هیت علمی معماری دانشگاه اسلام اباد غرب , arshitektclub

هیت علمی معماری دانشگاه اسلام اباد غرب

هیت علمی معماری دانشگاه اسلام اباد غرب , arshitektclub

هیت علمی معماری دانشگاه اسلام اباد غرب

196نــــفــــــر
عضو شده اند
196نفر عضو شده اند
لطفآ توضیحات را با فونت فارسی وارد نمایید.لطفآ توضیحات را با فونت فارسی وارد نمایید.مشاهده کامل مشخصات
10 آذر 1385
آموزش و تحصیل
لطفآ توضیحات را با فونت فارسی وارد نمایید.

اعضاء

  • اهورا علوی , shahab_alavi20
  • مرتضی  اسکندری , hakan_wolf
  • محمود رضایی , sarve_shiraz
  • ندا مدیر , p30neda
  • 196 نفر

    morebox img

کلوبهای مشابه

  • نمونه دولتی امام حسین (ع) , imamhosseinhighschool
  • دانشکده علوم قضائی , oloume_ghazaie
  • دانشكده علم و فرهنگ , elmfarhang




هیت علمی معماری دانشگاه اسلام اباد غرب , arshitektclub
ای کاش می‌فهمیدم تو را ای مجسمه؟
ای کاش می‌فهمیدم تو را ای مجسمه...!

آنچه به شهر هویت می‌بخشد وابسته به برداشت‌هایی است که ساکنان شهر از محیط اطراف خود دارند؛ بدین معنی که مفهوم هویت با کیفیت زندگی در شهر ارتباط دارد. شهر از دو بخش کلی تشکیل می‌شود، حوزه خصوصی و حوزه عمومی زندگی دو بخش کلان هر شهر هستند. کیفیت زندگی در هر شهری به هر دو بخش وابسته است. در شهر تهران به علت اینکه اهمیتی کمی، به نسبت جمعیت ساکن در آن، به حوزه عمومی داده شده است، گاهی به نظر می‌رسد که حوزه عمومی تکه‌هایی باقیمانده از حوزه خصوصی است که هیچ معنا و مفهومی را به ذهن متبادر نمی‌کند. چنین به نظر می رسد که فضاهای شهری زندگی مانند میدان‌ها، خیابان‌ها، پارک‌ها و... در میان متولیان خصوصی زندگی شهری، به فراموشی سپرده شده‌است!

این گونه به ذهن می‌رسد که در فضاهای شهری ما، اول ساختمان‌ها ساخته‌می‌شوند و بعد آنچه که باقی می‌ماند، فضاهای شهری است! در این صورت چطور می‌توان به زیباسازی فضایی که بدون تعریف خاصی ایجاد شده، پرداخت؟ با در نظرداشتن اینکه فضاهای شهری از دو بعد حائز اهمیت هستند؛ که یکی از این دو بعد منظر شهری یعنی آنچه که نمود فیزیکی ساختمانهاست و دیگری سیمای شهری به معنی آنچه که نمود غیر فیزیکی و روانشناسانه ساکنان از شهر است، به این نتیجه می‌رسیم که در صورت عدم توجه به ابعاد حاکم بر این فضاها بعدی از ابعاد زندگی اجتماعی دچار اختلال خواهد شد. به عبارت دیگر، آنچنانکه زیبایی فضاهای خصوصی برای ساکنان آنها حائز اهمیت است (با قید طبیعتا!)، زیبایی فضاهای جمعی هم از اهمیت و اعتبار خاصی برخوردار است.
در سالهای اخیر سازمان زیباسازی شهر تهران دست به کارهایی زده است؛ از جمله آن می توان به مجسمه‌هایی اشاره کرد که نتیجه مسابقه‌ای که حدود دو سال پیش برگزار شد، است و پس از آن تاکنون تا آنجایی که نگارنده مطلع است، فقط یکی از آنها ساخته و نصب شده است.
در دی ماه سال گذشته در یکی از روزهای سرد زمستان مجسمه‌ای که قرار است یادمان باشد، کمی بالاتر از میدان نیاوران و تقربیا روبروی در مجموعه نیاوران کاشته شد. مجسمه که حجمی معمارانه دارد و شامل شکستگی‌های یاد آور دهه‌های اخیر معماری جهان است از دو رنگ قرمز و مشکی تشکیل شده‌است. اولین بار که آنرا دیدم فکر می‌کردم که حتما باید سمبلی از چیزی باشد، اما هر دفعه که رد می‌شدم و نگاهی گذرا به آن می‌انداختم برایم قابل درک نبود که سمبل یا همان نشانه چیست.... فکر می‌کردم شاید نوشته‌ای باشد که اینگونه با سبکی جدید نگاشته شده‌است؛ اما هر چه تلاش کردم، نتوانستم به نتیجه‌ای برسم! به هرحال به نظرم اثری هنرمندانه می‌آمد. از چند نفر از کسانی که مجسمه را دیده‌بودند، پرسیدم. به خصوص از وقتی که تفاوت دیدگاه زیبایی‌شناسانه معماران را با عموم مردم در کارهای فرانک گری شنیده بودم (عجب تشبیهی!) واقعا این سوال در ذهنم نقش بسته بود که واقعا اثری که سازنده فکر میکند زیباست، در نظر عموم هم زیباست؟
در پرسش‌ها به جواب بسیار عجیبی رسیدم، تعدادی زیادی از کسانی که حداقل هفته‌ای یک بار از این محل رد می‌شوند، مجسمه را اصلا ندیده بودند. تعدادی هم فقط فکر می‌کردند که باید نماد چیزی باشد، اما نمی‌توانستند چیزی را به آن تشبیه کنند. کسی آنرا سمبلی از بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم می‌دانست و دیگری آنرا شعله شمع می‌دید و بعضی فقط می‌دانستند که سر به اوج دارد... اما حتی یک نفر هم نتوانسته بود حدس بزند که این مجسمه چیست!
در میان آن تعدادی که در حین گذر از نیاوران، موفق به دیدن مجسمه شده‌بودند، کسی را نیافتم که از زیبایی مجسمه حرفی بزند!
به هر حال زحمت سعید شهلاپور سازنده این سرو فلزی را که نمادی از شهید است، را ارج نهاده، امید که در قدم های بعد، بتوان از تجربیات قبلی استفاده کرده و با المان‌هایی هر چند کوچک، شهری که ساختمان هایش رنگ باخته‌اند را جانی دوباره بخشید.
ادامه
99
    هیت علمی معماری دانشگاه اسلام اباد غرب , arshitektclub
    memare sonatei
     
    مقدمه :
    معماری سنتی ایران دارای مفاهیم و معانی خاص به خود است . به گونه ای که اینجانب معتقد می باشم حتی کوچکترین جزء شکل دهنده ، در یک اثر معماری دارای مفهوم و معنی خاص به خود است . از اینجا بود که تصمیم گرفتم معانی را در معماری ایرانی درک نمایم . زیرا به نظر بنده دلیل ضعف ما در سده های اخیر ، معلولی بوده ناشی از فراموشی مفاهیم ، معانی و هر آنچه که گذشتگان ما برای ما به ارث نهاده اند . و در نهایت استفاد
    ادامه