سلیم خان سلام عرض میشه
عموی من هم خلبانه امیدوارم اطلاعاتی که میدم براتون مفید باشه
دوره هوانوردی در دانشگاه این نیرو اشاره شد . خلبان شدن از این راه در کنار مزیت های عمده ای که دارد شاید بتوان گفت دو اشکال مهم را هم دارد یکی اینکه زنان نمیتوانند از این راه خلبان شوند و دیگر آنکه خلبان نظامی بودن مخاطرات و مشکلاتی را میتواند به همراه داشته باشند و به همین خاطر خیلی از افراد این خطرات را با وجود مزیت ها بسیار عمده ای شغل به جان نمیگیرند .


راه دوم :
راه دوم شبیه راه اول است با این تفاوت که شما به جای اینکه به استخدام نیروی هوایی ارتش درآیید و در دانشگاه افسری نیروی هوایی آموزش ببینید . به استخدام شرکت هواپیمایی کشور که وابسته به وزارت راه و ترابری است در می آیید و در دانشکده این شرکت دوره خلبانی خود را میگذرانید . البته فعلا از این راه هم زنان نمیتواند شرکت کنند . برای ورود به دانشکده پرواز شرکت هواپیمائی کشور فرد میبایست دارای مدرک دیپلم متوسطه و مدرک پیش دانشگاهی در رشته ریاضی باشند و حدکثر سن هم 22 سال تمام در نظر گرفته شده است . فرد متقاضی میبایست در کنکور سراسری شرکت نماید و در صورت کسب نمره علمی لازم و انتخاب کد رشته خلبانی در انتخاب رشته خود میتواند وارد مرحله معاینه پزشکی , مصاحبه و گزینش شرکت هواپیمای کشور گردد . معاینات پزشکی همانند مرحله اول ( استخدام در نیروی هوایی ارتش ) صورت میگرید و استاندارد های آن در همه دنیا تقریبا یکسان است . فرد مورد نظر باید از نظر جسمی و روحی کاملا در شرایط نرمال و مناسب باشد و نیز از نظر اخلاقی صلاحید های لازم را نیز داشته باشد . در هر صورت چناچه فردی موفق به گذراندن مراحل گزینش شد میتواند در دانشکده پرواز شروع به تحصیل نماید و دور های تحصیلی خود را بگذراند . این دوره 4 ساله است و فرد در این دوره با اصول تئوری و عملی پرواز آشنا شده و برای خلبان شدن آماده میگردد . در صورت موفقیت دوره 4 ساله خلبانی شرکت هواپیمایی فرد را به استخدام خود درآورده و در ابتدا به عنوان کمک خلبان با یکی هواپیماهای مسافربری و در یکی از ایر لاین های مشغول به فعالیت خواهد شد . خلبان شدن به این صورت پیچیده گی و مخاطرات راه اول را ندارد و فقط مهم استعداد و تونایی های لازم برای شغل خلبانی از این راه فاکتور مهمی است . ضمنا یک خلبان خطوط مسافری میباست از لحاظ روحی و روانی در درجه مناسب و عالی قرار داشته باشید چرا که جان ده ها مسافر بر عهده اوست .
راه سوم :
راه های اول و دوم هر یک اشتراک مهم دارند و اینکه فرد به عنوان شغل و منبع درآمد خود خلبان میشود و هر چند از لذت پرواز برخوردار میشود .
افرادی هستند که دوست دارند پرواز را تجربه کنند ولی احتمالا نمیتوانند از راه اول یا دوم به هدف خود برسند و اصلا شاید شغل خلبانی رو دوست نداشته باشند و فقط برای تفریح و لذت پرواز دوست داشته باشند خلبان شوند و خلبانی کنند . برای این دسته افراد راه سومی در نظر گرفته شده که به تازگی زنان هم میتواند این راه را تجربه کنند . این راه شرکت در موسسه های آموزش خلبانی و گذراندن دوره های مقدماتی پرواز و نهایتا پرواز با یک هواپیمای کوچک و ساده ملخ دار است . البته برای شرکت در این موسسات و آموزشگاه های خصوصی پرواز شما باید علاوه بر اینکه استعداد و علاقه به پرواز داشته باشید تونایی های لازم جسمی و روحی پرواز را هم داشته باشید و نیز تونایی پرداخت شهریه ای این موسسات که بسیار زیاد هم هست را نیز داشته باشید . البته در صورت موفقیت و کسب نمره علمی و عملی لازم پرواز اکثر این موسسات به شما گواهینامه پرواز و خلبانی میدهد و شما با این گواهینامه میتوانید نهایتا با یک هواپیمای کوچک و تک نفره پرواز کنید ولی اگر خواسته باشید مثلا با یک بوئینگ مسافری یا یک جت پرواز کنید باید همان راهای اول و دوم خلبان شدن را پیش بگیرید . لازمه یاداوآوری کنم آین آموزشگاه های در حال حاضر در تمام شهرهای ایران وجود ندارند و فقط شهر های تهران – اصفهان و شیراز این دوره ها را برگذار میکنند . در ضمن به دلیل شهریه بالای این آموزشگاه های بسیاری از علاقه مندان پرواز نمیتوانند در این آموزشگاه های ثبت نام کنند .
خلبان شدن رویایی بزرگی هست و البته دستیابی به این رویا هم بسیار سخت و طاقت فرسات و کمتر کسی تمامی شرایط لازم را برای خلبان شدن را دارد و همین است که اکثر آنانی که در دوران کودکی و نوجوانی این رویا را در سر دارند در آخر به رویایی خود دست نمی یابند