هر گازی «نقطه بحرانی» (دما و فشار بحرانی) خاص خودش رو داره که اگه در اون دما یا فشار یا بالاتر از اون قرار داشته باشه دیگه هیچ طوری نمیشه اونو با فشرده کردن مایع کرد. البته در فشارهای فوق العاده بالاتر میشه گاز رو مستقیماً به جامد تبدیل کرد. در داخل بعضی ستارگان فشار اونقدر بالاست که ساختمان اتم رو در هم میریزه و الکترون ها رو با پروتونها ادغام میکنه و در نتیجه ماده ای بوجود میاد که سراسر از نوترون تشکیل شده. چنین ماده ای چگالی فوق العاده عظیمی داره و به ستاره نوترونی مشهوره. کسی نمیدونه که فراتر از این حد فشردگی چه بلایی سر ماده میاد. فقط همین قدر مشخصه که بالاتر از این حد ستاره نوترونی دچار انفجاری وحشتناک بنام «ابرنواختر» میشه و پس از اون چیزی باقی میمونه که ماهیتش کاملاً ناشناخته است؛ حفره ای سیاه که نور هم از چنگال جاذبه اون نمیتونه فرار کنه.