با سلام
از چیزایی گفتی که حقت بود! این حق رو از کجا آوردی یا بهتره بگم کی این حق رو به شما داده؟ همینجوری طلبکاری؟
بهتره بگی نهایت تلاشم را هم واسه چیزهایی که میخواستم داشته باشم کردم.
میدونی که:
از خدا خواستن عزت است اگر برآورده شود رحمت است و اگر نشود حكمت است
از خلق خدا خواستن خفت است اگر برآورده شود منت است اگر نشود ذلت است
مطمئن باش اگه اونایی رو که بهت نمیده، نه اینکه لیاقتش رو نداری، نه،! اونایی رو میده که به صلاحت باشه و باعث رشد و تعالی آدم بشه. حالا از ندادن بگیر تا چند برابر دادن
موفق باشی

رامین جون باید به حکمت خدا اعتقاد داشته باشیم .اگه به ما چیزی نمیده حتما یه حکمت و مصلحتی داره

تو قرآن می خونیم که:

وَ عَسى‏ أَنْ تَكْرَهُوا شَیْئاً وَ هُوَ خَیْرٌ لَكُمْ وَ عَسى‏ أَنْ تُحِبُّوا شَیْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَ اللَّهُ یَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ (بقره آیه 216)

چه بسا چیزى را خوش نداشته باشید، حال آن كه خیرِ شما در آن است. و یا چیزى را دوست داشته باشید، حال آنكه شرِّ شما در آن است. و خدا مى‏ داند، و شما نمى‏ دانید.

ما وظیفمون اینه که تلاش و کوشش کنیم و دستورات دین رو انجام بدیم اگه به نتیجه نرسیدیم بدونیم یه مصلحتی بوده ممکن هم بود که اگه اون کار انجام می شد چه بسا به ضررمون می بود

بین رامین جون بلا و سختی هایی که بر سر انسان میاد دلائل زیادی می تونه داشته باشه

دنیایی که ما در آن زندگی می کنیم همراه با رنج ها - زحمت ها و مصیبت ها است به هر حال ماهیت این مصیبت ها هر چه باشد، ما باید در قبال آنها چه عکس العملی نشان بدهیم

با ذکر آیه ای از قرآن به این سوال جواب می دهیم

وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَیْ‏ءٍ مِنَ الْخَوْفِ‏ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِینَ‏
وقطعاً شما را با چیزى از ترس، گرسنگى، زیان مالى وجانى وكمبود محصولات، آزمایش مى‏كنیم وصابران (در این حوادث وبلاها را) بشارت بده.(بقره 155)

نکته های این آیه:

نکته اول:

خداوند متعال، همه‏ى انسان‏ها را آزمایش مى‏كند، امّا آزمایش و امتحان همه یكسان نیست.. باید بدانیم كه آزمایش‏هاى خداوند براى رفع ابهام از خداوند نیست، بلكه براى شكوفایى استعدادها و پرورش انسان‏ها است. هدف از آزمایش این است كه از ما كارى سر زند و بدین وسیله استحقاق پاداش و كیفر داشته باشیم‏
، زیرا خداوند طبق علم خود به خوبى و بدى شخصى (بدون اینكه او عملى انجام داده باشد) پاداش و كیفر نمى‏دهد. همان گونه كه ما نیز به صرف اینكه بدانیم شخصى بنّا یا آرایشگر خوبى است، یا بدانیم نقّاش و نجّار خوبى است به او مزد نمى‏دهیم، بلكه اگر براى ما كارى انجام داد، آن وقت او را مستحقّ مزد و پاداش مى‏دانیم.



نکته دوم :


پیامبرصابران را معرفی می کند:

از رسول خدا (ص) روایت شده ... كه فرمود: اى پسر مسعود ... خداوند متعال مى‏فرماید: «وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَیْ‏ءٍ مِنَ الْخَوْفِ ... وَ بَشِّرِ الصَّابِرِینَ»، به آن حضرت عرض كردیم:
صابران چه كسانى هستند؟ فرمود: كسانى كه بر اطاعت خدا صبر مى‏نمایند و از نافرمانى او دورى كرده‏اند، كسانى كه روزى پاكیزه كسب كرده و در انفاق میانه رو هستند و زیادى درآمد خود را انفاق نموده‏اند، پس آنان رستگار گشته‏اند ...»( بحارالانوار، ج 74، ص 93، ح 1)


نکته سوم :


در حدیثی از امام علی (ع)علت مشکلات و رنج ها را بیان می کند و می فرماید:

«و لکن اللّه یختبر عباده بانواع الشدائد و یبتلیهم بضروب المکاره اخراجا للتکبر من قلوبهم و اسکانا للتذلل فی نفوسهم و لیجعل ذلک ابوابا فتحا الی فضله و اسبابا ذللا لعفوه

خداوند همواره بندگان خود را به انواع شداید مواجه می کند و اقسام کوشش ها و مجاهدت ها را پیش پای آنها می گذارد، تکالیفی گوناگون برخلاف طبع آسایش طلب آنها بر آنها مقرر می دارد تا غرور و تکبر از دلشان بیرون رود، نفوس شان به عبودیت خدا رام گردد و این وسیله ای است برای اینکه درهای فضل و رحمت پروردگار به روی آنها گشوده شود. نهج البلاغه خ۱۹۲.


«الا ان الشجرة البریة اصلب عودا و الروائع الخضرة ارق جلودا و النباتات البدویة اقوی و قودا و ابطا خمودا
آگاه باشید درختان بیابانی، چوب شان سخت تر و درختان کناره جویبار پوست شان نازک تر است. درختان بیابانی که با باران سیراب می شوند آتش چوبشان شعله ورتر و پر دوام تر است. مراد امام این است که چون درخت های بیابان در شداید و سختی ها رشد و نمو می کنند، از درختان دیگر سخت تر هستند.( نهج البلاغه، نامه ۴۵،)

پس طبق این حدیث خداوند مشکلات و بلاها را بر انسان فرود می آورد که انسان مقاوم شود –ناز پرورده نشود مشکلات را تحمل کند -به مقامات بالا برسد و اجر و پاداش فراوانی شاملش شود


کلام آخر


خداوند مجانی بهشت را به کسی نمی دهد بهشت مخصوص کسی است که در این جهان صبر و کوشش کند

سلام

تا وقتی که نظرت درمورد خدا وسرنوشتت همینه مطمئن باش به آرزوهات سخت می رسی...خدا رو مهربان ترازمادر وبخشنده تر از همه دنیا تصورکن ....تو تغییر دهنده سرنوشتتی .....به اینده امیدوار باش

افکار مثبت تو میتونه زندگیتو تغییر بده ....به خاطر تو برگشتم وتمام نوشتمو با فعل مثبت نوشتم تا خودم هم کلمه نه روپاک کنم.تو هم سعی خودتو بکن ....از کتابهای روانشناسی یا متنای افکار مثبت استفاده کن ببین چقدرتو زندگیت تاثیر می زاره.

مطمئنی که همه ی تلاشت رو کردی؟
مطمئنی که به نفعته؟
مطمئنی که در برآورده شدن عجله نکردی؟
مطمئنی که وقت دعا کردن مطمئن بودی که دعات قبول میشه؟ (این یکی از عوامل اجابت دعاست)
مطمئنی . . .

من فکر نمیکنم حداقل دو مطلب آخر رو رعایت کرده باشی از لحنت پیداست!!
من که هر دعایی کردم خداجون قربونش بشم برام برآورده کرده گاهی کمتر از یک ساعت. باور نمیکنی؟!
باید دانست که استجابت دعا عوامل و موانعی دارد که در لین زیر میتونی یه نگاهی بندازی و اسه بعدت:

http://tn313.blogfa.com/page/doaa

یكی از مسائلی كه توجّه بشر را همیشه به خود جلب كرده است، این است كه آیا جریان كارهای جهان طبق یك برنامه و طرح قبلی تخلّف صورت می گیرد و قدرت نامرئی، ولی بی نهایت مقتدر، به نام سرنوشت و!! قضا و قدر و یا عناوینی كه در پرسش به آن اشاره كردید، بر جمیع وقایع عالم حكمرانی می كند و آن چه در زمان حاضر در حال صورت گرفتن است و یا در آینده صورت خواهد گرفت در گذشته، معین و قطعی شده است و انسان مقهور و مجبور به دنیا می آید و از دنیا می رود؟ یا اصلاً و ابداً چنین چیزی وجود ندارد و گذشته هیچ نوع تسلطی بر حال و آینده ندارد و انسان كه یكی از موجودات این جهان است، حرّ و آزاد و مسلط بر مقدرات خویشتن است؟ یا فرض سومی در كار است و آن اینكه سرنوشت، در نهایت اقتدار بر سراسر وقایع جهان حكمرانی می كند و نفوذش بر سراسر هستی بدون استثناء گسترده است; در عین حال این نفوذ غیر قابل رقابت و مقاومت ناپذیر، كوچكترین لطمه ای بر حریّت و آزادی بشر نمی زند.
لازمه قبول اصل علیت عمومی این است كه نظام اسباب و مسببات بر جهان و جمیع وقایع جهان حكمفرماست و هر حادثی ضرورت، قطعیت و وجود خود و همچنین شكل و خصوصیت زمانی و مكانی خود را از علل متقدمه كسب كرده است و یك پیوند نا گسستنی میان گذشته، حال و آینده هر موجودی و علل متقدمه او است.
طبق این نظریه خداوند كه علة العلل اشیاست بدون واسطه در حوادث جهان تأثیر نمی گذارد; بلكه ذات حق، وجود هر موجودی را فقط و فقط از راه علت ها و سبب های خاص او ایجاد و ایجاب می كند و به آن گاه است; بنابراین قضا و قدر الهی چیزی جز سرچشمه گرفتن نظام سببی و مسببی جهان از علم و اراده الهی نیست.
این نظریه موافق آیات قرآن و احادیث است و از آموزه های اصیل شیعه می باشد كه هیچ گونه منافاتی نیز، با اختیار انسان ندارد; زیرا یكی از علت هایی كه در اعمال و كردار انسان ـ بعد از فراهم شدن شرایط دیگر ـ دخیل است، اراده و تصمیم اوست; از این رو در افعال اختیاری یكی از قیود و شرایط صدور هر فعل و عملی از انسان، اختیاری و ارادی بودن آن است، كه این اختیار در سایر موجودات دیده نمی شود.
اگر مقصود از سرنوشت و قضا و قدر الهی انكار اسباب و مسببات و از آن جمله قوه و نیرو و اراده و اختیار بشر است، چنین قضا و قدر و سرنوشتی وجود ندارد و نمی تواند وجود داشته باشد; در حكمت الهی براهینی پولادین كه جای هیچ گونه شك و ابهام باقی نمی گذارد، بر بی اساس بودن چنین سرنوشت و قضا و قدری اقامه شده است و اگر مقصود از سرنوشت و قضا و قدر، پیوند حتمیت هر حادثه با علل خود و پیوند شكل گرفتن هر حادثه از ناحیه علل خود است، البته این حقیقتی مسلم است.
در مجردات كه امكان جانشین شدن علل وجود ندارد، سرنوشت آن ها حتمی و غیر متغیر است; امّا در غیر مجردات كه امكان هزاران نقش و رنگ را دارند، قضا و قدرهای غیر حتمی وجود دارد; یعنی یك نوع قضا و قدر سرنوشت آن ها را معین نمی كند; زیرا سرنوشت معلول در دست علت است و چون این امور با علل مختلف سر و كار دارند، پس سرنوشت های مختلف در انتظار آن هاست; مثلاً اگر كسی بیمار شود چندین سرنوشت در انتظار اوست. اگر دارو بخورد و نجات پیدا كند به موجب سرنوشت و قضا و قدر است و اگر دارو مصرف نكند و رنجور بماند و بمیرد باز به موجب سرنوشت و قضا و قدر است، بالاخره او هر چه بكند، نوعی سرنوشت و قضا و قدر است.
اعمال و افعال انسان، از آن سلسله حوادثی است كه سرنوشت حتمی و تخلف ناپذیر ندارد; زیرا به هزاران علت و سبب از جمله انواع اراده و انتخاب او بستگی دارد. انسان قادر است عملی را كه صد در صد با غریزه طبیعی و حیوانیش موافق است و هیچ مانعی هم وجود ندارد، به حكم تشخیص و مصلحت اندیشی ترك كند یا بالعكس انجام دهد.

جوابت شما همونیه كه تو سوال كنكور بهت دادم ضمن این كه سعی كن از وضعیت كنونی خودت را خلاص كنی. به قول شما جوان‌ها گیر دادی‌ها، ول كن دیگه!!!...
هزاران هزار راه وجود داره كه شمایی كه تو اول جوانی هستی به خوشبختی برسی، گذشته‌ها را بریز دور فقط تجربه‌های به درد بخورش را گوشه ذهنت بایگانی كن تا سر موقع بتونی ازش استفاده كنی همین. بعد با دل امیدوار برو جلو ،‌وقتی به خدا توكل كنی از غیب درهای زیادی به روت باز می شه كه حتی فكرش را هم نمی تونی بكنی. فقط به خدا اطمینان داشته باش و صد البته به خودت كه جزئی از خدایی. برات از ته دل دعا می‌كنم كه به زودی زود زندگیت سرشار از آرامش و خوشبختی بشه.

اغده نه، عقده