اینگرید برگمن , bergmanclub

اینگرید برگمن

اینگرید برگمن , bergmanclub

اینگرید برگمن

248نــــفــــــر
عضو شده اند
248نفر عضو شده اند
خوب باید بگم که اینگرید برگمن بهترین بازیگر زن دوران و تاریخ سینما هستش حالا هرکی دوست داره درباره این اسطوره صحبت کنه عضو بشهخوب باید بگم که اینگرید برگمن بهترین بازیگر زن دوران و تاریخ سینما هستش حالا هرکی دوست داره درباره این اسطوره صحبت کنه عضو بشهمشاهده کامل مشخصات
27 خرداد 1384

اعضاء

  • مهران غ , mehran_gholami
  • سعید ای جی , saeygo
  • ﭘﮓ ﺳﻴﻦ , pegah44
  • آریا ن , sabeti03
  • طلا م , tala40
  • هما مقدم نیا , homa10000
  • کاوه فردینان , summer_rain
  • سمیرا جون , samira_1990
  • سمیه م , somi_m
  • شیر طلایی , king9000
  • شر شری , shayanidsht
  • آرامیس  , winteramirali
  • سید رضا امیری , sevenart
  • مهرداد عسگری , you3f_iut
  • مهران   , komando_87
  • 248 نفر

    morebox img

کلوبهای مشابه

  • سامی یوسف , sami_yusuf
  • جرج مایکل , jorge_micheal_tarafdarash
  • مدیریت بازرگانی شركت پایانه‌های صادرات مواد نفتی(MA-OTC) , otcca
  • وروجک , vorojakclub
  • سلطان قلب پاپ فقط فرزاد فرزین , kingofthepop
  • تنها ترین تنهای دنیا , tanhaclub



تبلیغات

اینگرید برگمن , bergmanclub
biography
A highly popular actress known for her fresh, radiant beauty, Ingrid Bergman was a natural for virtuous roles but equally adept at playing notorious women. Either way, she had few peers when it came to expressing the subtleties of romantic tension. In 1933, fresh out of high school, she enrolled in the Royal Dramatic Theater and made her film debut the following year, soon becoming Sweden's most promising young actress. Her breakthrough film was Gustaf Molander's "Intermezzo" (1936), in which she played a pianist who has a love affair with a celebrated--and married--violinist. The film garnered the attention of American producer David O. Selznick, who invited her to Hollywood to do a remake. In 1939 she co-starred with Leslie Howard in that film, which the public loved, leading to a seven-year contract with Selznick.

Selznick promoted Bergman's wholesomeness from the beginning. He loaned her to other studios for "Adam Had Four Sons", "Rage in Heaven" and "Dr. Jekyll and Mr. Hyde" (all 1941). In the latter film, Bergman's insistence on playing the role of the prostitute rather than the good fiancee proved a shrewd move. She then starred with Humphrey Bogart in "Casablanca" (1942), perhaps her most popular film, and was also featured with Gary Cooper in "For Whom the Bell Tolls (1943)". She won her first Oscar for her portrayal of a wife nearly driven mad by Charles Boyer in "Gaslight" (1944).

The following year, Bergman had starring roles as a New Orleans vixen with Cooper in "Saratoga Trunk", a psychiatrist opposite Gregory Peck in Alfred Hitchcock's "Spellbound" and a nun opposite Bing Crosby's priest in "The Bells of St. Mary's". Bergman's last picture under contract to Selznick, and probably her finest work, was Hitchcock's "Notorious" (1946), an emotionally complex espionage film in which she played a woman bent on self-destruction until redeemed by the love of a federal agent, played by Cary Grant.

Bergman then went freelance, first playing a prostitute in "Arch of Triumph" and then the constrasting "Joan of Arc" (both 1948), a role she had played to great acclaim on Broadway in 1946. Her final film for Hitchcock was the 1949 period piece, "Under Capricorn". These last three films, however, failed at the boxoffice and were hardly representative of her finest acting, serving as an unusual harbinger of the turn of the tide to follow.

Bergman's personal and professional life went into a tailspin in 1949 after she left her husband, Dr. Petter Lindstrom, for Italian director Roberto Rossellini, by whom she was pregnant. She married Rossellini, a union which produced three children and six films of varying artistic merit, beginning with "Stromboli" (1949) and achieving its finest moments in "Voyage in Italy" (1953). The international scandal (she was even denounced in Congress) tarnished her innocent image and, extraordinarily, led to her being barred from American films for 7 years.

Bergman's career began to recover with her appearance in Jean Renoir's "Paris Does Strange Things" (1956). She made a triumphant return to Hollywood with "Anastasia" (1956), for which she won her second Oscar, a sign that her sins had been officially forgiven. In 1957, her marriage to Rossellini was annulled and the following year she married theatrical producer Lars Schmidt.

Thereafter, Bergman began branching out into TV and stage roles. The films of this later period of her career were of varying quality, but she gave a delightful performance in the adaptation of the Broadway comedy, "Cactus Flower" (1967). She received a third Academy Award for her supporting role in "Murder on the Orient Express" (1974) and won acclaim for her co-starring role with Liv Ullmann in Ingmar Bergman's "Autumn Sonata" (1978), an intense drama about a pianist and her daughter.

Bergman's health began to fail in the late 1970s, though she fought off cancer long enough to complete a TV-movie, "A Woman Called Golda" (1982), in which she portrayed Israeli Prime Minister Golda Meir. The performance earned her an Emmy, her final honor.

Born: on 08/29/15 in Stockholm, SwedenDied: 29-AUG-82.Job Titles: Actor, AuthorFamily
Daughter: Ingrid Aborne. twin; born on June 18, 1952
Daughter: Isabella Rossellini. twin; born on June 18, 1952
Daughter: Pia Lindstrom. born in 1938; father Petter Lindstrom; Bergman lost custody of Pia when she moved to Italy in 1949
Father: Justus Bergman. Swedish
Mother: Friedel Bergman. German
Son: Roberto Rossellini. born in 1950
Significant Others
Husband: Lars Schmidt. married in December 1958
Husband: Petter Lindstrom. married on June 10, 1937; divorced in 1949; remarried in 1954; died at age 93 on May 24, 2000 in Sonoma, California
Husband: Roberto Rossellini. married on May 1950; separated in 1956; marriage annulled in 1957; was separated from Anna Magnani when he began relationship with Bergman
Companion: Robert Capa. Bergman detailed their relationship in her memoirs
Education
Lyceum Flickor
Milestones
1935 Film acting debut in "Munkbrogreven/Count from Munkbro/The Count of the Monk's Bridge"
1939 In Hollywood; debut in "Intermezzo" (remake of earlier Swedish film (1936) which she also starred in)
1940 Broadway debut in "Liliom" (dir. Gregory Ratoff)
1950 Senator Edward C. Johnson attacked RKO for exploiting Bergman's behavior in ads for the Italian import "Stromboli" (1950) and denounced her as "a powerful influence for evil" in the US Senate on March 14; he also called for the licensing of filmmakers and stars, so that permits could be revoked if they were found guilty of mortal turpitude
1956 After Jean Renoir's "Elena et les hommes/Paris Does Strange Things" (France, 1955), returned to Hollywood for "Anastasia"
1959 US TV debut as Miss Giddens in John Frankenheimer's adaptation of "The Turn of the Screw"
In Europe, first in Hitchcock's "Under Capricorn" (Great Britain), then in six films by husband Roberto Rossellini, beginning with "Stromboli" (1949)
ادامه
99
    اینگرید برگمن , bergmanclub
    در مورد کازابلانکا
    کازابلانکا (فیلم)
    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.
    Jump to: navigation, search
    کازابلانکا (۱۹۴۲) نام یکی از معروف‌ترین فیلم‌های تاریخ سینماست که ماجرای عاشقانه ای را در بحبوحه جنگ دوم جهانی به تصویر می‌‌کشد. فیلمی با هنرنمایی دو هنرپیشه بزرگ تاریخ سینما یعنی همفری بوگارت و اینگرید برگمن که همراه با فیلمنامه و دیالوگ‌های شاهکار به کار رفته در آن از محبوب‌ترین فیلم‌های کلاسیک سینماست و حتی برخی آنرا بهترین فیلمی می‌‌دانند که تاکنون در سیستم استودیویی هالیوود ساخته شده است. کازابلانکا بارها و در نظرسنجی‌های مختلف به عنوان بهترین فیلم عاشقانهٔ تاریخ سینما شناخته شده است.

    کازابلانکا Casablanca ،محصولی از کمپانی برادران وارنر

    مدت زمان : 102 دقیقه

    کارگردان : مایکل کورتیز

    فیلم‌نامه‌نویس : موری برنت و جوان آلیسون


    بازیگران


    هامفری بوگارت (ریک بلین)
    اینگرید برگمن (ایلسا)‌
    پل هنرید (ویکتور لازلو)
    کلود رینز (کاپیتان رنو)
    [ویرایش]
    داستان
    ریک بلین صاحب کافه‌ای در کازابلانکا معشوقۀ سابقش را در وضعیت بدی می‌بیند ....

    [ویرایش]
    گونه
    داستانی، رومانس

    [ویرایش]
    جوایز
    برندۀ اسکار بهترین فیلم

    برندۀ اسکار کارگردانی برای مایکل کورتیز

    نامزد اسکار نقش اول مرد برای همفری بوگارت

    نامزد اسکار نقش مکمل مرد برای کلود رینز

    نامزد اسکار فیلم‌برداری برای آرتور ادسون

    نامزد اسکار تدوین اوون مارکس

    نامزد اسکار موسیقی متن مکس استینر'


    فیلم‌های برنده جایزه اسکار
    بال‌ها ۱۹۲۸| نوای برادوی ۱۹۲۹| درجبهه غرب خبری نیست ۱۹۳۰| سیمارون ۱۹۳۱| گراند هتل ۱۹۳۲| رژه ۱۹۳۳| در یک شب اتفاق افتاد ۱۹۳۴| شورش در کشتی بونتی ۱۹۳۵| زیگفلد بزرگ ۱۹۳۶| زندگی امیل زولا ۱۹۳۷| نمی‌توانی این را با خودت ببری ۱۹۳۸| برباد رفته ۱۹۳۹| ربه‌کا ۱۹۴۰| چه قدر دره من سبز بود ۱۹۴۱| خانم مینی‌ور ۱۹۴۲| کازابلانکا ۱۹۴۳| چهاردیواری، اختیاری ۱۹۴۴| تعطیلی از دست‌رفته ۱۹۴۵| بهترین سال‌های زندگی ما ۱۹۴۶| قرارداد شرافتمندانه ۱۹۴۷| هملت ۱۹۴۸| مرد برتر از همه ۱۹۴۹| همه چیز درباره ایو ۱۹۵۰| یک آمریکایی در پاریس ۱۹۵۱| بزرگترین نمایش روی زمین ۱۹۵۲| از این‌جا تا ابدیت ۱۹۵۳| در بارانداز ۱۹۵۴| مارتی ۱۹۵۵| دور دنیا در هشتاد روز ۱۹۵۶| پل رودخانه کوای ۱۹۵۷| ژی ژی ۱۹۵۸| بن هور ۱۹۵۹| آپارتمان ۱۹۶۰| داستان وست‌ساید ۱۹۶۱| لورنس عربستان ۱۹۶۲| تام جونز ۱۹۶۳| بانوی زیبای من ۱۹۶۴| اشک‌ها و لبخندها ۱۹۶۵| مردی برای تمام فصول ۱۹۶۶| در گرمای شب ۱۹۶۷| الیور ۱۹۶۸| کابوی نیمه شب ۱۹۶۹| ژنرال پاتون ۱۹۷۰| ارتباط فرانسوی ۱۹۷۱| پدرخوانده ۱۹۷۲| نیش ۱۹۷۳| پدر‌خوانده ۲ ۱۹۷۴| دیوانه‌ای از قفس پرید ۱۹۷۵| راکی ۱۹۷۶| آنی‌هال ۱۹۷۷| شکارچی گوزن ۱۹۷۸| کرامر علیه کرامر ۱۹۷۹| مردم معمولی ۱۹۸۰| ارابه‌های آتش ۱۹۸۱| گاندی ۱۹۸۲| دوران مهرورزی ۱۹۸۳| آمادئوس ۱۹۸۴| از درون آفریقا ۱۹۸۵| جوخه ۱۹۸۶| آخرین امپراطور ۱۹۸۷| سخاوتمند ۱۹۸۸| رانندگی برای خانم دیزنی ۱۹۸۹| با گرگ‌ها می‌‌رقصد ۱۹۹۰| سکوت بره‌ها ۱۹۹۱| نابخشوده ۱۹۹۲| فهرست شیندلر ۱۹۹۳| فارست گامپ ۱۹۹۴| شجاع‌دل ۱۹۹۵| بیمار انگلیسی ۱۹۹۶| تایتانیک ۱۹۹۷| شکسپیر عاشق ۱۹۹۸| زیبای آمریکایی ۱۹۹۹| گلادیاتور ۲۰۰۰| یک ذهن زیبا ۲۰۰۱| شیکاگو ۲۰۰۲| بازگشت پادشاه ۲۰۰۳| دختر میلیون دلاری ۲۰۰۴| تصادف ۲۰۰۵

    ادامه
      اینگرید برگمن , bergmanclub
      خلاصه ای از زندگی نامه و فیلم شناسی
      اینگرید برگمن
      از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

      اینگرید برگمن

      زمینه فعالیت
      بازیگر
      تولد
      ۱۹۱۵
      استکهلم
      مرگ
      ۱۹۸۲

      اینگرید برگمن (۱۹۸۲-۱۹۱۵) بازیگر سینما.

      او که در استکهلم سوئد از مادری آلمانی و پدری سوئدی به دنیا آمده در اوایل دهه چهل یعنی دوران اوج سینمای کلاسیک هالیوود وارد امریکا شد و به زودی به محبوب‌ترین بازیگر زن سینمای امریکا بدل شد. بازی‌های به یاد ماندنی او در فیلم‌هایی مانند کازابلانکا، بدنام، طلسم شده، چراغ گاز، آناستازیا، زنگ‌ها برای که به صدا در می‌‌آیند او را به یکی از محبوب‌ترین بازیگران زن تاریخ سینما تبدیل کرده است.

      او که از بازیگران مورد علاقه آلفرد هیچکاک بود علاوه بر بازی در سه فیلم وی همبازی بسیاری از معروف‌ترین بازیگران تاریخ سینما همچون هامفری بوگارت - کری گرانت - گری گوری پک - آنتونی کویین - جوزف کاتن - اسپنسر تریسی - لسلی هاوارد - یول براینر - گری کوپر - شارل بوایه بوده است.

      در پایان دهه چهل عشق برگمن و روبرتو روسلینی کارگردان معروف ایتالیائی جنجالی بزرگ در هالیوود به پا کرد که سالها باعث دوری برگمن از دنیای سینما گردید.

      زیبایی طبیعی و مسحور کننده و در عین حال چهره معصوم خاص او یک امتیاز خاص در سینمای کلاسیک آن دوران بود که بعدها در هالیوود کمتر تکرار شد و به قولی هرگز تکرار نشد.




      [ویرایش]
      فیلم‌شناسی
      طلسم شده
      دلار (۱۹۳۸)
      دکتر جکیل و مستر هاید (۱۹۴۱)
      کازابلانکا (۱۹۴۲)
      زنگ‌ها برای که به صدا در می‌‌آیند(۱۹۴۳)
      چراغ گاز (۱۹۴۴)
      زنگ‌های سنت ماری (۱۹۴۵)
      بدنام (۱۹۴۶)
      بزرگ‌ترین عشق (۱۹۵۲)
      از زندگی و عشق (۱۹۵۳)
      آناستازیا (۱۹۵۶)
      رولزرویس زرد (۱۹۶۴)
      بازدید (۱۹۶۴)
      گل کاکتوس (۱۹۶۹)
      قتل در قطار سریع‌السیر شرق (۱۹۷۳)
      سونات پاییز (۱۹۷۸)
      ادامه
        اینگرید برگمن , bergmanclub
        خلاصه فیلمشناسی اینگریدبرگمن
        تولد:29اوت1915دراستکهلم
        ملیت:سوئدی
        وضیعت تحصیلی:مدرسه هنرهای دراماتیک استکلهم دررشته تئاتر
        فعالیت حرفه ای:1933نخستین حضوربرصحنه تئاتردراستکلهم،1934نخستین حضوربرپرده سینمادرنوشته هنری جیمزبه کارگردانی جان فرانکن هایمر،بازی درنمایش های گفت وگوباکاپیتان براس باوند(1971)،همسرثابت(1973)،وآب های ماه(1977)،بازی درمجموعه های تلویزیونی کوتاه گلدابراساس زندگی گلدامایر(1982)
        جوایزوافتخارها:اسکاربهترین بازیگرزن برای چراغ گازدر1944،منتخب بهترین بازیگرزن انجمن منتقدان نیویورک برای طلسم شده وناقوس های سنت مری در1945،اسکاربهترین بازیگرزن/بهترین بازیگرزن به انتخاب انجمن منتقدان نیویورک برای آناستازیادر1956،اسکاربهترین بازیگرنقش مکمل زن وجایزه بهترین بازیگرزن آکادمی بریتانیابرای قتل درقطارسریع السیرشرق در1974،بهترین بازیگرزن انجمن منتقدان نیویورک برای سونات پاییزی در1978
        مرگ:29اوت1982درلندن
        فیلم شناسی:
        فیلمهادرسوئد:کنت پل راهب پیر،اقیانوس شکن ها،خانواده سویدنهایلم،شب های والپورگیس(1935)،درسوی افتابی،اینترمتسو(1936)،
        چهاردوست{آلمان}،دلار،چهره یک زن،یک شبه(1938)،یک شب درژوئن(1938).
        فیلم هادرآمریکا:اینترمتسو، یک داستان عاشقانه(1939)،آدام چهارپسرداشت،خشم دربهشت،دکترجکیل وآقای هاید(1941)،کازابلانکا،زنگ هابرای که به صدادرمی آید(1943)،چراغ گاز(1944)،طلسم شده،جاده ساراتوگا،ناقوس های سنت مری(1945)،بدنام(1946)،طاق نصرت،ژاندارک (1948)،دربرج جدی{انگلستان}(1949).
        فیلمهادرایتالیا:استرومبولی(1949)،اروپا51(1952)،مازنان(1952)،
        سفردرایتالیا/زن تنها(1953)،ژاندارک درآتش(1954)،
        ترس{ایتالیا/آلمان}،الناومردان{فرانسه/ایتالیا}،آناستازیا،
        بی احتیاط{انگلستان/آمریکا}،مهمانسرای ششمین خوشبختی{انگلستان/آمریکا}(1958)،آیابرامس رادوست دارید/دوباره خداحافظ{آمریکا/فرانسه}(1961)،دیدار{آلمان/فرانسه/ایتالیا/آمریکا}،
        رولزرویس زرد{انگلستان}(1964)،انگیزه{سوئد}(1967)،گل کاکتوس{آمریکا}(1969)،گردش درباران بهاری{آمریکا}(1970)،ازپرونده های درهم برهم خانم بازیل ای،فرانکوایلر{آمریکا}(1972)،قتل درقطارسریع السیرشرق{انگلستان/آمریکا}(1974)،مساله زمان{آمریکا/ایتالیا}(1976)،سونات پاییزی{انگلستان/نروژ}(1978).

        ادامه