمریکا، این نظر یه به حقیقت پیوست.(در حالی که بر اساس نظر متداول، این عقیده حتی پیش از کشف آمریکا نیز عقیده ای صحیح بوده است.)  در نظر مکتب پراگماتیسم، افکار و عقاید همچون ابزارهایی هستند برای حل مسائل و مشکلات بشر؛ تا زمانی که اثر مفیدی دارند، صحیح و حقیقی اند و پس از آن غلط و خطا می شوند. به این ترتیب عقیده ای ممکن است مدتی به کار آید و موثر شود و از این رو فعلا حقیقی است؛ لیکن بعدا ممکن است نتایج رضایت بخش نداشته باشد و آن موقع، به نظریه ای باطل و خطا تبدیل می گردد.  بنابراین، حقیقت چیزی ساکن و تغییر نا پذیر نیست؛ بلکه با گذشت زمان، توسعه و تحول می یابد. آنچه در حال حاضر صادق است، ممکن است در آینده صادق نباشد؛ زیرا در آینده، افکار و نظریات دیگری بر حسب شرایط و اوضاع جدید، حقیقی شده و متداول می گردند. تمام امور تابع نتایج است و بنابر این، حق امری است نسبی؛ یعنی وابسته به زمان، مکان و مرحله معینی از علم و تاریخ است .  ما هیچ زمان به حقیقت مطلق نخواهیم رسید. زیرا علم ما، مسائل ما و مشکلات ما همیشه در حال تغییر است و در هر مرحله، حقیقت، آن چیزی خواهد بود که ما را قادر می سازد تا به نحو رضایت بخش، مسائل و مشکلات جاری آن زمان را بررسی و حل کنیم .  منابع تاریخ فلسفه غرب، صفحه 210 text/html 2011-08-25T11:25:04+01:00 امیر ایلیایی معجزه کار گروهی! http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/2797463/clubname/1psicology باران بشدت می بارید و مرد در حالیکه ماشین خود را در جاده پیش می راند، ناگهان تعادل اتومبیل بهم خورد و از نرده های کنار جاده به سمت خارج منحرف ش . از حسن امر، ماشین صدمه ای ندید اما لاستیک های آن داخل گل و لای گیر کرد و راننده هر چه سعی نمود نتوانست آن را از گل بیرون بکشد. بناچار زیر باران از ماشین پیاده شد و به سمت مزرعه مجاور دوید و در زد. کشاورز پیر که داشت کنار اجاق استراحت می کرد به آرامی آمد و در را باز کرد. راننده ماجرا را شرح داد و از او درخواست کمک کرد. پیرمرد گفت که ممکن است از دستش کاری بر نیاید اما اضافه کرد: &quot;بذار ببینم فردیک چیکار میتونه برات بکنه  .&quot; لذا با هم به سمت طویله رفتند و کشاورز افسار یک قاطر پیر را گرفت و با زور آن را بیرون کشید تا راننده شکل و قیافه قاطر را دید، باورش نشد که این حیوان پیر و نحیف بتواند کمکش کند، اما چه می شد کرد، در آن شرایط سخت به امتحانش می ارزید. با هم به کنار جاده رسیدند و کشاورز طناب را به اتومبیل بست و یک سر دیگرش را دور شانه های فردریک - یا همان قاطر - محکم چفت کرد و سپس با زدن ضربه روی پشت قاطر داد زد: &quot; یالا ، پل فردریک ، هری تام ، فردریک تام ، هری پل .... یالا سعیتون رو بکنین ... آهان فقط یک کم دیگه ، یه کم دیگه .... خوبه تونستین&quot;  ! راننده با ناباوری دید که قاطر پیر موفق شد اتومیبل را از گل بیرون بکشد. با خوشحالی زائد الوصفی از کشاورز تشکر کرد و در حین خداحافظی از او سؤال کرد : &quot; هنوز هم نمیتونم باور کنم که این حیوون پیرتونسته باشه، حتما هر چی هست زیر سر اون اسامی دیگه است، نکنه یه جادوئی در کاره &quot; کشاورز پاسخ داد : &quot;ببین عزیزم، جادوئی در کار نیست. اون کار رو کردم که این حیوون باور کنه عضو یه گروهه و داره یک کار تیمی می کنه، آخه می دونی قاطر من کوره&quot; !!! text/html 2011-07-08T14:07:55+01:00 جلیل امیری زندانی بدون دیوار http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/2529800/clubname/1psicology بعد از جنگ آمریکا با کره، ژنرال ویلیام مایر که بعدها به سمت روانکاو ارشد ارتش آمریکا منصوب شد یکی از پیچیده ترین موارد تاریخ جنگ در جهان را مورد مطالعه قرار میداد حدود 1000 نفر از نظامیان آمریکایی در کره، در اردوگاهی زندانی شده بودند که از استانداردهای بین المللی برخوردار بود. زندان با تعریف متعارف تقریباً محصور نبود. آب و غذا و امکانات به وفور یافت میشد. از هیچیک از تکنیکهای متداول شکنجه استفاده نمیشد اما بیشترین آمار مرگ زندانیان در این اردوگاه گزارش شده بود. زندانیان به مرگ طبیعی می مردند.  امکانات فرار وجود داشت اما فرار نمیکردند. بسیاری از آنها شب میخوابیدند و صبح دیگر بیدار نمیشدند. آنهایی که مانده بودند احترام درجات نظامی را میان خود رعایت نمیکردند و عموماً با زندانبانان خود طرح دوستی میریختند دلیل این رویداد، سالها مورد مطالعه قرار گرفت و ویلیام مایر نتیجه تحقیقات خود را به این شرح ارائه کرد: «در این اردوگاه، فقط نامه هایی که حاوی خبرهای بد بودند به دست زندانیان رسیده میشد. نامه های مثبت و امیدبخش تحویل نمیشدند هر روز از زندانیان میخواستند در مقابل جمع، خاطره یکی از مواردی که به دوستان خود خیانت کرده اند، یا میتوانستند خدمتی بکنند و نکرده اند را تعریف کنند هر کس که جاسوسی سایر زندانیان را میکرد، سیگار جایزه میگرفت. اما کسی که در موردش جاسوسی شده بود هیچ نوع تنبیهی نمیشد. همه به جاسوسی برای دریافت جایزه (که خطری هم برای دوستانشان نداشت) عادت کرده بودند» تحقیقات نشان داد که این سه تکنیک در کنار هم، سربازان را به نقطه مرگ رسانده است. با دریافت خبرهای منتخب (فقط منفی) امید از بین میرفت با جاسوسی، عزت نفس زندانیان تخریب میشد و خود را انسانی پست می یافتند با تعریف خیانتها، اعتبار آنها نزد همگروهی ها از بین میرفت و این هر سه برای پایان یافتن انگیزه زندگی، و مرگ های خاموش کافی بود این سبک شکنجه، شکنجه خاموش نامیده میشود *چقدر در زندگی خود و اطرافیان خود را به صورت خاموش شکنجه کرده ایم؟* text/html 2011-06-05T18:09:48+01:00 فرزین م مرگ سومین قربانی كودك&zwnj;آزاری اخیر http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/2373017/clubname/1psicology   باربد پسربچه سه ساله&zwnj;ای كه قربانی آتش اعتیاد پدرش به شیشه شد بعد از 18 روز مبارزه برای زنده ماندن در ساعت10 صبح جمعه فوت كرد.به گزارش ایسنا، مادر باربد در 27 اردیبهشت&zwnj;ماه پس از پنج&zwnj;ماه ندیدن پسرش با بدن سوخته او در بیمارستان مفید كرج مواجه شد و حالا برای دیدن او راهی جز قبرستان و سنگ قبری سخت و سرد ندارد.و اما پدرش! پدری كه آغوشش جز در موقع به آتش كشیدن بدن كوچك باربد و برای ساكت كردن فریادهایش گشوده نشد، حالا با سوختگی 50 درصدی بر تخت بیمارستان مفید خبر مرگ كودكی را می&zwnj;شنود كه خودش او را به آتش كشید و به كام مرگ برد. <div align="center"><img alt="" src="http://www.iranianuk.com/uk87/pic39/5480198.jpg" /></div> پدر شیشه&zwnj;ای كه وقتی دید تلاش&zwnj;هایش برای بازگرداندن همسرش به زندگی مشترك بی نتیجه است به خانه پدر همسرش رفت و درمقابل چشمان مادربزرگ باربد، نخستین بار یك شیشه بنزین بر روی باربد ریخت و او را از هستی و زندگی ساقط كرد. باربد توسط مادربزرگش و با كمك همسایه&zwnj;ها به بیمارستان شهید مدنی كرج منتقل و پس از گذشت یك هفته با كمك انجمن&zwnj;های حمایت از كودكان در حالی به بیمارستان مطهری تهران منتقل شد كه تمام پوست&zwnj;اش سوخته بود و داروها و موادغذایی از طریق بینی&zwnj;اش به او منتقل می&zwnj;شد. پسرك آرام بود و در برابر درد، دم برنمی&zwnj;آورد اما كم كم عفونت گسترش پیدا كرد و بدن نحیفش ورم كرد. باربد كوچولو در برابر حجم بالای سوختگی 70 درصد كم آورد و تمام تلاش&zwnj;ها برای بازگرداندنش به زندگی با قطع امید پزشكان ناكام ماند. فاطمه دانشور مدیرعامل مركز حمایت از كودكان مهرآفرین، موسسه&zwnj;ای كه بعد از بستری شدن باربد در بیمارستان شهید مطهری هزینه&zwnj;های درمان او را بر عهده گرفته بود در گفت&zwnj;وگو با خبرنگار ایسنا با بیان اینكه وقتی به بیمارستان مطهری مراجعه كردیم نسخه&zwnj;های باربد بیش از دو روز بود كه پرداخت نشده بود، اظهاركرد: باربد در برابر درد صبور و مقاوم بود و با وجود اینكه در بخش، درجه سوختگی&zwnj;اش از دیگران بیشتر بود اما كمتر از دیگر كودكان ناله و فریاد می&zwnj;كرد. وی با اشاره به اینكه باربد قربانی اعتیاد پدر و ورشكستگی او شد، گفت: پدر باربد چندسال پیش ورشكست و تمام لوازم شخصی، پول پیش خانه و سایر دارایی&zwnj;های آنان توسط طلبكاران ضبط و این شكست مالی باعث اعتیاد پدر باربد به شیشه شد. دانشور ادامه داد: وقتی پدر باربد با مادرش در ترك اعتیاد همكاری نكرد، مادرش پدر را ترك و پدر باربد مجهول&zwnj;المكان شد. مینا مادر باربد بیش از پنج ماه از كودكش خبر نداشت و بعد تهدیدهای پدر باربد برای بازگرداندن مینا شروع شد كه یا برمی&zwnj;گردی یا دست باربد را برایت می&zwnj;فرستم، یا برمی&zwnj;گردی یا گوش باربد را برایت می&zwnj;فرستم و مادر به این تهدیدها توجه نمی&zwnj;كند تا اینكه با بدن سوخته باربد در بیمارستان مواجه می&zwnj;شود. مدیرعامل مركز حمایت از كودكان مهرآفرین در ادامه با اشاره به تلاش&zwnj;های مادر باربد پیش از این اتفاق برای اخذ حق نگهداری باربد گفت: یكی از گلایه&zwnj;های مادر باربد این است كه او می دانسته كودكش در شرایط بدی قرار دارد و بارها برای گرفتن حضانت او شكایت كرده اما قانون حضانت باربد را به او نداده است. دانشور ادامه می&zwnj;دهد: ما پیش از این برای انتقال باربد به بیمارستان چمران كه خصوصی است اقدام كردیم اما مسئولان این بیمارستان برای هر درصد سوختگی یك میلیون و در كل 70 میلیون مطالبه كردند كه پرداختنش برای ما مقدور نبود. به گفته وی باربد درس تلخی بود تا جامعه و مردم در برابر كودك&zwnj;آزاری حساس شوند. باربد این كودك سه ساله در حالی جان باخت كه این پرسش در اظهان باقیست كه چه كسی مسئول مرگ باربد و كودكانی همچون باربد است؛ خانواده، جامعه و خلا قانونی و...