خدا همه جا هست اما نه وجود جسمی ،
خدا جسم نیست که مکان خاصی داشته باشه ولی به همه جا احاطه داره

خداوند در دل و روح انسان است او برما ناظر است او بر ما قادر است .اگر خدا را می خواهی پیدا كنی ابتدا باید خود را جستجو كنی.

با دونستن این مطلب چه اتفاقی میفته.سوال شما مث سوالی بود که شخصی پای منبر از علی پرسید که موهای سر من چن تاس.
خدامــــــــــــــــث وجـــــــــــــدان خودته همه جا هس مگر خودت نباشی

خدای مهربان تو، در همین نزدیکی‌هاست. نزدیک‌تر از آن‌چه فکر کنی؛ نزدیک‌تر از رگ گردن؛ نزدیک‌تر از خودت… فقط باید کمی، فقط کمی بهتر ببینی، بهتر بشنوی و بیش‌تر فکر کنی، همین!

آن وقت است که تمام زیبایی‌ها را نشانی از نشانه‌های «جمال خدا»، و تمام عظمت‌ها را نشانی از نشانه‌های «جلال خدا» خواهی یافت.

آن وقت است که حس می‌کنی چقدر به او نزدیکی و او نیز چقدر به تو نزدیک است. آن ‌قدر نزدیک و صمیمی که بی‌واسطه‌ی این چشم و گوش، محو زیبایی‌هایش می‌شوی و صدایش را می‌شنوی و احساس می‌کنی چه‌قدر دوستش داری.

آن وقت است که اگر نیم‌شبی یا سحرگاهی ـ و یا هر وقت و بی ‌وقت ـ آرام گفتی: «ای خدای من!»، جواب می ‌شنوی: «چه می‌خواهی بندة من؟»

آن وقت حس می‌کنی که رها و آزادی… و آن وقت است که لذّتِ گفت و گو با محبوب را با هیچ چیز عوض نمی‌کنی.

آری عزیزم… سؤال خوبی است؛ راستی «خدا کجاست؟»

من می‌گویم: «همین نزدیکی ‌ها.»

توی جیب چپ پیرهنته خوب بگردی پیداش می کنی

همه جا.هیج جایی نیست که وجود نداشته باشه.از نظر من مثل یه انرژی هست که به کل هستی احاطه داره.

باسلام*
نظر من : خدا را کجا می توان دید ==> خدا در دم است ، دم :لحظه ای بدون محاسبه بین هر دم و بازدم انسان ؛ در آن لحظه می توانی خدا را ببینی
خدا یک دم است ؛ زندگی همه اش یک دم است
..............و در دم فقط یکی هست ومی بینیش (خـــــــــــدا)
یا علی

تعین بود کز هستی جدا شد
نه اوبنده نه بنده باخدا شد
محمود شبستری

هر جا هست
شما یک جا بگو که خدا آنجا وجود ندارد.
او خالق کل است یعنی خالق چیزهایی که میبینیم و چیزهایی که نمی بینیم
اوست نگاه میکند ،میشنود ، عاشق میشود، معشوق میشود،
اگه کل کیهان را بخواهی در یک کلمه خلاصه کنی خداست.
به قول خودش : من نزدیکم به شما نزدیکتر از هر کس حتی رگ گردن .
اورا در قلبت جستجو کن زودتر پیداش میکنی.

hamin ja!!!!!!!!

هرجا که هست از رگ گردن هم به ما نزدیک تره

وقتی میگیم: خدا کجا هست و کجا نیست؟ در واقع، برای ذات احدیت، مکانی رو در نظر میگیریم، که یا اونجا هست و یا نیست.
میبینید که سئوالمون و نگرشمون اشتباه هست، چون خداوند خالق مکان هست و ما حق نداریم او را در مکان محصور کنیم.
شاید بگید، من منظورم مکان مادی نیست،
درسته، ولی بالاخره ذهنتون به جایی یا چیزی در بیرون اشاره میکنه.
****************************
با شناخت هستی و وجود، این نگرش اصلاح خواهدشد.
***************************
حدود یک سال برنامه ای تحت عنوان معرفت،با حضور دکتر غلامحسین ابراهیمی و دکتر اسماعیل منصوری به همین موضوع پرداخت.
انشالله به زودی، قسمتهای ضبط شده رو دراختیار علاقمندان قرار خواهم داد.
در تماس باشید

كی و كجا در مورد اجسام پرسیده میشود به عبارت دیگر هر چیزی كه فضا اشغال كند را میتوانیم بپرسیم كه كجاست ولی خدا چون جسم نیست پس نه در محدوده زمان خاصی میگنجد كه بگوئیم از كی بوده و یا تا كی می باشد و نه مكانی را اشغال میكند كه بگوئیم كجاست خدا به واسطه ذاتش كه ابدی و ازلیست پس در مكان خاصی نمیگنجد پس میتوانیم بگوئیم خدا بر همه چیز احاطه دارد و در همه جا حضور

shoma yek ja ke khoda nist ro begu ta begam khoda kojast

سلام

وقتی ازتمام دنیا ناامید شدی وحتی یکنفر نباشه بهت کمک کنه خدا رو حتی می تونی ببینی.

در قلب شکسته

هرکجا که فکرشو بکنی
البته جاهایی هم که فکرشو نکنی هم هست
خیالت راحت باشه

به خودت رجوع كن پیداش می كنی خدا رو باید حس كرد

همینجاست

خدا اینجاست .. خدا در قلب انسان هاست
دنبال خدا بالا نگرد
الله پاک و منزه هر جا که خوبی و پاکی و درست کاری اونجا باشه همونجاست
به دنبال خدا نگرد،
خدا در بیابان های خالی از انسان نیست
خدا در جاده های تنهای بی انتها نیست
به دنبالش نگرد

خدا در نگاه منتظر کسی است که به دنبال خبری از توست
خدا در قلبی ست که برای تو می طپد
خدا در لبخندی است که با نگاه مهربان تو جانی دوباره می گیرد

خدا آن جاست
در جمع عزیزترین هایت
خدا در دستی است که به یاری می گیری
در قلبی ست که شاد می کنی
در لبخندی ست که به لب می نشانی
خدا در بتکده و مسجد نیست
گشتنت زمان را هدر می دهد
خدا در عطر خوش نان است
خدا در جشن و سروری است که به پا می کنی
خدا را در کوچه پس کوچه های درویشی و دور از انسان ها جست و جو مکن
خدا آن جا نیست

او جایی است که همه شادند
و جایی است که قلب شکسته ای نمانده
باید از فرصت های کوتاه زندگی، جاودانگی را جُست
زندگی چالشی بزرگ است
مخاطره ای عظیم
فرصتِ یکّه و یکتای زندگی را
نباید صرف چیزهای کم بها کرد
چیزهای اندک که مرگ آن ها را از ما می گیرد
زندگی را باید صرف اموری کرد که مرگ نمی تواند آن ها را از ما بگیرد
زندگی کاروان سرایی ست که شب هنگام در آن اطراق می کنیم
و سپیده دمان از آن بیرون می رویم
فقط چیزهایی اهمیت دارند
چیزهایی که وقت کوچِ ما از خانۀ بدن با ما همراه باشند
همچون معرفت بر خدا

دنیا چیزی نیست که آن را واگذاریم
دنیا چیزی است که باید آن را برداریم و با خود همراه کنیم
سالکان حقیقی می دانند که همه آن زندگی باشکوه هدیه ای از طرف خداوند و بهره خود را از دنیا فراموش نمی کنند
کسانی که از دنیا روی برمی گردانند
نگاهی تیره و یأس آلود دارند
آن ها دشمن زندگی و شادمانی اند

خداوند زندگی را به ما نبخشیده است تا از آن روی برگردانیم
سرانجام خداوند از من و تو خواهد پرسید: آیا «زندگی» را «زندگی کرده ای؟