بهترین راه برای شناخت وجود خدا تفکر در آفرینش آسمان و زمینه.

قرآن هم مردم رو امر کرده که در نظام آفرینش تفکر کنید چرا که با همین تفکر می تونید خدا را بهتر بشناسید

به عنوان مثال :باید از کشف منظومه‌ های در جهان بر وجود خدا استدلال بهتری پیدا کرد، زیرا آن منظومه هم دارای نظم و نظامی است که نمی‌ تواند ساخته خود ماده باشد. طبعاً دست آفریدگار حکیم و توانایی در کار است که این نظم را به آن ماده بخشیده است
پیشرفت علوم و کشف نظام‌های هدفمند، بهترین دلیل بر ضد مادی‌ ها است که نظم جهان را مولود خود ماده می‌ دانند

--------------------
به راستی در آسمان‌ها و زمین برای مؤمنان نشانه‌هایی است و در آفرینش خودتان و آن‌چه از انواع جنبده‌ها پراکنده می‌ گرداند برای مردمی که یقین دارند نشانه‌هایی است و نیز پیاپی آمدن شب و روز و آن‌چه خدا روزی از آسمان فرود آورده و به وسیله آن، زمین را پس از مرگش زنده گردانیده است، و هم‌چنین در گردش بادها بر هر سو برای مردمی که می‌اندیشند نشانه‌هایی است. این‌ها است آیات خدا که به حق آن را بر تو می ‌خوانیم، پس بعد از خدا و نشانه‌های او به کدام سخن خواهید گروید؟(جاثیه آیه 5

--------------------------------------------

قَالَ أَمِیرُ الْمُومِنِینَ (ع) وَ عَجِبْتُ‏ لِمَنْ‏ شَكَ‏ فِی‏ اللَّهِ وَ هُوَ یَرَی خَلْقَ اللَّهِ‏ نهج‏البلاغة، حكمت 126.
من تعجب می‌کنم از کسانی که مخلوقات الهی را می ‌بینند و در وجود خدا تردید می‌کنند

راه فطرت به چند دلیل بهترین راه خدا شناسی است:
1ـ این راه به مقدمات فنی و پیچیده نیازی ندارد و نیز با ساده ترین بیان، می توان آن را مطرح کرد، علاوه بر این، برای همه مردم و در همه سطوح قابل فهم و درک است.
2ـ این راه مستقیماً به سوی خدای دانا و توانا رهنمون می کند.
3ـ اگر این راه با تأمّل و تفکّر همراه شود، حالت عرفانی و شناخت خاصی نسبت به معبود پیدا می شود.

برهان یا قانون نظم:
یکی از راه هایی که انسان می تواند خدا را بشناسد و به عظمتش اعتراف کند، قانون نظم در جهان هستی است. همه می دانیم که اگر انسان حتی در کارهای روزمّره و ساده زندگی،‌ نظم را سرلوحه کار خود قرار ندهد، هرگز به هدف نخواهد رسید و زندگیش دچار هرج و مرج عجیبی خواهد شد. اما جهان هستی با تمام وسعتش که از حدّ و اندازه و تصور ما به دور است، چگونه می تواند بدون آن که ناظمی قدرتمند داشته باشد، به حیات خود ادامه دهد؟! در همین کره خاکی که زیستگاه بشر است، تمام امور روی حساب و دقت نباشد است. روز شب می شود، شب روز، آفتاب از مشرق طلوع می کند و در مغرب فرو می رود. فصل های چهارگانه به ترتیب و بدون کم و کاست می آیند و می روند. بدنی که انسان دارد،‌ ترکیب از آفرینشی به بهترین شکل است. هر نظمی نشانگر ناظم و دارای علم و ادراک است که آفریننده آن است.
امام صادق(ع) می فرماید: "شگفت از آفریده و مخلوقی که فکر کند خدا از بندگانش پنهان است، در حالی که آثار آفرینش را در وجود خود با ترکیبی که عقلش را مبهوت و انکارش را باطل می کند می بیند. قسم به جانم! اگر منکران در نظام عظیم خلقت فکر می کردند... قطعاً آن‌ها را با دلائلی قانع کننده به آفریدگار جهان راهنمایی می نمود".

از خودشناسی به خداشناسی میرسی..

البته واقعا راهش اینه
والذین جاهدو فینا لنهدینهم سبلنا...
اول از همه خدا باید توفیقی بده...با تلاش ما...
مرحله دوم گناه نکردنه! چون وقتی گناه میکنی (به نظر خودم!) حتی اگه زیاد هم زور تفکر بزنی چیزی دستت نمیاد!
مرحله سوم وقتی انسان یه کم پاک شد خود به خود خودشو میشناسه البته این نوع خودشناسی شاید سر مراقبه به دست میاد...
یعنی سر مراقبت از گناه متوجه میشه چجوری عصبانی میشه و چجوری ناراحت و...
و بعدش میتونه دیدن بقیه مخلوقات باشه...یعنی مثلا اسب! خب معلومه این موجود برای سواریه یه موجود دو پای دیگه ساخته شده!!!
این میشه نشانه هایه خدا...
معرفت خدا...
البته اصلش همون پرستش پرودگار از روی اخلاص هست ! او خودش بقیه کارها رو ردیف میکنه...(در مورد من که اینجوری بوده!)

یکی از معروف ترین برهان های عقلی در این باره، برهان امکان و وجوب است که سعی می شود این برهان به صورت بسیار ساده توضیح داده شود و اصطلاحات آن در داخل پرانتز نوشته می شود.

همه ما یک مدل از اشیاء را می شناسیم(وجود عالم) که می توانیم اسم آنها را ممکن الوجود بگذاریم. این مدل از موجودات، از یک جهت مثل هم هستند و آن اینکه در وجود داشتن آنها دو فرض مساوی مطرح است. می توانند به وجود بیایند و می توانند به وجود نیایند.(امکان)
اگر یک زمین زراعی را در نظر بگیرید، می تواند در فصل آینده پر از گندم باشد و می تواند هیچ گندمی نداشته باشد.

به چنین موجوداتی "ممکن الوجود" می گوییم. هر عقلی به خوبی می فهمد که این وجود تحت تاثیر عواملی پدید آمده(اصل علیت)، این عامل خود آن شی نبوده ، چون قبل از به وجود آمدنش نبوده که بخواهد در خودش اثر بگذارد و خودش را به وجود آورد.(ابطال دور)

اگر به اشیاء دیگر بنگریم و بخواهیم عامل را در بین آنها پیدا کنیم، باز با وجودهایی مواجه هستیم که آنها نیز "ممکن الوجود" هستند. این ممکن الوجود ها نیز خودشان وابسته هستند.
و نمی توانیم تا بی نهایت عقب برویم و عامل هر "ممکن الوجودی" را در "ممکن الوجود" دیگر بیابیم.

برای فهم باطل بودن این مساله فرض کنید که ده نفر در پشت خطی ایستاده اند تا به مسابقه دو میدانی بپردازند. هر کسی می گوید اگر دیگری شروع به دویدن کند ، من هم شروع به دویدن می کنم. و هیچ کدام بدون اینکه دیگری مسابقه را شروع کند ، هرگز اقدام به دویدن نمی کند. در این حالت قطعا هرگز مسابقه شروع نمی شود.(ابطال تسلسل)

پس حال که ما ممکن الوجودها را می بینیم ، حتما در ابتدا وجودی متفاوت با "ممکن الوجودها" بوده است که منتظر و محتاج هیچ علتی نبوده است.(واجب الوجود) او وجودش را از خودش دارد و از هیچ کجای دیگری به دست نیاورده است.
ما به همین وجود واجب الوجود که هیچ نیازی ندارد، خدا می گوییم.


http://www.soalcity.ir/node/1202

به نظر من آدم از طریق علم فیزیک و زیست شناسی بهتر می تواند به خدا برسد این کتاب را دانلود کن بخوان خیلی نظرت در باره خدا عوض میشه
http://islam-pdf.persiangig.com/Other books/esbate_vojude_khoda.pdf

رجوع به درون.

خودت را بشناس

به نام خدا
یكی از این راه ها قران وریاضی می باشد